Fotograaf maakt fout; Os werd uitgezet

Onze Topreporter Oscar stond natuurlijk direct klaar toen onze fotograaf de Hoftuin wilde gaan bezoeken. Jawel, want Os' werk is zijn allergrootste hobby en voor die hobby onderbreekt hij graag al het andere waarmee hij net even bezig was, zelfs het Pergola-Zitten.

Terwijl Os bezig was de tuin te verkennen ontwaarde de fotograaf nog een haarfabriek. Deze had zich echter zeer verdekt opgesteld en hield de Os heel goed in de gaten.
Kijkt u met ons mee?

Wij hebben een kring rond de kop van de glurende haarfabriek aangebracht want anders had u hem vast niet gezien.
Nu hopelijk wel?
Gelukkig maakte de fotograaf nog een iets duidelijkere foto, en die plaatsen wij hieronder.

Veel mensen zullen deze haarfabriek herkennen omdat wij al vaker over hem schreven, maar voor wie het niet zo goed kan zien: dit is Harry (aka Harremans), partijlid van Hof is Vol, broer van Panda (de Tuinman) en bewoner van het Hof.
Laatst had hij ons nog vanaf het balkon zitten bespieden, nu zat hij daar tussen die struiken en hij leek niet van plan tevoorschijn te komen. Dat is uiteraard een vreemde zaak want Har wordt geacht vreemdelingen uit te zetten en Os is goedbeschouwd een illegaal, al is hij van de haarfabriekenpers.

Wel, omdat Harry dus bleef zitten waar hij zat en zodoende geen gevaar vormde voor onze Topreporter, liepen wij naar wat verderop, voornamelijk om te kijken of wij ergens nog een glimp konden opvangen van Igor of Iwan, want hen hadden we al een tijdje niet meer ontmoet.
Op weg naar het balkon zagen we Myo aankomen. Hij kwam niet door zijn luikje maar vanaf het pad langs de huizen, dus vermoeden we dat hij ergens in de buurt bij Harry had gezeten. Het zou zelfs kunnen dat deze twee een plan hadden bedacht om samen Os de tuin uit te zetten, want Myo is immers nog steeds de partijleider van Hof is Vol en (na een kleine dip) weer helemaal aanwezig en strijdbaarder dan ooit.

Oscar heeft dit kort geleden nog aan levende lijve ervaren en hield dus direct halt toen hij Myo in het oog kreeg.

Toen de fotograaf zag dat Os alles onder controle had en op zijn hoede was, ging de camera weer richting Myo.

Myo zag er heel rustig en kalm uit. Hij was gaan zitten, keek naar Oscar maar leek niet van plan om "de illegaal" aan te vallen. En omdat de fotograaf vond dat er dus geen direct gevaar dreigde voor onze Topreporter, werd de tuininspectie gewoon voortgezet. Was dit verstandig? Dat zouden we spoedig gaan merken...

Daar wij Iwan noch Igor zagen (ook niet op de daken), liep de fotograaf terug naar de oostkant van de tuin, daar waar de Kiwi staat en vele vruchten draagt. Hoe ver waren die Kiwi's nu qua groei zeg maar? Wel, u ziet dat ze al aardig groot zijn. Met een beetje geluk en dus een behoorlijke dosis zon zou het best kunnen dat deze vruchten reeds volgende maand gegeten kunnen worden.
Veel langer kon de fotograaf echter  niet stilstaan bij de Kiwi, want achter ons hoorden wij opeens een flink kabaal.
Jawel, o jee dus.

De fotograaf kwam snel achter de bossages vandaan maar was te laat. Myo zat middenop het pad met wild zwiepende staart, en zijn rugspieren maakten kleine schokbewegingen van opwinding en/of boosheid. Harry was nergens meer te bekennen, maar Oscar dus ook niet. En dat laatste was natuurlijk geen fijne constatering.
Hadden de twee haarfabrieken van Hof is Vol samen onze Topreporter de tuin uit geramd of was het misschien toch een éénmansactie geweest van Myo? Maar waar was Har dan gebleven? Wij zullen er nooit achter komen want er waren verder geen getuigen.

