Vreemde zaak

Mevrouw Katblad had even de tijdelijke zorg voor Lima. Zoals u al eerder heeft kunnen lezen, heeft de huisgenoot van Lima, Oscar, problemen thuis en is daarom bij zijn vriendje de Boez ingetrokken.
Wel, op het moment dat mevrouw K. Lima eten ging geven, vond Oscar dat hij daarbij behoorde te zijn. Dus stond hij voor de deur te wachten tot de sleutel was omgedraaid, en daarna liep hij direct door naar de keuken voor een diner voor twee. En hij weigerde de keuken te verlaten voor hij zijn portie blikvoer had gehad.... Jawel, dit heet nu met recht: van twee walletjes eten!
Wel wilde hij direct na de laatste hap weer naar buiten, terwijl Lima nog even (voor het luikje) zat te aarzelen (zie foto). Os weigert trouwens van dit luikje gebruik te maken, en toen hij ervoor stond, konden we duidelijk zien waarom! Nee, Os krijgen we echt niet in (of door) een maatje 36.....

De reden waarom Lima aarzelde, tonen wij u hier. Op een tafel vlakbij zaten namelijk Cera (rechts) en Loesje (links) een beetje te bakkeleien. Cera was natuurlijk met Os meegelopen naar het huis van Lima, en Loes was erg nieuwsgierig naar wat daar allemaal gebeurde. Doch toen zij wat opdringerig deed richting Cera, voelde de laatste zich bedreigd en begon te protesteren. Het werd net geen meppartij maar het scheelde niet veel.

Oscar zat zoet recht voor het huis op zijn maatje Lima te wachten. En tegelijkertijd uit te buiken natuurlijk. Ja, ook rond deze tafel is onlangs een pergola gebouwd, maar de bovenbalken ervan zijn voor haarfabrieken helaas minder geschikt om op te lopen, laat staan te zitten. Vandaar dat Oscar niet de hoogte inging, zeg maar.

Ah, zien we daar kleine witte voetjes door het gebladerte heen?
Jawel, Lima had eindelijk besloten naar buiten te komen.

Er werd echter niet gelijk gespeeld; misschien moesten de haarfabrieken nog een beetje wakker worden? Of was het omdat ze nog niet gewend zijn aan de aanwezigheid van Loesje?
We konden het niet verder afwachten omdat we naar nog een adresje moesten voor katten-thuiszorg: Charl en Ollie zaten eveneens op hun ochtendhapje te wachten, en daar moest mevrouw Katblad voor zorgen.

Waar wij nog lang over hebben nagedacht is het geval Oscar. Niet meer naar huis terugwillen, intrekken bij zijn Boezelvriend, maar als wij naar zijn huis gaan en daar de deur openmaken, wil hij opeens ook weer van de partij zijn. Ja, eten is erg belangrijk voor Oscar, dat is helemaal waar. Maar verder is en blijft het een vreemde zaak.

Nieuw dotje in Parallelstraat!

Zo, wie hebben we hier?
Wel, mevrouw K. weet het ook niet. Dit kleine ding zat zomaar voor het raam van het huisje waarin eerst Mini woonde, in de Parallelstraat dus.
Zou dit vreemde poesje hier nu wonen? Of is hij/zij slechts te logeren? Wij hopen natuurlijk het eerste, want we snappen dat er af en toe haarfabrieken uit de Katbladbuurt moeten verhuizen, maar dan moeten er natuurlijk weer andere kattenbeestjes voor in de plaats komen, heh? Nee, huizen zonder katten zijn voor ons minder interessant....
Maar wat een dotje is dit!

Wel, dit dotje wilde erg graag met onze reporters spelen want het zat druk tegen het raam aan te petsen en verloor de voorbijkomende haarfabrieken niet uit het oog. Lekker fel ding! Als die (voorjaar, schatten wij zo in) de straat onveilig komt maken, kun je je lol op! Wij kunnen daar bijna niet op wachten....

Mevrouw K. kon niet zien of dit dotje nu een ventje of meisje is, maar daar komen we nog wel achter.
Onze reporters (Cera en Os) stonden overigens helaas nog niet te trappelen om kennis te maken met deze nieuwe kleine; ze negeerden de klopjes op het raam en liepen, zonder zelfs maar even hun kop op te richten, zomaar voorbij....

Aangename afleiding!

