Terug naar de Hoftuin...

Na de uitzetting van Oscar door Myo (zie eerder bericht), zijn Cera en Os op dezelfde middag nog even teruggekeerd naar de Hoftuin. Of dit nu was om Myo uit te dagen of omdat het zonnetje nog zo heerlijk in die tuin scheen weten wij niet, maar moedig was het wel van die twee!
Toevallig staan daar twee prachtige, nieuwe tuinstoelen, en Cera vond het een goede gelegenheid om deze zetels even uit te proberen. Mevrouw K. riep nog tegen haar dat ze niet haar nagels erin mocht zetten, maar dat was Cera helemaal niet van plan en bovendien maakt ze dat natuurlijk zelf wel uit.

Oscar zat dichtbij haar wat te klooien in een stukje zijtuin, zeg maar. Dit alles speelde zich uiteraard vlakbij de Poort af, want veiligheid gaat nog altijd voor alles, en als het effe kan moet je heel snel weer terug kunnen zijn op eigen grond, heh? Zo is het maar net; gevaar (in de vorm van een boze partijleider) kan in een klein hoekje zitten.
Wel, Oscar was zich daar heel goed van bewust en was dan ook erg op zijn hoede; na elk snuffeltje keek hij op en om of Myo nog niet naderde.

Natuurlijk was Cera ook op haar hoede, maar dat spreekt vanzelf. Ze hield constant de gehele tuin in de gaten en hield haar oortjes gespitst.
Wel, Myo was toevallig helemaal nergens in de tuin te vinden, en ook Panda en Harremans waren afwezig.
De lol was er dus al gauw af en daarom gingen we maar weer terug naar de Katbladstraat om te kijken of daar nog iets te doen was.
Nou ja, iedereen weet toch dat daar ALTIJD wat te doen is? Daarom dus!

Kort nieuws

Gistermiddag hoorden wij een hoop gekrijs en zagen hoe Zwarte Gijs ons modelletje Cera aan het pesten was. Cera gilde van angst, Gijs gromde vervaarlijk naar haar.
Mevrouw K. was niet de enige die dat hoorde, ook mevrouw Troy had haar oren op stokjes gezet en zag dat haar huisgenote in de problemen was. Onze oude dame (die soms dus ook wel eens geen last van haar Katzheimer heeft - of juist wel?) bedacht zich geen ogenblik, maakte haar staart dik en vloog de veel jongere en sterkere Gijs aan om Cera te ontzetten.
Zwarte Gijs wist niet wat hem overkwam en dook van schrik onder een wielhuis weg. Cera was ondertussen gevlucht naar de redactie. Mevrouw Troy keek nog even dreigend onder het wielhuis naar hoe de zwarte pestkop daar inelkaar gedoken zat, en keerde toen eveneens terug naar de redactie. Daar deed zij, toen mevrouw Katblad haar uitbundig prees, alsof het allemaal niets te betekenen had gehad.

Getuige zag alles

Toen wij even een kijkje in de Hoftuin wilden gaan nemen kwam Myo ons net tegemoet; hij wilde precies op dat moment een kijkje bij ons komen nemen.
Wel Myo, wat ga je doen? Loop je met ons mee terug of blijf je liever in de Katbladstraat rondhangen?

Myo besloot mee terug te gaan.
Maar dat was niet om mevrouw K. te begeleiden of gezelschap te houden, nee, het was om de reporters (die achter mevrouw K aanliepen) uit te kunnen zetten, mocht Myo dat nodig vinden.

We waarschuwden Oscar en Cera dus maar even: de Hoftuin betreden is op dit moment geheel en al op eigen risico want de partijleider van Hof is Vol himself is aanwezig, dus kunnen er klappen vallen.
Cera begreep dat, Oscar niet.....

Bij de ingang van de tuin aarzelde Os nog, maar toen hij zag dat Myo ergens middenin de tuin had plaats genomen, vond hij dat hij het risico wel kon nemen. Weet je het zeker Os? Zou je het nu wel doen? Ja, Os wist het zeker. En was dus erg onverstandig.

