Welkom bij Het Leidsch Katblad

Wij brengen u afwisselend regelmatig en onregelmatig nieuws over stadskatten die wonen in de "Katbladbuurt" in het centrum van Leiden, Zuid-Holland. Wij nemen u af en toe mee op onze rondes door de buurt en doen verslag van gewone en bijzondere gebeurtenissen op straat en bij de redactie thuis.
De hoofdredacteur verklaart hierbij dat wij alle gebeurtenissen naar waarheid weergeven, maar maakt u er tevens op attent dat wij niet aansprakelijk voor zijn voor de door de haarfabrieken gedane uitspraken, hun taalgebruik en/of gedrag, en wijzen u er daarom nadrukkelijk op dat het lezen van dit Katblad geheel voor eigen risico is.
Zie voor meer info over de redactie en katten de linker kolom van deze digitale krant.

vrijdag 2 december 2016

Het verlaten prinsesje...

Bohr (Boortje):
U vraagt mij of ik ervoor voel om af en toe een interview te doen? Of een column te verzorgen voor uw Katblad?
Wat dacht u zelf? Zie ik eruit alsof ik dat wil? Nou dan.
Wat er aan de hand is? Dat weet u best. Het is alweer een paar weken geleden dat mijn mens mij bij u heeft gebracht. Weggehaald uit het knusse huisje met die prachtige tuin, tegen mijn wil in. Dáár was het tenminste lekker weer en had ik veel muizen tot mijn beschikking.
Toen kwam ik dus hier en was er opeens regen, veel regen, en bovendien heb ik hier niet het rijk alleen. Ja, zit tegen mijn wil opgescheept met een mekkend viswijf dat mijn eten steelt en twee kwajongens die denken dan ze heel wat zijn. Ja, grote kerels, dat wel, maar met het verstand van een eh... pissebed en nog narcistisch ook. Trumpjes, ja.
Mijn mens kwam nog een paar keer langs, en toen heb ik hem gesmeekt mij weer terug te brengen naar mijn eigen tuin, maar hij deed net of hij me niet hoorde. Toen, van de één op de andere dag, kwam hij hier niet meer. Ik heb nog een paar dagen voor het raam op hem zitten wachten, maar vergeefs dus. En dat zit me behoorlijk dwars. Hakt erin, dat is wat zeker is.


Jawel, het eten is hier best goed. Dure brokjes ja, dat proef ik heus wel, al vind ik dat niet echt nodig, dat dure voer. U koopt dat zelf omdat u die drie van u heeft verpest en dat moet u helemaal zelf weten; dat is niet mijn schuld.
Ook is het wel lekker warm hier binnen, dat ben ik met u eens, maar van mij mag het best een paar graadjes lager want op de tuin was het ook niet altijd even tropisch.
Inderdaad, u aait mij ook best wel lekker en ik heb een eigen mandje en de televisiestoel is ook voor mij. Eigen bak? Klopt, was ik even vergeten te noemen.
Wat het probleem dan is? Wel, ik mis mijn mens, dat begrijpt u toch ook wel?
En ik ben zoveel volk om me heen niet gewend, ook dat weet u.
Vrijheid, ja, dat is wat ik hier mis. En de enige zijn, de enige die geaaid wordt en hapjes krijgt en voor het raam mag zitten.

Het klopt dat ik me rot erger aan die Boez, die dus nu - es wie spiek - op mijn plek voor mijn raam zit, zeg maar.
Ik weet best dat het ook zijn huis is, maar ik had het liever anders gehad, snapt u? Gewoon een raam voor mijzelf waar ik doorheen kan kijken als ik daar zin in heb en niet dat ik moet wachten totdat die klerenkast van u eens ophoepelt zodat die vensterbank weer vrij is...

Maar goed, ik snap best dat u er niet voor voelt om de hele dag alle aantrekkelijke plekjes in deze kamer voor mij vrij te houden, alhoewel je natuurlijk wel altijd je uiterste best moet doen om het je gasten naar de zin te maken omdat je anders geen goede gastvrouw bent, toch?
Nee, in het algemeen dus, heh?

Ik blijf hier dus de hele winter in dit huis? Dat is zo goed als zeker?
Nee, ik ben het daarmee niet eens, maar als het niet anders kan omdat mijn mens zo nodig in 30 graden in de zon wil zitten, moeten wij toch wel even wat afspraken maken over de periode dat ik hier nog zal moeten verblijven. Een paar praktische zaken inderdaad, zoals bepaalde extra voorzieningen bij vuurwerk, ijs en sneeuw en andere calamiteiten. Nee, hoeft niet gelijk vandaag, maar toch wel binnenkort.

