Onschuldig

Mevrouw Katblad ging vanwege een thuiszorgdienstje naar het huis van Gizmo en Sonny. Sonny kwam direct de trap afrennen en begroette mevrouw K. hartelijk. Gizmo liet zich niet zien; ze lag nog te pitten. Mevrouw K. ging haar dus maar even wakker maken.
Gizmo: Zo mevrouw Katblad, wat komt u hier zo vroeg in de ochtend doen? Ach, ons mens is niet thuis en u komt ons ons ontbijt geven?
Nee, ik ben nog niet helemaal uitgeslapen, dat klopt.
Gisteravond tot laat uit geweest inderdaad, dus dan weet u het wel.
Mag ik even rustig wakker worden alstublieft?

Giz lag dus op de bovenverdieping, en toen wij naar het balkon keken zagen wij dit vogelhuisje hangen, een beetje gehavend en scheef.


Gizmo: Ja, het was best een wilde nacht, maar dat huisje hing er al zo bij. Heb ik niet gedaan nee. Ik denk dat het Wamy was, want die komt hier regelmatig stennis schoppen. Gewoon een beetje treiteren en pesten dus, heh? Ja, en daarbij is dat huisje misschien wel gesneuveld, wie zal het zeggen.

U wilt dat ik meekom naar beneden? Is mijn huisgenoot Sonny al wakker? Oh, hij zit al te wachten op zijn eten dus. Hij heeft zelfs al een snoepstokje achter zijn kiezen? En zich door u laten aaien?
Nee, blijft u van mij maar even af, want zo goed kennen wij elkaar nu ook weer niet. Eerst maar eens zien of u wel daadwerkelijk ontbijt komt geven en dan kunnen we nog altijd zien of ik van u een aai accepteer of niet.
Gaat u even voor mij uit de trap af? Ja, voor het geval inderdaad.

Op de voordeurmat had mevrouw K. bij binnenkomst deze opengebeten verpakking gevonden. Het stokje was er natuurlijk uit en opgegeten. Had Giz dat misschien gedaan?


Gizmo: Nee, hier weet ik niets van! Dat moet Sonny geweest zijn want ik jat nooit stokjes!
Zeg, u kwam toch ontbijt geven? Nu loopt u hier een beetje te zeuren over iets waar ik helemaal geen schuld aan heb!
Nee, ik ben beslist niet over u te spreken en zal een klacht indienen bij mijn mens. Krijgen we nou nog ons eten of hoe zit het?

Wel, natuurlijk kregen Sonny en Gizmo hun ontbijt. En mevrouw Katblad zette voor de zekerheid de stokjes maar een plankje hoger.....

Belangrijke verandering

Cera heeft momenteel een wat makkelijkere route om van het garagedak in de Katbladstraat te komen, want er wordt namelijk geschilderd naast de garage en dus staat er een steiger.
Het ziet ernaar uit dat deze steiger nog lange tijd zal blijven staan, want de schilders werken maar een paar uurtjes per dag en slaan bovendien regelmatig dagen over. Met andere woorden, deze klus kan dus nog een flinke tijd (misschien zelfs wel weken) gaan duren, en dat betekent voor Cera een belangrijke verandering in de structuur van de dag.

Wel, Cera springt dus niet meer van het dak op de container, maar in eerste instantie op de steiger voor een tussenstop, zeg maar. Daar geniet ze vervolgens even van het uitzicht.

Dan komt de volgende fase, en dat is het springen op de container. En omdat ze nu van minder hoog komt, is de klap waarmee Cera neerkomt minder luidruchtig, maar dat spreekt voor zich. Doch, daar de klep van de container wat speling heeft, trekt het geluid van neerkomen toch altijd nog wel wat aandacht.

Nee, helemaal onopgemerkt blijft Cera's neerdalen niet, en als het even kan is er altijd wel iemand die haar komt verwelkomen, zoals in dit geval de Boez.