Mevrouw Katblad had gisteren eigenlijk helemaal geen zin om een stukje te gaan lopen. Want het was mistig en druilerig, en dan zit zij liever binnen met de radio, kachel en de kaarsjes aan (dat laatste tegen de opkomende winterdepressie.....). En dan ook nog een lekker kopje koffie erbij en de katten snorrend op de bank (wat ze dus geen van allen doen, behalve de Os dan).
Maar goed, echte Verkenners willen eropuit, zo ook Cera en Oscar, en dus moest mevrouw K. mee naar buiten om het dagelijkse rondje te lopen.
Wel, achteraf was dat heel goed voor haar! Os en Cera waren namelijk in een jolige bui en een tikje wild. In de Kruidentuin holden ze als gekken achter elkaar aan, haalden rare toeren uit en maakten daarmee mevrouw K. (en de fotograaf) voortdurend aan het lachen! En een beetje vrolijkheid is zo goed tegen een dreigende depressie!

Vooral Os bleef maar in beweging, en na een paar rondjes om het centrum van de tuin heen (achter Cera aan), sprong hij plots over het hekje en huppelde hij op komieke wijze over, langs en door de planten en om de boom. En zo kon Cera even langs de kant uitrusten van het gedartel met de Os. Ja, onze jonge dame is namelijk ook niet meer zo piep, heh? Ze vindt tenminste zelf dat ze het af en toe wat rustiger aan moet gaan doen.....
We gingen naar de Parallelstraat, daar huppelde Oscar vrolijk verder en Cera deed weer met hem mee .

Doch in de Steeg van Storm was Cera het spelen opeens zat.
Terwijl Os op haar zat te wachten om haar weer eens te bespringen, liet zij zich aan het begin van de Steeg op haar achterste zakken, precies op de plek waar een verfrommelde broodzak lag. Op de foto komt het niet zo goed uit, maar we kunnen u verzekeren dat de blik op haar snuit erg komisch was en haar houding ook; alsof ze een belangrijke ontdekking had gedaan (de broodzak) en daar een medaille voor wilde hebben.  Oscar zat ondertussen voor niks te wachten (ook weer komisch want hij keek erg teleurgesteld en maakte daar zeer passende, klaaglijke geluiden bij), want Cera was niet van plan om haar broodzak in de steek te laten en nog een stap te verzetten. En daar hing dan ook nog dat muisje op de muur, immer boven dezelfde traptrede (linksonder op de foto), en bij het zien daarvan was mevrouw K. definitief van haar sombere bui af.
Zo zie je maar, haarfabrieken zorgen altijd voor de nodige, aangename afleiding, en zijn altijd weer in staat om een glimlach en/of grijns op je gezicht te toveren.
Nee, we brachten geen nieuws mee naar huis. Maar opeens deed die kou en mist er niet zoveel meer toe en mevrouw K. vergat helemaal thuis de kaarsjes aan te steken.
Dank jullie wel heerlijke haarbrieken, voor deze vrolijke wandeling! De wereld zag er opeens weer een stuk lichter uit!

Onopgelost raadsel

In de Hoftuin zagen wij Panda onbeweeglijk tussen de planten zitten, bijna onzichtbaar. Het is dat mevrouw K. een speciaal talent heeft ontwikkeld voor het ontdekken van verstopte katten, anders hadden wij niet geweten dat Panda hier zat.
Maar goed, dan is het natuurlijk de vraag waarom Panda zich verscholen hield, heh? Ja, want er waren geen andere haarfabrieken in de buurt en wij zagen ook geen blafbeesten in de tuin rondlopen.
Het kan zijn dat Panda verstoppertje speelde met zijn broer Harremans. Alleen konden wij broer Har nergens in de tuin ontdekken. Mevrouw K. probeerde Panda nog zover te krijgen dat hij tevoorschijn zou komen, maar Panda bleef zitten waar hij zat en bewoog zich niet. Hij moest dus wel een verdomd goede reden hebben om zich daar te verstoppen.