En met dit slechte bericht moest de fotograaf dus terug naar de redactie, naar mevrouw Katblad. Zij wist echter de fotograaf te sussen en verklaarde dat iedereen een dergelijke beoordelingsfout kan maken, dat haarfabrieken nu eenmaal vaak erg onberekenbaar kunnen zijn en dat de partijleider van Hof is Vol al helemaal een moeilijk geval is (een ingewikkeld karakter heeft). Zij bleef ook herhalen dat een fotograaf niet ook nog eens een kattengedragsdeskundige kan zijn want dat zijn twee heel verschillende beroepen. Bovendien is het fijn dat we nu weten dat de Kiwi's zo lekker groeien, toch?
Wel, de fotograaf kalmeerde uiteindelijk en onder het genot van een kopje Nespresso werd er nog even gezellig doorgebabbeld over de rare streken en het onverwachte gedrag van haarfabrieken, totdat de Hoofdredacteur belde en hoorde over de vergissing van de fotograaf. Om kort te gaan: hij werd behoorlijk boos en wil op korte termijn een gesprek met de fotograaf over diens functioneren, maar kon nog niet zeggen wanneer dat onderhoud dan wel moet plaatsvinden.

Oscar bleek trouwens helemaal in orde. Hij had vreselijk de pest in omdat hij was "uitgezet", maar was verder niet gewond en met de schrik vrijgekomen. Op de foto ziet u hem onder een wielhuis liggen; hij moest eerst even bijkomen voordat hij aan zijn volgende klus kon beginnen.

Gestrekt en onbeweeglijk

Uit ons raam zagen wij Wamy liggen, gestrekt en onbeweeglijk. En toen die onbeweeglijkheid voortduurde ging mevrouw K. naar buiten om te kijken of Wams wellicht onwel was geworden. Ze riep enkele malen zijn naam maar Wams bleef daar heel stil liggen....

Mevrouw K. rende ongerust naar Wamy toe en schreeuwde nogmaals zijn naam.

WAMY!!!!!

Gelukkig, er kwam eindelijk beweging in.
We vertelden Wams dat hij niet moest gaan liggen slapen op een parkeerplaats voor wielhuizen omdat dat gevaarlijk was, maar Wamy maakte duidelijk dat hij heus wel wist wat hij deed en we ons met onze eigen zaken moesten bemoeien.
Dat hebben we toen maar gedaan.

Nog geen duidelijkheid

Mevrouw K. is vanmiddag met Japekoppie (reporter en Senior Specialist Verkennen A) wederom naar de dierenarts gegaan. Niet omdat de haarfabriek dat nu zo graag wilde maar omdat zijn drolletjes maar niet hard willen worden en hij te vaak pas genuttigd voedsel uitbraakt; alleen de fliebers kaas houdt hij binnen maar die zetten geen zoden aan de dijk, waarmee wij dus bedoelen dat hij blijft afvallen.
Japekoppie had de bui al zien hangen en wij vonden hem ergens in een hoekje, achter de vuile was.

Er moest bloed bij Japekop worden afgenomen, en om dat te kunnen doen diende er eerst een stukje vacht van zijn keeltje te worden afgeschoren. Dat vond hij niet leuk en wij ook niet, maar het was nodig om te zien waar de aftap-ader zat. Daar deze ader bij J'kop een stukje meer naar links zat dan bij de meeste andere haarfabrieken het geval is (de dierenarts vroeg nog of  J. misschien op een maandag was geboren gezien de vele afwijkingen die al bij hem werden geconstateerd), nam het scheren nogal wat tijd in beslag en raakte J'kop steeds meer overstuur, ondanks de bemoedigende woorden en beloftes (fliebers lekkers bij thuiskomst) van mevrouw K.
Na het bloed tappen besloot Japekop verder niet meer mee te werken, en zo kwam het dus dat hij niet op de weegschaal kon worden gezet.
Vervolgens hebben wij in de wachtkamer de uitslag afgewacht; die kwam na een minuut of tien.
In het bloed werden geen bijzonderheden gevonden dus weten wij nog steeds niet wat J'kop nou toch mankeert.
We hebben voor 7 dagen prednoral-tabletten op proef meegekregen, een paardenmiddel dat eventueel zou kunnen helpen.
Japekop heeft na thuiskomt een extra portie Gourmet gekregen en dat (voor zover we weten) binnen gehouden. We blijven hopen.