Het is niet dat dit alles nu zulk belangrijk nieuws is, maar daar Cera soms een paar keer per dag van dat garagedak naar beneden moet springen om thuis te komen, is het wel een heel belangrijke verandering in haar leven, en dus het vermelden waard. Zoals trouwens elke verandering in het dagelijks leven van haarfabrieken de moeite van het vermelden waard is; verzet u uw meubels maar eens, dan komt u daar vanzelf achter, heh? Daarom dus....

Tumult in Kruidentuin

Gistermiddag werd de Katbladbuurt opgeschrikt door een hoop sirenes, maar dan niet die van het Bollewangensoort maar van politie, ambulance en brandweer. Mevrouw Katblad ging op het lawaai af en zag dat er in een gebouw tegenover de Kruidentuin (aan de overkant van de Gevaarlijke Weg) brand was. Al snel stroomde het publiek toe en onze haarfabrieken waren zo verstandig geweest de Kruidentuin te verlaten en terug te komen naar de redactie. Ja, want zij moeten dan wel nieuws verzamelen voor onze krant, maar dit soort nieuws hoort daar natuurlijk niet bij.
Wel, mevrouw K. zag vlammen uit een raam, maar vooral heel veel zwarte rook. De Katbladstraat werd met linten afgesloten (alsmede de andere straten) en dus hadden we een poosje geen verkeer in de straat, en dat was erg aangenaam, al was de reden natuurlijk minder leuk. In de Kruidentuin verzamelden zich tientallen mensen, want vanaf die plek hadden zij een prima uitzicht op de verrichtingen van de brandweer met hoogwerker (of hoe dat heet).
De brand was vrij snel geblust; er bleek een frituurpan vlam te hebben gevat en u wilt niet weten wat voor gevolgen dat kan hebben! In elk geval moesten de bewoners het flatgebouw uit en al gauw lag de Gevaarlijke Weg vol met plassen water. Later hoorden wij dat zich ook een haarfabriek in het flatgebouw had bevonden, maar deze werd gelukkig gered en opgevangen door de dierenambulance.
Het duurde nog uren voordat de rust was teruggekeerd in de Kruidentuin en omgeving, en onze poezen weer rustig in de tuin konden gaan zooien.

Over de rooien...

Mevrouw Katblad vond het tijd om weer eens de reddingstouwen van Kat-uit-de-gracht te gaan inspecteren, en Cera en Oscar gingen mee. Doch tijdens de inspectie (vooral met de bezielende medewerking van Cera want Oscar durft niet zo dichtbij het water te komen) sloeg een meerkoet volledig op tilt en begon vreselijk tegen ons te schelden. Onze reporters wisten niet wat ze hoorden, en mevrouw Katblad eerlijk gezegd ook niet.

Terwijl Oscar alweer op de terugweg was (want hij kon het gekrijs niet zo goed in zijn gevoelige oortjes verdragen), deed Cera nog een poging het gebeuren te begrijpen, maar raakte daarvan in de war: bijna was zij de boom ingevlucht, doch mevrouw Katblad kon haar daarvan nog net weerhouden.
Tenslotte besloten wij de zwaar gestoorde meerkoet maar met rust te laten, vooral omdat het beestje inmiddels geëscorteerd werd door een paar meeuwen die het nodig vonden om terug te schelden, en ook de oren van mevrouw Katblad werden daardoor te zwaar belast, zeg maar.
Wel, het voorjaar komt in vele vormen en brengt een hoop opwinding en onrust met zich mee. Ja, zelfs in de stad dus! Zo gaat dat in de natuur, heh?
Ga je mee, Cera?

Inspectie van het gebitje?

Op deze foto lijkt het alsof Cera de Boez uitlacht, maar dat was niet zo, hoewel het best had gekund. Nee, de Boez was net uit de Hoftuin gevlucht voor Myo, en bij Cera gaan zitten voor de gezelligheid of troost, kiest u maar. Zij (Cera dus) was niet meegegaan naar de tuin; ze had waarschijnlijk Myo al zien zitten en was daarom buiten de Poort blijven liggen om daar wat te rollen en zo het wachten wat aangenamer te maken.
Maar van dat rollen word je moe, en bovendien was zij opgelucht de Boez veilig terug te zien, vandaar dus een hele grote gaap waarbij ze haar volledige gebitje toont. Natuurlijk bezitten wijzelf deze foto in groot formaat, dus als we zouden willen, zouden we het gebitje wat kunnen uitvergroten om zodoende te tanden en kiezen van Cera te inspecteren. Mochten wij vervolgens wat bijzonders op deze vergroting zien, zullen wij u daar zeker over berichten.