Even later zagen we Harry (Harremans) in de Katbladstraat. Hij was even op het Zooiplein geweest, een plek waar hij maar zelden komt en waar hij niets te zoeken heeft. Tenminste, dat vinden wij.
Maar hij was duidelijk weer op weg naar huis en had er flink de pas in.
Was Har op zoek geweest naar zijn broer Panda? Speelden ze inderdaad verstoppertje? Of hadden ze misschien ruzie gehad en liep Har daarom hier terwijl Panda tussen de planten in de Hoftuin zat?
Helaas, wij hebben geprobeerd het raadsel op te lossen maar het is ons niet gelukt. Tja, laten we het maar eerlijk toegeven: af en toe snappen wij helemaal niets van het gedrag van haarfabrieken! Maar dat maakt ze juist zo boeiend, vindt u ook niet?

Perfect hekje!

Stelt u zich eens voor dat dat rare hekje er (in de Kruidentuin) niet was geweest, heh? Wat zou het daar dan enorm saai zijn voor onze haarfabrieken.
Ja, want al is het niet zo hoog, je kunt het toch prima gebruiken om even over het maaiveld (zeg maar) heen te kijken. Om de boel even goed te kunnen overzien, eventuele onrechtmatigheden te kunnen constateren en vijanden te kunnen ontdekken.
(Op deze foto ziet u links Oscar, rechts de Boez)

Nee, hoger had het niet moeten zijn want dan had je niet meer stevig op je achterpoten kunnen staan. Nu, bij deze hoogte, dus nog wel. Precies goed is dat hekje, alsof ze het voor haarfabrieken hebben gemaakt, heh? Ja, want ook net breed genoeg voor een katten-voorpoot, zoals u op deze foto kunt zien.
(De haarfabriek op bijgaande foto is trouwens Japekoppie)

Helaas, sommige jochies weten niet precies het hekje op waarde te schatten. En ook niet op hoogte dus. Waarom zou de Boez er anders zo stuntelig op staan leunen, heh? Nee, het is inderdaad geen gezicht. Wij vroegen hem nog of hij niet zich wat meer kon oprichten voor de foto, want dan zou hij er wat stoerder uitzien, zeiden we nog. Maar Boez had geen zin om te luisteren en bleef zodoende doorgezakt staan hangen als een oud trekpaard dat niet meer op zijn benen kan staan van de jicht.  Of een te lang doorgefokt, worstvormig blafbeest met ernstige rugklachten; u kent dat soort vast wel.
Nou Boez, je staat er weer lekker op hoor! Maar dat hekje, dat is dus echt helemaal perfect voor haarfabrieken!
Boez? Kun je nog overeind komen? Of moeten we soms 144 voor je bellen?

Zielepiet, of niet?

Oscar, het is al laat! Wil je alsjeblieft binnen komen? Nee, wil je niet?
Heb je soms ruzie gehad? Je vraagt met wie? Wel, met Boez, Cera, Japekoppie of mevrouw Troy natuurlijk! Nee?
Waarom wil je dan persé buiten blijven overnachten? Kán je het niet vertellen of wíl je het niet vertellen?
Nee, het is helemaal niet zo dat je na het eten weer naar buiten moet, daar kies je helemaal zelf voor. Ja, vroeger moest je al vóór het eten naar buiten, maar dan ging je naar je huis, naar Lima, en nu is dat veranderd toch? Omdat je dat niet meer wilde, naar huis? We hebben nu toch een dekentje voor je op de bank gelegd, speciaal voor jou gekocht, ja? En je mag toch tegenwoordig 's nachts daarop slapen? Je mag toch gewoon vrij in- en uitlopen sinds een paar maandjes?
Nee, die schuilhut is voor arme sloebers, die nergens terecht kunnen. Ja, voor bij slecht weer inderdaad, als ze nergens anders kunnen schuilen. Maar jij kunt gewoon bij ons naar binnen komen en  je bent alles behalve een arme sloeber! Of vindt je het soms fijn om de rol van een zielepiet te spelen?

Zo, je bent eindelijk overtuigd? Nou, je hebt mevrouw K. wel laten wachten en soebatten, heh?
Ja, ze staat hier zo ongeveer te bevriezen omdat jij opeens zogenaamd niet meer weet dat je op de redactie een eigen plek hebt voor dag en nacht!
Nou, kom maar gauw mee.
Wat?
Blikje Gourmet?
Ben je nu helemaal, Os! Je hebt eerder op de avond je diner al gehad! Oh, je dacht dat, als je maar lang genoeg buiten bleef, er vanzelf nog een diner geserveerd zou worden? Een souper?
Nee, Os, daar doen we niet aan. Ja, leuk geprobeerd maar dat gaat mooi niet door. Je mag nog een paar brokjes nemen als je wilt, maar meer zit er niet in. Zullen we nog samen een uurtje televisie kijken dan? Vooruit dan maar. Ja, erg gezellig inderdaad...... Hoezo mag mevrouw K. niet haar haakwerkje meenemen naar de bank?

