Dieven in huis.

De Boez was erg fanatiek aan het klooien en hengelen onder het kastje, en dan wordt mevrouw Katblad altijd erg nieuwsgierig naar wat daaronder ligt.
Nee, zij ging niet voelen met haar handen, want je weet maar nooit of het misschien wel iets grijs is dat nog ademt, of een hoopje veren in kennelijke staat.

Dus pakte zij haar camera en maakte een foto met flits.
Tja, dat is niet fraai heh? En dan doelen wij natuurlijk op de spinrag....
Maar goed, het spannende speeltje van de Boez bleek dus een Nespresso-cupje te zijn, en een ongebruikt exemplaar ook nog.
Nu bewaren wij deze cupjes in een afgesloten pot, dus staan we voor een raadsel. Of was het niet een paar dagen terug zo dat mevrouw Katblad toch echt dacht dat ze zo'n ding had klaargelegd en dat-ie even later weg was? Dat ze toen nog dacht dat haar korte termijn geheugen toch wel een beetje achteruit ging? Nou, dat valt dan bij nader inzien wel mee, want dat van het verdwenen cupje herinnert ze zich nog! En nu maar goed onthouden dat er kennelijk dieven in huis wonen, heh? Kopje koffie dan maar, mevrouw Katblad?

Genegenheid en ergernis

Vraag ons niet waarom de twee vriendjes hier zitten. Wel kunnen wij u vertellen dat zij net (mevrouw K. was weer eens te laat met de camera) elkaars oren hebben zitten wassen, alhoewel Os dat zorgvuldiger en liefdevoller deed bij de Boez, dan andersom; Boez was gauw klaar en leek zich niet goed raad te weten met deze blijken van genegenheid. Vandaar misschien ook dat hij nodig even naar omhoog moest kijken terwijl wij zeker weten dat daar niets te zien was.

Terwijl de Os rustig wat (tevreden) bleef zitten nagenieten, gingen er alweer heel veel andere dingen door het koppie van de Boez heen, en hij was dan ook de eerste die van het muurtje afsprong om door het kattenluik weer de straat op te gaan.
Wij kunnen u ook nog berichten dat Boez soms de hele dag zo druk bezig is met van alles en nog wat (waarmee wij bedoelen dat het teveel is om op te noemen), dat hij meestal tegen een uur of vijf totaal instort, op het bed neervalt en zich niet meer laat zien tot ergens laat in de avond. Het zal u dan ook niet verbazen dat hij een groot deel van de nacht flink door het huis loopt te klooien, dit tot grote ergernis van de voltallige redactie.

Geen goed uitzicht

Reporter Boez heeft weer eens een hele middag op het dak gezeten en aldaar ruzie gemaakt. Wij weten niet met wie, maar hij had een flinke kras op zijn neus toen hij uiteindelijk via de voorkant van ons huis weer naar binnen kwam.
Bij een vorig dakbezoek had hij al een keer mot gehad met Luna; wij zagen haar zeer ontstemd (grommend) uit haar slaapkamerraam hangen en nemen aan dat Boez haar daar had lastiggevallen.

Het is jammer dat wij vanaf ons platte dakje maar een beperkt uitzicht hebben over de rest van de daken. Vandaar ook dat we u helaas niet kunnen laten zien wie er (op de foto) achter het muurtje zat.

Wegwezen - Thas komt eraan!

Toen wij van onze ronde thuiskwamen, vonden wij voor onze deur een vreemde rode. Hoewel we wel een vermoeden hadden dat het Thassos was, waren we er niet helemaal zeker van want hij weigerde ons aan te kijken en reageerde niet op zijn naam. Bovendien was hij wat aan de dikke kant, en Thas is in onze herinnering slanker.
Bang was hij in het totaal niet, maar hij deed niet vijandig naar onze haarfabrieken en dat zou Thas wel gedaan hebben, toch?

Hoewel, onze reporters zorgden wel dat ze bij hem uit de buurt bleven. En toen de rode zag dat er een haarfabriekje onder een wielhuis weggedoken zat, liep hij er onmiddellijk naar toe, en dat was niet om vriendelijk goeiedag te zeggen....