Behoorlijk van streek

Bobo:
Of ik kwaad ben!
Sorry dat ik naar u blies, mevrouw Katblad. Maar ik had net een vreselijke ervaring en de schrik zit er nog helemaal in. Ja, want hier, voor mijn eigen deur nota bene, werd ik zojuist aangevallen door die terraskat. U weet wel, die Rooie. Voor mijn eigen deur, heh? Ja, u heeft mij goed gehoord. Ik ben dus helemaal van streek en behoorlijk pissig over zoveel botheid en agressie. Ja, ikzelf ben ook niet voor de poes en dat weet ik best wel, maar deze jongen overschrijdt alle grenzen. Nee, ik ben niet gauw bang, maar in dit geval zit ik dus mooi te sidderen. Sterker nog, ik ga nu naar binnen en kom voorlopig niet meer op straat. U heeft mijn mens gesproken? Hij heeft mijn verhaal bevestigd? Wel, dan weet u dat ik hier niet zit te liegen en deze zaak niet al te licht op moet worden genomen. Thassos heet hij inderdaad, en hij werkt in het restaurant. Hij maakt onze buurt onveilig inderdaad, en zorgt voor opschudding en ellende. Heeft u zijn naam genoteerd? Thassos dus, heh? Een ellendeling ja. De Schrik? Wel, dat zou een goede bijnaam voor hem zijn. Ja, mijn stem heeft u. En nu ga ik.

Nieuwe partijleider nu bekend

Toen wij op onze ronde in de Hoftuin kwamen, vluchtte de Boez opeens onder een struik en ging daar heel angstig zitten doen. Een blafbeest hadden wij niet gezien of gehoord en daarnaast hadden wij Panda en Harremans (beiden van de partij Hof is Vol) achter het glas waargenomen, dus die waren ook niet de veroorzakers van de paniek. Natuurlijk wilde mevrouw Katblad graag weten wat er dan wel aan de hand was. U toch ook?

Een andere haarfabriek dus. Wij hadden al zo'n vermoeden over de identiteit van deze jongen, maar helemaal zeker wisten we het nog niet.
Er gebeurde verder niets bijzonders. Beide katten bleven zitten waar ze zaten, we hoorden wel wat gegrom maar verkozen toch eerst de Os naar eens te traceren, want ook hij was met ons meegegaan.

Wel, dat was een verkeerde keuze. Want zodra we ons hadden omgekeerd klonk er gekrijs en gegil, en het volgende moment stond de Boez al in de Poort en leek op weg naar huis. We hadden de cyper dus aardig onderschat, heh? Maar goed, daar was nu niks meer aan te doen. Het komt wel meer voor dat mevrouw Katblad de situatie toch weer verkeerd inschat, en daar wij de haarfabrieken niet kunnen vragen om bepaalde scenes over te doen, lopen wij helaas een hoop belangrijk bewijsmateriaal mis. Het is niet anders....

Ai, en daar was Oscar dus, en zijn aanvaller was al vlakbij. En terwijl deze foto (hiernaast dus) werd verwerkt door onze camera (ja, gaat een beetje traag), waren wij niet snel genoeg om de uitzettingsactiviteit vast te leggen. Ja, want ook de Os werd dus met ferme klauw uit het Hof verdreven.
En natuurlijk heeft u ondertussen allang gezien wie de uitsmijter was, toch?