De ergste kou moet nog komen, Boez!

Boez, zo koud is het nu ook weer niet, heh? Bovendien heb je een dikke vacht, het dikst van alle haarfabrieken van de redactie, dus stel je niet zo aan!
Boez, je vriendje Os zit al uren op je te wachten, buiten op de stoel. Jawel, hij heeft inderdaad meer vet op zijn bast, maar jij hebt een betere jas, dus dat kunnen we dan mooi tegen elkaar wegstrepen, toch?
Boez, de ergste kou moet nog komen, hoor! IJs en sneeuw, weet je nog van vorig jaar? Als het net zo gaat als toen, hebben we voor de Sint al een pak sneeuw te pakken! Jazeker, we hebben net foto's van vorig jaar zitten bekijken en daarop loop jij wel degelijk al voor 5 december tot je ellebogen in de witte smurrie! Je slaat dit jaar de winter liever over? Je bent er nog niet aan toe? Heb je nog meer smoezen of excuses? Kom op luie donder, naar buiten en het werk!  Ja, anders ruilen we je alsnog in!
Tjongejonge, 6 graden en nu al achter het glas met zijn achterste boven de verwarming blijven hangen....

Uitslover of in nood?

Os, waar ben je? Ga je mee Oscar? Ozzy?

Oscar??????

Kleurige laagjes-kleding

Deze twee reporters (boven de Boez, onder Japekoppie) bleven vlakbij de hoek van Kruidentuin naar de Parallelstraat plotseling stilstaan.
En ze zetten nog grote ogen op ook.
Was dat terecht? Zagen zij iets vreemds?
Op dat moment wist de fotograaf nog helemaal van niets.

Ah, reporter Oscar zag het ook.
Er moest dus wat aan de hand zijn, te zien zijn daar verderop. Ja, want één haarfabriek met verbaasde blik is nog tot daaraan toe. Dan zou je nog kunnen denken: "Die ziet ze vliegen".
Maar drie paar verbaasde ogen en het niet verder willen lopen, dat zegt genoeg. In zo'n geval is er toch echt iets aan de hand, heh?
Nou, zullen wij dan ook maar eens kijken naar..... tja, wat eigenlijk? Vooruit dan maar.

Aha! Nu snappen we het!
Niet erg duidelijk deze foto, maar de meneer had liever niet dat we een foto maakten van het blafbeestje (snapt u dat nou?) en dus hebben we er snel stiekem één moeten maken, en thuis pas uitvergroot.
Maar gelooft u ons, het beestje zag er erg grappig (hier bedoelen wij natuurlijk eigenlijk "belachelijk") uit, met zijn kleurige laagjes-kleding, zeg maar, en moeders mooiste was hij nu ook niet bepaald (in onze ogen dus). Verder had hij ook nog enorm veel belangstelling voor onze reporters, en draaide zich daarom ook steeds om naar hen.

Maar onze jongste reporters hielden het kijken langer vol dan het blafbeest! En ze wachtten net zolang tot het kleurige blaffertje een flink end door was gelopen, voor het geval hij de kolder in zijn kop zou krijgen, heh? Ja, want je weet maar nooit met zo'n gek beestje, en daarom moet je voorzichtig zijn, vooral als kat zijnde.
We beloofden het onze reporters maar even voor de zekerheid: Echt jongens, nooit, nee nooit zullen wij het in ons hoofd halen jullie zo over straat te laten gaan! Hand op ons hart! Want mooier dan jullie nu al zijn kunnen jullie toch nooit worden, heh? Daarom! Zullen we nu dan nog maar een stukje verder lopen? Als jullie tenminste uitgekeken zijn, ja?

