Bescheiden partijtje

Japkoppie had gisteren gerekend op een surprise-party, en daarom zat hij gedurende lange tijd voor het Poezenloket te wachten op bezoek en geschenken.
Wel, enkele weken geleden hadden wij hem nog gevraagd naar zijn wensen voor deze heuglijke dag, maar toen had hij aangegeven geen poes-pas te willen, nee, gewoon een vrije dag en een beetje aanklooien, daarna een lekker diner en dan rustig en op tijd naar bed. Ja, want de jaren gaan tellen en Japekop is toch al een een kat van laat-mij-maar-met-rust, dus hadden wij niets voor hem gepland, qua festiviteiten.

Doch, enkele weken geleden konden wij nog niet voorzien dat het zo'n bijzonder warme en aangename dag zou worden, heh? En Japekoppie dus ook niet. Nee, het was veel te warm om de hele dag op bed te liggen of te klooien, en daarom wilde Japekop bij nader inzien toch een soort van partijtje, aan de buitentafel uiteraard. Met veel gasten natuurlijk, en een bijbehorend (bescheiden)  kaasproeverijtje of wat visschoteltjes om het geheel nog aangenamer te maken.
Maar wij hadden dus niemand uitgenodigd, heh? En daarom ook geen speciale boodschappen gedaan. Japekoppie zat derhalve voor niets te wachten op zijn gasten.....

Gelukkig kwam het toch nog goed, want mevrouw Inge, groot fan van ons Aapje, kwam onverwacht langs met geschenken. Mevrouw K. was net bezig met het fatsoeneren van de geveltuin maar vond het helemaal niet naar om te snoeischaar weg te leggen en toch nog een feestje te starten. Immers, er ligt altijd wel een flesje wit koud, in de koelkast is altijd wel een stukje kaas te vinden en wij hebben eveneens best wel een blikje zalmpaté in voorraad.
Japekop nam blij verrast zijn plaats in aan de tafel en nam zijn geschenken in ontvangst: luxe blikjes met exquise inhoud van de merken Schesir en Shiny Cat. De Schesir moest uiteraard direct worden geopend ter verhoging van de feestvreugde (en omdat hij de geitenkaas die op tafel stond niet spannend genoeg vond, deze keer). Mevrouw Troy hield toezicht en had daartoe boven op de tafel plaats genomen.

Op deze foto kijkt zij toe hoe Japekoppie van de Schesir smikkelt, en wij moeten toegeven dat dit kattenvoer er zo lekker uitzag dat wij bijna in verleiding kwamen er wat van op een toastje te doen. Maar, dit was Japekops presentje dus afblijven, heh mevrouw Katblad? Ja.....

De Boez mocht het bakje van Japekoppie uitlikken, en hij deed dat met graagte terwijl hij anders nooit zoveel belangstelling toont voor voer uit blikjes.
Japekop zit ondertussen op de straat met zijn snuit boven een stukje zalmpaté (dat eigenlijk niet voor haarfabrieken is bestemd maar abusievelijk (?) daar terecht was gekomen).

Mevrouw Troy bleef toezicht houden (had haar portie natuurlijk ook al gehad) en zag hoe haar oudste zoon ook aanschoof. Nog een jarige job erbij inderdaad, dus nu kon het feestje pas echt goed beginnen!

Wel, er werd heel wat weg gesmikkeld en het was maar goed dat dit partijtje bescheiden in omvang was, want anders was er vast mot van gekomen, dat hebben namelijk al eens een keer eerder meegemaakt. Ja, dat was lang geleden, toen ook de broertjes Tom en Uk nog bij ons in de straat woonden. Wij hadden een partijtje georganiseerd voor de vier jarige zoons van mevrouw Troy, en onze buuf had schoteltjes met lekkers voor de jongens en hun gasten gemaakt. Dat moet vóór de recessie zijn geweest, want mevrouw K. kan zich nog goed herinneren dat er zelfs verse zalm en grote garnalen werden geserveerd. Wel, het bericht ging razendsnel de straat door en in korte tijd verzamelden heel wat haarfabrieken zich rond onze buitentafel om aan het feestje deel te nemen. Het lekkers werd op de stoep en op straat geserveerd, en toen brak de hel los. Grommen, grauwen, van elkaars bordje jatten, wilde achtervolgingen etc., kortom één grote chaos. Toen hebben we maar besloten onze kattenfeestjes voortaan wat meer bescheiden te houden, en dat werkt een stuk beter. Japekoppie was tenminste zeer tevreden over dit spontane partijtje en ging even later toch nog wat zooien en klooien in de straat, maar dat had weer een andere reden waarover wij u later zullen berichten.

Niet kinderachtig

Door de veelvuldige regenval deze afgelopen zomer, hebben de plantjes in de Kruidentuin lekker kunnen groeien. De munt en oregano hebben echter in hun enthousiasme de thijm verdrongen; deze is gereduceerd tot nog slechts een paar zielige takjes door gebrek aan zon en teveel aan water, en dat vindt mevrouw K. erg jammer want zij houdt van verse thijm in haar soepen of sauzen......
Maar goed, we waren naar de Kruidentuin gegaan om haarfabrieken te zien, en daar zat er zowaar één! We zagen niet zo gauw wie het was, en daarom moest er ingezoemd worden.
Het probleem bij inzoemen echter is (vooral bij kattenfotografie) dat je onderwerp zomaar kan besluiten om tussen de planten weg te kruipen en zo uit beeld te verdwijnen. En als ze dan ook nog besluiten om lekker niet meer tevoorschijn te komen, kom jij met lege handen thuis!