Myo inderdaad.
Wij vermoeden dat hij tenslotte toch de opvolger is geworden van wijlen Rooie Gijs, en dus de nieuwe partijleider van Hof is Vol.
Waarom wij dat denken?
Wel, Harremans heeft het momenteel erg druk met het vernielen van de krokussen in de tuin, en een echte partijleider zou zich nooit met zulke triviale zaken bezig houden.
Panda zien wij de laatste tijd vaak achter het raam of bovenaan de balkontrap, loert wel op de zogenaamde indringers maar komt pas in actie als hij echt niet anders meer kan. Dan hebben we nog één andere hofbewoner over, Bohr inderdaad, maar zij is van de oppositie en tegen deze uitzettingprocedures. Ja, blijft Myo dus over en hij is er ook zo langzamerhand wel aan toe.
Wel, wij wensen Myo veel succes toe met zijn partij (want zo beschaafd zijn wij wel) en hopen dat hij door het uitoefenen van deze zeer drukke functie wat meer zal kunnen eten zonder direct daarvan aan te komen. Wij houden u uiteraard graag op de hoogte van alle ontwikkelingen in deze.

Genoeg energie over

Thassos:
Wel mevrouw Katblad, u ziet dat ik momenteel even bezig ben met belangrijke zaken. Mijn toilet inderdaad. Het is namelijk zo dat het terras weer is uitgezet. Bij het restaurant waar ik werk, dat klopt. Dat betekent dat ik het weer erg druk heb en af en toe even afstand moet nemen van al die rinkelende glazen en kleppende mensen, en daarom zit ik hier in uw straat.
Maar nu u hier toch bent?

Hoe zit het met die vacature? Bestaat die nog?
Nog geen nieuwe SvdB (Schrik van de Buurt) dus?
Wel, dan solliciteer ik bij deze naar de functie.
Mijn redenen?
Om te beginnen zijn ze allemaal bang voor me, dus dat is al geregeld. Verder hoef ik geen vrienden te hebben. Nee, ik heb zelfs een afschuw van dat kleffe gedoe en dat neus-aan-neus gefoezel. Als ik zin heb in wat genegenheid of vriendschap, ga ik naar de baas van het restaurant of naar mijn eigen huis, want daar houden ze allemaal erg veel van me.
Zag ik daar niet één van uw minkukels lopen? Nee?

En verder voel ik voor mijn soortgenoten slechts minachting, en ik jaag ze graag op stang en voorzie ze nog grager van een kras op de neus.
Hoe het met mijn beschikbaarheid staat? Wel, daar komen we denk ik wel uit.
Uiteraard heb ik mijn diensten in het restaurant, maar dat zijn dus maar diensten heh? Nee, dat werk doe ik part-time, en als ik een keer een slechte dag heb dan hoef ik niet zo nodig te komen. Ja, mijn baas begrijpt namelijk precies wat er in katten om kan gaan en hoe wij af en toe worstelen met ons innerlijk. Bovendien moet ik eerlijk toegeven dat ik nogal vaak in slaap val als ik in het restaurant werk. Kan ik niks aan doen nee, en ik denk zelf dat dat komt door die heerlijke visgeuren en de zachte kussens.

Al dat pitten maakt dat ik zo nu en dan toch een gezonde dosis energie over heb. En eigenlijk zou ik die energie graag op een nuttige manier besteden, snapt u wel?
Ik woon inderdaad niet in uw buurt maar kom er wel regelmatig. Ach, dat wist u al? Nou dan. En ik mep ze dus met graagte in elkaar; jong of oud, groot of klein, het maakt mij helemaal niks uit. Nee, ook als u er met uw snufferd bij staat ga ik lekker mijn gang, want ik laat me door niets en niemand weerhouden van een lekkere meppartij.
U wilt nog even nadenken over dat part-time gedeelte? U zou liever hebben dat ik wat dichterbij woonde en uw lieverdjes op dagbasis in elkaar kwam rammen? Nee, toch maar niet heh? Wel, ik bedoel maar. Het ziet ernaar uit dat ik gewoon de beste voor de job ben en dat u geen kant meer uit kan. Hebben wij een deal of hoe zit het?