Bijna dagelijkse kost

Het gedrag van Wamy is ondertussen geen nieuws meer, maar we willen dit bericht toch graag aan u kwijt: mevrouw K. ging een stukje lopen (met de camera dus) en toen zij ver genoeg van de redactie vandaan was, kwam de Wams (Wamy) opeens tevoorschijn; hij had zich tussen de plantenpotten verstopt gehouden.
Wij hoeven u niet te vertellen waarom hij nu tevoorschijn kwam, en wij hoeven u ook niet te vertellen wat hij ging doen, toch? Wel, dan doen we dat ook niet.
Ging mevrouw K. terug naar de redactie om hem van de voerbakjes weg te jagen?
Nee, dat deed zij niet. Ze was er gewoon te lui voor en bovendien zou de vuile dief gewoon op een later tijdstip weer terugkomen om zijn klus af te maken.

Nou, dat was het dus, en echt wijzer bent u niet geworden van dit bericht, wel? Mevrouw K. heeft tenminste wel haar hart weer even kunnen luchten, en dat is geen overbodige luxe tijdens deze grijze dagen....
Als u ook behoefte heeft om even iets te zeggen over niets, kunt u dat via de reactiemogelijkheid onder dit bericht doen.

Ingewikkelde toeren

Loesje haalde wel heel ingewikkelde toeren uit voor een paar hapjes van de sprietenplant!
Ze sprong eerst in de emmer ernaast, vouwde zich rond een plant en wist toen net de sprietenplant met haar bekkie te bereiken.
Helaas, nadat ze een stukje spriet had afgeknabbeld, zakte ze met één poot weg in de aarde, steeds dieper.
Maar wellicht vond ze het gras niet eens zo lekker? In elk geval sprong ze uit de (vuilnis-)emmer en nam een spurt naar de Kruidentuin. Wij gingen nog even achter haar aan om haar capriolen aldaar te bekijken, doch Loesje was ergens tussen de struiken gekropen en was en bleef onzichtbaar. Teleurgesteld ging mevrouw K. weer terug naar de redactie; er waren op dat moment namelijk helemaal geen andere haarfabrieken in de Katbladbuurt te bekennen geweest. Saaie boel dus....

Vuurwerkangst! Wat doet u voor uw haarfabrieken?

In de Katbladbuurt wordt zo nu en dan helaas alweer aardig geknald. Geen van onze haarfabrieken is daar tegen bestand; ze raken allemaal van streek of zelfs in paniek. Hoe leuk ook voor de mensen (en helaas niet tegen te gaan), vuurwerk is een verschrikking voor huisdieren. Mevrouw K. was dan ook erg blij met onderstaande mail van "dierendokters.com". Leest u even met ons mee? En heeft u een mening over het onderstaande (slechte ervaringen, goede tips), laat het ons weten via "reacties"!

(Voor de volledige tekst betreffende blafbeesten moet u zelf even op de site kijken.....)

Vuurwerkangst bij hond en kat

Met de feestdagen staat ook weer Oud en Nieuw voor de deur. Zijn deze dagen voor mensen een groot feest, voor de meeste huisdieren vormt het afgestoken vuurwerk een ware nachtmerrie. Wat kunnen we voor onze huisdieren doen om zo soepel mogelijk door deze dagen heen te komen?

Narcose tabletjes; NIET FIJN!

Tot voor kort werd er veelvuldig gebruik gemaakt van Vetranquil® en Calmivet®. Uit recente onderzoeken is gebleken dat deze middelen de honden en katten wel lichamelijk verslappen, maar geestelijk juist extra gevoeligmaken voor geluid. Uw huisdier is dus juist nog angstiger, maar kan het niet uiten! Geen fijne situatie dus. Bovendien gaat het hier om, weliswaar lichte, sedatie en is dus niet geheel zonder gevaar.

De mogelijkheden

Vanwege de bovengenoemde nadelen is er steeds meer gezocht naar alternatieven. Welk middel of welke methode het beste is voor uw huisdier is helaas vaak een kwestie van uitproberen. Wij helpen u graag de juiste methode te kiezen en geven u advies op maat.

1. Altijd doen: Omgeving zo prettig mogelijk maken!

• Als uw huisdier erg bang is houdt u hem uit de buurt van vuurwerk.
• Honden aan de riem uitlaten!
• Doe de gordijnen dicht en lichten en radio aan.
• Ramen en deuren dicht om ontsnappen te voorkomen.
• Zet voor katten eten, drinken en een kattenbak op de kamer waar ze zich ophouden.
• Beloont u in ieder geval niet het angstige gedrag door te troosten, dit maakt het alleen maar erger!
• Eventueel brengt u uw hond of kat naar een afgelegen pension.