Op weg naar de trap (waaronder het beste gras uit de hele buurt groeit) zette Myo de achtervolging in. Os voelde dat hij gevolgd werd door de partijleider van Hof is Vol en deed zijn oren alvast maar naar achteren en zijn staart naar beneden. Alsof dat wat zou helpen, heh?
Mevrouw K. wist zeker dat dit verkeerd ging aflopen voor de Os. Kreeg ze gelijk?

Ja, ze kreeg gelijk.
Het ging vervolgens natuurlijk weer heel erg snel.
Bij de trap was er een schermutseling waarbij Myo Oscar flink raakte. Jawel, de witte plukken vlogen in het rond en die waren niet uit de vacht van Myo.
Os had helemaal geen keuze meer, hij moest hier weg en snel ook. Myo wist hem gelukkig niet in te halen.

Mocht u twijfelen aan dit verhaal dan kunt u e.e.a. navragen bij een getuige. Bohr inderdaad. Want zij heeft het allemaal gezien, zat zelfs op de eerste rij (of liever: frontbalkon) en was het helemaal niet eens met de gang van zaken. Maar ja, zij is dan ook geen lid van die partij, heh?

Dossier Japekoppie (2)

Gisteren had Japekop weer een betere dag.
Hij heeft regelmatig wat gegeten (zoals het hoort) en zelfs even aan een kleine kaasproeverij meegedaan, waarbij hij enkele fliebers jonge boerenkaas heeft genuttigd, samen met zijn moeder mevrouw T. Troy. Gisteravond heeft hij tenslotte nog een kleine portie schol weggewerkt (in plaats van de gebruikelijke haring op zaterdag).
Verder heeft hij regelmatig kleine wandelingetjes gemaakt en wederom erg zijn best gedaan zijn territorium aan te geven, iets wat blijkbaar hard nodig was.
Na het pipetje Advantage in zijn nek ontvangen te hebben van mevrouw Katblad, heeft Japie ook geen last meer van jeuk boven zijn staart. Wij zijn dus zeer tevreden en hopen dat zijn herstel, ondanks dat de Prednison-injectie nu wel uitgewerkt zal zijn (?), zich voortzet.
Ook Cera en de Boez hebben hun vlooienbehandeling moeten ondergaan, iets waar ze niet blij van werden. Vooral de Boez had de smoor in en heeft zich daarom gisteravond laat pas gemeld en hij kwam ook niet opdagen voor zijn ontbijt (maar dat is niks bijzonders). Omdat Oscar nog maar weinig thuis komt, hebben wij hem ook een pipet toegediend; hij liet ons begaan terwijl hij gewoon doorging met eten..... Nu moet alleen mevrouw Troy haar pipet nog krijgen; zij heeft de dans steeds weten te ontspringen maar vandaag zullen wij haar krijgen!

Ongewenste passanten

Simba liep net effetjes in zijn eigen straat wat te zooien toen mevrouw Katblad eraan kwam met 3 van haar reporters. En dat vond Simba dus helemaal niet leuk.
Hij klom in zijn vensterbank, wat dat is de beste plek om te zitten als er ongewenste passanten langskomen - je bent in je rug beschermd door glas en kan je vijanden zo beter in de gaten houden, desnoods bovenop ze springen als dat nodig is.

Natuurlijk was dat helemaal niet nodig, want Boez, Cera en Oscar liepen met een grote boog om Simba heen.
Mevrouw K. liep nog wel even naar Simba toe, want dit was eindelijk eens een gelegenheid om hem groot en duidelijk op de foto te krijgen! Let u vooral op die mooie grote, felle ogen!
Nog een beetje te ver weg misschien? Wel, kijkt u dan snel naar het volgende plaatje!

"Tentje" voor de Wams

Ach, de stoelen voor de kraakwagen staan er nog steeds (volgende week echt niet meer!) en Wamy heeft daar zijn tentje gevonden. Bijna onzichtbaar doet hij er zijn dutjes als hij moe is van zijn strooptochten (brokjes jatten), behalve natuurlijk als het regent want nat wordt het daar wel; de tent heeft helaas geen dakje.

Voorzichtig, om hem niet te storen, houden wij de camera met gestrekte arm boven de stoel en drukken op goed geluk af.
Jawel, in één keer gelukt en Wamy is niet wakker geworden!
Welterusten, klein lief boefje!