Maar Luna (want zij was het) deed gelukkig niet zo kinderachtig. Nee, zij was er bij gaan zitten en po(e)seerde zelfs voor ons, al deed ze dat niet van harte. Nee, zij had meer belangstelling voor de twee reporters (Boez en Os) die wij bij ons hadden en waarschijnlijk had zij speciaal voor hen haar boze blik uit de kast getrokken.
Hoewel, zagen wij Luna ooit al eens vriendelijk kijken?
We waren in elk geval blij dat we Luna weer eens voor de lens hadden kunnen krijgen, en zo te zien maakt zij het goed.

Jarig!

Japekoppie

Vandaag feliciteren wij Japekoppie en Charli met hun 14e verjaardag!

Beide jongens zijn zoons van mevrouw T. Troy, en nog uit hetzelfde nest ook.
Voor mevrouw Troy was het - 14 jaar terug dus - geen gemakkelijke bevalling geweest, want mevrouw K. had bepaald dat zij in een doos in de huiskamer moest bevallen terwijl Troy daarvoor het bed op de eerste verdieping had uitgekozen. Toen Charli (de eerste en oudste dus) werd geboren, wist zij zich dan ook geen raad; ze had niks met die stomme doos, raakte volkomen in de war en liet haar oudste aan zijn lot over. Terwijl ze (midden in de nacht) in paniek door de huiskamer rende en nr. 2 (Tommy) zich al aandiende, heeft onze buuf het leven van Charli gered door hem van de navelstreng te bevrijden en zijn bloedsomloop op gang te brengen door hem te masseren met een handdoekje. Omdat mevrouw K. net als mevrouw T. Troy in paniek raakte, belde zij midden in de nacht de dierenarts en vroeg hem om raad. Het antwoord was simpel en eenvoudig: Moederpoes moet terug op de plek die zij zelf had uitgekozen voor de bevalling: het bed!
Vervolgens werden na Tommy nog Ukkie en Japekoppie geboren, in de doos op het voeteneinde van het bed. En toen wist mevrouw Troy weer precies wat zij moest doen en deed haar plicht als moeder.

Charli

Japekoppie (de jongste dus) was niet gepland. Immers, de dierenarts had 3 kittens aangekondigd en Japie kwam als vierde. Mevrouw Katblad had al onderkomen geregeld voor 3 poezies, maar de vierde beschouwde zij als een cadeautje, en tot afschuw van mevrouw Troy besloot zij hem (Japekop) te houden.
Ja, in het begin was mevrouw T.T. natuurlijk zeer verguld met haar 4 jongens, maar toen die 3 maanden oud waren vond zij het voor hen toch wel tijd om hun eigen territorium te zoeken. Japekop echter bleef dus bij zijn moeder wonen, en dat geeft tot op de dag van vandaag nog steeds wel eens problemen. Ja, mevrouw Troy heeft er zo langzamerhand wel vrede mee (tot op zekere hoogte) dat haar jongste zoon nog steeds bij haar woont, maar zij steekt het niet onder stoelen of banken dat zij liever had gezien dat hij de wijde wereld was ingetrokken.
Inmiddels is haar oudste zoon Charli niet meer dan een buurjongen, die zij vaag nog ergens van kent. Charli echter weet nog donders goed dat hij op de redactie van het LKB werd geboren, en komt graag regelmatig binnen om zijn "merk" achter te laten.
Zowel Charli als Japekoppie zijn uitstekende verkenners. Japekop heeft daar zijn beroep van gemaakt en werkt (noodgedwongen) bij het Katblad. Enkele jaren geleden is hij ernstig ziek geweest maar is er gelukkig weer bovenop gekomen. Charli heeft een rare teen aan een voorpoot maar ondervindt daar verder geen last van.
Maar goed, beide jongens, oudste en jongste van moeder Troy, zijn dus 14 jaar geworden vandaag, en wij feliciteren hen van harte en wensen hen nog een gezond en lang leven toe!
Effe naar de markt voor een harinkje, mevrouw Katblad???

Norton, de Scottish Fold

Onze haarfabrieken hebben een paar dagen regenverlof opgenomen, komen niet in actie en liggen voornamelijk op bed.....
Vandaar dat wij maar weer eens aandacht besteden aan de boekenkast van mevrouw Katblad!

Deze keer hebben wij het boekje gepakt dat mevrouw K. nog niet zolang geleden cadeau kreeg en tijdens haar retraite heeft gelezen. Wel mevrouw K., beviel het boekje u?





DE KAT DIE NAAR PARIJS GING door Peter Gethers

De schrijver krijgt op een dag een katje cadeau van zijn vriendin, het is een "Scottish Fold" met (bijbehorende) dubbelgevouwen oortjes. En dat terwijl de man een kattenhater is! Tenminste, dat dacht hij, want het blijkt liefde op het eerste gezicht te zijn.....
Hij noemt de kat Norton en komt erachter dat het beestje hem graag volgt als hij de straat op gaat en boodschappen gaat doen. Norton blijkt een heel bijzondere kat. Vriendinnen van de schrijver komen en gaan, maar zijn kat en hij zijn onafscheidelijk; tenslotte neemt hij Norton zelfs mee op zijn reizen.