Problemen op komst

Herkent u deze deur? Wel het is de deur die toegang biedt tot de Muizentuin. En waar dus onderaan (links) een hoek af is waardoor de poezen uit de buurt in en uit de tuin kunnen lopen.
Zo te zien wordt er een andere deur in deze poort gemaakt, en dat vinden wij geen goed plan. Waarom niet? Nou, omdat de poezen dan niet meer in en uit kunnen dus, heh? Dat is heel vervelend voor bijvoorbeeld Zwarte Gijs, die erg graag in deze tuin rondscharrelt en er muizen vangt. Maar dat is nog tot daar aan toe. Ja, want als de ingang helemaal is afgesloten, kan Gizmo helemaal nooit meer in de Katbladstraat komen. Dan zit zij opgesloten. En dan kan Wamy niet meer op bezoek gaan bij Giz en Sonny. Lima niet op muizenjacht.
Kortom, een slecht plan dus. Maar de restauratie zal wel niet tegen te houden zijn, want belangen van de haarfabrieken zijn natuurlijk ondergeschikt heh?
Wellicht kunnen wij een actiegroep beginnen? Vragen of er een kattenluik in de nieuwe deur mag komen? Of ergens een trappetje laten maken? Wat een probleem nou toch, vindt u ook niet? Bah!

Hangjongeren....

Soms hebben wij bij het Poezenloket een beetje last van hangjongeren. Nee, het is gelukkig niet zo dat zij lawaai maken of rotzooi schoppen, maar ze nemen wel het uitzicht weg waardoor mevrouw Katblad niet meer goed eventuele passanten in de smiezen kan houden, en dat is slecht voor onze krant.
De jongelui doen verder dus niets, behalve dan wat rondhangen en om zich heen kijken. Maar één van hen doet af en toe wel een poging om de redactie binnen te dringen, waarschijnlijk om wat brokjes te jatten want een andere reden kunnen wij niet verzinnen.

Wij bedoelen dus dit ventje. Ja, het is een brutaaltje, met een immer aanwezige honger die hij zo graag zou willen stillen.
Verder is het ventje een beetje een buitenpootje, want het valt ons op dat de anderen zich niet zo met hem bemoeien terwijl dit knaapje toch zo zijn best doet om aansluiting te vinden. Inderdaad, dat is een beetje triest, dat vinden wij ook.
Afijn, ondertussen zit of ligt het stel voor onze deur en voert helemaal niks uit, doet niks nuttigs en draagt niks bij aan de maatschappij. Gelukkig halen ze ook geen rottigheid uit, dus dat is dan weer een voordeel, zeg maar. Maar ja, dat hangen heh? En ze zijn nog zo jong! Ja, en wij zitten er maar mooi mee, met dat luie tuig. Tjongejonge...

Goed cijfer voor nieuw kattenluik

Jazeker, wij hebben een nieuw kattenluik en Oscar was de eerste die 'm ging uitproberen.
Natuurlijk moest de klep eerst bestudeerd worden, want je douwt je kop niet zomaar ergens doorheen, wel?
Maar Oscar had de werking van het geheel snel door.

Yep, daar ging hij, helemaal zonder problemen.
Nu hadden wij eigenlijk liever gewild dat Japekop (als onze hoofdreporter en verkenner A) de officiële opening had gedaan, maar omdat er nogal wat lawaai vooraf was gegaan aan de plaatsing van het kattenluik, lag hij misselijk en met koppijn op bed.
En daar mevrouw Troy het helemaal niet nodig had gevonden, zo'n nieuw luik, was ook zij niet aanwezig bij de inwijding.
Cera was tijdens het zaag- en boorwerk naar de Kroeg gevlucht dus moesten we ook haar helaas missen op dit vreugdevolle moment.

En de Boez?
Wel, hij begreep het allemaal niet zo goed. Teminste, hij zat nogal enigszins stuurs door het klepje naar buiten te loeren. Kom maar Boez! Je vriendje is al buiten en wat hij kan, kan jij ook best wel, toch?

Wel, dat viel een beetje tegen. En Boez vertrouwde de zaak niet helemaal dus was derhalve ook niet van plan haast te maken met het openen van de nieuwe katten-in- en uitgang.