Natuurlijk wilde mevrouw Katblad erg graag weten wie dat nu weer was, daar onder dat wielhuis, dus probeerde ze wat foto's te maken van de zielepoot. Maar over poten gesproken, dit waren vreemde poten! Tenminste, mevrouw K. herkende ze niet en toen ze om zich heen keek zag ze alle Katbladkatten bij de redactie rondhangen, dus het was in elk geval geen reporter.
Helaas, we kwamen er niet achter wie het dan wel was, want we volgden Thassos, die ondertussen naar de redactie terug was gelopen en dreigde de openstaande deur door te gaan. En later bleek de vreemde snuiter te zijn verdwenen.

Ja, wij waren er zo langzamerhand zeker van dat deze rooie Terraskat Thassos moest zijn, want niemand is zo brutaal als hij, en een volslagen vreemde zou allang de benen hebben genomen als-ie alsmaar achtervolgd werd door een raar mens met een camera. Toch?

Toen mevrouw Katblad de redactie naderde, sprong Thassos op onze tafel omdat hij daar Oscar had zien zitten. En ja hoor, Thas had erge zin in een conflict en vloog Oscar aan, gaf hem een flinke mep.
U ziet dat Os dat niet zo leuk vond. Nee, wij grepen niet in, maar toen we naar de tafel toeliepen om betere foto's van Thas te kunnen nemen, trok hij zich van Oscar terug, en dat was natuurlijk mooi meegenomen voor onze parttime-reporter (die helemaal niet van conflicten houdt).

Ja ja, opeens onschuldige ogen opzetten heh? (Vergelijk vorige foto...)
Zeker gehoord dat we het laatst over je hadden en daarom kwam je maar weer eens in de Katbladstraat kijken? Solliciteren naar de titel Schrik van de Buurt zeker?
Nou Thassos, je hebt net bewezen dat je inderdaad een goede kandidaat bent. Bij jou vergeleken is Wamy maar een klein opdondertje, een onschuldig lieverdje!

Aan het eind van de middag gingen we naar het restaurant waar Thassos werkt om wat meer over zijn dienstrooster te weten te komen, maar Thas was net vertrokken na een verschil van mening over zijn werktijden en salaris. Hij wil bovendien vooral op het terras zijn diensten draaien, maar de stoeltjes staan nog in de opslag omdat het seizoen nog niet is begonnen, en Thas is het daar niet mee eens.....

Acceptatie

Zo Boesky! Weer lekker op jacht geweest? Mooie prooi gescoord? (Getsverderrie!) Ja, grote knul hoor. Mens heel erg blij! (Maar niet heus.....)
Doet de muis het nog? Nee heh? Ligt een beetje stil, ja. Erg stil zelfs, heh? Heb je de muis helemaal zelf gevangen? (Geen antwoord.)
Zal het mens het muisje van je overnemen? Ja, omdat ze zo dankbaar is voor dat geschenk van jou?
Te vroeg nog? Eerst zelf nog even van je prooi genieten?

Ach, Boesje is dus nog niet klaar met spelen, heh? (Klein gemeen monster; het beestje is al dood en nou wil je er weer beweging in zien? Gaat je dus niet lukken....)
Boezymannie nog even in zijn eentje klooien met zijn prooi? Mens nog maar even weggaan?

Wel, mens ging dus maar weer even terug naar de keuken, waar zij net bezig was met het bakken van appelgebakjes en het maken van een rucolastamppotje. Ze probeerde de Boez en zijn muis te negeren, want sommige dingen gaan nu eenmaal niet samen, zoals het bereiden van een mensendiner en een dooie muis in de kamer. Echter, opeens was de Boez weg en lag de muis (uiteraard allang vertrokken naar de muizenhemel) midden in de keuken. Alsof het mens er wat mee moest doen, bijvoorbeeld in een pan of in de oven! Wel, dat vond mevrouw Katblad geen goed idee, en dus heeft ze het arme slachtoffertje met een flinke dot papier opgepakt en buiten in de vuilnisbak gedaan. Een kwartiertje later kwam de Boez weer thuis en zocht zich suf naar de muis. Hij wist toch heel zeker dat ie op het vloerkleed bij de tafel had gelegen (snuffel snuffel) en dat hijzelf  'm daarna naar de keuken had gebracht (snuffel snuffel). Zou de muis dan toch nog tot leven gekomen zijn en ontsnapt? Natuurlijk deed mevrouw Katblad alsof ze van niks wist. En een paar uur later was het hele geval alweer vergeten. Behalve voor mevrouw Katblad uiteraard, want het dode, kleine, schattige muisje stond op haar netvlies getekend. Je moet wel heel erg veel van je haarfabrieken houden om dit allemaal te kunnen accepteren heh? Ja. Heel erg veel......