Een heerlijk boek, de man schrijft met veel gevoel, het leest makkelijk weg. Tijdens het lezen van dit boekje moest mevrouw K. vaak hardop lachen, maar soms ook een traantje wegpinken.
Een aanrader dus! (En gelukkig staat deel 2 ook in onze kast.....)

Verandering van spijs?

Omdat onze haarfabrieken de Gourmet Mousse blijkbaar helemaal zat waren en er niet meer van wensten te eten (tot grote vreugde van Wamy en Oscar die uiteraard direct aanboden de voerbakjes te komen ledigen), hebben wij gisteravond geen blikje G. meer opengetrokken (nog een hele pallet in voorraad, maar goed.....) maar een kuipje Sheba (wildpaté) uitgeserveerd, twee keer zo duur maar blijkbaar een stuk smakelijker.
Op de foto hiernaast ziet u hoe de Boez (anders nooit zoveel trek) en Cera (altijd trek) hun paté in snel tempo wegwerken.

Ook moeder en zoon (T. Troy, nooit zo moeilijk met eten en Japekop, zeer moeilijke eter) wisten hun Sheba met veel smaak te verorberen.
Overdag staan er op de redactie altijd genoeg brokjes (van uitmuntende kwaliteit, dus dure merken) ter beschikking van onze haarfabrieken, maar er moet nu eenmaal een reden zijn om thuis te komen en afscheid te nemen van het vrije buitenleven voor het slapengaan, dus wil mevrouw Katblad er ook voor zorgen dat dit avondmaal elke dag een feest is voor alle partijen. Zijzelf is pas tevreden als alle haarfabrieken naast elkaar staan te smikkelen, en gisteravond hadden wij dus eindelijk weer zo'n moment van genieten en tevredenheid.
Vanochtend echter beviel de Sheba al weer wat minder, de kip-paté was blijkbaar niet zo lekker en Wamy was er als de kippen bij om de restanten op te komen ruimen.
Het is erg moeilijk om onze haarfabrieken tevreden te houden. Maar wij blijven van onze kant ons best doen.......

Toch nieuwe Schrik van de Buurt?

Toen mevrouw Katblad van haar boodschappen terugkwam, zag zij Thassos (de terraskat) naar de redactie toe komen lopen. Nou, dat bezoek zou best wel eens kunnen uitlopen op een hoop gedonder, heh? Ja, daarom gooide mevrouw K. direct haar fiets aan de kant, zette haar boodschappentas tegen een paaltje en rende snel naar binnen om de camera te pakken.
Thassos was ondertussen onder de tafel gedoken en had daar een takje van de Kiwi gevonden. Ook hij bleek daar dus niet ongevoelig voor!
Maar hij was vast niet voor zo'n takje naar de Katbladstraat gekomen....

Nee, Thassos had geen terrasdienst vandaag (te harde wind) en verveelde zich te pletter; daarom was hij nu hier, en vast van plan herrie te gaan schoppen. Daarvoor koos hij eerst de Boez uit, die na één uithaal van Thas zich al snel omdraaide en het huis binnen vloog.
Zo, dat was een leuk beginnetje, heh Thas? En nu maar kijken wie er nog meer is om je agressie op te kunnen botvieren dan?
Jawel.

De volgende was de nieuwsgierige Sonny. Had niet zo in de gaten wat voor vlees hij in de kuip had, dus maakte de vergissing op Thassos af te komen en naar hem te grommen.
Wel, binnen een zucht en een vloek had ook hij een lel te pakken en vluchtte derhalve maar snel onder een wielhuis.
Dat ging lekker, heh Thas? Ja, leuk buurtje hier met allemaal sufferdjes die bang voor je zijn. Dat smaakt naar meer, toch?

Inderdaad.
Een zenuwachtige, oude dame met Katzheimer dan maar? Altijd leuk om die eens flink aan het schrikken te maken, voor de afwisseling ja.
T. Troy vond het dus helemaal niet leuk, blies naar de Ordeverstoorder en vluchtte weg tussen de plantenpotten. Jodeliediedo, Thas kreeg er steeds meer lol in! Hoeveel soorgenoten had hij nu al de stuipen op het lijf gejaagd? Drie pas? Wel, dan moest hij op zoek naar nog wat meer kandidaten, vond hij. Want records zijn er immers om gebroken te worden, niet?

Ja, daar zat een leuk, klein wijffie op de tafel en Thas ging een niveau hoger om haar beter te kunnen bekijken. Doch hij sprong bovenop een hoopje met restantjes kiwi-bladeren en takjes en werd daardoor afgeleid. Al snel had hij zo'n takje in zijn klauwen en tussen zijn kiezen, en we hoorden een hoop gekraak.
Loesie keek belangstellend toe en leek helemaal niet bang voor deze rode terrasduivel! Wellicht dacht ze dat hij een lieve oom of neef van haar was?

Alleen, bij nader inzien, bleek deze oom of neef niet zo aardig te wezen. Eerder een boze stiefvader dus, die losse klauwtjes had en poogde de kleine meid te intimideren. Ging dat hem lukken?

