Narigheid met toch een positief puntje

Vanmiddag zijn mens MaGiz en mevrouw Katblad met Wamy naar de dierenarts geweest. Wamy had namelijk enkele open wonden op zijn staart die niet goed wilden helen.
Wamy protesteerde hevig in de reismand, maar eenmaal in het wielhuis begon hij erg klaaglijk te mauwen. Wij hadden de Wams nog nooit zo zielig meegemaakt.
Wel, de dierenarts kon, na de wondjes bekeken te hebben, niet anders concluderen dan dat Wams gebeten moest zijn door een blafbeest. Een "slagtand" van dit verschrikkelijke beest was dwars door Wamy's staart heen gedrongen en had derhalve gezorgd voor twee flinke, bloederige wonden.
De wonden werden schoongemaakt en Wams kreeg daarna ook nog twee prikjes. Tijdens de behandeling drukte het kleine kattenventje zijn koppie helemaal tegen MaGiz aan, in een poging weg te kruipen in haar jas of trui.
Helaas was de fotograaf niet meegekomen om daarvan foto's te maken; de camera was op de redactie op de tafel blijven liggen. Maar dat vond eigenlijk niemand echt erg en u zult ons best op ons woord geloven, toch?
Het plan was om Wams ook nog te laten inenten en chippen, maar zoiets gaat niet samen met de antibiotica-injecties, de pillen die hij meekreeg en zijn mogelijke verminderde weerstand (je weet maar nooit met die gore blafbeesttanden). Dus die APK moet maar bij een volgend dierenartsbezoek.
In elk geval heeft mevrouw Katblad hieruit (het voorgenomen volgend bezoek aan de dierenarts) geconcludeerd dat de verblijfsvergunning van de Wams zo goed als rond is en hij niet meer zal terugkeren naar zijn moeder. Bij alle ellende dus toch nog een belangrijk positief punt. Natuurlijk zullen wij dit heugelijke feit gaan vieren zodra Wamy weer helemaal hersteld is!
Heel veel beterschap, Wams!

Herinnering aan kattensnoepjes?

Weer heeft Oscar een recordpoging Pergola-Zitten moeten onderbreken. Deze keer was het een vreemde snuiter die, na een bezoek aan het Poezenloket, lange tijd onder onze buitentafel had zitten scharrelen.
Natuurlijk moest Oscar deze scharrelaar in de eerste plaats goed in de gaten houden, maar uiteraard moest hij hem ook duidelijk maken dat hij op verboden terrein was.
Bij dit alles valt een recordpoging vanzelfsprekend niet vol te houden.

Het was overigens Myo die ons loket had bezocht. Misschien was hij op zoek naar zijn mens, maar het kan ook zijn dat hij zich opeens de smaak van onze kattensnoepjes had herinnerd en kwam kijken of hij er nog een paar los kon peuteren.
Toen hij ook onder onze buitentafel niets lekkers had kunnen vinden, ging hij teleurgesteld weer terug naar de Hoftuin.
Oscar kwam toen Myo de straat overstak van de Pergola af en zag erop toe dat Myo de Poort in verdween. Wanneer Os zijn volgende recordpoging zal uitvoeren, daar kunnen we helaas geen mededelingen over doen.

Nieuwe kandidaat DA

Ook Loesje heeft zich nu opgegeven als kandidaat "Drinkbak-artiest" (zie meer onder label Voorjaarsverkiezingen). Zij denkt te kunnen winnen van Lima en gaf een demonstratie van haar kunnen door een rondje over de rand van de bak te lopen. Ze heeft echter tijdens deze voorstelling niet (staande met vier poten op de rand) uit de bak gedronken, dus Lima maakt in onze ogen nog steeds de meeste kans.
Doch wat niet is kan nog komen, en wij houden dus de activiteiten van Loes nauwgezet in de gaten.