Wat vinden de lezers?

Zoals de Boez zich vreselijk kan vervelen als Oscar niet op komt dagen, is het omgekeerd ook zo. Boez is zo de hele dag tekeer gegaan in de straat, dat hij halverwege de middag instortte, op bed ging liggen en in een diepe slaap viel. En nu zat Os buiten tevergeefs op zijn vriendje te wachten, en dus verveelde hij zich te pletter.
Hij had al een tijdje op de pergola liggen soezen, maar daar slapen kan natuurlijk niet want er gebeurt veel te veel om je heen, heh Os? Ja.
Toen mevrouw Katblad naar buiten kwam, kwam de Os overeind. Misschien gingen ze wel even een stukje met hem wandelen?

Nou, daar vond mevrouw K. het al een beetje te laat voor, want het begon al wat te schemeren en dan worden de oudere reporters erg onrustig vanwege het naderende tijdstip van het diner. Tja, zo gaat dat nu eenmaal en daar moeten we rekening mee houden.

Oscar liep een paar rondjes over onze pergola, en dat had vooral te maken met het zoeken naar een goede afdaalplek. Nee, hij had nog niet helemaal begrepen dat er niet gewandeld ging worden en wilde persé naar beneden komen.

En dat lukte hem tenslotte heel goed, zoals u kunt zien.
Wel, mevrouw Katblad was natuurlijk wel bereid de Os even flink te knuffelen, want dan was hij tenminste niet voor niets naar omlaag gesprongen.

Os ging er maar eens lekker voor zitten, maar verstijfde toen hij opeens Wamy onder de tafel zag staan. Wamy echter was niet van plan om de Os aan te vallen, maar dat kwam vooral omdat mevrouw Katblad naast Os stond, die zich stevig tegen haar aandrukte alsof hij bescherming zocht.

En terwijl zij met één hand Os aaide, nam mevrouw K. met de andere hand (met daarin de camera uiteraard) een foto van Wamy. Nieuwe kras op je neus, Wamy? Hoe komt dat nou weer? Zeker van iemand die geen zin in je had? Weer afgewezen dus? Of was het misschien Thassos, die eigenlijk veel meer dan jij in aanmerking komt voor de functie van Schrik van de Buurt, ware het niet dat hij helaas niet in de Katbladbuurt woont dus geen rechten heeft?
Ach, die onschuldige oogjes van de Wammes, heh? Bel de Franskat kon ook zo schattig kijken, ja... Maar die keek soms ook heel erg boos en gemeen, en dat hebben wij jou nog niet zien doen. Wat moeten we nu met jou, rare Wammes? Zullen wij de regels maar veranderen en toch voor Thas als SvdB kiezen? Zodat jij gewoon fijn het stoorzendertje van de buurt kan blijven? Wat zouden onze lezers daarvan vinden?

Zucht.....

Toen mevrouw Katblad door de Hoftuin liep, lag Igor daar weer te flemen en fleppen op het muurtje. En daarbij maakte hij natuurlijk weer van die schattige geluidjes!
Wel, het was duidelijk dat hij erge behoefte had aan een knuffelpartij, en natuurlijk kon mevrouw K. het niet laten hem uitgebreid te aaien en kriebelen in zijn zachte vacht.

En deze foto maakten we nog speciaal even voor de fans van Igor (waaronder ook mevrouw Katblad uiteraard). Wat een ogen, heh? En dat neusje! En dan nog die prachtige snorharen (zucht.......).

Loeren naar elkaar

U ziet hier Wamy, die voor de deur van Zoe ligt te rollen en tussendoor ook nog Zwarte Gijs zit uit te dagen. Tenminste zo lijkt het.
Is hier iets bijzonders aan de hand?
Wel, ten eerste ligt Wamy natuurlijk lekker in de zon en misschien is dat de enige reden waarom hij daar ligt. Maar het kan natuurlijk ook zijn dat hij dondersgoed weet dat Zoe daar woont, haar misschien wel voor het raam heeft zien zitten en zich daarom ligt uit te sloven voor haar.
Maar de derde mogelijkheid is dat Wamy daar ligt om Gijs dwars te zitten.

