Nachtelijke zoektocht naar Boez

Mevrouw Katblad wilde naar bed gaan, maar daar de Boez nog ergens buiten rondzwierf, besloot zij hem eerst maar eens te gaan zoeken. De camera ging met opzet mee en Cera per ongeluk, want zij wist mee door de deur de straat op te glippen. Wij meenden op dat moment mevrouw K. te horen vloeken, maar kunnen het ook mis hebben....
Eerst gingen we naar de Hoftuin, waar nog heel druk kattenverkeer was.
Hiernaast ziet u Myo. Hij staat een beetje te twijfelen, want heeft weliswaar best gezien dat er vreemdelingen de tuin zijn binnen gekomen, maar is in de war geraakt door het geflits...

Ook Panda vond het niet fijn om in het zonnetje te worden gezet, en kroop zelfs een beetje in elkaar.
Toen wij de Poort door wandelden meenden wij eerst dat daar Boez zat, maar dichterbij werd het verschil steeds duidelijker en vloeide onze hoop langzaam weer weg.
Het was overigens behoorlijk donker in de tuin; iemand had de lantaarnpalen gedoofd of er was een stroomstoring bij de gemeente - dat kan natuurlijk ook.

In het midden van de tuin zat Harremans ons gade te slaan. Cera en Oscar (allebei met mevrouw K. meegegaan) zaten trouwens nog bij de Poort, want zoveel Hofbewoners kunnen zij uiteraard niet aan en dus hadden zij besloten daar netjes te wachten.

Daar er in de Hoftuin geen spoor te bekennen was van ons kleine zwervertje, gingen we naar de Kruidentuin. Oscar ging bovenop het bankje zitten om de tuin beter te kunnen overzien, mevrouw Katblad riep zachtjes Boez' naam. Ja zachtjes, want het was al laat en er lagen dus al mensen te slapen.
Maar ook hier geen spoor van het mormel. We gingen door naar de Parallelstraat.

Ja, ook Simba was nog op! Wij hadden hem al zien rondlopen, maar toen Os en Cera in zijn buurt kwamen verkoos hij toch zijn vensterbank boven het struikje (waar hij altijd achter wegkruipt).
Of hij misschien de Boez had gezien? Geen commentaar.
We sloegen af naar de Steeg van Storm.

Hallo Wammes, eh... Wamy! Mocht jij van je moeder nog wel zo laat de straat op? Of ben je de hele dag soms weer niet thuis geweest? De Wams wist echt niet waar we het over hadden maar wilde wel weten of het Poezenloket misschien nog open ging. Honger zeker? Ja, want hij liep met ons mee naar de Katbladstraat in de hoop dat wij hem misschien in de gelegenheid zouden stellen wat brokjes te scoren. Maar wij gingen niet naar huis. Nog niet, nee.

Ook Lima was nog op, maar zo te zien zeer tegen zijn zin. Hij zat namelijk voor zijn huis en keek verlangend door het raam naar binnen. Wij nodigden hem nog uit om met ons mee te lopen, voor de gezelligheid, maar daar had hij geen trek in.
Al met al nog steeds geen Boez te zien.
Zouden wij hem nog vinden? Kwamen wij misschien nog andere haarfabrieken tegen in het donker?
Morgen kunt u het lezen....

Boez nog steeds niet terecht

Toen de Boez gistermiddag niet meer werd gesignaleerd op de redactie en hij ook niet voor het diner thuiskwam, gingen de alarmbellen rinkelen. Immers, Oscar was al naar zijn eigen huis, het was flink donker en helemaal niet zo warm meer buiten, dus hier klopte iets niet.
Mevrouw Katblad ging op onderzoek uit. De Hoftuin zat vol met haarfabrieken. Wellicht vermaakte de Boez zich hier?

Op de foto hiernaast ziet u Igor. Nee, hij had de Boez niet gezien.