Ingrijpen mag in linke situaties

Gisteren kregen wij bezoek van mevrouw Jacq, en al snel trok haar geparkeerde fiets de aandacht van enkele haarfabrieken. De fietstassen waren uiteraard onderwerp van een grondig onderzoek, maar nog spannender was het mandje met dekentje! Hoe dat zo?
Wel, mevrouw Jacq had tot voor kort een regelmatige gast in haar tuin, Thijs genaamd. Zij schreef al eens over deze rooie kater in onze bijlage.
Thijs ging nog nauwelijks naar zijn eigen huis en sliep 's nachts in dit fietsmandje, op het dekentje dus. Maar goed, zijn mens verhuisde naar een huis op zoveel hoog, en Thijs logeert nu voorlopig bij familie, in afwachting van een definitieve oplossing voor hem: een nieuw tehuis met tuin. Het fietsmandje staat nu dus leeg en mevrouw J. mist Thijs erg. Zij kon hem echter niet in huis nemen omdat haar haarfabrieken Micky en Moppie de aanwezigheid van Thijs niet op prijs stelden.
Afijn, het dekentje van Thijs zit waarschijnlijk nog vol spannende geuren want hij is pas sinds kort weg.

Oscar was de eerste die zich meldde om de geuren te analyseren. Zoals u kunt zien ging hij daarbij niet over één nacht ijs.

Niet lang daarna kwam de Boez langs, en Os maakte, zoals het een vriend betaamt, plaats voor hem. Ook Boez vond het dekentje behoorlijk interessant.

En mocht het u nog niet zijn opgevallen, beide haarfabrieken steunden met hun voorpoten op het voorwiel van de fiets. De fiets stond echter slechts op de standaard en steunde dus verder nergens tegenaan.
Mevrouw K. werd onrustig. De fiets zou, als ie mocht omvallen, omslaan naar de andere kant, van de haarfabrieken af dus. Maar toch, stel dat één van de jongens dan net op dat moment achterlangs liep?

Het kon echter nog erger. Wamy kwam en wilde mandje met dekentje ook onderzoeken, en natuurlijk deed hij dat (echt iets voor de Wams) aan de gevaarlijke kant. Bovendien sloeg hij zijn nagels in het mandje en trok zich omhoog; dit was vragen om moeilijkheden! De fiets begon dan ook vervaarlijk te wankelen.
Wel, in dit soort gevallen mag mevrouw K. dus ingrijpen omdat er gewonden dreigen te vallen; er was tenslotte een linke situatie ontstaan. De camera ging direct aan de kant en ze rende naar buiten om de fiets overeind te houden, mevrouw J. kwam en zette haar vervoermiddel vervolgens tegen onze buitentafel.
De haarfabrieken toonden merkwaardig genoeg op slag geen belangstelling meer voor mandje met dekentje en gingen over tot de orde van de dag (elders zooien en klooien). Wij, mensen, snappen daar dus helemaal, echt helemaal niets van.

Tijdelijke zorg...

Wij hebben tijdelijk de zorg voor een Papyrus-plantje. We gaan u verder niet vertellen over hoe dat precies zit, maar wel dat mevrouw Troy zich direct heeft opgeworpen tot bewaakster van het groene sprieten-ding.
Dit natuurlijk niet nadat zij al van de sprieten had geproefd, en eraan had getrokken zodat de plant bijna op de grond donderde. (Ja, we noemen dat "donderen" want hebben al vaker meegemaakt hoeveel troep een gevallen plant kan veroorzaken, vandaar.)
Tot nu toe hebben onze andere haarfabrieken dankzij deze vakkundige bewaking nog geen poging gewaagd de Papyrus te molesteren, maar toch hopen wij dat de toekomstige eigenaar de sprietenbos snel komt ophalen! Ondertussen doet mevrouw Troy natuurlijk erg haar best ongelukken met de plant te voorkomen.

Arme, domme Harry

Toen onze reporter Oscar de Hoftuin wilde betreden om daar voor ons Katblad op zoek te gaan naar nieuws, werd hij daarbij gedwarsboomd door Harremans (of Harry, zo u wilt).
Harry was vastbesloten om Os geen ruimte te gunnen en hem uit te zetten, want dat schrijft zijn partij (Hof is Vol) nu eenmaal voor.
Doch Oscar wilde zich natuurlijk niet direct gewonnen geven. Bovendien, zolang de fotograaf in de buurt was zou hij zijn taak blijven vervullen, tot het bittere einde toe.

Toen Harry zag dat Os niet verder de tuin in zou lopen zolang hijzelf daar demonstratief midden op het pad bleef zitten, verstopte hij zich achter een paar plantenpotten, onder het bankje van wijlen Rooie Gijs. Vanaf die plek (een hinderlaag dus) zou hij Os aan kunnen vallen.
Niet zo slim van Harry, want Oscar had hem natuurlijk allang in de smiezen en was heus niet zo stom om zich in de klauwen van Har te werpen.