Ja, wij moeten het deurtje ook nog een beetje oppoetsen, dat heeft u goed gezien.

Het duurde best wel lang voordat Boez klaar was met zijn zogenaamde inspectie, maar hij kwam er tenslotte toch doorheen toen mevrouw Katblad met Oscar wegliep in de richting van de Kruidentuin.
Inmiddels (na een paar dagen dus) is hij heel bedreven geraakt in het openrammen van het klepje, dus dat zit wel goed. Alleen is er één probleempje met dit prachtige, nieuwe luik, en dat is dat er geen afsluitklep op zit, een soort blindering dus. Dat betekent vervolgens dat de Boez denkt dat het nooit is afgesloten en hij er altijd door moet kunnen. En Boez geeft niet gauw op. Dat weer heeft mevrouw K. al een paar slapeloze nachten opgeleverd.
Japekoppie is trouwens (als meest kritische reporter) best tevreden over het nieuwe luikje. Wat hij als een groot voordeel beschouwd is dat hij vrij geruisloos het pand kan verlaten en weer betreden, terwijl mevrouw K. dat nu net weer een nadeeltje vindt. Maar meeste stemmen gelden, dus we kunnen stellen dat het nieuwe luik een goed cijfer heeft gekregen. Hoera!

U kunt zich nog aanmelden voor ons feest!

Inmiddels is ons stembureau (voor het goede doel) gesloten, en u heeft zelf kunnen zien dat er massaal gekozen werd voor de Stichting Amsterdamse Zwerfkatten. Op ons feestje op 26 maart a.s. (aanvang 17.30 uur) gaan wij dus voor die Stichting geld inzamelen!

U kunt zich nog aanmelden voor ons feest middels onze e-mail (annemkemp@zonnet.nl)! Ook voor uw vragen omtrent het feest kunt u dit adres gebruiken!

Hieronder een klein stukje tekst van de website van de SAZ.

Over de SAZ

De Stichting Amsterdamse Zwerfkatten (SAZ) is in oktober 1994 opgericht door een aantal Amsterdamse dierenbeschermingsorganisaties:

• Nederlandse Vereniging tot Bescherming van Dieren, afd. Amsterdam
• Nederlandse Vereniging tot Bescherming van Dieren, afd. Amstelveen/Ouderkerk
• Stichting Dieren onder Dak
• Stichting Dierenleed/Asiel voor Katten Amsterdam-Noord & Oostzaan
• De Poezenboot
• Vereniging Dierenopvangcentrum Polderweg Amsterdam
• Stichting Dierenopvangcentrum Groot Amsterdam

Wat doet de SAZ?Vele zwerfkatten leven in de binnentuinen, op de straten en pleinen van Amsterdam.
Het aantal zwerfkatten groeit nog steeds. De Stichting Amsterdamse Zwerfkatten (SAZ) pakt het probleem van het groeiend aantal zwerfkatten op een diervriendelijke en doeltreffende manier aan. Haar strategie baseert zich op de succesvolle Trap, Neuter and Return-methode, waarbij zwerfkatten gevangen, gecastreerd/gesteriliseerd, ontworm en ontvlooid worden en daarna  terug worden gezet in hun vertrouwde omgeving..Zwakke dieren worden door een dierenarts onderzocht en eventueel uit hun lijden verlost. Door de afnemende reproductie neemt de populatie verwilderde huiskatten in grootte af.

 

Als het een tamme huiskat betreft, wordt gekeken of er een chip is en of we de eigenaar kunnen vinden. Hiervoor nemen we contact op met Amivedi en de Dierenkwijtlijn. Mocht dit geen resultaat hebben, dan wordt er in samenwerking met de Amsterdamse asiels en Dierenopvangcentra een nieuw thuis gezocht voor de kat.

Wij werken volgens de gedragscode van de Dierenbescherming.

Zie ook werkwijze SAZ.