Ook Iwan, die op de trap zogenaamd wat zat te dommelen, wist van niks. Maar hij had dan ook niet echt gelet op de eventuele aanwezigheid van de Boez, want ondertussen moest hij Myo in de gaten houden.

En Myo had een belangrijk overleg met Panda, dus ook zij konden mevrouw K. niet wijzer maken.

Wij gingen daarna nog naar de Kruidentuin, maar daar was het pikdonker en wij konden er geen haarfabriek(en) ontdekken. Ook tijdens onze nachtelijke rondes ontwaarden wij nergens meer de oplichtende oogjes van de Boez....

Oscar heeft vandaag de hele dag op het tafeltje voor de redactie liggen wachten (hier met één poot tegen het raam aangedrukt) terwijl mevrouw K. samen met mevrouw Inge posters in de buurt ging ophangen en allerlei tuinen buiten de katbladbuurt bezocht. Ondanks ons geroep en speurwerk echter geen Boez te bekennen. Eerder op de ochtend leverde een ronde door eigen buurt (met de reporters Cera en de Os) ook niets op.
Alle nodige instanties zijn op de hoogte van de vermissing. Wij kunnen verder slechts afwachten, en blijven natuurlijk naar het Boezelmanneke uitkijken....

Nieuwe partijleider nu bekend

Toen wij op onze ronde in de Hoftuin kwamen, vluchtte de Boez opeens onder een struik en ging daar heel angstig zitten doen. Een blafbeest hadden wij niet gezien of gehoord en daarnaast hadden wij Panda en Harremans (beiden van de partij Hof is Vol) achter het glas waargenomen, dus die waren ook niet de veroorzakers van de paniek. Natuurlijk wilde mevrouw Katblad graag weten wat er dan wel aan de hand was. U toch ook?

Een andere haarfabriek dus. Wij hadden al zo'n vermoeden over de identiteit van deze jongen, maar helemaal zeker wisten we het nog niet.
Er gebeurde verder niets bijzonders. Beide katten bleven zitten waar ze zaten, we hoorden wel wat gegrom maar verkozen toch eerst de Os naar eens te traceren, want ook hij was met ons meegegaan.

Wel, dat was een verkeerde keuze. Want zodra we ons hadden omgekeerd klonk er gekrijs en gegil, en het volgende moment stond de Boez al in de Poort en leek op weg naar huis. We hadden de cyper dus aardig onderschat, heh? Maar goed, daar was nu niks meer aan te doen. Het komt wel meer voor dat mevrouw Katblad de situatie toch weer verkeerd inschat, en daar wij de haarfabrieken niet kunnen vragen om bepaalde scenes over te doen, lopen wij helaas een hoop belangrijk bewijsmateriaal mis. Het is niet anders....

Ai, en daar was Oscar dus, en zijn aanvaller was al vlakbij. En terwijl deze foto (hiernaast dus) werd verwerkt door onze camera (ja, gaat een beetje traag), waren wij niet snel genoeg om de uitzettingsactiviteit vast te leggen. Ja, want ook de Os werd dus met ferme klauw uit het Hof verdreven.
En natuurlijk heeft u ondertussen allang gezien wie de uitsmijter was, toch?

Myo inderdaad.
Wij vermoeden dat hij tenslotte toch de opvolger is geworden van wijlen Rooie Gijs, en dus de nieuwe partijleider van Hof is Vol.
Waarom wij dat denken?
Wel, Harremans heeft het momenteel erg druk met het vernielen van de krokussen in de tuin, en een echte partijleider zou zich nooit met zulke triviale zaken bezig houden.
Panda zien wij de laatste tijd vaak achter het raam of bovenaan de balkontrap, loert wel op de zogenaamde indringers maar komt pas in actie als hij echt niet anders meer kan. Dan hebben we nog één andere hofbewoner over, Bohr inderdaad, maar zij is van de oppositie en tegen deze uitzettingprocedures. Ja, blijft Myo dus over en hij is er ook zo langzamerhand wel aan toe.
Wel, wij wensen Myo veel succes toe met zijn partij (want zo beschaafd zijn wij wel) en hopen dat hij door het uitoefenen van deze zeer drukke functie wat meer zal kunnen eten zonder direct daarvan aan te komen. Wij houden u uiteraard graag op de hoogte van alle ontwikkelingen in deze.