Ondertussen was Cera gekomen om Oscar gezelschap te houden. Erg flink van ons model, want ze is als de dood voor Harry; hij heeft haar immers al zo dikwijls de tuin uit gemept dat we allemaal de tel zijn kwijtgeraakt.
Beide reporters bleven natuurlijk uit de buurt van Harry, maar verlieten dus niet de tuin voordat de fotograaf het vertreksein had gegeven.

En Harry?
Die zat maar te wachten in zijn zogenaamde hinderlaag. Voor niks.
Arme Har, domme Har.
We kregen bijna medelijden met hem.

Probleem

Afgelopen weekend heeft onze lieve Cera nogmaals een poging gewaagd om Oscar te onderwijzen in het onderdeel Kade-inspectie (examenvak bij de opleiding Super-Verkenner).
Oscar kwam echter niet bij de waterkant, iets moet hem daarvan hebben weerhouden maar hij wil niet zeggen wat.
Daar dit vak (Kade-inspectie) een verplicht onderdeel van het examen is, zakt de moed ons een beetje in de schoenen. De cursusleidster overweegt nu om Os een paar keer naar de kade mee te nemen bij het krieken van de dag, omdat er dan geen fietsers of wielhuizen langskomen. Op die manier zou hij dus niet afgeleid worden bij de inspectie, en ook niet bang hoeven zijn overhoop te worden gereden. De fotograaf echter voelt er niet zo voor om de wekker te zetten en wil de camera niet afgeven aan een "amateur". We hebben dus een probleem. De hoofdredacteur overweegt nu de fotograaf te ontslaan. Wij houden u uiteraard op de hoogte van verdere ontwikkelingen in deze. Oscar maakt zich overigens nog helemaal geen zorgen en vertrouwt erop dat wij een oplossing zullen vinden voor dit probleem.

Dak gehalveerd en glasboer weg

Tot grote teleurstelling van vele haarfabrieken uit de Katbladstraat is het dak van het zo populaire wielhuis gehalveerd. En daarmee zijn dus helaas de handige kuilen met vers regenwater verdwenen.
Mevrouw K. overweegt nu de vrijgekomen achterbak te vullen met zachte kussentjes en Nepeta-planten, maar moet daarvoor eerst nog toestemming aan de eigenaar van het vehikel vragen.

Nog een nieuwtje: de glasboer die zijn opslag in het huis op de achtergrond had, is weg. Dat betekent dat u geen foto's in ons Katblad meer zult aantreffen met daarop die vreselijke stalen rekken met glasplaten (stonden altijd geparkeerd op deze plek). Onze fotograaf is erg blij met deze ontwikkeling.

Geen Anijs en geen nieuw record

Oscar wilde gisteren een bezoekje brengen aan Anijs, doch zij zat helaas niet op haar plekje voor het raam. Helaas vond onze fotograaf het te koud om te wachten tot ze verscheen, en Oscar had geen zin om in zijn eentje achter te blijven.
Later op de dag heeft Os nog een poging gedaan zijn record Pergola-zitten te verbreken, maar na een klein half uurtje gaf hij op omdat hij dacht dat mevrouw K. iets lekkers uit de keukenkast had gepakt. Wij kunnen daaruit concluderen dat hij niet voldoende gemotiveerd was, of het moet zo zijn dat hij was vergeten van te voren goed te eten. Nee, zo'n record-poging is nog niet zo eenvoudig, dat heeft u nu vast wel begrepen!

Up-date geestelijke gezondheid mevrouw Troy

Mevrouw T. Troy heeft gisteren een minuut of drie het Poezenloket bewaakt. Dat deed zij staande omdat ze het te fris vond om erbij te gaan liggen.
Opmerkelijk vonden wij dat het loket niet eens open was en er dus ook geen reden was om het te bewaken, doch mevrouw Troy had dat niet zo door; zoals u weet lijdt zij aan Katzheimer, de ene dag wat meer dan de andere.
Mevrouw Troy was trouwens ook 's avonds nog wat in de war, toen zij haar diner kreeg geserveerd. Het leek alsof zij niet goed raad wist met haar bakje Gourmet en stond er enige tijd wat appelig naar te staren. Toen wij haar een zetje in de goede richting gaven gromde ze, maar toen de lucht van de kalkoenmousse haar neusje bereikte, herinnerde ze zich opeens weer dat het de bedoeling was dat ze ging eten. Vanaf dat moment ging alles weer op rolletjes en zij heeft er tenslotte ook nog voor gezorgd dat het bakje van haar zoon Japekoppie geen resten meer bevatte.
Vannacht heeft zij rustig geslapen, doch vanochtend was zij weer wat minder helder en beweerde, een uur het nuttigen van de ochtendhap, dat zij haar ontbijt nog niet had gehad. Mevrouw K. was zo aardig om haar een tweede portie voor te zetten, maar dat pas nadat wij ons er eerst van hadden vergewist dat alle andere haarfabrieken zich boven of buiten bevonden.