Nou, niet helemaal!
Nee, Loesie zat daar goed en trok flink haar kleine bekkie open; daar had Thas niet van terug. En daarom, wegens dreigend gezichtsverlies, deed hij alsof zijn aandacht door iets anders werd getrokken en de kleine meid opeens niet meer zo belangrijk voor hem was.
Wij volgden de richting van zijn brutale blikken.

Ah, de Boez was weer naar buiten gekomen. Maar die had hij toch al gehad? Ja, want dat was nummer 1 (van de 4 tot nu toe) geweest, weet je nog Thas?

Ja, Thas wist dat best nog wel, en hij had ook niet naar de Boez zitten loeren maar naar de arme Oscar, die daar ook ergens in de buurt van zijn vriendje Boez rondliep.
Ach, arme Os. Hij had de aanval van Thassos niet verwacht en schrok zich te pletter toen de rode duivel opeens voor hem stond te grommen. Os liet zich (na het ontvangen van een paar klappen) direct omvallen, deed zijn oren naar achteren en zette zijn rugharen overeind. Ja, het was net alsof hij een (hanen-)kam over het midden van zijn rug had lopen!
Wel, Thassos had ondertussen al een zesde slachtoffer op het oog.

Ja, hij had het er maar druk mee want aan de overkant van de weg zat Gizmo, en daar zij ook niet helemaal lekker in haar vel zat, moest Thas ook deze kleine, zwarte poes maar eens even flink onder handen gaan nemen; het moment was daar immers precies geschikt voor!
Thassos was al begonnen de straat over te steken toen hij alweer kandidaat nummer 7 in het oog kreeg. Nee, over klandizie had hij niet te klagen (in tegenstelling tot op het terras).

Waar hij nu zo plotseling vandaan was gekomen weten wij niet, maar opeens was namelijk ook Wamy van de partij. Op het eerste gezicht leek hij niet zo bang te zijn voor Thassos, maar toen wij om hem heen liepen en hem in de snuit keken, zagen wij dat zijn oogjes op de schrikstand stonden en ongewoon groot waren.

Om u een situatieschets te geven vertellen wij u dat op dit moment Sonny onder een wielhuis zat, Gizmo idem dito, mevrouw Troy zat nog steeds ergens tussen de plantenpotten, Loesie en Oscar zaten iets verderop bij de boom en wij menen dat de Boez weer het huis binnen was gegaan maar weten dat niet meer zeker.
In elk geval kwam achter ons (wij stonden met onze rug naar de voordeur) nummer 8 nietsvermoedend naar buiten, en dat was Cera. Wij hebben geen foto van haar genomen, maar gelooft u ons maar gewoon.

Nu is Thassos heus niet bang voor Cera, wat dat betreft kunt u ons ook geloven, maar hij was het opeens helemaal zat. Blijkbaar had hij voldoende lol gehad en vond hij het tijd om weer eens ergens anders te gaan klieren. Nog één keer keek hij om, bleef nog even staan met minachtende blik, en toen verdween hij in de richting van de Kruidentuin.
Mevrouw K. haalde opgelucht adem, want zij had zich vooral zorgen gemaakt om de oude mevrouw Troy met haar zwakke hartje en had zelfs enkele keren op het punt gestaan in te grijpen op hekele momenten. Nee, dit mag volgens de regels van het Katblad inderdaad niet, tenzij natuurlijk.....
Gelukkig is het allemaal goed afgelopen, maar al komt Thassos niet zo vaak langs, als hij in onze buurt zijn snuit laat zien is hij toch echt de Schrik Van De Buurt!

Onvrede en chantage

De Boez:
Kan ik je nog even spreken?
Ten eerste heb ik een klacht over het avondeten. Nee, niet het ontbijt want dat sla ik toch altijd over, maar die avondhap dus.
Ja, ik wilde graag zeggen dat ik die Gourmet effe helemaal zat ben. Die mousse inderdaad. Het komt me mijn neus uit en ik heb de anderen ook al horen mopperen. Je had het al gemerkt? Veel moeten weggooien zeker, heh? Misschien hebben ze in de fabriek dat voer wel veranderd. Ja, iets met de smaak gedaan of goedkoper vlees genomen. In elk geval is het niet meer te hakken. Wil je voor straks alsjeblieft een keer wat anders kopen? Ja, ik weet dat het regent maar daar kan jij toch wel tegen, niet? Nee, ik niet, maar ik heb meer haar dan jij en niet zo'n mooie, waterdichte jas. Ja? Doe je het? Nee, ik kan je niet garanderen dat ik dat andere spul wel ga eten, dat hangt ervan af. Kwaliteit en smaak ja.