Geen proeverij voor Myo

Een paar dagen terug kregen wij zomaar bezoek van Myo; hij kwam naar het Poezenloket met een vraag en een klacht. Wat dat inhield?
Wel, ten eerste wilde hij weten of zijn mens misschien bij de redactie op bezoek was, en zo ja, dan wilde hij daarover een klacht indienen want zijn mens diende thuis te zijn op dit uur van de dag. Trouwens bij "zo nee" wilde hij wel kwijt dat zijn mens uit was gegaan en veel te lang wegbleef.
En tijdens het indienen van die klacht kwam Myo steeds een stukje verder naar binnen.

Hij controleerde wel voor de zekerheid of er niets was waaraan hij kon trekken om zodoende het raam wat verder open te krijgen, maar helaas. Zou Myo dan met zijn stevig postuur door de smalle spleet naar binnen kunnen? Wel, het duurde niet lang of hij bewees dat hij dat inderdaad kon, als je maar hard genoeg wilt en je best doet, heh? Natuurlijk wilde Myo graag bij ons in de keuken komen kijken vanwege zijn grote belangstelling op culinair gebied, maar helaas kreeg hij niet de kans om een kleine proeverij te houden; Myo was te bang voor mevrouw Katblad en durfde het risico bij nader inzien toch niet te nemen.

Later op de avond kwam Myo nogmaals langs voor een vraag (en wellicht ook weer een klacht) maar jammer genoeg was het Poezenloket inmiddels allang gesloten. Hij was bijzonder teleurgesteld dat de boel dicht was en bleef nog een poosje zitten voor het geval mevrouw Katblad nog van gedachten zou veranderen, maar dat deed mevrouw K. niet. Tenslotte is hij toch maar weer naar huis gegaan waar hij ongetwijfeld gewoon zijn mens heeft gevonden, want wij hoorden uit betrouwbare bron dat deze gewoon op de bovenverdieping en op internet (ofzo) aan het werk was.

Niet helemaal in orde

Wij waren met Oscar en de Boez in de Kruidentuin, toen Boezelmans opeens driftig begon te graven, middenin het stuk tuin dat kortgeleden nog was gesoigneerd en bewerkt door het mens van Myo (erg netjes hoor!). Wij zagen echter met lede ogen aan hoe Boez' witte poten alsmaar zwarter en zwarter werden, en snappen nu hoe het komt dat er soms allemaal brokjes aarde door ons huis verspreid liggen. Maar wat was hij in vredesnaam toch aan het doen? Na het graven van een kuiltje, ging Boez namelijk verderop aan nog een kuiltje beginnen. Mevrouw Katblad hoopte dat geen van de bewoners dit zou zien, anders hadden wij een probleem. Mondje dicht dus, heh?

Maar toen mevrouw Katblad snel om zich heen keek, zag zij slechts Myo voor zijn raam zitten. Het zag er niet naar uit dat hij boos was of iets dergelijks, want hij zat met half gesloten oogjes de Boez gade te slaan en zag er best wel tevreden uit. Hoewel, schijn kan bedriegen en misschien deed Myo wel alsof, wie zal het zeggen!

Boez was ondertussen aan zijn derde kuil begonnen en ging steeds driftiger te keer. Was hij misschien een truffelkat en groeiden hier wellicht van die heerlijke delicatessen? Nee, dat kan niet want er staat daar geen eikenboom en het klimaat en de grondsoort hier zijn niet geschikt; mevrouw K. hoeft dus geen recepten te gaan opzoeken met dat zwarte goud als ingrediënt. Maar wat was er dan aan de hand met onze jongste reporter?
Wel, u raadt het misschien al, en het werd even later duidelijk ook.