U bedankt mij voor deze column? U heeft mij erin geluisd dus? Informatie uit mij losgetrokken zonder mijn toestemming dit te publiceren?
Ah, werkt het hier zo!
Ik kan niet zeggen dat ik hier blij mee ben, maar als het toch al gebeurd is, lijkt het me een goed idee om in onderling overleg te bepalen wat er tegenover staat. Tegenover het publiceren van de stiekeme interviews en het mij aftroggelen van columns, ja.
Morgen, lunchtijd? Afgesproken, mevrouw Katblad!
Wat beuren die ventjes eigenlijk per interview? En dat viswijf?

donderdag 1 december 2016

Te vroeg nog voor vorstverlet!

Mevrouw K. ging met de jongens een stukje wandelen, want met die kou van de laatste dagen komen ze minder vaak buiten en worden ze lui en vet. Dat zegt onze hoofdredacteur tenminste, en die kan het weten.
Os ging zoals gewoonlijk voorop, de Boez volgde met frisse tegenzin, want hij zat net nog lekker in de zonovergoten vensterbank achter het glas te knipogen.
Kom op, luie donders! Dat was wat mevrouw K. dus riep. En de luie donders volgden haar naar de Kruidentuin.
Daar moest natuurlijk een inspectie plaatsvinden en Oscar begon in de Moerbei, waar niet veel blaadjes meer inzitten.

Nee, Cera was niet mee!
Daarna werd het struikgewas goed onderzocht. Waarom? Wel, in dit struikgewas (of liever eronder) heeft Cera de hele zomer lang geheime ontmoetingen gehad. En daar genoot ze zo van, dat ze soms hele nachten wegbleef, tot grote ergernis van mevrouw K.  Hoewel, het kan ook zijn dat ze daar werd gegijzeld door een paar pestkoppen, want mevrouw K. zag tijdens haar pogingen Cera naar huis te lokken in ditzelfde struikgewas ook regelmatig Wamy, Monster, Grote Snor, Kleine Snor, een witte Langhaar en een vreemde Cyper rondscharrelen. Deze vreemde, geheimzinnige ontmoetingen zijn pas een paar weken geleden opgehouden, waarschijnlijk vanwege het koude weer of langdurige buien. In elk geval hadden onze twee reporters dus gegronde redenen om de betreffende struiken aan een gedegen onderzoek te onderwerpen en alle aanwezige geuren te inventariseren en analyseren.




Na het uitgebreide struikonderzoek moest er even gerust worden, al was het eigenlijk te koud om stil te zitten. Tot die conclusie kwam Oscar ook, want hij begon al snel met zijn pootjes te trappelen toen die het koude, met ijslaagje bedekte bankje raakten.




Al snel daarna hielden Os en Boez het voor gezien en besloten ze de rest van de inspectie niet meer uit te voeren. Vorstverlet? Nu al, bij die paar graadjes onder nul? Ja dus. Boez was in een mum weer thuis, Os deed het wat rustiger aan. We hebben zo het idee dat de leeftijd een beetje mee gaat spelen en de fut er een beetje uit gaat. Beide jongens zijn tenslotte afgelopen zomer al weer 8 jaar geworden en krijgen sinds kort seniorenbrokken.

Nee, Bohr was niet mee, want die komt enkel af en toe buiten voor een hapje frisse lucht en eventueel een klein boodschapje. Maar zij is dan ook al hoogbejaard met haar 15 jaar!

En hier moeten we het even bij laten.

woensdag 30 november 2016

Belangrijk bericht!





























Langs deze weg laten wij u weten dat de Nepeta in de Kruidentuin regelmatig tot ver in de middag in bevroren staat verkeert, en derhalve niet meer voor consumptie geschikt is. Dit meldde onze reporter Oscar ons. Het kan zijn, vertelde hij ook nog, dat er aan het eind van de middag wat ontdooide blaadjes te vinden zijn, maar in tegenstelling tot boerenkool wordt kattenkruid beslist niet lekkerder nadat het bevroren is geweest. Ook dit weten wij uit betrouwbare bron.
Dus voor alle haarfabrieken die van plan waren vandaag of morgen naar de tuin gaan om nog eens lekker high te worden: doe het niet! Blijf gewoon lekker bij de kachel of ga naar onze buuf, want daar staat het kattenluik de hele dag open, en als je eenmaal binnen gelijk door de deur linksaf de huiskamer ingaat, tref je daar een ruime vloer die geheel verwarmd is (en bovendien belegd met zacht tapijt), en na een of twee (drie desnoods) zielige mauwtjes krijg je bovendien ook nog een aantal snoepies toegeworpen, gratis en voor niks. Wel even uitkijken want Wamy kent deze plek ook en meent te denken dat hij het alleenrecht heeft op zowel vloer als lekkers, wat natuurlijk nonsens is.
Deze informatie hebben wij van Cera, die vast en zeker ook op dit moment weer bij de buuf binnen zit of ligt; wij hebben haar namelijk sinds haar ontbijt niet meer gezien.

Tevens maken wij gebruik van de gelegenheid om u te berichten dat een zogenaamde Kerstster zeer giftig kan zijn voor haarfabrieken, en dat ze dat zelf niet zo in de smiezen hebben. Mocht u er al één hebben aangeschaft, geef 'm dan vandaag nog weg aan iemand die geen katten heeft of ruil die rotplant in voor een pot met gewoon gras of desnoods een papyrus, maar dan wel graag onbespoten.