Dossier Japekoppie

Japekoppie heeft gisteren een weer wat mindere dag gehad. Na een redelijke hoeveelheid ontbijt (ongeveer een eetlepel Snoezepoes) besloot hij tot een lange tijd vasten, iets waar mevrouw K. niet zo blij mee was. Dus werd de pasta maar weer wat vaker tevoorschijn gehaald, wat hij helaas later op de dag ook niet meer wilde oplikken. Om hem aan het eten te krijgen heeft mevrouw K. wel vier verschillende blikjes voor hem geopend, steeds een ander merk en andere smaak, maar Japie keurde alles af. Gek was dat hij wel enthousiast het openen der blikjes volgde en dan vol verlangen op zijn gevulde voerbakje afkwam, doch na kort gesnuffel liep hij weer weg uit de keuken, mevr. K wanhopig achterlatend. Pas aan het eind van de middag at hij weer, maar niet van de overheerlijke Hill's, Snoezepoes, verse kabeljauw of Gourmet, doch gewoon een paar lichtverteerbare brokken van R. Canin die wij (in verband met zijn gevoelige maag) voor hem bij de dierenarts hadden gehaald. 's Avonds heeft hij weer wat van de pasta genomen en een paar kaasbolletjes (speciaal voor haarfabrieken, heh?), en later op de avond nam hij gelukkig nog wat Snoezepoes (een halve eetlepel). Wij hebben hem trouwens wel regelmatig water zien drinken, en dat was natuurlijk fijn.
Merkwaardig genoeg was hij wel actief. Nadat hij 's ochtends nog eerst een poos onder het dressoir op de slaapkamer had gezeten (waarom dat nu weer was?), heeft hij regelmatig kleine stukjes buiten gewandeld (op zijn gebruikelijke bedaarde, bedachtzame wijze). Daarbij heeft hij aan menige paal gekrabt (Japekop was hier, dit is zijn territorium en hou daar dus rekening mee) en tevens heeft hij elke struik die binnen zijn bereik kwam zorgvuldig besnuffeld. Als je hem zo ziet scharrelen met zijn glanzende vacht (geen enkel moment heeft hij er echt ziek uitgezien wat betreft zijn bontjas), lijkt hij een gezonde rakker die zich helemaal op zijn gemak voelt. Maar schijn bedriegt, dat weten we nog van 5 jaar geleden toen zijn maag zweerde (wisten we toen nog niet), hij vreselijk afviel, constant wegkroop en koude plekken opzocht, maar zijn vacht alsmaar bleef glanzen zodat niemand snapte wat hem nu mankeerde.
Vanochtend heeft Japekop weer een eetlepel Snoezepoes naar binnen gewerkt en een paar brokjes uit het bakje van Cera.
Helaas moesten wij Japekop ook weer een vlooienpipet geven, iets waar hij een gruwelijke hekel aan heeft, maar het kaassnoepje daarna heeft hij wel in dank aanvaard en dus opgegeten. Een tweede snoepje ging er ook goed in. En vandaag moeten wij maar weer verder zien...... Misschien een heel klein stukje haring van de markt?

Extra bordje voor een (ongenode) gast....

Gisteren, toen MaGiz op bezoek was geweest bij de redactie en terug naar haar huis liep, werd zij gevolgd door drie katten. Natuurlijk door Giz en Sonny (wat uiteraard de bedoeling was), doch ook Wamy liep met hen mee, helemaal tot aan de voordeur.
Binnen kregen Giz en Sonny een snoepje voor hun goede gedrag (het braaf meelopen naar huis) terwijl Wamy zielig en hongerig buiten voor de deur moest blijven staan....

MaGiz kon dat niet aanzien en heeft de Wams toen maar een bakje met brokjes gebracht.
Op de foto hiernaast ziet u hem lekker smikkelen terwijl Giz en Sonny toekijken. Of zij nu zo gelukkig waren met deze actie van hun mens kunnen wij u niet vertellen, maar we hebben daar wel zo onze gedachten over.....

Met dank aan MaGiz voor deze leuke foto's!