Ai ai, de Boez had last van zijn darmpjes! De onsmakelijke details zullen wij u besparen, maar zijn hoopje zag er niet uit zoals het er uit behoort te zien, zeg maar.
En voor een dergelijk mislukt product had hij best wel een dieper kuiltje mogen graven, vond mevrouw K.
Maar wat nu?

Ja, begraven natuurlijk! Stomme vraag....
Wel, dat bedekken van het eh..... had wel wat poten in aarde. En zo te zien was de Boez niet zo handig (potig?) bezig. Hij verplaatste weliswaar een hoop aarde, maar niet naar de plek waarvoor het bedoeld was. Gelukkig had hij dat zelf ook wel in de gaten en dus probeerde hij het nog een paar keer van verschillende kanten. Het eindresultaat was niet je dat, maar in elk geval had niemand (behalve Myo) zijn gestuntel gezien en dat was maar goed ook, want voordat je het weet heb je een bepaalde (bij)naam, en die raak je misschien niet zo snel meer kwijt.

De krampjes leken over te zijn, want de Boez was de hele kwestie weer snel vergeten en ging over tot het bestuderen van een meesje dat behoorlijk wat geluid produceerde. Het kan natuurlijk zijn dat het vogelbeestje de Boez uitlachte, maar wijzelf denken dat het gewoon in een vrolijke bui was omdat de lente niet ver weg meer schijnt te zijn.
Toch was Boezelmans niet helemaal in orde, want reeds vroeg in de middag zocht hij het grote bed op en kwam daar niet meer vanaf. Ook bliefde hij zijn avondhap niet, hoewel dat wel meer voorkomt en dus niet persé tot ongerustheid hoeft te leiden. Mevrouw K. heeft trouwens wel voor de zekerheid een "onder-de-staart-controle" uitgevoerd vanwege de bedlegerigheid van de Boez, maar zijn rozijntje zag er gelukkig schoon uit. Maar dat is natuurlijk weer een "ter zijde" en verder voor niemand erg interessant. Of wel soms? Nahhh....

Nog niet beslist

Het mens van Myo was lekker (nou ja....) in de Hoftuin aan het werk en Myo hield hem gezelschap. Natuurlijk kon hij (Myo dus) dan gelijkertijd de eventuele vreemdelingen zien aankomen en uitzetten, want dat behoor je te doen als overtuigd lid van de partij Hof is Vol en zelfs kandidaat Partijleider!
Wel, Myo had vreselijke mazzel want de Boez en Oscar kwamen de Hoftuin binnen, en dus kon hij lekker gaan jagen op deze twee illegalen. Omdat Myo van die mooie camouflagekleuren heeft en zich verdekt had opgesteld, hadden de twee reporters hem niet gelijk in de smiezen.

De Boez was al vrolijk op weg naar Myo's huis, toen hij plots de vijand zag zitten en besloot tot een andere route, te weten via het pad langs het huis van wijlen Rooie Gijs. Hij was namelijk op weg naar de bekende balkontrap (met grassprietenhoek) en was niet van zins dat plan op te geven.

En omdat de Boez dus omtrekkende bewegingen maakte, richtte Myo vervolgens zijn aandacht op Oscar. Die toonde zich namelijk helemaal niet onder de indruk van Myo's aanwezigheid en gevaarlijke blikken, en lag verderop zijn favoriete bezigheid uit te voeren.