Zwarte Gijs zit namelijk niet zoveel verderop voor zijn huis naar Wamy te loeren. Het kan zijn dat ze net ruzie hebben gehad, dat Wamy in Gijs' gebied heeft gelopen of hem uitgescholden of gemept heeft. Dat zou zomaar allemaal kunnen, maar wij weten het niet zeker want wij waren er niet bij.

Wel is duidelijk dat Zwarte Gijs zeer ontstemd is, en daar er helemaal niemand anders in de buurt is, moet Wamy haast wel de oorzaak daarvan zijn.

Maar het kan ook zijn dat er helemaal niets aan de hand is. Dat ook Gijs toevallig net lekker in het zonnetje zit, net als Wamy daar verderop. Dat er vrede heerst en er alleen maar positiviteit in de lucht hangt, er helemaal niemand kwade of haatdragende gedachten heeft....
Gelooft u het?

Gizmo heeft last van Thassos

Gizmo kwam laatst weer eens op bezoek bij de redactie, maar zij had het te druk voor het uitwisselen van informatie. Ze moest namelijk heel veel besnuffelen, en dan ook nog met Oscar smoezen natuurlijk.
Gelukkig was haar mens ook meegekomen, en die vertelde ons dat Gizmo al een paar keer werd aangevallen door Thassos (de Terraskat), en dat dat uitliep op serieus mep- en klauwwerk.
Nu weten wij uit betrouwbare bron dat het restaurant waar Thas werkt een paar weken gesloten was, en waarschijnlijk verveelde hij zich dus te pletter, vulde zijn tijd daarom maar met het uitlokken van vechtpartijen en maken van amok.
Gelukkig is het restaurant deze week weer opengegaan, en wij hopen nu maar dat Thassos het zo druk krijgt met het handhaven van de orde en muizenjacht aldaar, dat hij Gizmo met rust zal moeten laten.
Maar misschien is die hoop wel ijdel........

Ingrijpen of niet?

Oscar blijft maar mot houden met Wamy. Dat komt vooral doordat de kandidaat SvdB (Schrik van de Buurt) op allerlei manieren probeert de reporter dwars te zitten. Nu dus ook weer, want Os was even van de plantentafel gesprongen om een kleine boodschap te gaan doen, toen Wamy onmiddellijk zijn plek innam. Nu zou je toch kunnen zeggen: wat nou? Die tafel is toch openbaar? Wel, dat is-ie dus niet. Precies dat plekje is gecreëerd voor onze parttime-reporter, opdat hij daar niet alleen ons kattenluik en Poezenloket in de gaten kan houden, maar bovendien de Poort naar de Hoftuin, de grote drinkbak enzovoorts. En natuurlijk Lima in de gaten houden, ook al is dat niet altijd nodig want Lima (hebben wij gemerkt) kan best wel voor zichzelf zorgen.
Maar daar gaat het niet om, Wamy was uit pure pesterij op Os' plekje gaan zitten en Oscar had logischer wijze flink de schurft in.

En zie nou toch eens hoe brutaal en uitdagend Wamy naar beneden, naar de Os, zit te kijken! Zo van: Ja, nou zit ik hier heh? Vind jij niet leuk heh? Maar ik dus wel want zo kan ik je lekker dwars zitten!

Natuurlijk greep mevrouw Katblad niet in, want de haarfabrieken moeten nu eenmaal sommige dingen zelf regelen en uitvechten, dat staat zo in onze regels.

Maar even later greep mevrouw Katblad wel in omdat Wamy dreigde de redactie binnen te dringen, dat is een kwestie van territorium verdedigen en daar spelen dus andere belangen.
Wel, één keer flink blazen en grommen was genoeg. En ondertussen was Oscar weer op zijn plekkie gaan zitten en waren de dingen weer zoals ze behoren te zijn.

Voor het eerst op straat

Loesie, die in de Katbladstraat naast de Steeg van Storm woont, is voor het eerst buiten geweest. Jawel, in een tuigje en dat stond haar allerschattigst.
Loesie is van september, dus nog heel erg jong, en dat kun je wel zien ook. Maar ze is ook heel erg nieuwsgierig en heeft nu al veel belangstelling voor interessante geuren.