Dan is er nog iets wat ik graag aan je kwijt wil. Luister je nog naar me?
Wel, je weet dat Oscar mijn aller, allerbeste vriendje is, heh? En dat ik veel van hem hou, heh? Maar toch zit ik er een beetje mee dat hij vaker in het Katblad staat dan ik. Nee, dat vind ik niet zo leuk en ik ben me af gaan vragen of je soms meer om hem geeft dan om mij.......
Ja, het is inderdaad waar dat hij een betere reporter is dan ik, en dat ik bovendien vaak op het hoge dak zit en dat jij daar niet goed bij kan. Heh?
Ja, het is ook wel weer waar dat ik altijd bij jou onder het dekbed mag kruipen, en hij niet. En dat ik snoepies van jou krijg ja. En stokjes ook inderdaad. Ja, je noemt mij ook best wel vaak Mijn Lief.....
Of ik dat allemaal wil inruilen voor meer stukkies over mij in het Katblad? Nee, ik geloof van niet, nee.....
Maar ga je nou dan nog even naar Albert Heijn? Sheba is goed ja, laten we dat in hemelsnaam maar weer eens proberen dan. Wel de paté heh? Nee, niet met van die stukjes erin..... Zo duur? Maar dat heb je toch zeker wel voor Mijn Lief over, toch? Ja, ik hou ook heel veel van jou.......

Niet zó achterlijk!

Boez:
Hij zit daar weer, zie je dat? Wamy ja. En dat doet hij waarschijnlijk om mij te pesten. Daar zitten dus, ja. Want nu kan ik er niet door.
Als ik er wel doorga, slaat íe me voor mijn kop. Gewoon pesterij dus, ja.
Kun jij er niet wat aan doen, mevrouw Katblad? Hem effe wegjagen bijvoorbeeld? Niet? Ik moet mijn eigen boontjes leren doppen zegt u? Die snap ik niet.
Kun je het Poezenloket niet openzetten? Ja, want dan kan hij daar naar binnen en kan ik hier naar buiten. Oh, dat staat al open. Wel, dan weet ik nu zeker dat hij hier is gaan zitten om mij te pesten. Ja, zo achterlijk ben ik nou ook weer niet, heh? Al denk jij soms van wel. Of doe je misschien alsof? Ik namelijk ook.....

Uit alle windstreken

Het examen van Oscar (en de nasleep ervan) heeft de afgelopen dagen volgens onze site-meter elke dag meerdere keren bezoekers aan ons Katblad getrokken uit:
California (Mountain View), Voorschoten, Utrecht, Capelle, Katwijk, Amersfoort, Den Haag, Rotterdam, Zeist, Barendrecht, Amsterdam, Vlaardingen, Singapore, Maastricht, Oost-Vlaanderen (Beveren), Hertford (Potters Bar), Portugal (Porto), De Bilt, Waalwijk, Leuven (België), Leiden uiteraard, en vele lezers uit "Unknown" (wij weten niet waar we dat op de kaart moeten zoeken).
Mede namens Oscar bedanken wij deze mensen hartelijk voor hun belangstelling. Blijft u vooral allemaal ons Katblad lezen!

De Hoofdredacteur.

Kroeg of Kippenhok?

Tot onze grote verbazing heeft Cera, na lange tijd van onthouding, weer eens een bezoek gebracht aan de Kroeg. Tenminste, dat denken wij want we zagen haar opeens op het garagedak aan de overkant van de straat, vlakbij het huis (links voor de kijkers) waar zij vroeger woonde (en waar nu Zoe dus woont). Ze stond klaar om naar beneden te springen, de fotograaf ging snel naar buiten om deze sprong vast te leggen maar was helaas te laat.....

Wij kunnen haar nog wel zien neerkomen op de container, horen deden wij dat ook, ze kwam namelijk neer met een grote BOINK!
 Het vermoeden is dus dat Cera naar de Kroeg was, maar het kan ook zijn dat zij het kippenhok achter het Zooiplein heeft bezocht; wij hebben onlangs namelijk vernomen dat het daar stikt van de muizen en wij kennen de belangstelling van onze Cera voor deze kleine knaagbeestjes.
Blijft nog steeds de vraag hoe zij daar achter heeft kunnen komen, immers zagen wij niet (samen met Oscar, tegenwoordig Verkenner A) een stuk prikkeldraad bovenaan het muurtje dat toegang biedt tot de tuinen achter de Kroeg? En hoorden wij laatst niet van een oplettende buurtbewoner dat Cera daar tijdens onze afwezigheid is gesignaleerd met haar vacht vastzittend in dat prikkeldraad? (Ja ja, wij hebben haar uiteraard direct gecontroleerd op wondjes, maar konden die niet ontdekken....)
Wel, het blijft dus een raadsel hoe Cera in het achtergelegen Kroeg- of Kippengebied heeft kunnen komen, waarom zij daar dan zo nodig heen wilde en wat zij daar heeft gedaan. In elk geval is zij weer veilig thuisgekomen en heeft ze er vannacht fijn, samen met de Boez en Japekoppie, voor gezorgd dat mevrouw Katblad zich in haar eigen bed niet meer kon wenden of keren. Daaruit kunnen wij weer afleiden dat alleen mevrouw T. Troy zich niets aantrok van de storm; zij had tenminste in haar eentje alle ruimte op het logeerbed.

Diploma

DIPLOMA VERKENNEN A VOOR STADSKATTEN

De eindexamencommissie van Het Leidsch Katblad verklaart hierbij dat

OSCAR

(van de boerderij)

van beroep reporter

wonende in de Katbladstraat te Leiden,

op 3-jarige leeftijd geslaagd is voor zijn examen

en zich voortaan VERKENNER A mag noemen.