Einde bericht.

maandag 28 november 2016

Fabels!

Jongeheer Boezelmans:

Dit ben ik. Had net een muis gevangen en die mee naar huis genomen. Ja, doe ik altijd, prooi naar huis brengen, opdat mevrouw K. kan zien hoe knap en stoer ik ben.
Alleen is het dan wel oppassen geblazen omdat K. behoorlijk jaloers kan worden en mij mijn muis wil afpakken. Maar dat laat ik niet toe.
Hier had ze me bijna te grazen, maar snel daarna zat ik weer onder de tafel met mijn muis en dan kan ze er niet meer bij.



Toen ik de muis niet meer leuk vond omdat ie niet meer bewoog, mocht de Os ermee spelen. Eerst ben ik nog even blijven kijken, maar daarna ben ik weer naar buiten gegaan om nog meer muizen te zoeken. Nee, heb ik niet meer gevonden, helaas.

Mevrouw K. heeft laatst verteld dat er mensen zijn die soortgenoten van ons willen afschieten omdat ze teveel vogeltjes zouden vangen. Ik ben het daar niet mee eens.
Voor ons geldt trouwens dat we helemaal niet zoveel vogeltjes vangen. Sowieso niet zoveel levende diertjes, nee. Alleen af en toe voor de sport.
Wel, we krijgen namelijk elke ochtend een bakje gourmet gold, en tussendoor ook nog brokjes. Dus honger hebben we niet, nee. Wat ik afgelopen zomer heb gevangen? Nou, één keer een duif maar die bewoog al niet meer toen ik 'm op straat zag liggen. Ja, ik nam een stuk mee naar huis om indruk te maken op mevrouw K., maar ze trapte er niet in. Ik geloof dat het een vleugel was, maar weet het niet zeker.
Ja, verder heb ik een libel of twee gevangen. Een bruine en een rooie. En één muisje dus. Nee, dat was het geloof ik.
Oscar? Die heeft in het voorjaar een keer een klein vogeltje gevangen met veel geel. Nee, ik weet niet waar want zag 'm pas toen ie in onze huiskamer lag. Dood al, ja.
En ook een keer een muis die nog leefde. Mocht ik van hem niet mee spelen want hij wilde 'm opeten en heeft dat ook gedaan. Mevrouw K. is toen de kamer uitgelopen. Weer jaloers denk ik, ja.
Cera? Die heeft twee keer een muis gevangen en meegenomen naar onder onze eettafel. Ja, daar brengen we onze prooien altijd heen, want daar kan niemand je vangst van je afpikken. Inderdaad, lekker tussen die tafel- en stoelpoten want dat geeft bescherming.
Inderdaad, ook Cera eet haar muizen op, van kop tot staart.
Nee, ik niet, ik lus geen muizen. Heb ze ook nooit leren eten, nee.
Ja, Oscar en Cera wel. Dat komt omdat ze een tijdje op straat hebben geleefd, min of meer, en dan moesten ze wel wat gaan vangen als ze honger hadden en niet bij hun etensbakje konden.
Net zoals die poezen die in het wild leven omdat ze werden achtergelaten door domme mensen. Nee, die waren niet geholpen en kregen dus alsmaar kleintjes en die leerden ze ook weer jagen. Inderdaad, dan is het hek van de dam. Als je niet dagelijks je portie brokjes krijgt, moet je zelf je eten vangen, toch? Ja, zo is het maar net. Dus als er ergens teveel vogeltjes worden gevangen door onze soortgenoten, is dat de schuld van mensen, want die hebben niet goed voor die haarfabrieken gezorgd. Dus inderdaad, dat probleem moet worden aangepakt en er mag niet worden geschoten. Dat is mijn mening inderdaad, en die heb ik overgenomen van mevrouw K. omdat zij dat ook vindt. Ja, ze vindt ook dat het fabels zijn dat wij katten verantwoordelijk zouden zijn voor de dood van veel vogels, en het opsluiten van alle huiskatten vindt ze een belachelijk idee, en ook daarmee ben ik het helemaal eens.

Iemand vergeten? Oh, Bohr! Ja, die was ook nog bij ons in juni.

En toen is ze bij haar mens gaan wonen op de Volkstuin, en daar waren heel veel muizen en daarvan heeft ze er een paar gevangen. En padden ook, ja. Nee, ik heb niet gehoord dat ze ze op at, ik kan me dat ook niet voorstellen want Bohr is erg kieskeurig wat eten betreft.
Ja, Bohr had het heel erg naar haar zin op die tuin, maar nu is haar mens weer op reis en is ze terug bij ons.
Het is inderdaad alsof ze niet is weggeweest, al was ze in het begin wel erg boos dat ze van haar tuin weg moest. Zou ik ook zijn, ja.