Ze heeft eveneens reeds belangstelling voor de jongens, in dit geval voor de Os. Echter, Oscar ziet haar (nog) niet zitten en mepte het kleine meisje. Dat vond mevrouw Katblad natuurlijk niet zo lief van hem en dat vertelde ze hem ook. Dat was erg onverstandig van haar want Os werd toen nog feller naar Loesie toe, en dat weer doet ons vermoeden dat hij in feite gewoon jaloers was op de aandacht die het meisje kreeg. Ja echt, niet alleen de Boez en Japekoppie zijn jaloers, maar onze parttime-reporter dus ook. Voorbehouden aan katers misschien? Nou nee, want mevrouw Troy kan er ook wat van.

Loesie trok zich niet echt veel aan van de klapjes van de Os. Zij woont in een huis met drie blafbeesten en is best wel het één en ander aan raar gedrag (zeg maar) gewend.
Nee, zij wilde nu in de korte tijd dat zij buiten mocht zijn zoveel mogelijk zien, beleven en besnuffelen. Dat zij daarbij erg zenuwachtig was konden wij duidelijk zien; ze liep behoorlijk te bibberen en trillen (maar dat kon natuurlijk ook van de kou komen, want ze zit normaal gesproken altijd binnen in haar warme huisje).

Loesie had uiteraard helemaal geen belangstelling voor de camera, maar nadat mevrouw Katblad al een poosje had lopen zeuren, was zij dan toch bereid om één keertje even naar de lens te kijken.
Brutaal snuitje!, riep mevrouw Katblad direct, en daarom besloot Loesie dat dit tevens de laatste keer was. Groot gelijk!

Oscar had zich ondertussen verstopt, maar denk maar niet dat Loesie dat niet had gezien. Zij zocht hem onmiddellijk op zijn schuilplaats op om hem duidelijk te maken dat ze niet achterlijk was en totaal niet bang voor hem. Nou, daar kon de Os het mee doen.







Wel, op een gegeven moment was het tijd voor Loesie om weer naar binnen gaan, en dus deed ze nog snel even een leuk kunstje; hiernaast kunt u zien hoe behendig zij is. Ja, nu kan zij nog met gemak in een fietswiel klimmen, maar als zij straks groter en zwaarder is zal dat niet meer lukken; dat zal het fietswiel namelijk niet toestaan, denken wij.
Loesie mag voorlopig nog niet in haar eentje naar buiten, maar wel aan het tuigje. We hopen dat wij dat dan ook weer mogen meemaken!

Lastige golfplaten

Cera woont nu een jaar bij ons, maar ze is nog niet zo vaak achter op ons dak geweest. Zij gaan namelijk het liefst de voordeur uit, en dan wil zij, als er in de straat niks te doen is, vooral haar oude gebied aan de overkant van de straat verkennen. En daar behoort dan ook dat dakgebied bij met vooral platte daken.
Kortom, Cera is nog niet zo bedreven in het veroveren van schuine daken. Op heel smalle randjes lopen en balanceren kan zij wel goed, maar dat wist u vast al en dat bewijst deze foto ook maar weer eens. Mevrouw Katblad hield echter toch even haar hart vast, want aan de bakboordkant (iets verderop) is het wel erg diep vallen....

Maar Cera verloor haar evenwicht niet en probeerde vervolgens een ander stukje dak uit, nu met schuinliggende, zeer gladde golfplaten.
Cera liep met haar nageltjes uit en had dat beter niet kunnen doen. Het kraste van jewelste maar ze kreeg helemaal geen houvast en gleed alleen maar steeds weer omlaag terwijl ze eigenlijk naar boven wilde.

Ja, want daar stond dus de Boez op haar te wachten, met grote, verbaasde ogen omdat hij niet snapte wat ze nu allemaal stond te vogelen en niet gewoon naar boven liep, zoals hij had gedaan!
Mevrouw Katblad had er nog nooit bij stil gestaan dat het best wel moeilijk is voor de haarfabrieken om langs die golfplaten naar boven te klimmen, en dat je dus moet weten (ervaren) dat je dat beter met ingetrokken nagels kunt doen.