Namens de commissie:                                         De speciale adviseur:

Mw.A.Katblad                                                       J’koppie, zoon van Japie en T.Troy

(hoofdredacteur LKB)                                          (Japekoppie, senior Verkenner)

Leiden, 6 september 2011

---------------------------------------------

Behaalde cijfers:

Lastige Poezen Mijden          8 (acht)                     Kruidentuincontrole           8 (acht)

Moed Houden                         9 (negen)                 Struiken Inventariseren      9 (negen)

Inspectie Wielhuis                  7 (zeven)                   Verkeerscontrole                   9 (negen)

Problemen Oplossen              10 (tien)                    Controle Achtervolger         7 (zeven)

Route Aanhouden                5 (vijf)                        Zooipleincontrole                 8 (acht)

Opmerken Bijz. Dingen        9 (negen)                  Hoftuincontrole                    7 (zeven)

Tuindeurinspectie                 6 (zes)                        Werken Onder Hoge Temp.  7 (zeven)

Opmerking: Dit examen werd afgelegd onder zeer moeilijke omstandigheden.

Japekoppie bepaalt de uitslag!

Japekoppie:
Zo, laat mij het verslag van dat examen van de Os maar eens zien. Ja, want als Senior Verkenner A met vele Extra Aantekeningen Wegens Bijzondere Verdiensten (EAWBV), kan ik het beste beoordelen of het eerlijk is toegegaan bij dat examen en of er geen fouten zijn gemaakt door examinator en cursusleiding.

Wel, om te beginnen wil ik vaststellen dat Oscar eigenlijk nog niet aan een examen toe was. Nee, dat heeft niet te maken met zijn kunde, maar met zijn gewicht en de heersende, hoge temperatuur. U had in verband daarmee ook het examen wat minder zwaar kunnen maken, maar dat heeft u dus verzuimd. Wilt u dat even noteren?

We slaan het gedeelte in de Kruidentuin nog even over, want daar heb ik best wel het één en ander bij op te merken, maar dat doe ik liever tot slot. Daarom nemen we eerst de Parallelstraat.
Om te beginnen vind ik die nieuwe regel over het niet mogen sproeien onderweg belachelijk, ikzelf doe niet anders wanneer ik dat nodig vind en heb daar nog nooit problemen mee gehad. Realiseert u zich eigenlijk wel dat dit markeren door Oscar plaatsvond vlakbij de plek waar Wamy woont? Ah, had u dus niet aan gedacht. Wel, dan vegen we die regel bij deze van tafel en we hebben het er verder nooit meer over, afgesproken?
Dan die Kade-inspectie, die Os dus niet aandrufde. U had wel een dag uitgekozen waarop de gracht vol lag met bootjes met mensen, en die mensen maakten nog een hoop herrie ook, niet? Ja, kijkt u de foto's toch maar eens terug, dan kunt u dat met eigen ogen zien. Dus ik stel hierbij dat zo'n Kade-inspectie gewoon niet mogelijk was onder gegeven omstandigheden, en dat het examen op een verkeerd tijdstip plaatsvond. Mee eens? Mooi, dan gaan we verder.
U heeft het feit dat Sonny Boy aanwezig was op het Zooiplein en dat hij daarvoor Oscar hinderlijk liep te volgen, niet mee laten tellen, wel? Ja, daar hebben wij een foto van, zoek maar even op.

Die bedoel ik inderdaad. Ziet u hem zitten achter die bloembak? Ja?
Wel, zo was hij steeds bezig, die Sonny Boy, en Oscar heeft u de indruk gegeven (als een echte Verkenner, ja!) dat hij totaal geen last had van het gestalk van S.B., maar dat had hij natuurlijk wel. Last dus, inderdaad ja.
Dat overwegende heb ik besloten om het cijfer voor "Zooipleincontrole" met twee punten te verhogen. Ja, van een zes (6) naar een acht (8) dus.
Heeft u dat ook genoteerd?
Dan gaan wij nu door naar het volgende.






De temperatuur in acht genomen, vind ik dus dat dit examen te lang en te zwaar was. Nee, dat heeft niets te maken met Os' gewicht, hoewel het voor hem persoonlijk natuurlijk wel goed zou zijn om wat af te vallen maar dat laat ik buiten beschouwing.
In elk geval heb ik bepaald dat het onderdeel "Gras Testen" van de lijst wordt gehaald, en daarmee is dus één 5 (vijf) afgevoerd. Ja, inderdaad, dan komt hij wel één vak tekort, maar ik stel voor om zijn lijst aan te vullen met "Werken Onder Hoge Temperatuur", en geef Oscar daarvoor een welverdiende 7 (zeven).
Ja? Genoteerd?
Ja, dan staat er inderdaad nog een 4 (vier) en een 5 (vijf) op zijn lijst, maar daar wil ik graag het volgende over zeggen.
De 5 (vijf), daar ga ik niet aan tornen. Nee, het was dom van Oscar om af te wijken van de vastgestelde route en dat had hij niet mogen doen. Daar wil ik wel bij opmerken dat Oscar een goed karakter heeft en hoffelijk naar Cera toe wilde zijn en blijven, en zich niet heeft gerealiseerd dat hij midden in zijn examen zat. Maar goed, zoals ik al zei, deze 5 (vijf) moet helaas wel op zijn lijst.
Dan het allerbelangrijkste tot slot, en dat zal bepalend zijn voor de einduitslag: de zogenaamde "Kruidentuincontrole".
U heeft Oscar daar betrapt op het rollen in een hoopje zand of aarde. Nee, doet er niet toe wat het precies was, het gaat om het rollen en dat mag inderdaad niet.
Maar er zijn bijzondere omstandigheden. U vindt van niet? Wel, luister dan maar goed naar mij.
Was u ervan op de hoogte dat Oscar last heeft van enkele vlooien? Nee? Dat had u inderdaad van te voren moeten controleren. Wilt u dat dan alsnog even doen? Ja, ik wacht wel.
Pauze.