Kunnen we het hierbij laten? Al dat gepraat over muizen, ik word daar onrustig van. Moet nu nodig naar buiten, mag ik?

zondag 27 november 2016

Met ons gaat het prima!

Oscar:
Om te beginnen wil ik graag zeggen dat het mij persoonlijk ook spijt dat we zolang niet nieuwe berichten hebben gehad. Maar dat ligt niet aan mij, Boez of Cera, maar aan ons mens, mevrouw K. dus. Die zag het niet meer zitten omdat ze een schrijversblok had, zei ze. En verder moest ze ook nog veel in de tuin werken, zei ze. Twee excuses dus die kant nog wal raken, zeg ik nu. Maar gedane zaken nemen geen keer. En in elk geval ben ik blij te kunnen zeggen dat het goed met ons gaat. We zijn ondertussen 7 maanden ouder, dat wel. Maar verder geen klachten, nee.
Wat dacht u van een foto op deze plek, mevrouw K.? Dank u.

Ja, dat ben ik inderdaad. Een stukje afgeslankt, maar dat is hier slecht te zien. Het was op een warme dag, dat weet ik nog goed. En ik kan het zien omdat ik hier onder een struik ben gaan liggen. De lavendel ja, die bedoel ik. Moet de oortjes beschermen, heh? Tegen de felle zon inderdaad, hoewel die op dit moment niet scheen. Dan vraag ik me toch af waarom ik daar was gaan liggen. Misschien dat ik moe was? Uiteraard van het harde werken. Ik ben namelijk nog steeds tuinopzichter en dat werk brengt een hoop verantwoordelijkheid met zich mee. Vandaar dus ja. Hebt u nu nog even een foto van de Boez?

Ja, dit is 'm. Van wanneer zijn deze kiekjes? Ah, augustus. Wel, dan was Boez aan het libeljagen. Dat lukte hem aardig, want hij heeft er een zooi gevangen. Maar alleen als ze vlak voor zijn neus langs vlogen, meen ik me te herinneren. Hebt u daar nog een foto van?










Deze bedoel ik niet, ik bedoel die ene waarop ie sprong. Oh, de fotograaf was dus te laat. Nou, fraai is dat.
Nee, meer kan ik niet vertellen over dit plaatje. Boez is niks veranderd, nee. Nog even jeugdig en brutaal inderdaad. Maar tegenwoordig slapen we wel samen op het grote bed. Ja, ik heb veel moeite moeten doen om zijn toestemming te krijgen om erbij te mogen, op dat bed. Dat is een verhaal apart en vertel ik later nog wel.
Heeft u ook nog een foto van Cera om het compleet te maken, dit bericht? Fijn.
















Nou, staat ze wel erg klein op, heh? Helemaal achter ook nog. Ja, ik weet nog goed dat Cera bijna elke avond zoek was. Dan kwam ze gewoon niet thuis om te eten. We hebben heel wat keren met u lopen zoeken, de Boez en ik, en dan vonden wij haar niet. Maar dat is ook een verhaal op zich.
Bent u niet iemand vergeten, mevrouw K.? Ja, ik bedoel Bohr, want die logeert weer bij ons toch? Oh, heeft u nog geen foto's van. Ja, ze is alweer aardig gewend, en heeft ook al menig keer tegen geblazen als ik te dichtbij haar kwam. Nee, ik wilde haar dan gewoon een kopje geven, maar daar is ze niet van gediend.
Had ik nog een vraagje aan u, mevrouw K. Kunt u een nieuwe kopfoto plaatsen? Ja, de huidige foto is wel goed, technisch gezien, maar ik vind Cera er maar raar opstaan. Vandaar dus. Nee, er is geen haast bij, maar voor de Kerst zou toch wel leuk zijn.
Zijn we dan verder klaar voor vandaag? Goed, dan mag u me nu vertellen wat de pot schaft, want het is ondertussen al aardig donker en u weet wat dat betekent, toch? Nou dan!

donderdag 7 april 2016

Geen burn-out voor de Os!

Oscar:
Omdat ik tuinopzichter ben en het tuinseizoen weer is begonnen, heb ik het weer behoorlijk druk de laatste tijd. Vooral ook natuurlijk omdat ik de nu snel opgroeiende Nepeta moet bewaken, want het kan zomaar zijn dat er anders allemaal vreemdelingen opduiken om ons favoriete kruid op te vreten of misschien zelfs weg te halen. En dat moet tot elke prijs voorkomen worden, vandaar dus dat ik regelmatig ga controleren en bewaken. Ja, uiteraard neem ik af en toe een snufje, anders is dat zware werk niet vol te houden, heh? Goed tegen burn-out, inderdaad...

Ziet het er niet heerlijk uit, die verse Nepeta?

Wel, de dag dat deze foto's werden genomen, kwamen er geen vreemdelingen langs. Wel heel wat oude bekenden, maar die moet ik ook in de gaten houden voor het geval. Vooral die ene dus.