Jazeker, rollen door de plantjes en aarde, en we durven er een heel plateau Gourmet onder te verwedden dat er nog één of andere vorm van drek ook in het spel was. We hebben dat verder niet gecontroleerd want we moesten uiteraard de manoeuvres van drie verschillende haarfabrieken in de gaten houden en dan ga je niet als mens met je neus in de plantjes wroeten; dat doet mevrouw Katblad trouwens sowieso nooit, behalve als zij ergens een bijzonder kruid vermoedt dat in aanmerking komt in de keuken gebruikt te worden, bijvoorbeeld bij de lamsbout of de stooflapjes. Maar daar was nu dus geen sprake van.

Wel, wij kunnen u nog laten zien dat Myo niet ver van de Os vandaan op hem te loeren zat, en dat Oscar dat best in de gaten had. Wij kunnen u ook nog vertellen dat Myo daarna nog diverse pogingen deed beide vriendjes (om de beurt) door wilde achtervolgingen uit de tuin te jagen, maar dat hij daarin faalde.
Nu moeten wij ook toegeven dat mevrouw Katblad hem daarbij toch wel enigszins voor de poten liep en dat hij dus ernstig belemmerd werd bij zijn taak, en dat bovendien de twee vriendjes niet zo onder de indruk waren van Myo's aanvallen en zich steeds verscholen achter de benen van mevrouw Katblad.
Toch zou dit allemaal eigenlijk geen rol mogen spelen als Myo echt de nieuwe partijleider van Hof is Vol wil worden, immers, Rooie Gijs trok zich ook nooit wat aan van de aanwezigheid van mensen en deed altijd dat wat er gebeuren moest en in het partijreglement was vastgelegd: de illegalen uit de tuin verwijderen onder wat voor omstandigheden dan ook!
De strijd om het partijleiderschap is dus nog lang niet beslist....

Geheimzinnige gesprekken

Omdat het mens van Myo even op de redactie van Het LKB langskwam, kregen wij ook bezoek van Myo zelf. Hij wil namelijk heel graag weten waar zijn mens uithangt, en als dat binnen loopafstand is kan hij 'm nog in de gaten houden ook.
Ja, want Myo is erg (eigen) mens-gericht. Nee, zijn soortgenoten ziet hij niet zo zitten, maar dat is dan vooral als die op zijn grondgebied komen.
Op zijn eerste dag in de Hoftuin (een paar jaar geleden alweer) zorgde Myo er reeds voor dat buurpoes Bohr nooit meer rustig op haar bankje kon gaan zitten, en daarnaast is hij ook niet de beste vriendjes geworden met de broers Panda en Harremans, behalve als hij kans ziet om hun huis binnen te sluipen voor een snelle hap. Hoewel, vertelde zijn mens, Myo de laatste tijd wel wat minder gefixeerd is op eten. Iwan's beste vriend is Myo ook al niet; hij heeft Iwan laatst zelfs nog gemept!

Myo bleef erg lang bij de redactie rondscharrelen en probeerde zelfs nog een keer een paar stapjes binnen te zetten!
Maar toen zijn mens van een biertje zat te genieten, wist hij blijkbaar al hoe laat het was; in ieder geval ging hij tenslotte terug naar zijn huis, maar niet nadat hij toch nog even een paar vuilniszakken had gecontroleerd op scheurtjes enzo....
Wij hoorden ook nog van Myo's mens dat Rooie Gijs een paar dagen voor zijn dood Myo nog diverse keren in zijn huis heeft opgezocht. Waarom dat was weet het mens niet, maar wij vermoeden dat R. Gijs met Myo kwam overleggen over zijn opvolging als Partijleider van "Hof is Vol". Uiteraard weten wij helaas verder niets over de inhoud van deze gesprekken.

Strijd om de macht in Hoftuin

Toen wij in het Hoftuin waren om daar een bezoekje af te leggen, kwam Myo naar ons toegelopen. Hij had er alleen wel flink de pas in, en dat vond mevrouw Katblad een beetje vreemd. Want meestal nadert hij haar voorzichting en met vragende blik (heeft u misschien een sleutel van mijn huis en wilt u dan, als het u uitkomt, een blikje voor mij openen?), maar deze keer had hij zo te zien helemaal geen vraag te stellen. Nee, hij was iets van plan en mevrouw Katblad kreeg het idee dat dat plan niets met haar had te maken.

