Welkom bij Het Leidsch Katblad

Wij brengen u afwisselend regelmatig en onregelmatig nieuws over stadskatten die wonen in de "Katbladbuurt" in het centrum van Leiden, Zuid-Holland. Wij nemen u af en toe mee op onze rondes door de buurt en doen verslag van gewone en bijzondere gebeurtenissen op straat en bij de redactie thuis.
De hoofdredacteur verklaart hierbij dat wij alle gebeurtenissen naar waarheid weergeven, maar maakt u er tevens op attent dat wij niet aansprakelijk zijn voor de door de haarfabrieken gedane uitspraken, hun taalgebruik en/of gedrag, en wijzen u er daarom nadrukkelijk op dat het lezen van dit Katblad geheel voor eigen risico is.
Zie voor meer info over de redactie en katten de linker kolom van deze digitale krant.

maandag 17 juni 2013

Ach, gossie...

Omdat mevrouw K. een mini-kaasproeverijtje (met slechts 2 kaasjes) had georganiseerd aan de buitentafel van de redactie, was Japekoppie natuurlijk direct aangeschoven, hoewel het kleine proeverijtje (met glaasje wijn uiteraard) vooral ter ere was van de veilige terugkomst (na 4 weken vakantie) van het mens van Myo en Mickie. Ja, want K. wilde heel graag wat van de gevaarlijke avonturen van mens D. weten, vandaar dus.
Maar dat terzijde, want wat hier speelde was dat Japekop in eerste instantie nog niet in de gaten had dat Myo met zijn mens was meegelopen, en na enige tijd wachten in de Poort de Katbladstraat was overgestoken.

En nu lag hij (Myo) dus onder onze tafel.
Het mens (D., zittend aan tafel) vertelde dat Myo nogal wat terughoudend had gereageerd op zijn thuiskomst. Hij was daar enigszins teleurgesteld over, want wist blijkbaar niet dat heel veel katten behoorlijk pissig zijn als je na lange afwezigheid zomaar weer hun huis binnenstapt. Ten eerste had je nooit zomaar weg mogen gaan, ten tweede ook niet nog eens zo'n vreselijk lange tijd. En dan ben jij net goed gewend aan de oppasmensen en denk je dat het nooit meer hetzelfde zal worden, komt jouw eigen, ouwe mens zomaar weer binnenstappen, alsof er niks aan de hand is geweest!
Ja, donder nu gauw op! (Zoiets dus.)

Wel, het was duidelijk dat Myo, ondanks de goede verzorging, zijn mens heel erg heeft gemist. Wij zagen hem minder vaak buiten dan anders, en datzelfde gold trouwens ook voor Mickie.



En? Miste mens D. zijn hartendiefjes ook zo?
Wij denken van wel, getuige deze (stiekem door K.) genomen foto.













Wel, Japekop was dat gefoezel onder onze tafel al snel zat en vertrok naar de waterbak.

Aardig om ook nog te vertellen is dat, toen mens D. even ons toilet bezocht, Myo voor de voordeur ging zitten janken. U kent die geluiden wel: harde mauwen die diep uit de keel komen.
Ah, gossie....


1 opmerking:

ina zei

Nooit meer zo lang weggaan hoor, mens van Myo (en Mickie).