Eerst kwam namelijk dat Wamy-beest. Van hem kun je alles verwachten dus hield ik hem goed in de smiezen.
In het begin was hij nog niet lastig omdat hij zich eerst nog moest wassen. Dat ging eigenlijk best snel, want hij heeft een behoorlijke waslap, zeg maar. Toen ging hij wat rondhuppelen.
Pas later begon hij te klieren, maar daarover kunt u iets verderop in deze reportage lezen.


Miss Gizz was ondertussen ook gearriveerd. Ze stapte eerst nog wat parmantig in het rond aan de rand van de tuin.
Toen ging zij de boom in omdat haar mens met een stokje tegen de stam sloeg, met de bedoeling om Gizmo omhoog te lokken. Dus alles ging volgens plan van het mens.
Uiteraard kwam die Wams daar ook op af, want hij wil altijd overal aan meedoen. Nu ook weer.













Maar net toen ie ook de boom in wilde, kwam er een luidruchtig bromgeval langs. En daar schrok hij van. Wij allemaal trouwens.







Het spel werd daardoor snel afgebroken, maar dat was maar goed ook want hun mens moest weer verder werken in de tuin.
Cera was al eerder met mij meegekomen en liep een beetje rond of ging ergens op haar achterste te zitten. Zij vindt Wamy niet zo tof en is zelfs bang voor hem. Gelukkig gaat ze niet meer zoals vroeger op de vlucht voor dat ventje, maar ze blijft als het even kan wel uit zijn buurt.
Net zoals de Boez trouwens, want die was toen Wamy was gekomen gelijk weer terug gegaan naar de redactie. Van hem hebben we dus geen foto's, want wie er niet is, kan ook niet gekiekt worden.
Sonny dook ook nog op, dus het werd erg druk. Hij gaat altijd zijn eigen gang, doet alsof hij serieus aan het verkennen is maar voert in feite niks uit.
Even later zat hij dan ook onder de laurier en is daar nog heel lang blijven zitten. Ik heb hem de rest van de tijd niks nuttigs meer zien doen.












En toen begon dus het geklier. Eerder had de Wams al geprobeerd zijn nagels in mijn staart te slaan, maar toen ik hem had weggeblazen werd Cera zijn slachtoffer. Cera hield hem goed in de gaten terwijl hij van een eindje verderop naar haar zat te loeren.
Ook daar is een foto van.
Cera werd alsmaar meer chagrijnig, maar dat is niet meer dan logisch.
Niet lang daarna gingen we allemaal naar huis, behalve Wamy. Hij bleef achter in de boom. Maar niet voor lang, want iets later kwam hij toch ook maar naar de redactie om daar verder te gaan met zijn geklier. Maar daar heb ik me verder niks van aangetrokken en op Cera heb ik niet meer gelet, want als we thuis zijn moet ze maar op zichzelf passen, en bovendien heb ik ook af en toe mijn pauzes nodig, heh? Daarom. Ja, het was een erg drukke dag voor mij, maar daarna heb ik goed gegeten en ben ik op tijd naar bed gegaan...

(Wamy bleef nog even achter, in de boom...)

maandag 28 maart 2016

Hij heet Bilbo...

 Bohr:
Mevrouw Katblad, kan ik u even spreken?
Het is u bekend dat ik niet meer mijn oude huis wens op te zoeken?
O ja, daar had u al over geschreven...

Is het u ook bekend waarom ik dat niet meer wil?
U heeft het ontdekt? Zelf uitgevonden?
Ach, het is u verteld dus.









Het is inderdaad waar wat u heeft gehoord.
Hij heet Bilbo en hij is rood. Hij komt uit Spanje en is al behoorlijk oud, in elk geval ouder dan ik.
Heeft u hem al gezien? Nou, ik dus wel.
En daarom ga ik niet meer naar de Hoftuin toe.
Nee, ik denk niet dat hij een kwade inborst heeft, maar hij woont dus wel in mijn huis. En hij loopt ook rond in de tuin en werkt daar al mijn geuren weg, om mij duidelijk te maken dat het daar niet meer mijn territorium is.
Ik weet niet of hij vriendjes is geworden met Myo of de rest. En eigenlijk interesseert me dat ook niet zo. Nee, want ik moet verder met mijn leven, heh? En dat is dus hier. Ik weet ook niet of mijn mens ooit nog terugkomt, maar zou hij dat doen, dan kunnen wij toch niet in ons huis gaan wonen zolang die Bil daar is met zijn mensen, toch?
Daarom zou ik u wat willen vragen.
Stel dat mijn mens één dezer dagen terugkomt, kan hij dan bij mij, of eigenlijk hier bij ons komen wonen?
Nee heh, dat vreesde ik al... Ja, ik snap dat wel en ik neem het u ook niet kwalijk.
Maar wat moeten wij dan, hij en ik?
Zou hij mij komen ophalen en gaan we dan ergens anders heen? Nee, ik weet niet of ik dat wil, ik moet daar echt even over nadenken. Wilt u met mij meedenken over hoe dat moet? Zal ik dan even bij u op schoot komen zitten en dat u dan achter mijn oren kriebelt zodat ik beter kan nadenken?
Dank u wel, heel lief van u. Kan die laptop nu even dicht?