Wel, dat had zij goed aangevoeld, want Myo ging recht op zijn doel af: Oscar, die zich voor de zekerheid maar snel weer eens tussen het gras verstopte.
Myo bleef op anderhalve meter van het gras staan en snoof daar uitgebreid en zorgvuldig de geuren van Oscar op.

Vervolgens keerde hij zich om en liep terug naar zijn huis, alwaar hij neerzonk op de straat.
Mevrouw Katblad fronste haar wenkbrauwen. Wat gebeurde hier? Was (na Harremans) nu ook Myo in de war omdat Rooie Gijs (de Partijleider van Hof is Vol) er niet meer was en gedroeg hij zich daarom zo vreemd? Was de partij aan het inzakken nu er geen leider meer was misschien?
Myo hield Os goed in de gaten, dat wel. En toen mevrouw Katblad even niet oplette, gebeurde het.

Oscar, die dacht dat hij weer veilig was nu Myo voor zijn deur was gaan zitten, was tussen het gras vandaan gekomen en wilde langs mevrouw Katblad rustig en beheersd naar de Poort lopen, terug naar de Katbladstraat dus. Myo zag daarop zijn kans schoon en vloog op Os af. Daarna volgde een pootgemeen waarbij Oscar een aantal flinke klappen kreeg, maar Os wist zich los te rukken en vluchtte, met Myo zo ongeveer op zijn staart, de Poort in. Daar liet Myo Oscar gaan.

Nu had Myo dus blijkbaar zijn doel bereikt: de vreemdeling was de Hoftuin uitgezet, en hij kon tevreden weer terug naar zijn huis.

Wel, wij kunnen dus vaststellen dat de Partij Hof is Vol, ondanks de dood van de leider, nog springlevend is. Het lijkt er zelfs op dat de regels zijn aangescherpt en er nu totaal geen sprake meer is van ook maar een fliebertje tolerantie.
En het lijkt er ook op dat Myo zich kandidaat heeft gesteld voor de vrijgekomen positie van partijleider, en alvast laat zien hoe capabel hij is. Of de andere twee partijgenoten (Harremans en Panda) hem als leider zullen accepteren, dat is natuurlijk nog maar de vraag. Uiteraard houden wij deze interessante ontwikkeling in de Hoftuin zeer goed in de gaten, en mochten er nieuwe gebeurtenissen plaatsvinden met betrekking tot deze strijd om de macht, berichten wij u dat natuurlijk in dit Katblad.

Tijdens het opstellen van dit bericht vond er opnieuw een ernstig incident plaats. Terwijl onze reporter Cera tevreden op onze buitentafel zat te soezen, kwam opeens Harremans de Poort door, stak regelrecht de straat over en viel ons zo onschuldige modelletje pardoes aan. Ja, zomaar op ons grondgebied, heh!
Cera wist zich gelukkig in veiligheid te brengen tussen een paar plantenpotten, maar Har bleef nog enige tijd rondhangen om toe te kunnen slaan zodra de gelegenheid zich voordeed. Gelukkig smeerde hij 'm toen Japekop terugkwam van zijn ronde, en Cera kwam vervolgens binnen om opgelucht een paar brokjes te eten.

Zware teleurstelling voor Mio

Mio:
Even stilstaan en mond houden, mevrouw Katblad.
.....................................
Hoort u het niet? Een fietsding? In de verte maar steeds dichterbij? Nee?

U hoort niets?
Dan heb ik het verkeerd. Ja, ik dacht dat hij eraan kwam. Mijn mens, ja. Ik dacht zijn fietsding te horen. Daarom zit ik hier ook, vlak voor de Poort. Want daar komt hij inderdaad altijd door. Maar ik had het dus mis en nu ben ik zwaar teleurgesteld. Misschien dat u mij even kunt aaien? Bij wijze van troost? Dank u wel.