Zwarte Gijs blijkt de beste!

Zwarte Gijs had ons van te voren niet ingelicht over zijn plannen om zijn klimkunsten te laten zien, maar hij koos daarvoor wel de boom uit die tegenover de redactie staat en dat is het exemplaar dat mevrouw K. vanaf haar werkplek vol in beeld heeft.
Zo kwam het dus dat zij zag hoe Z. Gijs in rap tempo langs de stam omhoog klom.
Op bijgaande foto zit Gijs reeds in de kruin van de boom, en we kunnen u verzekeren dat dat heel hoog is.

Natuurlijk ging de fotograaf direct met camera naar de boom toe; het gebeurt immers niet zo vaak dat een haarfabriek zich zo behendig naar boven begeeft en het was nog maar de vraag of Gijs weer op eigen gelegenheid naar beneden zou kunnen komen.
Op dit moment maakte Gijs zich daar (nog) niet druk om want hij had één of ander vliegbeest in de smiezen en wilde  zelfs nog verder omhoog klauteren om het beestje beter te kunnen bekijken.

Ja, daar ging hij al!
Een beetje eng vonden wij het wel, want een hoop takken op die plek zien er een beetje erg dood uit en zouden dus zomaar kunnen afbreken!
Dat gebeurde gelukkig niet.

Natuurlijk was onze topreporter Oscar aanwezig om de fotograaf te helpen met het verslag, en hij maakte ondertussen van de gelegenheid gebruik om zijn nagels bij te werken.
Gelukkig werd Gijs daar niet nerveus van.

Gijs was inmiddels tot de conclusie gekomen dat zijn jacht op het vliegbeest een tikje te hoog gegrepen was en begon aan de afdaling. Hier en daar hield hij even stil om van het uitzicht te genieten en zich te beraden over zijn volgende stap. Nee, het is namelijk inderdaad helemaal niet zo gemakkelijk om van zo'n grote hoogte weer veilig beneden te komen, en daarom moet je goed je kop erbij houden en geen overhaaste beslissingen nemen!

Maar Gijs had een dergelijke tocht duidelijk al vaker ondernomen en wist precies wat hij moest doen. Heel kalm kroop hij vanaf de laatste tak naar de stam van de boom en sloeg zijn nagels stevig in het schors.

Kijk, zo doe je dat en niet anders.
En nu poot voor poot kleine stukjes naar beneden; de zwaartekracht doet de rest van het werk.

Omdat het afdalen veel vermoeiender is dan het omhoog klimmen, laste Zwarte Gijs een korte pauze in toen hij met zijn buik op de stomp van een afgezaagde tak hing. Wederom erg verstandig van hem en zowel mevrouw K. als de fotograaf prezen hem, riepen hem toe dat hij erg goed bezig was en een voorbeeld voor allen.

Vol vertrouwen schoof Gijs in zijwaartse richting van de bult af en begon aan het laatste stuk van de afdaling, nog zo'n drie meter.

Toen Gijs nog maar een metertje had te gaan, wierp hij zich opeens van de stam af en sprong het laatste stukje naar beneden. Daarbij kwam hij bijna bovenop Oscar terecht (die grommend maakte dat hij wegkwam), en wij hebben het vermoeden dat Gijs dat met opzet deed want zo is hij wel.
Nadat Zwarte Gijs mevrouw K. en de fotograaf triomfantelijk had aangekeken en hun vele complimenten in ontvangst had genomen, liep hij op zijn dooie gemakkie naar de Kruidentuin omdat hij daar blijkbaar ook nog wat te doen had.