Dader ligt op kerkhof

Ja, de Kruidentuin is erg belangrijk voor mevrouw K. en onze buurtgenoten. Zij is daarom druk bezig alvast nieuwe plantjes op te kweken. De hele winter closetrolletjes gespaard om er kleine kweekpotjes van te maken! Per rolletje, twee potjes; kwestie van even doormidden knippen. Dan wat aarde erin en de zaadjes (lichtkiemers) erop. De in de halve rolletjes opgroeiende plantjes kunnen straks zo in de grond, zonder dat de kleine, verse plantenworteltjes beschadigd raken. Wat een grandioos idee, heh?
MAAR ACH EN WEE NOU TOCH!!!


Geen rekening gehouden met een stel vernielzuchtige haarfabrieken, heh? Jongens, dit is toch geen kattenbak! Welke klojo heeft dit aangericht? Nou? Wie?













Cera: Ik was al die tijd bij de buuf binnen en weet van niks. En vannacht heb ik bij je op bed geslapen, weet je nog? Je duwde me er nog af omdat je je benen niet kwijt kon! En toen ben ik op mijn zachte dekentje gaan liggen omdat dat precies zo aanvoelt als mijn moeder. En die was tenminste wel lief voor mij. Ah, weet je het weer?
En toen ik vanochtend buiten kwam, ben ik direct doorgelopen naar de buuf, dus ik was het in elk geval niet! Nee, ik lijd niet aan Katzheimer! Kijk naar je eige!



Boez: Heh? Waar gaat dit over? Is er wat gebeurd dan? Heeft iemand iets stouts gedaan?
Dat kan ik niet geweest zijn, want ik ben nooit stout. Of zelden. Was het kattenkruid wat je hebt gezaaid? Nee? Lekker belangrijk dan...

Oh, wat zie ik daar? Zien jullie het ook? Ja, ik weet zeker dat ik wat zag, daar verderop! Zullen we samen gaan kijken wat het was?





Oscar: Ik kom net van binnen. Wat brokjes gegeten, want ik heb al heel wat werk verzet vanochtend. Ik heb namelijk de kruidentuin geïnspecteerd. Nee, niks bijzonders gezien maar het was wel nodig, die extra controle.
Nee, op die tafel ben ik echt nog niet geweest. Nee, mijn plas heb ik daarstraks naast een boom gedaan. Om precies te weten: die aan de overkant, u weet wel.
Is het heel erg wat er gebeurd is?
Nou, u lijkt me anders toch aardig van streek. Maar ik was het dus niet. Ja, dat weet ik zeker.


NOU, WIE WAS HET DAN? WE ZIJN HIER WEL BEZIG OM ONZE STAD VAN MEER GROEN TE VOORZIEN, TOCH? JA, VOOR DE BIJTJES EN VLINDERTJES ONDER ANDERE! EN OP DEZE MANIER GAAT ER GEEN REE.. EH, MOER VAN TERECHT KOMEN! EN WIE MAG DEZE ROTZOOI WEER OPRUIMEN? NOG ÉÉN KEER EN JULLIE GAAN ALLEMAAL NAAR HET ASIEL! TUIG ZIJN JULLIE! STUK VOOR STUK TUIG VAN DE BOVENSTE RICHEL!
Buurkatten? Zou kunnen ja. Mmmmm. Oké. Gaas erover? Ach ja, waarom niet. Geen slecht idee. Sorry, mevrouw K. was wat te snel met haar conclusies. Snoepies dan maar?

zondag 27 maart 2016

Privé-zaken

Os:
Wat ik aan het doen ben? Gaat je niks aan. Je zat toch tv te kijken?
Nou, ik ben gewoon even voor mezelf bezig. Gewoon omdat ik daar zin in en behoefte aan had.
Bovendien sta ik niet onder curatele, wel?
Dat betekent dus dat ik kan doen wat ik wil en daarvoor geen enkele verantwoording hoef af te leggen, ook niet aan jou.
En als je er niet tegen kan, kijk je toch gewoon een andere kant op?
Je kunt ook even weggaan als je last van mij hebt, of een boek gaan lezen. Ik kan er niks aan doen dat die tv je blijkbaar niet kan boeien; ga dan wat anders doen, koken of zo.
Mag ik nou weer verder gaan met wat ik aan het doen was? Wil je dan zo vriendelijk zijn je niet meer met mij te bemoeien? En dan nog wat: ik zou het op prijs stellen als je die foto nu gelijk even wiste. Ja, deleten dus of hoe dat heet, want ik zie je ertoe in staat om 'm in de krant te zetten en dat is het laatste wat ik wil. Sommige dingen zijn nu eenmaal privé en daar heeft niemand iets mee te maken. Afgesproken?

