Welkom bij Het Leidsch Katblad

Wij brengen u afwisselend regelmatig en onregelmatig nieuws over stadskatten die wonen in de "Katbladbuurt" in het centrum van Leiden, Zuid-Holland. Wij nemen u af en toe mee op onze rondes door de buurt en doen verslag van gewone en bijzondere gebeurtenissen op straat en bij de redactie thuis.
De hoofdredacteur verklaart hierbij dat wij alle gebeurtenissen naar waarheid weergeven, maar maakt u er tevens op attent dat wij niet aansprakelijk zijn voor de door de haarfabrieken gedane uitspraken, hun taalgebruik en/of gedrag, en wijzen u er daarom nadrukkelijk op dat het lezen van dit Katblad geheel voor eigen risico is.
Zie voor meer info over de redactie en katten de linker kolom van deze digitale krant.

dinsdag 22 januari 2013

Schande!

Japekoppie:
Het begon ermee dat die twee ventjes (Boez en Oscar - red.) begonnen te klieren onder de stoel waarop ik lag te pitten. Klieren ja.
Die Zoebel (Boez - red.) lag in de stoel te klauwen (en niet zo zuinig ook - red.) terwijl die rood-witte eronder lag.
En daarna allebei maar steeds geluidjes naar elkaar maken, rollen over het kleed en over me heen springen. Nou, probeer daar maar eens rustig onder te blijven, heh? Daarom.


Ja, daarom dus besloot ik mijn stoel op te geven. Konden ze lekker ook nog in  en op die stoel gaan klieren, maar dan wel zonder mij erin.












Ja, ik weet wel dat je nog tegen die Zoebel hebt gezegd dat hij mij met rust moesten laten, maar natuurlijk wist hij zogenaamd weer eens van de prins geen kwaad. Nee, die knaap is niet te vertrouwen want hij had me heus wel gezien en ze hadden natuurlijk ook ergens anders kunnen gaan klieren. Nee, ze kozen bewust daarvoor de stoel uit waarop ik dus lag te dutten; mij hou je namelijk niet voor de gek.
Schijnheilige ventje en een grote schande dat dit in dit huis allemaal zomaar kan.
Nee, ik ben nog niet klaar met mijn verhaal.


Ik ging dus naar de poef om daar verder te dutten. Inderdaad, lekker met mijn poten tegen de radiator, dat heb je goed gezien. Maar denk je dat ik daar lang heb kunnen liggen? Vergeet het maar. Even later kwamen ze namelijk vlak achter mijn rug en bij het tentje klieren, zodat ik ook daar weer weg moest. Ik ging uiteindelijk op de bank liggen en toen pikte die Zoeb gelijk de poef in. En Os ging op zijn kussentje liggen, ook vlakbij dus. Te dichtbij dus.





Nee, heel erg vond ik dat nu ook weer niet want nu hielden ze zich tenminste wel gedeisd.
Maar toen kwam dus het allerergste, de grootste schande ooit.
Ja, want even later ging jij zomaar opeens weg, terwijl het gewoon zondagmiddag was. Zogenaamd om je verjaardag te vieren maar dat wilde je dus om de één of andere reden niet thuis doen. Ik snapte daar niks van, want buiten was er een sneeuwstorm bezig dus je had net zo goed thuis een kaasproeverijtje of iets dergelijks kunnen organiseren, dan had ik er ook nog wat aan gehad. Maar je ging dus de deur uit om uren later weer terug te komen, met nota bene een heel stel mensen in je kielzog. Ze waren nogal druk en volgens mij flink aangeschoten zeg maar. En dus stond de kamer opeens op zijn kop, want iedereen wilde zitten en daarom werd mijn stoel ook ingenomen. Je zette nog wel wat kaas op tafel en ja, ik heb daar ook nog wat fliebers van gekregen maar die heb ik niet opgegeten want ik vond het dus helemaal niet gezellig. Ah, je hebt die fliebers in het vloerkleed teruggevonden? Goed zo, dat is dan je eigen schuld, had je maar wat beter op mij moeten letten in plaats van op je visite. Heb je gezien dat ik ook nog ergens heb gespuugd? Goed zo. Ja, het kan best zijn dat jij het wel naar je zin hebt gehad, maar een dag later, gisteren ja, was je dus niet vooruit te branden, heh? We kregen ons ontbijt veel te laat en verder was je allesbehalve gezellig. Je hebt verder de hele dag als een dweil op de bank gelegen en nauwelijks aandacht aan mij besteed. Ook niet aan de anderen, en nee, ik heb het dan ook niet als persoonlijk ervaren.
Wel, we hebben het er met elkaar over gehad, mijn moeder en ik, maar dit was de laatste keer dat je ons zoiets hebt geflikt. Driewerf schande, ja, vooral op jouw leeftijd. Vanaf nu is het dan ook afgelopen met jouw braspartijen en gaan hier weer strenge regels gelden, vooral betreffende onze verzorging, de structuur en regelmaat in huis. Dus begin maar eens met het grondig schoonmaken van onze toiletten en dan heb je vast nog wel tijd om naar de buurtsuper te gaan om de dingen te kopen die je nodig hebt voor een fatsoenlijke maaltijd. Ja, uiteraard is het de bedoeling dat je mij laat voorproeven, dat spreekt voor zich want zo gaat het hier al sinds jaar en dag en het is bovendien een erg goede gewoonte. En als je straks toch naar buiten gaat, raap je dan gelijk je post even van de deurmat op? Ik heb namelijk helemaal geen zin om steeds over die blauwe envelop heen te moeten stappen. Hoezo word je nu weer niet goed?

10 opmerkingen:

Greet zei

Van harte gefeliciteerd, mevrouw Katblad.

Wad Woord & Wol zei

Japiekoppie heeft het zwaar, dat is duidelijk. Maar wel fijn dat ie even noemde dat u jarig was mevrouw K. Mag ik u bij deze hartelijk feliciteren? Och ik doe het gewoon.
Van harte gefeliciteerd met uw verjaardag en een mooi en gezond nieuw levensjaar.

ina zei

Hier was ik al bang voor toen er gisteren geen berichten in het LKB verschenen... Arme haarfabrieken!

Felix zei

Jeremia.
Een steenbok.
Heftig hoor.

Jacq. zei

Haha, wat een heerlijk vehaal weer!Maae wel balen die blauwe envelop...

Truus zei

Nog even volhouden Japekoppie, nog een week vorst en daarna gaan ze wel weer vaker naar buiten.
Nog gefeliciteerd met je bazin.

Olga zei

Vrouw Kemp een Steenbok ?
Wat afschuwelijk op die positie !

Gerrie zei

Nou, nou , Japekoppie, dat je boos bent dat de andere haarfabrieken je niet met rust laten, begrijp ik natuurlijk. Maar een beetje liever tegen mevrouw Katblad! Ze is maar één keer per jaar jarig. Morgen is ze er weer helemaal voor jullie!
Van harte gefeliciteerd mw. Katblad! Geef Japekoppie morgen maar wat extra aandacht, dan is alles weer goed!

Mr. Max zei

Ik zou me als ik u was Mevrouw. K. maar geen zorgen maken over de blauwe envelope. Die reusachtige gift aan het asiel voor de haarhuisschuilhutten is een gift aan een charitatieve instelling en derhalve aftrekbaar. Dat het de opbrengst was van uw zolderverkoop zal niemand de Belastingdienst vertellen hoor.

Annemieke zei

Gefeliciteerd nog mevrouw Katblad!