Tijdens een redactievergadering hebben wij unaniem besloten (Zwarte) Gijs uit te roepen tot BBK, wat dus betekent: Beste Boomklimmer van de Katbladbuurt. Want: geen enkele haarfabriek zat ooit hoger in een boom in onze buurt en wist daarna ook nog eens zo behendig, zelfverzekerd en met grote kalmte weer naar beneden te komen. (De haarfabrieken die ooit hoger kwamen moesten met behulp van brandweer en/of ladderconstructies uit hun benarde positie worden bevrijd.)
Wij feliciteren Zwarte Gijs en zijn familie van harte met deze mooie titel.

Gepromoveerd!

Hierbij delen wij u mede dat wij reporter Oscar hebben gepromoveerd tot "Top-reporter".
Mevrouw Katblad:
"Oscar is altijd bereid om voor het Katblad op reportage te gaan, weer of geen weer, herrie of geen herrie (op straat), en hij weet zich altijd door moeilijke situaties heen te slaan. Hij moppert bijna nooit en doet zijn werk altijd met grote inzet en betrokkenheid. Oscar verdient deze titel en alle eer die hem toekomt."

Deze titel is inderdaad een eretitel; zijn contract en salaris blijven gelijk. Doch wij verzoeken u wel om Os voortaan niet meer aan te spreken met "reporter" maar dus met "topreporter".

De Hoofdredacteur.

Grasinspectie en vlinders

Oscar heeft gisteren, na een pauze van zeker een maand, weer eens een grasinspectie gehouden in de Hoftuin. Het ging natuurlijk om de bijzondere (lekkere) pollen onder de balkontrap, maar er is nog slechts 1 pol over die het nog een beetje leuk doet.
Os nam enkele monsters maar spuugde die direct weer uit. Dat zegt genoeg, heh?

Vervolgens hebben Os en mevrouw K. nog even samen de vlinders bestudeerd; deze waren weer volop aanwezig, en niet alleen in de vlinderstruiken.

Na de Hoftuin liepen wij ook nog onze ronde door de buurt, en in de Parallelstraat zagen wij nog twee Atalanta-vlinders, een soort die wij nog niet eerder in de Katbladbuurt hadden waargenomen. Ook daar moesten we natuurlijk even bij stilstaan.

Verder vonden wij geen nieuws, dus voor deze keer moeten we het hierbij laten...

Balkondienst

Harremans (Harry) had gisteren blijkbaar balkondienst, want hij zat daar op wacht en verliet zijn post zelfs niet toen wij met reporter Oscar naar nieuws kwamen zoeken, en ook niet toen we na een half uurtje de tuin weer uitliepen.
Het kan natuurlijk zijn dat hij het balkon wel heeft verlaten toen wij uit zicht waren, maar dat hebben we verder niet onderzocht.

Goeiesmorgens

Doordat in de Katbladstraat de herfst zo vroeg is ingetreden (wat betreft de bomen dan), moeten de bewoners regelmatig de boel bijeenvegen omdat het anders een slordige, deprimerende zooi wordt. Ja, er wonen best wel propere mensen hier!
O jee, daar komt de Hoofdredacteur. Dagenlang niets van zich laten horen, nu opeens weer breed grijnzend aan de deur. Hadden we nu net behoefte aan...

Mevrouw K.! Hier ben ik weer! Goeiesmorgens! Is de koffie al bruin, haha! Hebt u de warmte goed doorstaan? Ja, ik ook, dank u. Toch wel gewoon doorgewerkt, heh?
Wat bent u aan het doen? Ach, ik zie het al, Katbladreportage. Goed zo! Wie zijn dit en wat doen ze daar?