Dan ga ik nu maar weer naar binnen. Er komt namelijk weer een bui aan, en als mijn mens toch niet in aantocht is, kan ik net zo goed in huis op hem wachten. Ja, op de bank inderdaad. Fijn dat u een momentje van uw tijd wilde geven om mij geestelijke bijstand te verlenen. Nee, dat maakt niet alles goed maar wel een heel klein beetje. De eerste spatjes vallen al mevrouw Katblad, dus als ik u was zou ik ook maar gaan, heh? Tot ziens ja....
En zo slofte Mio weer naar huis, staart en kop omlaag. Ja, hij kwam echt zwaar teleurgesteld over! Wij zagen hem verdwijnen door zijn kattenluik. Arme Mio....

As the Hoftuin-world turns....

Wij gingen maar eens naar de Hoftuin om te kijken of daar nog iets viel te beleven. Ja, want het was immers geen slecht weer en dus zouden er wel een hoop haarfabrieken naar buiten zijn gekomen voor een frisse neus, zo dachten wij.
En inderdaad, wij hadden deze keer goed gedacht.
Eerst zagen we Harremans; hij zat vlakbij het kattenluik van Mio. Toen wij zijn naam riepen (die van Har dus, heh?) kwam Mio op ons stemgeluid af. Waarschijnlijk had hij in zijn halletje gezeten voor het luik, want zo hard schreeuwt mevrouw Katblad nu ook weer niet!
In elk geval kwam Mio dus naar buiten om ons te begroeten, en hij negeerde Harremans, liep zelfs vlak achter hem langs.

In het centrum van de Hoftuin was Panda (de broer van Harremans) bezig. Ja, hij deed iets aan het tuinonderhoud, maar wat precies werd ons niet helemaal duidelijk. Hij was in elk geval heel geconcentreerd bezig en liet zich door niks en niemand afleiden.

Oscar was trouwens met mevrouw Katblad meegekomen, maar hield zich een beetje op de achtergrond. Heel verstandig van hem want hij was in de minderheid. Ja, immers alle katten van de Hoftuin waren op dat moment aanwezig en dan moet je je plaats weten!
Nee, we hebben nog niet alle Hoftuinkatten gehad, en daarom gaan we nu ook verder, heh? Niet zo ongeduldig hoor!

Mio liep zo'n beetje achter mevrouw Katblad (en fotograaf) aan, misschien wel omdat hij dacht dat zij wat (qua voedsel) te bieden had, maar het kan ook zijn dat hij het gewoon gezellig vond dat zij in de tuin rondliep. In elk geval was hij haar dus gevolgd, en zo kwam het dat hij achter Bohr was gaan zitten. Hij had op dat moment beslist geen kwade bedoelingen richting Bohr, maar Bohr - die eerst niet in de gaten had dat Mio daar zat - schrok zich te pletter toen zij zich even omdraaide en Mio in het vizier kreeg, gromde en blies naar hem en ging er vervolgens heel snel vandoor. Dus u moet niet denken dat alles daar in die Hoftuin koek en ei is, heh? Nee, er vinden regelmatig allerlei soorten van schermutselingen plaats, maar dat is natuurlijk ook geen wonder als je met zovelen zo'n klein stukkie tuin moet delen.
Nee, dit was nog niet alles, dus gaan we door naar het volgende plaatje.

Mio dus, zag Bohr haastig vertrekken maar vertrok geen spier. Hij bleef rustig zitten en keek mevrouw Katblad aan alsof hij wou zeggen:
Ziet u dat nu? Ik deed helemaal niks en zij begon tegen me te blazen.
Ja Mio, deze keer deed je dan wel niks, maar we hebben ook wel eens anders meegemaakt!
Maar Mio luisterde niet want hij had Oscar in het oog gekregen en voor die vreemde snuiter kwam hij graag en snel van zijn plek af.