Nog even uitvogelen

Ondanks dat wij Cera gewaarschuwd hebben voor de sterke concurrentie bij het onderdeel BBK (Beste Boomklimmer Katbladbuurt) van de Voorjaarsverkiezingen, blijft Cera in training en is ze vastbesloten te gaan winnen.
Vandaag koos zij de moeilijkste boom uit die er is, namelijk Kaija's boom in de Kruidentuin.
We verzekeren u dat Cera op de foto staat terwijl ze langs de stam naar boven klimt; de donkere vlek links naast de stam, ongeveer in het midden van de foto.
U gelooft ons niet? Dan gaan we naar het volgende plaatje kijken.

Voor dit kiekje (en de volgenden) moest mevrouw K. met camera en dus arm dwars door de takken heen wroeten, nadat al ongeveer een stuk of 10 genomen foto's waren mislukt. Maar nu ziet u Cera tenminste herkenbaar tussen de scheve takken doorworstelen; bij de andere foto's kon het zomaar elke andere haarfabriek wezen.
Ze kwam helaas nog niet tot bovenin, waar overigens uiteraard geheel toevallig een klein koolmeesje een liedje zat te kwinkeleren.

Wij konden pas weer een plaatje schieten toen Cera alweer lang en breed aan de afdaling bezig was, en dat kwam dan weer doordat mevrouw K. met haar mouw achter een tak was blijven steken. Maar Cera was bereid om even kort op een zijtak plaats te nemen en zodoende voor ons te po(e)seren. (Ja, want ze is en blijft ons model en met dat werk verdient ze immers haar brokjes, heh? Zo is het maar net....)

Een laatste blik naar boven, waar trouwens nog steeds het meesje zat te zingen (uit pure pesterij vermoeden wij, want we hebben laatst van een lezer vernomen dat vogels daartoe heel goed in staat zijn).

Wel, deze klimpartij was een overtuigende poging van Cera om te streven naar de overwinning van "BBK", maar ze moet natuurlijk nog wel een klein beetje hoger komen wil ze van Kaija kunnen winnen.
Wij, als redactie van het Katblad, staan vanzelfsprekend achter ons model en zullen desnoods een kooi met kleine zangertjes bovenin de boom hangen om onze Cera de top te laten bereiken! Hoe we dat denken te doen? Ja, dat moeten we dus nog even uitvogelen!

Nieuw onderdeel Voorjaarsverkiezingen Haarfabrieken

Lima heeft zich gemeld bij ons met het verzoek een onderdeel toe te voegen aan onze Voorjaarsverkiezingen. Wij hadden ons eigenlijk voorgenomen om geen nieuwe onderdelen meer te accepteren, maar toen Lima ons demonstreerde wat hij bedoelde met "Drinkbak Artiest", hebben wij toch besloten op zijn verzoek in te gaan.
Wat Lima hier doet (moeten wij het eigenlijk nog wel uitleggen?) is op de rand van de bak balanceren, water drinken en de omgeving in de gaten houden, en dat allemaal tegelijk dus. Erg knap inderdaad.
Wel, Lima is nu vooralsnog de enige kandidaat, maar andere haarfabrieken hebben nog ruim de tijd (tot 1 mei ongeveer) zich ook voor dit onderdeel aan te melden.

Vergeten!

De bewoners (mensen) van het Hof hebben hun tuin weer eens netjes gefatsoeneerd. Wij wilden graag Panda (hoofd tuinman) en Harremans (zijn assistent) om hun mening over het eindresultaat vragen (want er is vast en zeker weer e.e.a. uit de grond getrokken zonder de toestemming van deze twee haarfabrieken), doch zij waren niet bereikbaar voor commentaar.
Wij hebben toen de Boez gevraagd om de tuin te beoordelen en bij ons verslag te doen van zijn bevindingen.