Wel, hier ziet u dus Oscar en Lima bezig de puinhoop te inspecteren. Er ligt namelijk nogal wat zwerfvuil tussen de bladeren, achtergelaten door hangjongeren die regelmatig het Zooiplein komen bezoeken.

Erg interessant, mevrouw K.!
Is het hiermee klaar of komt er nog zo'n spannende foto? Zo niet, wilt u dan zo vriendelijk zijn een lekker kopje koffie voor me te maken? Dan kijk ik de krant ondertussen even door. Ah, nog één foto dus.

Wat betekent deze foto, mevrouw K.? Wat zit de Os hier te doen? Heet dit ook nog "inspecteren"?
Mevrouw K., wilt u alstublieft mijn vragen beantwoorden?
Mevrouw Katblad!!!

Melk en suiker graag, ja.....

Het blijven enge ramen...

Charli hangt meestal beneden uit het raam (dus op de vensterbank), maar deze keer wilde hij een keer de boel van bovenaf bekijken. Wij begrijpen dat best want onze haarfabrieken hebben die behoefte ook wel eens, maar dan schuift mevrouw K. voor alle zekerheid iets tussen het raam en de vensterbank, want je weet maar nooit met die achter de kozijnen (dus uit het gezicht) weggewerkte, ingewikkelde touw- met gewichtenconstructies...

Nu weten we dat de buuf gelukkig een heel moderne, veerconstructie aan haar ramen heeft, dus het gevaar van een neerstortend, dubbelglas (dus extra zwaar) raam is goed beschouwd nihil. En toch voelt mevrouw K. een soort kriebelende onrust bij het zien van een haarfabriek in een dergelijke raamopening...
Zelf heeft ze op de bovenverdieping geen dubbel glas, maar wel een ouderwets touwsysteem dat regelmatig ernstig hapert of losschiet. Vandaar het altijd aanwezige, dikke tuinboek tussen raam en vensterbank, voor het geval.
Het Poezenloketraam van de redactie (wel voorzien van modern mechanisme) wordt trouwens vastgezet met een stevige stalen pin, ook voor het geval, en natuurlijk tegen eventuele inbrekers.

Belachelijk onderzoek van mw. K.

Omdat onze haarfabrieken regelmatig door onze keukenkoepel naar beneden staan te loeren, wilde mevrouw K. ook wel eens zien wat zij allemaal kunnen zien, zeg maar. Daarom toog ze met camera naar de bovenverdieping.
Toevallig stond Cera daar net naar binnen te koekeloeren en dus moesten we haar even opzij duwen.

Wel, o.a. zien onze haarfabrieken dus dit. Zo blijven ze op de hoogte van de voorraad brokjes in de voerbakjes, zien of er misschien een lekker stukje vlees op het aanrecht ligt te ontdooien, of mevrouw K. wel of niet zit te werken aan de tafel, of er pannen op het vuur staan, de afwas al gedaan is, er geen vreemden rondscharrelen etc. etc., kortom, ook de hele huiskamer kan van bovenaf in de gaten gehouden worden.
Toch wij denken dat het onze haarfabrieken vooral om de keuken te doen is, en wij hoeven u vast niet uit te leggen waarom.

Cera vond het overigens belachelijk dat mevrouw K. naar boven was gekomen voor dit vreemde onderzoek en keek vol verbazing naar de rare capriolen van haar mens.

Nu al herfst?

Sinds een paar weken is het reeds herfst in de Katbladstraat, tenminste, wat de lindebomen betreft. De straat ligt namelijk bezaait met bladeren en de bomen zijn vooral aan de onderkant al helemaal bruin.
Gebrek aan vocht (regen dus) kan het niet zijn want de bomen aan de overkant van de Gevaarlijke Weg zijn nog wel groen. We vrezen dat onze bomen ziek zijn of op sterk vervuilde grond staan omdat de in onze buurt gevestigde verf(laken)fabrieken in het begin van de vorige eeuw hun verf rijkelijk in de (nu gedempte) grachten lieten vloeien. We hebben de gemeente op de hoogte gesteld van de abominabele toestand van onze bomen en hopen dat men een deskundige stuurt om de bomen te onderzoeken.