Maar Cera was aan het stuntelen als een klein kind dat voor het eerst op schaatsen staat. Ze kon geen stap meer doen zonder uit te glijden, en mevrouw Katblad kreeg het erg met haar te doen. Dat betekende natuurlijk niet dat er geen foto's van werden gemaakt!
U ziet hier hoe Cera alle zeilen moet bijzetten om vooruit te komen en niet tussen het muurtje en dak te glijden.
Ja, het was behalve heel zielig ook toch wel bijzonder komisch....

En na een hoop gestuntel zat ze dan eindelijk weer op onze keukenkoepel en kon ze de schade aan haar nageltjes opnemen.
Daarna heeft zij nog even over uitsluitend de platte daken gelopen en deed zij natuurlijk alsof er helemaal niks gebeurd was, want stuntelen is één, maar je waardigheid verliezen is nog veel erger.

De Boez bleef nog een tijdje bovenop zitten, in het zonnetje en helemaal op zijn gemak.
Ondertussen zat Oscar al een tijd beneden voor onze voordeur op hem te wachten, en dat was natuurlijk minder leuk. Maar goed, Oscar mag niet bij ons naar boven en houdt zich (meestal) daaraan, en onder de poort door duiken om zo achter ons huis te komen (zoals Lima had gedaan) is erg problematisch voor hem; te smalle kier, heh? Of is het een te dik lijf? Erg dikke vacht dan?

Vreemde dakgast

Toen Japekoppie op pad ging voor zijn dakinspectie, maakte hij mevrouw Katblad erop attent dat er een vreemde snuiter tussen de takken van de grote boom zat. Zelf had hij er geen behoefte aan om de zaak te onderzoeken, dus blijkbaar was de bezoeker niet gevaarlijk. Was dat namelijk wel het geval geweest, dan hadden we allang een concert te horen gekregen en was er vanzelf narigheid van gekomen, zoals dat altijd gebeurt wanneer Simba of Luna zich daar bij die boom ophouden.

Mevrouw Katblad, nieuwsgierig als altijd, wilde toch wel erg graag weten wie daar dan wel zat, gevaarlijk of niet, en zoomde in.
Tja, beetje onduidelijk heh? Zwart met wit of grijs met wit? Maar wie?
Zwarte Gijs kon het niet wezen want dan was er reeds een felle strijd uitgebroken. Ook Wamy kon het niet zijn, want ook dan was er wel tumult losgebarsten. Wie o wie dan wel?

We stuurden de Boez erop af. Hij had namelijk nog niet veel uitgevoerd dus het werd hoog tijd dat hij ook eens aan het werk ging voor zijn brokjes en staafjes.
Maar ook de Boez raakte niet erg opgewonden van de (voor ons) onbekende gast. Japekop kwam op dat moment net weer terug van een oude vestenwal-controle, keek hoe de Boez onder de boom dook en liep toen rustig weer verder. Boez bleef even een paar minuten tussen de takken verscholen en had daar blijkbaar een goed gesprek, want even later kwam hij weer tevoorschijn en wandelde kalmpjes ons eigen dakje weer op. Nou wisten we nog niks! Mevrouw Katblad had er flink de smoor over in, maar er zat niks anders op dan te wachten totdat de vreemde bezoeker nu uit zichzelf tevoorschijn zou komen.

Wel, al te lang hoefden we niet te wachten gelukkig.
U ziet onze dakgast op het muurtje zitten en achterom kijken. Hij wilde namelijk graag weten of het veilig genoeg was om langs die kant terug te keren naar de Katbladstraat, want moest daarvoor over het muurtje en dan onder een poortdeur door.
Op de voorgrond herkent u natuurlijk direct Cera met daarachter de Boez.
En wat er verder gebeurde? Herkenden wij onze dakgast nou ja of nee?

Wel, dit kon natuurlijk niemand anders dan Lima zijn.
Heel behoedzaam liep hij over het muurtje en keek niet meer om. De Boez tuurde hem na, had ook helemaal geen behoefte om Lima op te jagen en dat is maar goed ook.
In elk geval was het raadsel opgelost, en mevrouw Katblad zeer tevreden.
En Lima? Wel, hij blijkt dus een ondernemend ventje te zijn; wij hadden nooit verwacht dat hij het lef had om zich op onbekend gebied te begeven! Zo zie je maar weer.