Wie werken bij de SAZ?
Er zijn momenteel 2 vaste medewerkers werkzaam bij de SAZ. Zij houden zich bezig met de administratie, aannemen van meldingen en het vangen en de verzorging van de zwerfkatten. Ook werkt er een aantal vrijwilligers die de katten verzorgen, helpen met de administratie, de PC of klusjes doen in en rond de kennel. Het dagelijks bestuur bestaat uiteraard uit vrijwilligers. Daarnaast hebben we diverse adviseurs.

Telefoon: 020-6190357 -  E-mail:  zwerfkattenamsterdam@hotmail.com

Meer informatie vindt u op de website van zwerfkatten amsterdam!

Hapjes krokus

Dit is Harremans, en waarin hij zijn tanden gaat zetten is een witte krokus. Er stonden nog meer van dergelijke prachtige, witte bloemetjes met oranje (gelijk saffraan) meeldraadjes in dit perk, maar Harremans maakte daar al korte metten mee, en straks zal hij vast en zeker naar een ander plekje in de tuin gaan om zich aan nog meer van die witte of blauwe bloemetjes te vergrijpen (net zoals vorig jaar dus). Wij geloven niet dat hij ze allemaal opeet (lijkt ons ook helemaal niet gezond voor hem), maar vernielen doet hij wel. Op internet hebben wij niets kunnen vinden over krokus-etende katten, wel dat muizen graag van deze bolplant snoepen. Nee, die Har die spoort dus niet helemaal. Rare jongen.......

Tussen de straatstenen

Boven Cera, links Japekoppie en rechts Wamy


Tussen de straatstenen voor de redactie was een bijzonder lekker plekje. Tenminste, dat vonden alle haarfabrieken die dat plekje passeerden. Het bestond uit een driehoekje mos met wat gras, en iedereen wilde (nee moest!) er heel hard aan snuffelen.
Japekoppie ontdekte het plekje als eerste, had er al overheen liggen rollen en er verheerlijkt met zijn snuit langs gewreven. Vervolgens liep hij weg met zijn ogen dicht.... Cera was de volgende die zo nodig aan dat plekje moest snuffelen. Zij was ook erg enthousiast, maar wel al snel klaar, en rollen deed ze dit keer niet.

En tenslotte was Wamy aan de beurt. Hij raakte zo onder invloed dat hij languit op straat ging liggen, bovenop dat rare, maar o zo lekkere plekje. Af en toe kwam hij overeind en snuffelde even, dan weer ging hij erbij liggen met wazige blik.

Eigenlijk vond Japekop dat nu hij weer aan de beurt was, maar Wamy bleef daar maar liggen. Ja, bij dat plekje dus, heh? Normaal gesproken zou J. ontstemd raken (hij is nou niet bepaald het beste vriendje van Wamy), maar nu stond hij rustig te wachten tot Wamy eindelijk een keer opduvelde.
Gelukkig raakte Wamy op een gegeven ogenblik verzadigd van de geheimzinnige geur, en kreeg J. zijn zin. Wat er verder nog gebeurde bij dat lekkere plekje weten wij niet; mevrouw K. moest weer verder werken met de laptop. Enige tijd later waren alle haarfabrieken verdwenen en lag het plekje er verlaten bij. Ook later zagen wij hen niet meer bezig met dat bepaalde plekje. Waarschijnlijk was het lekkere eraf.....

Geen meerkatten....

Elders gelezen (op Wikipedia namelijk):
Het stokstaartje (Suricata suricatta) is een klein roofdier dat tot de mangoesten behoort. Hij wordt ook wel "aardmannetje" genoemd. Het bewoont alle delen van de Kalahari in zuidelijk Afrika (Angola, Botswana, Namibië en Zuid-Afrika).
Wel, de twee op bijgaande foto zagen wij in Leiden in de Katbladstraat; misschien meegekomen in een vliegtuig? We lezen even verder.
In het Afrikaans (en het Engels) worden stokstaartjes "meerkat" genoemd. Daardoor wordt de naam 'meerkat' soms foutief in het Nederlands overgenomen uit films. Van alle mangoesten zijn de stokstaartjes de meest sociale. Het stokstaartje wordt niet bedreigd. In sommige Afrikaanse huizen kun je stokstaartjes aantreffen.
In Leidse huizen dus ook. We zijn nog niks wijzer en moeten dus nog verder lezen.