Os: Ik doe best wel aan gymnastiek!

Oscar heeft ons laten weten dat hij wel degelijk af en toe aan gymnastiek doet en heeft een demonstratie daarvan gegeven.
Eerst klom hij op de Pergola, iets wat maar net goed ging; halverwege de paal leek het namelijk alsof hij neer zou storten maar hij wist zich nog net aan de dwarslat vast te grijpen en op te hijsen.
Bovenop de Pergola deed hij enige rek- en strekoefeningen. Hiernaast ziet u hoe hij een hoge rug maakt en daarbij zijn vier poten flink opwaarts strekt. Zijn staart deed overigens niet mee aan deze oefening.

Daarna deed Os een oefening waarbij hij zijn voorpoten zo ver mogelijk voor zich uitstrekte en zijn rug hol maakte door zijn achterste omhoog te duwen. Inderdaad, mevrouw K. doet hem dat echt niet na maar dat zegt natuurlijk niets.
Na deze twee zware oefeningen kwam Oscar weer van de Pergola af, maar dat kostte hem weinig moeite doordat de wet van de zwaartekracht hierbij altijd een grote rol speelt.

Vervolgens demonstreerde Os ons hoe hij aan hordelopen doet. Hij kiest daar echter niet de allerhoogste wielhuizen voor uit, maar dat zouden wij ook niet doen.
Was dat het?
Ja, dat was het want één en ander is best vermoeiend natuurlijk.

Toen wilde Oscar graag weten wat wij van zijn gymnastiekoefeningen vonden.
Mevrouw K. heeft niets geantwoord en hem in plaats daarvan maar eens even flink geknuffeld.

Kort nieuws

Japekop blijft zijn best doen, we zijn trots op hem!
Japekop heeft vanochtend weer goed gegeten en is daarna aan een kleine verkenningsronde begonnen. Door de komst van het vuilnismonster moest hij echter zijn wandeling vroegtijdig afbreken. Doordat wij het Poezenloket niet ver genoeg open hadden staan en Japekop niet door het luikje wenste (durfde?) binnen te komen, raakte hij even in paniek, maar mevrouw K. liet hem snel binnen door voor hem de voordeur te openen.
Sinds hij ziek werd, wil Japekop geen gebruik meer maken van het kattenluik. Dat betekent dat, nu hij weer is opgeknapt en vaker naar buiten gaat, mevrouw K. dikwijls moet opstaan om raam of deur voor hem te openen.

Wams doet aan hamsteren
Met het Poezenloket open krijgen we te vaak bezoek van ene Wammes, die niets anders wil dan bij ons brokjes stelen. Als wij hem in de keuken betrappen vlucht hij naar buiten en laat daarbij een spoor van brokjes achter. Want wat doet Wamy? Hij neemt happen van zeker 7 of 8 brokjes tegelijk (ja echt, wij hebben enkele getuigen!) in een poging in zeer korte tijd zoveel mogelijk te hamsteren. Doch al rennende vallen die natuurlijk uit zijn bekkie. Wij zetten nog steeds kleine bakjes met brokken buiten voor Wamy neer, maar die binnen staan vindt hij uiteraard veel lekkerder. Bovendien lijkt het jatten een soort sport voor hem te zijn geworden.

Frisse neus voor Ollie

Jawel, onze buurjongen Ollie is buiten geweest! Wij zagen hem heel kort even onder onze buitentafel zitten, samen met zijn huisgenoot Charli (de broer van onze Japekoppie). De twee zijn niet erg dik met elkaar (of is dit een verkeerde woordkeuze?), er is meer sprake van een gedoogsituatie. Toen zij beiden nog jong waren speelden ze nog wel samen, maar dat is in de loop der jaren veranderd; meestal proberen ze elkaar te ontwijken. Misschien komt dat wel doordat Ollie over het algemeen een tikje chagrijnig is, en dat komt misschien weer doordat Charli altijd erg zijn best doet om Ol's brokjes te jatten (waarin hij meestal ook nog slaagt); dat is namelijk het ergste wat hem (Ol) kan overkomen.
Maar goed, Ollie is dus even buiten geweest en we hoorden van zijn mens dat hij dat de laatste tijd wel vaker een piepklein wandelingetje maakt. Tevens is Ol wat opstandiger geworden als Cera, Os of Wamy dreigen binnen te komen (eveneens brokjesjatters dus); hij maakt zich dan nog breder dan hij al is en treedt hen dreigend (ook verbaal) tegemoet. Daar hebben de brokjesdiefjes niet van terug want vervolgens weten ze niet hoe snel ze weer naar buiten moeten gaan! Behalve de Os dan, want die laat zich door niks of niemand tegenhouden. Zelfs niet door die grote Ollie....
Ol is trouwens eind deze maand jarig; ook hij wordt 14 jaar. Waarschijnlijk zal hij het niet willen vieren want Ol is het liefst op zichzelf, maar wij feliciteren hem alvast met deze heuglijke dag en wensen hem nog vele, rustige wandelingetjes toe!