Kleine vos meest geteld

Gisteren kregen wij van een vriendin een krantenknipsel van het bericht dat de Kleine vos de meest getelde vlinder in Zuid-Holland (tijdens het vlindertelweekend) is geweest, en dat terwijl wij op die bewuste dagen slechts enkele witte vlinders en een blauwtje hadden waargenomen. Maar toevallig hebben wij een paar dagen geleden bijgaande foto gemaakt; zowel in de Kruiden- als de Hoftuin zag het toen mistig van de Vosjes!
Onze haarfabrieken doen trouwens net alsof ze de vlinders niet zien want het is te warm om te jagen. Gelukkig maar. We krijgen echter wel om de haverklap libelles aangeboden; we veronderstellen dat het vangen van deze vliegbeestjes minder inspanning vergt. We vinden het trouwens walgelijk om te zien en vooral te horen dat Oscar ze opeet. Yeg!

Achtergevel redactie in de gaten gehouden

Luna heeft gisteren bijna de hele dag bij een openstaand raam op de bovenverdieping van haar eigen huis gezeten. Vanaf die plek kan zij uitstekend de achterkant van de redactie in de gaten houden, en dat doet zij graag omdat ze de pest aan onze Boez heeft. Of dat wel of niet terecht is laten we in het midden.
De Boez lag gisteren trouwens de hele dag onder het grote bed, op de kale vloer.

En dat met die warmte!

Oscar heeft gisteren enkele uren liggen stoven in de Kruidentuin. Wij vroegen hem of hij wel goed bij zijn kop was en of hij niet liever op de sofa wilde liggen, onder de plafondventilator. Dat vond hij een goed idee dus ging hij mee naar huis. Na een uurtje of twee pitten op de sofa (samen met mevrouw K. en een fles bevroren water) ging hij weer naar buiten. Later vonden wij als dank een dooie Libelle op de deurmat. En dat met die warmte!

Belangrijk kort nieuws

Gisternacht heeft mevrouw Troy vele uren achtereen op onze buitentafel gelegen. Ze vond het in huis te warm en had last van haar luchtwegen. Ook Cera, Boez en Oscar verbleven de hele nacht buiten en alleen Japekoppie heeft enkele uren op het voeteneinde van het grote bed gelegen. Hij stond samen met mevrouw K. om zes uur op om te ontbijten.

Vandaag had niemand zin om met de fotograaf een rondje te lopen. Ook mevrouw K. bleef liever thuis onder de plafondventilator nadat zij om half negen al de boodschappen had gedaan. Ze heeft nog wel gestofzuigd en vanmiddag siësta gehouden met een in een theedoek gewikkeld koelelement uit de vriezer op haar kop.

De Hoofdredacteur is vandaag niet komen opdagen, maar daar zijn we niet treurig om.

Oscar was de enige die regelmatig buiten te vinden was, maar dan wel ergens onder de struiken of tussen de planten. Veel te warm maar hij wilde het zo.

Alle reporters hebben vandaag een flinke kambeurt met de "furminator" moeten ondergaan, maar niemand maakte bezwaar, zelfs de Boez niet. Wij hebben een flinke bloempot vol dikke proppen vacht weten te verzamelen.

De hoogst gemeten temperatuur in de Katbladstraat vandaag: 33.5 graden.
De hoogst gemeten temperatuur op de redactie was 28 graden, maar dat was na het koken van een paar eieren en haricots verts.

Zwarte Gijs is twee keer door de beveiliging geglipt om brokjes te stelen, de derde keer hadden we hem op tijd in de smiezen.

Tot zover dit zeer belangrijke nieuws, helaas zonder plaatjes want de camera gleed steeds uit de handen van de fotograaf.