Snertmens

Boez:
Wat ik aan het doen ben?
Ik sprong van het bed, meer niet.
Nee, er is niks in elkaar gestort en ik heb niks omver gestoten. Gewoon een sprong, ja.
En nee, ik kom niet naar beneden. Omdat ik daar geen zin in heb dus.
Ik kom alleen voor snoepies. Heb je die daar? Nee? Dan kom ik niet.
Naar buiten?
Nee, het waait te hard en ik ben al geweest.
Ga jij maar weer lekker naar die tuin, maar mij niet gezien.
Nee, ik ben niet boos.
Nee, ik heb Bohr niet geslagen, ik wilde alleen maar met haar spelen en sprong daarom bovenop haar. Het spijt me dat ze daar van schrok, maar je had me niet op mijn donder moeten geven want het was geen boos opzet of pesterij van mijn kant. Noem het maar een vergissing of een inschattingsfout. Dat jij boos op mij werd, was ook een inschattingsfout en totaal onterecht. Misschien wil ik daarom wel niet naar beneden komen, dat zou zomaar kunnen. Omdat ik misschien inderdaad toch een heel klein beetje boos op je ben. En het zou ook zomaar kunnen dat ik daarom een beetje nadrukkelijk van je bed op de vloer sprong. Kaboenk dus. Boze sprong, ja.
Maar ik ga nog steeds niet met je mee.
Nee, ga maar zonder mij naar die snerttuin. Je vindt me toch niet lief.
En ja, daarom vind ik jou dus ook niet lief.
Ga maar gauw, ik blijf hier. Doe ze daar maar de groeten van me.
Ja, ook doei voor jou.
Snertmens.

dinsdag 22 maart 2016

Goeie morgen, Borretje!

Bohr:
Met mij gaat het goed. Eigenlijk erg goed, kan ik wel stellen.
Ik ben 's ochtends al vroeg wakker, en wacht dan het moment af dat de hele optocht de trap af komt. Meestal de Os voorop, daarachter de Boez en tenslotte het Meipie (Cera - red.). En inderdaad, dan komt mevrouw K. daar ook nog achteraan, maar dan wat minder snel.
K. roept elke keer (als ze de kamer inkomt - red.) keihard: GOEIE MORGEN, BORRETJE! Maar dat hoeft van mij niet zo erg, en vooral niet zo hard. Maar enfin, daarna wordt het wel erg gezellig.
Want dan krijgen we allemaal een bakje met wat Gourmet. Ik maar heel weinig, want ik hou er niet zo van en eet er nauwelijks van. Maar gezellig is het wel, die plotselinge bedrijvigheid en saamhorigheid.
Ik krijg mijn bakje in de vensterbank geserveerd, want dan kan ik ondertussen naar buiten kijken en me zo alvast voorbereiden op mijn wandelingetje.
Ondertussen haalt mevrouw K. de klep van het kattenluik af zodat we met zijn allen naar buiten kunnen als we klaar zijn met onze hap.


De jongens gaan altijd eerst naar buiten. Vooral de Boez wil er graag snel uit, en ramt dan bijna het hele luik eruit. Mevrouw K. zegt dat het maar goed is dat de afsluitknopjes niet meer werken, anders zou hij er dwars doorheen beuken en wellicht schade daarbij aan zijn kop kunnen oplopen. Oscar gaat hem meestal voor, want die houdt de hele nacht zijn plas op en moet dus erg nodig. Hij eet daarom nooit zijn bakje helemaal leeg, maar komt daar later voor terug. Ik loop meestal achter Cera aan, maar wacht netjes af tot zij buiten is. Dan ga ik pas.

Cera gaat linea recta naar het huis van de buuf, omdat deze altijd wel een snack voor haar heeft. Geen wonder dat Cera maar niet wil afvallen, heh? De jongens gaan meestal naar de Kruidentuin, en ikzelf loop het liefst eerst wat te snuffelen rond de buitentafel.
Daarna loop ik wat heen en weer in de Katbladstraat, en kom ik toevalligerwijs langs de Poort, hou ik even stil en bedenk ik of ik een kijkje wil gaan nemen in mijn Hoftuin of niet. Soms besluit ik dat niet te doen, en soms doe ik het wel. In het laatste geval loop ik heel voorzichtig door de Poort en kijk ik eerst of er leden van Hof is Vol rondlopen. Zo ja, dan keer ik om en loop snel terug naar de straat, zo nee dan ga ik even snel kijken of mijn huis er nog staat en wie er binnen is. Je weet immers maar nooit, heh? Daarom. Als ik eenmaal heb vastgesteld dat mijn mens er nog steeds niet is, ben ik snel weer op weg naar mijn hotel om wat brokjes te gaan eten. En daarna zit ik nog een poosje voor het raam en zie ik de Boez thuiskomen.