Back in town!

Het gaat alsmaar beter met Japekoppie.
Vanmiddag heeft hij erg veel belangstelling getoond voor een kleine kaasproeverij die wij voor hem hadden georganiseerd, en hij heeft zowaar wat smeerbrie opgelikt en wat zalm uit een blikje van de eettafel gegeten. Ook nog pasta uit de tube (voedingssupplement), want daar is hij helemaal gek op.
Daarna heeft een flinke eetlepel Snoezepoes naar binnen gewerkt, een behoorlijk aantal brokjes van diverse merken en nog een portie Hill's uit blik. Voor het slapengaan lustte hij ook wel wat kaassnoepjes! Tussendoor heeft hij uit de drinkbak die buiten staat nog wat water opgelebberd nadat hij er eerst met één poot in had staan roeren.
Kortom: onze Verkenner A is druk bezig de schade van de afgelopen dagen (weken) in te halen!
Wij denken overigens ook dat hij erg geniet van de extra aandacht die hij krijgt; hij staat alsmaar te krijsen om meer lekkere hapjes, maar als wij zeggen dat we niet meer hebben keert hij terug naar zijn etensbakje en eet dan toch maar eerst de restanten van de vorige maaltijd op.
Wij gaan nu echt met een gerust gemoed de nacht in!
Reacties van ons bezoek: Zijn ogen staan weer helder! Hij is weer brutaal! Er zit weer leven in! Hij is weer helemaal terug!
En Japekop geniet van alle aandacht, bedelt bij iedereen om aaien en een hapje, Japekop is back in town! Leve ons Aapje!

Steeds beter!

Het lijkt erop dat Japekop langzaam maar zeker herstelt. Hij heeft zelfstandig kleine hapjes gegeten en zijn passen worden steviger; hij staat niet meer zo slap op zijn poten.
Vanochtend begon hij om 8.45 uur met wat hapjes Hill's a/d en Gourmet mousse.
Om 10.00 uur meldde hij zich weer voor nog een klein hapje, evenals om 11.00 uur.
Tussendoor liep hij wat rondjes om onze buitentafel.

Ma Troy controleerde zijn achterste bij binnenkomst.
Om 12.30 uur kwam hij naar beneden omdat hij hoorde dat de Boez een kaassnoepje kreeg. Wat een idee! Ja, Japekoppie is immers een grote fan van kaas, dus zou hij dit ook eten? Jawel, hij stouwde er 5 achter elkaar weg, in no time. Dat ging dus erg goed maar teveel is niet zo best, lazen wij op de verpakking.
Toen moest mevrouw Katblad op pad en was ze een paar uurtjes van huis. Of Japekop in die tijd gegeten heeft weten wij niet, maar in elk geval was er nergens meer een kruimel kattenvoer te vinden, behalve dan onder de keukenkastjes. Blijkbaar hadden wij visite gehad....
Om 15.30 uur maakte mevrouw K. een blikje open dat zij net had gekocht. Wij waren namelijk op de afdeling dierenvoer van een groot plantencentrum en troffen daar het merk Snoezepoes aan. Mevr. K. kon zich herinneren dat Japekop daar in het verleden wel eens lekker van gesnoept heeft dus nam ze daar wat van mee. Tonijn om wel te verstaan.
Wel, dit bleek een groot succes want Japekop heeft er een flinke portie van gegeten!
U kunt zich wel indenken dat mevrouw K. zelf ook helemaal opknapt van deze kentering, en daarom gaat zij straks een glaasje wijn drinken. Japekoppie: Op een spoedig herstel!