Ach, Mio was echt in een goede bui! Wat leuk nu dat hij Oscar zo vriendelijk begroette!
Maar met dat we dat dachten, besloot Mio dat hij Oscar niet aardig vond. Met twee poten tegelijk viel hij de arme Os aan en wij zagen witte plukken in het rond vliegen! Zo zie je maar weer, nooit te snel conclusies trekken, vooral niet als je eigenlijk wel beter weet, mevrouw Katblad!
Natuurlijk ging Oscar er direct vandoor, wij zagen nog net zijn staart in de Poort verdwijnen.

En wie was er op het lawaai (van de ruzie) afgekomen? Rooie Gijs natuurlijk! Hij had ergens voor zijn deur liggen pitten en was erg boos geworden omdat hij door de herrie wakker was geworden. De schuldige daarvan moest gestraft worden, en daar dat Mio was, vond Gijs dat die dan ook een pak op zijn donder moest krijgen. Alleen is Rooie Gijs dus niet zo snel meer, heh? Nee, het is zelfs zo erg dat hij vaak moet strompelen om vooruit te komen, dus had Mio ruim de tijd om weg te wezen.
Gijs grauwde nog wel naar hem, maaide nog even met één klauw in de lucht maar had geen enkele kans Mio te raken. Na deze krachtsinspanning zonk R.G. op het pad ineen en moest hij even bijkomen.

Toen hij weer genoeg moed verzameld had, ging R.G. toch nog maar een poging wagen om Mio alsnog op zijn vestje te spugen, maar Mio zat al ergens in de buurt van zijn huis.
Panda had zijn tuinwerkzaamheden even onderbroken, want hij houdt wel van een beetje sensatie maar moest natuurlijk bovendien op R.G. letten. Ja, want voor hetzelfde geld kwam de kreupele rooie misschien wel op het idee om hem - uit frustratie - een pets te geven, en dat moet je uiteraard zien te voorkomen, dus dien je op je hoede te zijn.

Maar Panda hoefde niet bang te zijn want R.G. had alleen nog maar een beetje energie over, en dat verkoos hij te gebruiken voor het markeren van de lavendel, om op die manier aan iedereen duidelijk te maken dat hij nog steeds de baas in de tuin is en dat men nog steeds rekening met hem dient te houden.
Vlak onder de deur op de achtergrond, ziet u nog net Mio zitten (misschien wordt dat duidelijk voor u als u de foto even aanklikt?), klaar om door zijn kattenluik te vluchten indien dat nodig zou zijn.

Ah, hier ziet u Mio nog wat duidelijker, al houdt het niet echt over, maar goed....
Gijs had inderdaad geen zin meer om Mio achterna te gaan, en Panda keek hem na en zag hoe hij naar zijn eigen huis strompelde en daar weer voor de deur op de stenen inelkaar zakte. En wij zagen dat dus ook.
De rust was wedergekeerd in de Hoftuin, maar voor hoelang weten wij niet. Nee, want we besloten te vertrekken om te ontdekken waar de arme Oscar was gebleven!

Wel, onze lieve freelance reporter had, trouw als hij is, al die tijd in de Poort op ons zitten wachten. Zijn vriendelijke begroeting voelde als een warm bad en het was vertederend om te zien hoe hij, met staart omhoog en in krul, enthousiast voor ons uit liep, richting Katbladstraat.
En ondanks de gespannen sfeer van even daarvoor, in de Hoftuin, werden wij weer helemaal blij. Kom je Os? Gaan we de Boez zoeken?
Ja, dat wou Os wel. Maar eerst een paar brokjes was ook geen slecht idee, wel? Nee, dat vond mevrouw Katblad ook geen slecht idee....