Grof schandaal!

Enige tijd nadat Wamy zijn snuit had laten zien, kwam Grote Snor bij de redactie langs. Ook hij had grote haast om in de Hoftuin te komen. Maar eenmaal daar, zagen wij hem lange tijd staan sproeien tegen diverse struikjes. Helaas hebben wij dat allemaal niet op de foto kunnen zetten, wel ziet u hem hierboven aan het eind van de Poort staan.
Gezien zijn sproeigedrag, denken wij dat Grote Snor nog immer niet "geholpen" is. Hij zag er trouwens erg smoezelig, vies en flodderig uit, net als Bolle Wangen indertijd.
Uit betrouwbare bron hebben wij vernomen dat deze kater (GS) ook niet bij een dierenarts komt voor de nodige injecties omdat zijn mens daar geen geld voor zou hebben, terwijl hetzelfde mens wel regelmatig in een coffee-shop wordt gesignaleerd. Soms maken wij ons ernstige zorgen omtrent het feit dat iedereen zomaar haarfabrieken kan aanschaffen zonder zich vervolgens verantwoordelijk te voelen voor een goede verzorging van het dier.
Wij vinden dat een grof schandaal.

(Klik voor Bolle Wangen op zijn naam in de linkerkolom van dit Katblad.)

Bolle wangen, veel te jong dood uit de gracht gevist...

Pa en dochter?

Laatst was het opeens erg druk bij onze redactie. Links ziet u Charli, onze buurkat (en oudste zoon van wijlen mevrouw Troy), rechts ziet u Kleine Snor, die u eerder al op een filmpje mocht bewonderen.
Wie Kleine Snor is? Wel, dat is een geheimzinnig en daardoor ook zeer spannend verhaal.
Als u het wilt weten, moet u even doorlezen dus.

Wel, Kleine Snor is in de Katbladstraat komen wonen, en het verhaal gaat dat zij zomaar een dochter zou kunnen zijn van Grote Snor, de niet geholpen Kater die regelmatig in onze buurt op zoek is naar lekkere wijven voor U Weet Wel, toch? Nee, niet zo naïef nu, u weet best wat wij bedoelen.
Grote Snor woont ergens aan de overkant van de Gevaarlijke Weg, maar waar precies zijn we nog niet achter gekomen. In een andere buurt, niet zo ver van die van Grote Snor vandaan, woonde een gewillige haarfabriekdame die heel erg toe was aan een nestje (denken wij zo), want plots was zij zwanger en daarna volgde logischerwijs een bevalling. Eén van de poesjes kwam vervolgens als kitten terecht in de Katbladstraat. En tot onze grote verbazing lijkt dit poesje wel heel erg veel op Grote Snor, die u al eerder kon bewonderen in ons Katblad. U weet niet meer hoe hij eruit ziet?

Grote Snor (eerder Bromsnor genoemd)

Kleine Snor

Wel, de familietrekken zijn duidelijk, vindt u ook niet? Het kan niet anders dan dat de Kleine Snor een kitten is van de Grote! Tenminste, dat denken wij dus.
Natuurlijk moet er nog wel bewijs hiervoor komen, maar hoe wij dit moeten verkrijgen, daar zijn we nog niet helemaal uit...

Haat en nijd tijdens aangename digestie

Gisteravond werden wij opgeschrikt door een luid en lang aanhoudend haarfabriekengejank, afgewisseld door oorlogskreten. Omdat K. erg nieuwsgierig was, keek zij tussen de jaloezieën door naar buiten om zo vast te kunnen stellen welke haarfabrieken het tumult veroorzaakten.
Zij werd daarbij begeleid door Oscar, die grommend van zijn kussentje was gesprongen om zo zijn ongenoegen te ventileren. Het geluid kwam dan ook wel van erg dichtbij.
Toen de foto was genomen, keerde de Os terug naar zijn kussentje, wel nog steeds grommend maar ook erg terugverlangend naar de warme radiator. En bovendien had hij avondverlof.