Schattige purrr-geluidjes....

We waren met onze twee jongste reporters naar de Hoftuin gegaan om een kleine inspectie uit te voeren, maar mevrouw Katblad zag al direct dat de beide ventjes iets zeer belangrijks in de smiezen hadden. Zijzelf zag niet direct wat het was, maar toen zij de blikken van de jongens wat beter volgde, zag zij het eindelijk ook!

Het was Igor!
Hij had eerst tussen de klimop (links) verstopt gezeten dus vandaar dat mevrouw K. hem niet zo gauw had gezien, maar nu kwam hij tevoorschijn, wandelde over het muurtje en bracht een hoop purrr-geluidjes voort.
Nou, daar moesten we maar eens op af, heh? Zo gezegd, zo gedaan.

Igor was er maar even bij gaan zitten en wachtte tot mevrouw Katblad vlakbij was. Wij wisten echter niet zeker of hij wel geaaid wilde worden, dus kwamen we niet al te dichtbij. Nee, eerst wat foto's maken, voordat hij er wellicht weer vandoor zou gaan!

Maar Igor bleef heel rustig zitten en maakte constant schattige geluidjes, en wij begrepen dat dat als uitnodiging was bedoeld.
Tjongejonge, wat heeft die Igor een heerlijk zachte vacht! Het was een waar genot hem te aaien, en hij genoot er zelf ook wel van trouwens. Het was een beetje ingewikkeld om op deze manier een foto te maken, dus toen we dat hadden gedaan ging de camera toch even aan de kant voor een uitgebreide kroelbeurt.

Echter, opeens werd Igor's aandacht getrokken door iets anders. Wij vermoedden dat het één van de reporters was die ergens wat uithaalde, maar zeker weten deden we dat niet. Wel, even kijken dan maar?

Ah, juist ja. De Boez was de balkontrap opgegaan en keek nu van een afstand neer op het muurtje waarop Igor zat. Verder deed hij alsof hij de hele tuin in de gaten hield, of misschien deed hij dat ook wel echt. Maar hij was voor ons te ver weg om dat goed te kunnen vaststellen.

Oscar was met andere zaken bezig; hij was op vogeltjesjacht. Ook erg belangrijk natuurlijk, maar wij vinden wel dat hij meer zijn best daarbij mag doen, meer moet klimmen en rennen vanwege de lijn, zullen we maar zeggen, maar daar hebben we het een andere keer nog wel over.
Terug naar Igor.

Oh, die was in beweging gekomen. Ja, dat komt ervan als je een kat te lang laat wachten op een volgende aai, dan zijn ze beledigd en gaan ze wat anders doen.
Maar Igor had daarnaast ook belangstelling voor de Boez, die van zijn trap was afgekomen en net onder in de tuin voorbij was gelopen.

Boez ging in het tuintje van Myo liggen, en op de achtergrond ziet u nog net Harremans voor het raam zitten. Wat zal die de pest in gehad hebben dat hij niet naar buiten kon! Maar dat terzijde, want we gaan weer terug naar Igor.

Zo, Igor was boven de voordeur van Myo gaan zitten, want daar is namelijk een klein dakje. Nu konden we hem niet meer aaien, maar een serie foto's maken kon natuurlijk wel, alleen niet van deze kant. Mevrouw Katblad liep om Igor heen om hem beter in beeld te krijgen.

Zo, dat was beter!
We maakten natuurlijk meer dan dit ene plaatje, maar hier zie je goed zijn prachtige, blauwe ogen op, vandaar dat we deze uitkozen.
Wel, toen was het weer tijd om afscheid te nemen want de reporters werden een beetje ongeduldig en wij begrepen dat best.
Helaas, het afscheid schoot erbij in. Igor ging er plots snel vandoor toen de Borderliner (die daar op de hoek woont en hem vanuit haar huis waarschijnlijk goed kon zien zitten) opeens héél hard en hysterisch begon te blaffen. Mevrouw Katblad schrok er ook van, kun je nagaan.
Met twee sprongen was Igor uit het zicht verdwenen, en een echt afscheid vond dus niet plaats. Maar daar konden noch Igor, noch mevrouw Katblad wat aan doen.