Wat bent u nu allemaal aan het doen, mevrouw K.? Ik ruik toch duidelijk iets van Coq au Vin! Gaan we zo samen een klein stukje proeven?
Hoezo moet ik mijn neus niet in de camera steken?


vrijdag 18 maart 2016

Meditatiemomentje

Oscar:
Ik ben door mijzelf aangewezen om de Kruidentuin te bewaken. Dat wil zeggen dat ik vanaf een strategisch punt in de gaten hou wie er in de tuin komt en wat ie daar doet. In de zon ja, dat wel dus, graadje of twaalf op dit moment.
En ondertussen is mevrouw K. lekker bezig om hier en daar wat plantjes af te knippen, al weet ik niet waarom zij dat doet. Maar als zij maar weet waarom, dan is het goed wat mij betreft. Ik kan me tenslotte niet overal mee bemoeien, heh?
Daarom.

Het is ook daarnaast de bedoeling dat ik voorkom dat anderen in de Moerbei klimmen. Zoals de Wams, die verderop is gaan liggen op een bankje. Hij is daar dus gaan liggen omdat ik in de Moerbei zit, en hij derhalve niet in deze boom kan klimmen. Ja, hij zou dat wel kunnen, maar dan jaag ik hem weg. Zoals ik inderdaad zojuist heb gedaan.Want als ik de boel in de gaten moet houden, wil ik niet afgeleid worden door slungels als Wamy. Vandaar dus, ja. Nee, ik neem mijn taak erg serieus.

Er komen ook regelmatig blafbeesten in de tuin. Wat mij betreft mogen die hier niet komen en zeker niet om te poepen. Ze weten best wel dat dat niet mag, maar ze doen het toch. En hun baas laat die smurrie dan gewoon liggen. Zo is het ook gekomen dat mevrouw K. daarstraks midden in zo'n zachte, stinkende bolus stond terwijl ze een struik onderhanden nam. Met profielzolen. Dus moest ze heel erg vloeken. Nee, ik ga echt niet herhalen wat ze allemaal riep.

Maar ik kan het niet tegengaan, die schijterij van die blafbeesten. Jawel, ik doe ook wel eens een poepje in de tuin, maar die zijn minder zacht en stinken niet zo hard. En daar wil ik het graag  bij laten. Voor vandaag, ja. En nu moet ik heel nodig mijn ogen even sluiten. Nee, heel even maar. Meditatiemomentje, snapt u?


dinsdag 15 maart 2016

Nog meer en beter High worden?

Op Wikipedia lazen wij het één en ander over het kruid Wijnruit. Blablabla, en dan:

Wijnruit wordt verder ook in tuinen geplant om zo katten uit de tuin te weren. Wijnruit in een mand van poezen en honden zou vlooien en andere parasieten tegengaan.
Deze foto met Oscar is het bewijs dat bovenstaande niet helemaal klopt. Hij staat er tenminste regelmatig tussen en trekt zich niks aan van wat er op internet staat. Of werkt zijn neus niet helemaal goed?
En waarom zou je trouwens (al gaat het parasieten tegen) een bos wijnruit in de kattenmand gooien als ze er vervolgens dus niet meer in gaan liggen omdat het stinkt?
Geloof dus niet alles wat je op het net leest, en zeker niet wat er op Wiki wordt beweerd! (Maar dat geldt ook voor de inhoud van het LKB, heh?)
Maar goed, waar het eigenlijk om gaat in dit bericht is dat de reporters om andere Nepeta hebben verzocht. Vanwege de nodige biodiversiteit zeg maar. Het soort wat in de Kruidentuin staat (x faassenii) is alleen maar geschikt voor een trip als het nog betrekkelijk jong is, als het dus nog jonge verse blaadjes heeft. Is de plant eenmaal volwassen en vol met bloemen, gaat de lol er voor de haarfabrieken grotendeels vanaf. Maar de soort "cataria" schijnt tijdens de groei alleen maar steeds lekkerder te worden! Die moeten we dus hebben als we onze reporters een groot plezier willen doen...
Mevrouw K. wist dit natuurlijk al maar heeft vorig jaar deze laatste soort niet bij de diverse tuincentra kunnen vinden. Dit jaar gaan we beter ons best doen het te krijgen. En Cera heeft alvast een plekje gevonden om het te planten! Zie foto onder.

Of we ook nog voor de buurtkatten een Kiwi-plant (of boom) gaan scoren, weten we nog niet, anders wordt het daar in die tuin helemaal zo'n hangplek voor verslaafde haarfabrieken! Met uiteraard daarbij de nodige poepoverlast. Dus daar moet mevrouw K. nog even heel ernstig over nadenken...

Weet u trouwens waar de Kiwi oorspronkelijk vandaan komt?
De latijnse naam is Actinidia chinensis, dus dan raadt u het al. In Nieuw-Zeeland werd de plant (of boom) ingevoerd om er grote plantages te beginnen, vanwege het gezonde fruit, de consumptie dus. Vandaar de naam Kiwi.