Omdat mevrouw K. de ruziënde haarfabrieken niet direct herkende, ging zij, nieuwsgierig als zij is, toch maar even de vrieskou in. Natuurlijk liet zij de voordeur niet openstaan, anders zou het zomaar een zeer lange avond voor haar kunnen worden; zij kent immers haar eigen fabrieken en dus ook de ontsnappingsdrang van haar 3 reporters op voor haar onmogelijke en ongewenste tijden.
K. wist een aantal foto's te maken, waarvan deze de minst slechte is.
Bij nadere beschouwing van de geschoten plaatjes menen wij aan de rechterkant Grote Snor te herkennen (tijd niet gezien!) en links de dakartiest van wie wij de naam even zijn vergeten. Ja, die uit Iwan's straat inderdaad. Maar wij kunnen ons vergissen, en de snijdende koude en het late uur maakten dat mevrouw K. niet de moed op kon brengen nog meer foto's te maken. Ja, u moet het dus met dit ene plaatje doen, het zij zo.
Wij weten nu uit betrouwbare bron dat Grote Snor nog steeds regelmatig op bezoek komt bij Gizmo, en dat er sprake is van een (door Sonny en Wamy zeer ongewenste) liefdesrelatie tussen hem en haar.
Van de linker haarfabriek weten wij verder niet veel, of eigenlijk niks, behalve dan dat ie blijkbaar GS (Grote Snor) niet zo aardig vindt, en dan drukken wij ons bescheiden en zachtjes uit. Het kan dus zijn dat de ruzie tussen de twee amokmakers een conflict op het vlak van de liefde betrof, maar voor hetzelfde geld was er strijd om onze twee Nepetaplanten, of het recht van overpad in het territorium van onze eigen haarfabrieken.
Wij vroegen Oscar om zijn mening.

Oscar echter was weliswaar gestopt met zijn gegrom, maar niet tot commentaar bereid omdat hij gestoord was geworden tijdens zijn aangename digestie, iets waar hij heel veel waarde aan hecht.
Helaas moesten wij het dus doen zonder Oscars mening over de haat-en-nijd-strijd vlak voor onze deur.
Wij bieden daarvoor onze oprechte excuses aan.

Veel meer kunnen we toch niet doen

De Boez:
Wat is die Grote Snor toch eigenlijk een enorme loser. Kijk 'm nou zitten, hier onder de tafel. Loopt maar te mekkeren en zit voortdurend achter de wijven aan, maar vindt toch maar mooi niet een mokkel dat hem ter wille is of kan zijn.
En ja, ik vind het momenteel ontzettend leuk om hem daarmee te pesten en hem meppen op zijn kop te geven, zoals hier dus.

En Cera idem dito, terwijl zij toch meestal en bij voorkeur uit de buurt blijft van vreemde snuiters als deze GS.

Maar we zijn eigenlijk allemaal een beetje uit ons doen. Dat komt doordat mevrouw K. een nieuwe reporter heeft aangenomen, ene mevrouw Groenzorg van Kattenburgh. We zijn er nog niet achter wie dat nu precies is, maar Cera zegt dat zij dezelfde mens is als mevrouw K., alleen met meer oog voor het groen in de stad en het welzijn van dieren in het algemeen. Nee, ik snap er ook nog niet veel van, maar het zal vast later nog wel duidelijk worden.

Dan komt er verder ook nog een ander figuur regelmatig bij de redactie over de vloer. Mee-eten, timmeren aan de vlinderkast en het bijenhotel, plantenverzorging en meer van die dingen. Dat maakt dat het hier dus af en toe behoorlijk druk is en wij extra moeten opletten.

(Os komt nu naar beneden om te helpen met het pesten van Grote Snor. We hebben op het ogenblik namelijk toch niks beters te doen. Of zei ik dat al?)

Nou, u ziet dat we hem met zijn drieën tenslotte mooi hebben weggepest. Nee, we hebben dus verder niks tegen die GS, maar af en toe moet je effe je eigen agressie en ongenoegen kwijt en dan is er gewoon niks leukers dan zo'n loser uit te schelden en te pesten.
En misschien heeft K. straks eindelijk weer eens even de tijd om met ons een stukje te gaan lopen. We wachten het maar af; veel meer kunnen we toch niet doen.

Adres nog steeds onbekend

Grote Snor (links) duikt de laatste tijd wat minder vaak op, maar als hij langskomt doen onze reporters daar niet zo moeilijk meer over. Wij denken dat zij in de gaten hebben dat het beslist de bedoeling van GS niet is om bij ons in te trekken of met ons mee te eten, en dat maakt hem een stuk minder bedreigend.
Daarbij komt dat GS niet zo agressief is als Bollewangen destijds; de laatste mepte nog wel eens naar onze haarfabrieken en liep regelmatig flinke (vecht-)wonden op tijdens zijn rondes, GS ziet er daarentegen nog steeds puntgaaf uit. We weten echter nog steeds niet waar hij woont!

Geen schijn van kans

Gemiste kans

Wij willen u even op de hoogte stellen van het feit dat Grote Snor (GS inderdaad) nog steeds bijna elke dag langskomt op zijn zoektocht naar lekkere wijven (u weet wel).
Deze keer kwam hij oog in oog te staan (zitten) met de Boez, die nu eens niet voor GS op de vlucht ging maar, lijkt het, een gezellig praatje met de Snor wilde beginnen over de dingen des levens, het verschil tussen echte en geholpen katers, de voor- en nadelen van de kleine operatie en wat dies meer zij.