2. Veilige medicatie.

Hoe lang van te voren beginnen?
Minimaal 1-2 maanden van te voren

Geschikt voor: 
Hond en kat

Beschrijving

• Zylkene
  Dit natuurlijke, nieuwe en veelbelovende middel verminderd de angst bij honden en katten en kan eenmaal daags over het voer gestrooid worden. 
• Telizen
  Dit in 2008 nieuw geintroduceerde middel haalt de scherpe kantjes van de angst af. Belangrijk is het, om zo'n twee maanden van te voren te beginnen. Het maakt de hond of kat ook ontvankelijker om te leren en kan dus bij de hond prima gecombineerd worden met gedragstherapie zoals bijvoorbeeld de Help!cd (zie onder).
• ClomicalmDit middel vermindert de angst bij honden en katten. Is ook goed te combineren met gedragstherapie. Niet bij honden met oogboldruk verhoging, epilepsie en hartpatienten.

3. Gedragstherapie (voor de hond)

4. Rustgevende verdampers

Hoe lang van te voren beginnen?
Minimaal 2 weken

Geschikt voor:
Hond en kat

Beschrijving
Voor de hond en de kat bestaan er verdampers (resp. DAP en Feliway)  die u simpelweg in het stopcontact steekt. Deze verdampers geven feromonen af die een rustgevend effect op uw huisdier kunnen hebben. U begint minimaal 2 weken van te voren en laat de verdamper nog een week zitten.

5. Alprazolam / diazepam

Hoe lang van te voren beginnen?
Enkele dagen tot een dag.

Geschikt voor:
Hond en kat

Beschrijving
Sinds vorig jaar zijn wij begonnen met het voorschrijven van Alprazolam®. Dit middel wordt aanbevolen door gedragsdeskundigen van de Faculteit Diergeneeskunde uit Utrecht. Het grote voordeel van alprazolam is dat het naast een kalmerend effect ook een blokkerende effect op het geheugen heeft. De harde knallen en de angst worden dus als het ware niet onthouden.

6. Phenobarbital (voor de hond)

7. Vuurwerkvrije vakantieparken (voor de hond)

Moeilijk in te schatten....

U ziet hier een dak met -kapel, maar ook twee haarfabrieken. Beetje onduidelijk, daar heeft u gelijk in, maar dat kwam door het tegenlicht en de snelheid waarmee de katten aan de afdaling waren begonnen toen mevrouw K. hen attent had gemaakt op haar aanwezigheid in de Hoftuin. Helemaal links bovenaan ziet u nog net Iwan in de dakgoot, Igor was vanaf een ander punt vertrokken en al bijna op het dakje van de Borderliner gearriveerd (u ziet hem naast de dakkapel langs de -pannen afdalen).

Nee, erg gemakkelijk is deze tocht naar beneden niet; er moeten heel wat hindernissen genomen en obstakels ontweken worden!
Op deze foto doet Iwan de slalom tussen (rond) al die interessante afvoerpijpjes, bijna helemaal bovenop het dak, naast de grote schoorstenen. Kunt u hem zien zonder bril?
Ondertussen zat Igor beneden op hem te wachten.

Natuurlijk is Iwan erg voorzichtig; voor hij over het gangetje naar het tegenoverliggende balkon springt, wil hij er eerst zeker van zijn dat er geen lid van Hof is Vol op de loer ligt (zoals de vorige keer Harremans), maar er was helemaal niemand en de weg was vrij.
Iwan sprong als eerste, Igor kwam vlak achter hem aan.

Iwan had ontzettend veel haast om beneden te komen en gaf ons zodoende niet eens de gelegenheid nog een plaatje van hem te schieten. Nee, hij wilde subiet geaaid worden en maakte dat dan ook luid klagend duidelijk.
Met één hand Iwan kroelend kon de fotograaf ondertussen met de andere hand snel een foto maken van Igor, die een beetje lag te fleppen op de trap. Is Iwan de baas en moet Igor wachten tot hij de weg voor zijn jongere huisgenoot vrijmaakt? Wij zagen namelijk al vaker dat Iwan altijd voorop loopt, alsof Igor hem voorrang dient te verlenen. Maar wellicht geldt dit alleen wanneer ze niet op eigen terrein zijn....