Oi, oi, oi. Wat een spanning. Heeft Os inderdaad last van vlooien en zal dat dan vervolgens van invloed zijn op de uitslag van zijn examen? En heeft hij er geen last van, is hij dan toch nog gezakt?
Mevrouw Katblad is zojuist naar Oscar toegegaan (met kammetje) om hem te testen op vervelend ongedierte. Zij zal met één kamstreek dat testje doen, vlak boven zijn staart. Vervolgens zal zij een foto maken van het resultaat. De spanning is bijna niet te houden, maar de foto moet natuurlijk eerst weer op de computer worden gezet en goed bekeken worden. Zo nodig zal een tweede testje worden gedaan. Het wachten is moordend. Ah, mevrouw K. komt nu terug met de eerste testpluk. Oscar is weer verder gaan slapen; het regent immers en hij heeft op dit moment toch niks beters te doen. Staat de foto nu op de computer? Kunnen we verder? Wij geloven dat de test gelukt is. Laten we maar snel gaan kijken, heh?

Japekoppie:
Wel, het bewijs is geleverd: U ziet in deze pluk vacht van Oscar genoeg bewijzen, namelijk vlooienpoepjes en eitjes, en die zijn heus niet alleen van vandaag. Wij kunnen dus stellen dat Oscar ten tijde van zijn examen behoorlijk last moet hebben gehad van dit ongedierte en dat zijn rollen in het zand of wat het ook was, volkomen legitiem was en zelfs noodzakelijk.

Wel, wij weten niet hoe het met u is, maar wij vinden eigenlijk dat Japekoppie volkomen gelijk heeft en zijn erg benieuwd naar wat hij verder gaat meedelen. Luistert (leest) u met ons mee?


Japekoppie:
Al het bovenstaande overwegende, heb ik besloten dat het cijfer voor "Kruidentuincontrole" opgehoogd dient te worden tot een fraaie 8 (acht), en daarmee is tevens bepaald dat Oscar met slechts één 5 (vijfje) is geslaagd voor zijn examen Verkennen A voor Stadskatten en dat hij zich voortaan met trots Verkenner A mag noemen.
Ik geef hierbij de opdracht voor het vervaardigen van diploma voor Oscar, en bepaal tevens dat de examencommissie haar excuses moet aanbieden aan Oscar voor de door haar gemaakte fouten en de smart die hij daardoor heeft moeten doormaken.
Verder geef ik mevrouw K. de opdracht om Os' mensen te verwittigen van het feit dat hij ongewenst bezoek heeft in zijn vacht, en daarnaast eis ik voor mezelf als beloning voor het zware werk dat ik heb verricht als Adviseur en Leider van deze commissie, een uitgebreide Kaasproeverij; dit alles dient binnen twee dagen vanaf nu georganiseerd te worden.
Dan sluit ik hierbij de vergadering, feliciteer Oscar met het behalen van zijn diploma en wens hem veel geluk en plezier toe met zijn verdere leven als gediplomeerd Verkenner A, en dan het liefst natuurlijk ongediertevrij.

(Zeg, even onder ons mevrouw Katblad, wilt u bij mij ook even langskomen met dat kammetje, want ik voelde net zelf ook wat kriebelen. Niet dat ik graag weer zo'n pipet in mijn nek krijg (je weet best wel dat ik daar een bloedhekel aan heb), maar gewoon even voor de zekerheid, heh? Of heb je geen tijd omdat je dat diploma moet gaan maken? In dat geval wil ik best even die tijdslimiet bijstellen, of kan dat nu niet meer?)

DE REDACTIE SLUIT ZICH GEHEEL AAN BIJ DE LOVENDE WOORDEN VAN JAPEKOPPIE EN WENST OSCAR HEEL VEEL SUCCES TOE ALS KERSVERSE VERKENNER A!

Kort nieuws

BIJNA RECORD AANTAL BEZOEKERS!
Om zes uur vanmiddag (of is het avond?) hadden wij al 71 bezoekers aan ons Katblad geteld. Voor dat tijdstip is dat bijna een record; alleen tijdens de verdwijning van de Boez hebben wij grotere aantallen genoteerd.
Oscar trouwens ligt nog steeds te slapen; hij vlucht weg van de spanning door over leuke dingen (hopen wij) te dromen.