Doch helaas, mevrouw Katblad maakte weer eens de fout om met haar camera wat dichter naar het raam toe te lopen, en zo kwam het dat GS zich betrapt voelde en er bliksemsnel vandoor ging.
Zo weten we dus nog steeds niks van de krolse Snorremans, en de Boez ging over tot de orde van de dag, zijnde het klooien en zooien rond de tafel.

Steeds sneller tempo

Grote Snor struint nog steeds onze buurt af naar lekkere, gewillige wijven, doch heeft nog geen succes gehad met zijn zoektocht. Het lijkt nu of hij steeds meer haast krijgt en niet beseft dat het echte voorjaar nog steeds niet begonnen is; wij zien hem namelijk na zijn bezoek aan onze redactie telkens in een sneller tempo doorlopen naar de Hoftuin.
GS doet ons derhalve steeds meer aan BW (Bolle Wangen) denken, al had de laatste een veel luidere sirene om zijn komst mee aan te kondigen. Zo zie je maar, de ene kater is de andere niet, qua tactiek dus. Én GS ziet er ook niet zo gehavend uit als BW in zijn slechte dagen. Gelukkig maar...

GS komt snuffelen en Oscar had een vlo

Grote Snor is weer langs geweest. Hij maakte dit keer geen geluiden; wellicht heeft hij eindelijk in de gaten dat er in de Katbladstraat geen vruchtbare poezenmokkels rondlopen.
Wat hij dan wel kwam doen, weten wij dus niet exact, behalve dan dat hij alle (belangrijke) plantenpotten afging om te besnuffelen. Misschien omdat hij toch niks anders te doen had?

Toen GS met snuffelen klaar was, stak hij de straat over om naar de Hoftuin te gaan. Daarna heeft K. hem niet meer gezien omdat zij erg nodig moest gaan stofzuigen; Oscar had namelijk (minstens) een vlo en dan weet je maar nooit. Hij is ondertussen (samen met de anderen) behandeld, dit ter geruststelling van onze lezers, en mevrouw K. is er deze keer zonder noemenswaardige beschadigingen vanaf gekomen.

Grote Snor

Een tijdje nadat Gromsnor in de Kruidentuin, Katbladstraat en Hoftuin voor enige consternatie had gezorgd (zie vorig bericht) en daarna uit ons zicht verdwenen was, keerde hij terug bij de redactie van het Katblad om daar, op onze buitentafel, even uit te kunnen rusten van zijn wanhopige zoektocht.
Cera zat in ons raamkozijn en hield de boel in de gaten.
Op deze dag voelden wij weer duidelijk het grote gemis, want onze grote Verkenner A Japekoppie (in goede doen) zou de vreemde kater niet met rust hebben gelaten en hem naar huis hebben gestuurd, net zoals hij er altijd voor zorgde dat Bolle Wangen niet al te lang bleef rondhangen bij de redactietafel. Voor Gromsnor was er nu geen enkele reden om onze tafel te mijden; zowel Oscar als de Boez (en Cera dus) durfden de confrontatie met deze kater niet aan.

En zo kwam het dat hij (GS dus) daar ongestoord kon gaan liggen, brutaal om zich heen keek en zelfs enkele keren ongegeneerd bij ons naar binnen lag te gluren.

En zich even ongegeneerd uitgebreid ging zitten wassen, al hield hij daarbij wel steeds zijn staart of een poot dusdanig strategisch dat wij geen blik konden werpen op zijn rozijntje en omgeving.
Erg jammer, want wij wilden graag het visuele bewijs dat Grom een echte kater is, ongeholpen dus, al maakt hij wel steeds de geluiden die daarbij passen, en sproeit hij flink in het rond op de voor hem belangrijke, strategische plekken.

Wel, ondertussen zijn we niet meer tevreden over de naam die wij hem gaven, Gromsnor dus. Immers, de kater heeft namelijk alleen wat grommen laten horen bij onze eerste kennismaking, maar verder is hij uiterst vriendelijk gebleken en hebben wij gemerkt dat hij geen kwaaie peer is.
In onze plenaire redactievergadering hebben wij daarom gekozen voor een nieuwe naam, te weten: "Grote Snor".
Of hij daar zelf nu zo tevreden mee is weten wij niet, maar wij vinden in elk geval wel dat die naam beter bij hem past.

Verder kunnen we u ook nog vertellen dat Grote Snor (GS) vervolgens bijna een uur lang bovenop onze tafel (naast de narcissen) heeft liggen dutten, maar helaas was het al te schemerig om daar zonder te flitsen een behoorlijke foto van te kunnen maken. Hij vertrok tenslotte in zuidelijke richting, d.w.z. via de weg waarlangs hij eerder op de middag gekomen was.