Welkom bij Het Leidsch Katblad

Wij brengen u afwisselend regelmatig en onregelmatig nieuws over stadskatten die wonen in de "Katbladbuurt" in het centrum van Leiden, Zuid-Holland. Wij nemen u af en toe mee op onze rondes door de buurt en doen verslag van gewone en bijzondere gebeurtenissen op straat en bij de redactie thuis.
De hoofdredacteur verklaart hierbij dat wij alle gebeurtenissen naar waarheid weergeven, maar maakt u er tevens op attent dat wij niet aansprakelijk zijn voor de door de haarfabrieken gedane uitspraken, hun taalgebruik en/of gedrag, en wijzen u er daarom nadrukkelijk op dat het lezen van dit Katblad geheel voor eigen risico is.
Zie voor meer info over de redactie en katten de linker kolom van deze digitale krant.

woensdag 27 februari 2013

K. maakte weer eens denkfout

Toen wij gisteren even aan het uitblazen waren na de  eenzame opsluiting (in reismand) van de Boez en ons gingen voorbereiden op het vangen van mevrouw Troy, zagen wij opeens dat Wamy voor het raam bij het Poezenloket naar binnen zat te loeren.
Had hij gezien wat er gebeurd was? Of wachtte hij op het moment dat mevrouw K. naar boven zou gaan om TT te zoeken om vervolgens ongezien een snelle ronde langs de voerbakjes te kunnen maken?




Ah, gelukkig hield Oscar een oogje in het zeil, en Wamy had dat natuurlijk al opgemerkt.
Wel, de kans dat Wamy nu door het kattenluik naar binnen zou komen was in deze situatie nihil te noemen (dacht mevrouw Katblad). Immers, de Os zou de Wams direct volgen en hem met vaste poot uit de redactie verwijderen, toch?






Wij hechtten dus geen enkele waarde aan de tralala-blik van Wamy, waarmee hij ons de indruk wilde geven dat hij iets interessants aan onze gevel had opgemerkt en dus helemaal nooit van zins was de redactie binnen te dringen.
Hoe fout kan een mens denken, heh? Ja.








Want toen K. net even niet oplette, hooguit twee secondetjes, zat de Wams al achter haar in de kamer.
Nee, voor het jatten van brokjes had hij even geen tijd want daar stond een reismand op onze sofa met een piepende Boez erin, en dat soort dingen maak je natuurlijk als insluiper niet vaak mee.
K. wachtte even met ingrijpen, nieuwsgierig naar wat de Wams zou gaan doen. Maar dat beviel haar niet.
Want Wamy liep op de reismand toe en dreigde onder het dekentje te gaan kijken naar wie daar zo in zijn piepzak zat. En dat wilde K. natuurlijk voorkomen.
Zij zette Wamy daarom snel weer buiten de deur.





En wilde daarna Oscar op zijn donder geven voor zijn onoplettendheid.
Maar ach, waarschijnlijk was de Os wel in de war omdat zijn vriendje in een mand was gestopt en zo'n kabaal had gemaakt, heh? En wellicht vreesde hij dat K. ook hem zou willen vangen en opsluiten? Nee, dat is helemaal niks voor een flinke vent met claustrofobie.

Wel, even later vertrokken wij met de Boez en TT naar de dierenarts, en de Wams moet dat opgemerkt hebben. Ja, want toen wij weer thuiskwamen waren alle voerbakjes schoon leeg en zagen we Wamy aan de overkant van de straat zitten grijnzen. Maar het kan ook zijn dat de Wams had gezien dat wij met een wiel over een spijker waren gereden. Ja, want nog voor de avond viel kwam Magiz ons melden dat ons wielhuis scheef stond door een lekke voorband..... Wat een geluk dat wij die niet ergens onderweg kregen, met twee haarfabrieken (die toch al van streek waren) op de achterbank, heh? Nou, mevrouw K. heeft maar weer ontzettend geboft!

De Boez is overigens gisteren de hele avond niet meer beneden gekomen en kreeg zijn diner op de bovenverdieping geserveerd. Ook vanochtend kwam hij pas laat de trap af en heeft daarna urenlang naast mevrouw K. en haar laptop liggen slapen... Inmiddels heeft hij (in de loop van de middag) wel weer voorzichtig een frisse neus gehaald, maar het dierenartsbezoek heeft er bij hem toch blijkbaar behoorlijk ingehakt.
Mevrouw Troy heeft daarentegen al snel haar normale routine hervat, sterk en vastberaden als zij is, ondanks haar Katzheimer (of misschien wel dankzij?).

2 opmerkingen:

Inge zei

Wat een boeventronie! (foto 3)

ina zei

Wamy heeft vast de lente in zijn bol: hij loopt ook steeds in Iwans tuin te klooien. Gelukkig voor hem vinden Iwan en huisgenoten dat er genoeg plaats is in hun hof.