JAPEKOPPIE TREKT ZICH TERUG OP ZOLDER
De nieuwe voorzitter (adviseur en toegevoegd lid) van de examencommissie heeft zich vandaag enkele uren teruggetrokken op zolder. Dit niet helemaal opzettelijk, want blijkbaar had onze hh hulp per ongeluk de deur naar zolder geopend, was Japekop daarboven even een kijkje gaan nemen, en toen heeft de poetsdame vervolgens geheel argeloos de deur weer gesloten zonder dat zij wist dat J. de trap was opgegaan.
Om ongeveer vier uur vanmiddag sloeg mevrouw K. alarm omdat J. zich niet meldde toen er thee geschonken werd, en hij zich bovendien ook al tijdens de lunch niet had laten zien. Er werd een zoekactie in huis georganiseerd en menige kast werd opengetrokken, de bedden werden van boven en onder onderzocht, ramen werden geopend, kledingrekken werden weggerold en zijn naam werd vele malen geroepen, binnen en buiten. Maar dat zonder resultaat dus.
Uiteindelijk kwam mevrouw Katblad op het lumineuze idee om de zolderdeur te openen. Immers, Japekop zou zich nooit in de storm en regen begeven tenzij hij wanhopig was, en wij hadden vanochtend nog de indruk dat hij niet depressief of ongelukkig was, al had hij zijn ontbijt laten staan (dankbaar in een onbewaakt ogenblik verorberd door de Os, maar dat terzijde).
Wel, de zolderdeur werd dus geopend en zo werd Japekop weer bevrijd. Hij verklaarde vanaf ongeveer negen uur opgesloten te hebben gezeten, maar had wel goed na kunnen denken over het door Oscar afgelegde examen en gaf te kennen dat hij "eruit" was gekomen. De commissie is ondertussen op de hoogte van zijn ideeën en besluit.
Tevens deelde Japekop mee dat de uitslag om half acht vanavond in het Katblad gepubliceerd zal worden.
Mevrouw K. is ondertussen aan de drank gegaan. Witte wijn om precies te zijn, want daarvan staat een karton met 3 liter koud te wezen in de deur van de koelkast. Mevrouw Inge is op de redactie langsgekomen omdat ook zij niet langer de spanning aankon, dus die 3 liter kwam goed van pas.
Tenslotte kwam mevrouw Marit (mens van Gizmo en Sonny) ook langs om te vragen naar de rol van Sonny in het geheel; was het wellicht zijn schuld geweest dat de Os was gezakt? Tevens kwam zij informeren naar de mogelijkheden om Sonny Boy een opleiding te laten volgen voor Verkenner A, maar helaas moesten wij haar teleurstellen. Wij denken namelijk dat Sonny nog te jong is en niet beschikt over de nodige kwaliteiten. Eén voorbijkomend blafbeest namelijk, en Sonny is er vandoor en gaat het beest stalken. Een echte verkenner laat een blafbeest natuurlijk links liggen. Wij hebben haar aangeboden over een jaar de zaak (Sonny's gedrag en kwaliteiten) nog eens te bekijken. Gelukkig begreep zij onze bezwaren van dit moment en nam genoegen met ons aanbod om volgend jaar Sonny opnieuw te beoordelen.
Ook wij wachten nu met spanning de uitslag af.. Nog een half uur te gaan. We hebben nog geen hap door onze keel weten te krijgen. Sterkte dus voor iedereen die meeleeft en op de uitslag zit te wachten.

Kort nieuws

NOG STEEDS GEEN EXAMENUITSLAG VOOR OSCAR
De examenvergadering is nog steeds bezig.
Daar de commissie het niet eens kan worden, is Japekoppie (Senior Verkenner A) toegevoegd als extra commissie-lid met beslissende stem.
Mevrouw Katblad houdt het bijna niet meer en dreigt aan de drank te gaan, maar de fotograaf heeft besloten dat het daar nog te vroeg voor is en heeft haar voorgesteld eerst nog maar een kopje koffie te nuttigen. Eventueel met een klein stukje chocola, dat is goed tegen de spanning namelijk. Oscar zelf doet niets anders dan slapen.....

SONNY BOY EN SIMBA VLIEGEN ELKAAR IN DE HAREN
Ondertussen gaat het leven op straat gewoon door.
Sonny Boy is langs geweest en kreeg bovenop de redactietafel mot met Simba. Er werden wat rake klappen uitgedeeld en wij hoorden een hoop gekrijs. Simba ging er tenslotte vandoor, maar werd achtervolgd door de brutale Sonny die er zeker van wilde zijn dat Simba de Katbladstraat verliet.

Interessante aanbiedingen

Wamy:

Bent u open vandaag? Ja, want in dat geval wil ik u mijn diensten aanbieden voor het verwijderen van ongedierte uit uw huis. Ik zie namelijk dat u zelf daar niet toe in staat bent en uw eigen haarfabrieken ondernemen blijkbaar ook niets, vandaar dus.
Ja, daarboven zit een grote wesp en die verwijder ik graag voor u in ruil voor eh......, wat schaft de pot vandaag?

U bent niet geïnteresseerd?
Mag ik dan even binnenkomen om met u te praten over andere, wellicht meer interessante aanbiedingen van mijn kant en uit mijn koker?
Wel, zoals daar is: het aanvegen van uw keukenvloer....... Nee?
Pannen leeglikken? Iets anders qua horeca-activiteiten dan? Kleine keukenklusjes? Ook niet?
Wel, in dat geval moet ik u helaas rechtstreeks verzoeken mij wat brokjes te geven omdat ik bijna flauwval van de honger. Oh, dat behoort wel tot de mogelijkheden, vindt u? Buiten opeten? Dat is goed, dank u wel. Dan zal ik u voorlopig niet meer met mijn interessante aanbiedingen lastigvallen, nee.