Toen Iwan vond dat hij genoeg geaaid was (en de fotograaf trouwens ook), was het tijd voor een hapje gras.
Wij hadden verwacht dat nu Igor ook wel de Hoftuin zou betreden, maar we hadden het mis.

Nee, Iegje bleef op de trap zitten, alsof hij geen toestemming had gekregen om verder naar beneden te komen. Het kan natuurlijk ook zijn dat hij daar gewoon helemaal geen zin in had; soms is dat soort dingen erg moeilijk in te schatten.
Ook Igor liet zich met graagte even aaien maar hij bleef daarbij tegelijkertijd erg op zijn hoede en speurde alsmaar in het rond.

Ook Iwan leek zich niet helemaal op zijn gemak te voelen; hij gedroeg zich wat schichtig en gespannen.

Wel, misschien vond er hier kortgeleden in het Hof iets plaats? Zijn de jongens van Hof is Vol nog strenger geworden en slaan zij nog harder toe bij hun pogingen om vreemdelingen buiten de tuin te houden?
Noch Iwan, noch Igor wilde daar iets over zeggen. Dus ging mevrouw K. tenslotte maar, geen sikkepit wijzer geworden, weer naar de redactie terug. Ondertussen hebben wij trouwens wel vernomen hoe het komt dat wij Myo al een tijdje niet zagen: zijn mens had nachtdienst dus werd er ook door de partijleider van Hof is Vol (Myo dus) overdag geslapen; hij past altijd zijn ritme aan aan dat van zijn mens. Wat Myo in zo'n geval 's nachts uitspookt weten wij niet, dan slapen wij namelijk!

Alles weer normaal

T. Troy:
Een hele dag is ze weggeweest, mijn mens. Jazeker, van 's ochtends tot 's middags laat. Natuurlijk stonden er wel genoeg brokjes, maar als het ritme uit de dag is en de normale handelingen in huis niet meer plaatsvinden, voel ik mij niet op mijn gemak. Helemaal uit mijn ritme inderdaad.
Zeker, ik heb het grootste deel van de dag geslapen op bed, en de anderen ook. Als ons mens weg is voelen wij er namelijk niet zoveel voor om over straat te slierten. Nee, dan wachten wij liever binnenshuis af, bewaken de tent (of in elk geval de bovenverdieping) en hopen dat alles uiteindelijk goed afloopt en snel weer normaal wordt.
Ze is nu weer thuis inderdaad, maar ik ben nog steeds van slag. Waarom? Als zij er niet is, kan ik mijn gebruikelijke dingentjes ook niet doen. Wat die dingen zijn? Wel, bijvoorbeeld over en op het toetsenbord lopen, de inhoud van haar waterglas controleren, meehelpen met het doornemen van de krant en meer van dat soort belangrijke zaken. Ja, daarbij hoort natuurlijk ook af en toe het afdwingen van een aai, maar dat spreekt voor zich.
Een verloren dag was het, zo voel ik dat tenminste. Maar het is goed dat ze weer thuis is en alles weer normaal verloopt. Al blijf ik nog even flink chagrijnig doen opdat zij weet dat ze dit niet weer moet flikken, een hele dag op stap gaan. Snapt u wat ik bedoel? Mooi.

Oost-Indische kers

Bloemen, bladeren en zaden zijn eetbaar en doen met hun licht peperige smaak denken aan waterkers. De Oost-Indische kers wordt ook wel tot de specerijen gerekend. De bladeren kunnen ingezouten worden en de bloemknoppen en groene vruchten kunnen worden gemarineerd. (Wikipedia)

Jawel, dat kan nou wel zo wezen (wij hebben het nog nooit uitgeprobeerd), maar Oscar kent nog een toepassing.

Namelijk het aflebberen van de bladeren, maar dan alleen als die bedekt zijn met grote (uiteraard verse) dauwdruppels. Dit is een ware delicatesse en wordt niet vaak geserveerd (je moet er in elk geval vroeg voor opstaan....).
Wij zagen trouwens mevrouw Troy al eens regendruppels van rozenblaadjes aflikken; ook dit is niet te versmaden, schijnt het.
Helaas, mevrouw K. is zelf niet bereid het uit te proberen, dat bladeren aflebberen, noch van de roos, nog van de O.I. Kers. Zij is namelijk bang opgepakt en in een dwangbuis afgevoerd te worden, en dan zou het Katblad niet meer kunnen verschijnen. Dan weet u dat ook weer....