Hij meldde ons vervolgens dat die hele tuin hem eigenlijk erg weinig interesseert (als er maar genoeg blijft staan om onder en in te duiken - vijver, Boez? - red.), maar dat het hem was opgevallen dat er één belangrijke plek ernstig werd verwaarloosd, namelijk het perk onder de balkontrap. Belangrijk omdat daar het lekkerste gras van de buurt staat, maar de nieuwe, verse sprieten krijgen onvoldoende ruimte om te gaan groeien als de oude, verdroogde stengels niet worden verwijderd. (En dat is men inderdaad vergeten te doen.)
En als hij (Boez) daar tuinman was, zou hij eisen dat hier onmiddellijk ingegrepen werd. Wel, wij moesten Boez natuurlijk gelijk geven.

Mevrouw K. heeft de boodschap dan ook direct doorgegeven, maar ondertussen moeten de haarfabrieken het nog even doen met de zielige sprietjes die tussen de stenen groeien...
Arme Panda, Harremans, Myo en Bohr! (En Iwan, Igor, etc. etc.)!

Stoeipartij, schijngevecht of krachtmeting

Wij hebben nogal wat reacties (via de mail maar ook mondeling) gekregen op een vorig bericht over Oscar en de Boez, en dat bericht ging dus over hun stoeipartij in de Hoftuin waarbij de Boez op een vreemde manier bovenop de Os zat. Ook kregen wij vragen als: werd er nog op een bepaalde manier bij bewogen door de Boez? Inderdaad een rare vraag, maar mocht die ook bij u zijn opgekomen dan vertellen wij u graag het volgende.
Neen, de Boez bewoog verder niet. Hij zat weliswaar op zijn vriendje in een zekere houding die iets anders zou kunnen suggereren, maar neen dus. Wel had hij zijn tanden in de nek van zijn vriendje gezet, en daar dat vriendje (Os) dat niet zo leuk vond, gromde en kreunde hij (Os dus, heh?). Is het nu duidelijk allemaal? Dan gaan wij verder met een volgend bericht.

Omdat deze twee reporters geen echte vijanden hebben en ze toch moeten blijven oefenen voor het geval, houden ze schijngevechten met elkaar. Dit wordt ook wel "stoeien" genoemd. Op de foto hierboven ziet u hoe de Boez op straat ligt te rollen terwijl Oscar klaar staat voor de aanval.

Dan springt Oscar bovenop de Boez en beiden proberen elkaar van zich af te houden (met vier poten tegelijk) en tegelijkertijd de ander in een houdgreep te krijgen. Bij dit proces slaan zij beiden wild met hun staart, maar dat is een bijverschijnsel en tamelijk onschuldig; met dat zwaaien der staarten doen ze elkaar namelijk geen pijn.

Doch in de vuur van het gevecht willen er nog wel eens per ongeluk krasjes op de neus ontstaan, want al is het een schijngevecht, het is natuurlijk wel de bedoeling dat er iemand wint!
Op deze foto houden ze elkaar in een houdgreep, namelijk voorpoten om elkaars nek of kop, achterpoten tegen elkaar aan. We hebben nu een soort patstelling want het ziet er niet naar uit dat één van de twee in het voordeel is.
In een situatie als deze stopt het gevecht meestal.

Nu dus ook.
Het gevecht wordt afgerond met een korte periode van elkaar aanstaren (krachmeting) om uit te maken of er nog verder gevochten moet worden, of dat ze het hierbij laten.
Volgens ons heeft Oscar op dit moment bepaald dat het genoeg is geweest, de Boez heeft echter nog zijn twijfels maar komt toch niet overeind.
Op de één of andere manier wordt uiteindelijk afgesproken dat de stoeipartij klaar is.
Wij moeten hierbij wel melden dat het heel goed mogelijk is dat het volgende schijngevecht reeds een paar minuten later plaatsvindt; dat is in het geval wanneer één van beiden behoefte heeft aan een revanche. Maar voor hetzelfde geld wordt er de verdere dag (middag) niet meer gestoeid omdat er belangrijkere zaken te doen zijn. E.e.a. hangt natuurlijk ook af van de weersomstandigheden en eventuele aanwezigheid van andere (vreemde) haarfabrieken.
Als u nog vragen heeft, beantwoorden wij die graag.

Heeft u al getekend?

Tegen handel in "wilde dieren" via marktplaats!

http://bit.ly/Petitie 



Doen!