Toevalstreffer

Oscar zou zó graag willen dat de Boez ook een opleiding kreeg voor Verkennen A! Doch mevrouw Katblad ziet dat voorlopig nog niet zitten voor haar jongste haarfabriek.
Op de foto hiernaast ziet u de Boez weliswaar heel netjes om een hoekje kijken (is de Steeg van Storm wel veilig genoeg om in te lopen?), maar dit gedrag is helaas een toevalstreffer. Jammer genoeg rent de Boez namelijk nog vaak genoeg zomaar een Poort door of de Steeg in, zonder eerst te bekijken of dat wel verantwoord is, en dat maakt hem tot een erg slechte Verkenner. Vooral als Os hem vergezelt is Boez onbesuisd, overenthousiast en  wil hij zich graag uitsloven voor zijn vriendje. Hij let dan meer op zijn maatje dan op zijn omgeving en hangt voornamelijk de paljas uit.
Misschien wordt Boez wat bedaarder als hij volwassener is geworden? Wel, volgens mevrouw Katblad kan dat best nog wel een tijdje duren.....
En verder kennen wij op dit moment (nog) geen geschikte kandidaten voor de opleiding Verkennen. Ook Sonny en Wamy zullen eerst nog hun wilde haren moeten kwijtraken. We wachten het maar af; er zit niks anders op, heh?

De echte Catnip

Van mevrouw Katja hadden wij enige tijd geleden een Nepeta-plantje gekregen. Het betrof de soort die als catnip in kattenspeelgoed wordt gebruikt, zei ze. Omdat het plantje nog erg klein was en wij het wel eerst wilden laten groeien voor het ter beschikking werd gesteld aan onze haarfabrieken, hebben wij het op een plekje gezet waar de poezen niet bij konden. Vervolgens (het stond zo goed verstopt) verloren wij het plantje uit het oog en vergaten het eerlijk gezegd ook.
Maar toen Katja laatst langs kwam en vroeg naar haar Nepeta, haalden wij het tevoorschijn en zagen dat het flink was gegroeid! Mevrouw K. zette het op tafel en de eerste die belangstelling kwam tonen voor de catnip-plant was Cera.

Vervolgens kwam de Boez een kijkje nemen. Eerst gewoon uit nieuwsgierigheid, maar eenmaal snuffelend aan de plant konden wij constateren dat hij erg opgewonden raakte van de geur van de plant.
Cera had echter liever niet gehad dat de Boez was gekomen en liet dat ook duidelijk blijken.....

Eerst ging Cera grommen, daarna probeerde ze de Boez weg te meppen bij de plant, wat moeilijk ging omdat de Boez zich steeds achter de pot verschool terwijl hij natuurlijk wel gewoon doorsnuffelde.

Wel, het draaide uiteindelijk toch uit op ruzie. Beide haarfabrieken vergaten waar het nu eigenlijk om ging, zagen niet dat er plant en ruimte genoeg was voor allebei en hielden zich tenslotte alleen nog bezig met de eigendomsrechten.

Grauwen, snauwen en meppen was het gevolg van de kibbelpartij.
Nee, dit was dus niet de bedoeling geweest van mevrouw K.; Catnip dient te verbroederen, niet een reden zijn voor afgunst, vijandschap en huisvredebreuk.

Dus toen het plantje in de strijd dreigde te sneuvelen, hebben wij het - helaas voor de twee haarfabrieken - van de tafel weggenomen en teruggezet op de veilige plek.
Wat onze bedoeling verder met dit plantje is?
Wel, wij willen meer van deze Nepetasoort gaan kweken. Hoe weten we nog niet, maar in elk geval moet het dus wel intact blijven. Waarschijnlijk zal het in de winter bovengronds afsterven, maar volgend voorjaar willen wij kijken of we het kunnen stekken, al weten we nu nog niet hoe. Misschien heeft mevrouw Katja een suggestie of de Gouden Tip? Of iemand anders?