Stokstaartjes hebben elk afzonderlijke taken. Er is altijd 1 wachter in de groep met stokstaartjes. Een wachter staat altijd hoger dan de rest zodat hij meer ziet en dus goed op de hoogte is. Hij steunt daarbij op de achterpoten en op zijn staart.
Wel, dit hebben wij bij de zwart-witte en bruin-witte nog niet gezien. Ze zitten of liggen meestal met zijn tweeën naast elkaar, zoals (ongeveer) de stokstaartjes op de foto hiernaast (ook van het internet geplukt). We zijn er dus nog niet helemaal uit.
 Er zijn verschillende alarmsignalen: een fluitend geluid, dat 'opgepast' betekent, en een blaffend geluid, waarna de waarschuwer en de rest van de groep rennen voor hun leven.
Fluiten en blaffen doen de twee van de eerste (en derde) foto niet. Dus dat klopt niet. Het rennen voor hun leven herkennen wij weer wel.
Een wachter beschikt over een goed gezichtsvermogen en kan al op grote afstand een ongevaarlijke gier onderscheiden van hun grootste vijand, de arend. Bij gevaar gaan alle stokstaartjes fanatiek graven; dit doen ze om een stofwolk te creëren die het roofdier op de vlucht jaagt. Als de aanvaller aanhoudt, voeren ze schijn- en echte aanvallen uit, waarbij ze spugen en bijten. Als ze aan de verliezende hand zijn en op de rug liggen, tonen ze hun tanden en halen agressief uit met hun klauwen.
Goed gezichtsvermogen ja, graven ook ja (maar dan vooral als er géén gevaar is), en de rest klopt ook vrij aardig. Nog maar even verder lezen dus.

Stokstaartjes eten voornamelijk slakken, spinnen en insecten, maar als ze de kans krijgen zouden ze ook knaagdieren of op de grond nestelende vogels en hun eieren eten. Ook hagedissen en kleine dieren behoren tot hun menu. Zelfs giftige dieren, zoals schorpioenen en gifslangen, zijn een echte lekkernij.
Dit laatste klopt weer niet, dat van die spinnen en knaagdieren wel. We moeten dus een heel speciaal soort in Leiden aangetroffen hebben.
Door hun razendsnelle reactievermogen kunnen stokstaartjes de giftanden bijna altijd ontwijken. Het stokstaartje heeft ook omnivore trekjes: ook plantaardig materiaal, zoals knollen en wortels, staat op zijn menu. Onze twee eten alleen qua groen maar nepeta!
Stokstaartjes zijn echter gierig wat betreft het voedsel. Als er een der diertjes een voedselbron gevonden heeft, zal het de prooi meestal alleen, op afstand van de groep verorberen. Komen de anderen toch dichterbij, dan gaat de eigenaar er grommend met de prooi vandoor. Alleen de zwakke en jonge dieren mogen mee-eten. Bij de grotere prooien, die ze met meerdere tegelijk doden, maken ze ruzie over wie wat krijgt. Drinken doen ze nauwelijks: al het vocht dat ze nodig hebben, halen ze uit hun voedsel.
Hier klopt ook heel veel van! Maar ook weer een hoop niet. Dat drinken, dat doen deze jongens dus wel, en soms nog fanatiek ook. En één van de twee is zeer slecht in het ontwijken van angels.
Misschien zijn het dan toch geen stokstaartjes?
Wij zochten nog even verder op internet, en moesten tot de conclusie komen dat het zwart-witte en wit-bruine exemplaar toch eigenlijk wel meer op een kat lijken. Dus helaas, wij hebben bij nader inzien geen bijzondere dieren uit het verre Afrika aangetroffen in de Katbladstraat. Maar deze twee lijken ook wel erg lief te zijn, al zijn ze een tikkie dom. Nou ja, je kunt ook niet alles hebben, heh?