Storm (van de Steeg van Storm) overleden

Gisteravond ontvingen wij dit droevige bericht:


In memoriam, Storm (maart 1998 -2 oktober 2014)

Met verdriet in onze harten moeten wij melden dat op 2 oktober 2014 de voormalige Schrik van de Buurt is overleden.
Storm is op Leids Ontzet 2014 begraven, in bijzijn van zijn mensen en de mensen van zijn moeder, Lupe. Vlakbij zijn geboorteplek ligt hij onder een statige witte berk. Op zijn grafheuvel is een lavendel geplant. Met liefde blijven wij aan hem denken.
Namens zijn jongmens, zijmens en hijmens.

Storm was een zeer bijzondere haarfabriek en bij iedereen in de Katbladbuurt bekend. Binnenkort zal mevrouw K. in haar archief duiken om samen met u nog wat herinneringen aan hem op te kunnen halen.

Wij wensen de mensen van Storm heel veel sterkte toe.

Foto van de week

Wamy met duif

Zomaar een foto

De sprong van Oscar was perfect, de foto ervan helaas niet. Maar na een beetje bewerken krijg je dan toch nog een grappig plaatje...

Herkenbare situaties

Tjee Boez, heb je nu alweer een snoepje onder het kastje laten verdwijnen? En nu kan je er niet meer bij?
Eigen schuld.
Nee, mevrouw K. gaat niet weer het kastje verschuiven om al die spullen die je daar al onder hebt gestopt te verzamelen. Maandag is onze schoonmaakdag en dan pas gaan we weer eens kijken wat er aan muizen, snoepjes en propjes ligt. En aan dooie spinnen niet te vergeten.

Dat doet ons trouwens denken aan die prachtige tekeningen van Simons Cat, die ook allemaal troep verzamelde onder een buffetkast. Wat daar niet allemaal onder vandaan kwam!

Over Simons Cat gesproken: bekijkt u die filmpjes wel eens? Heel herkenbare situaties!
Hoewel, soms ook wel alleen maar ontzettend hilarisch, zoals de laatste...

http://www.simonscat.com/Films/Washed-Up/

3 oktober feest

Tja, het is dus weer zover: de festiviteiten in verband met de 3 oktoberviering (Leidens Ontzet) zijn weer in volle hevigheid gaande. Gisteren reeds marcheerden er diverse drumbands over de Gevaarlijke Weg, op weg naar het allerbinnenste van de binnenstad. Het geluid van het fraaie slagwerk was goed voor drie volkomen in de stress geraakte haarfabriekreporters, waarvan er één zelfs niet meer thuis durfde te komen.
Oscar heeft zich weliswaar gisteravond gelukkig heel laat nog op de redactie gemeld, maar vanmiddag ging het weer mis.

Vanavond namelijk is de grote taptoe en dus kwamen de bands en fanfare vanmiddag opnieuw langs. Omdat er ook nog eens Kermis is in het centrum van Leiden, vloeit er thans een constante stroom van wandelaars, fietsers en wielhuizen door de Katbladstraat, vandaar dat de Os maar weer uit veiligheidsoverwegingen op de Pergola was geklommen. Nee, hij is sindsdien nog steeds niet thuis geweest en zit nu zelfs bibberend weggekropen onder een wielhuis. Het zal dus wel weer een latertje worden op de redactie, en uiteraard maakt K. zich ernstige zorgen om haar zo gevoelige topreporter.

Mevrouw K. heeft zo langzamerhand een hekel gekregen aan dit Leidse feest. Het is natuurlijk geweldig dat er in een stad elk jaar een traditioneel feest wordt gevierd betreffende het verzet en ontzet van de Leidenaars tijdens de 80 jarige oorlog, maar je kunt het ook overdrijven. De binnenstad is namelijk vanwege dit feest minstens 3 dagen afgesloten voor verkeer, dus als je de mazzel hebt in het centrum te wonen, kun je rond 3 oktober nauwelijks je straat meer in of uit, tenzij lopend of met de fiets. Ben je afhankelijk van een wielhuis en je moet om een dringende reden de stad uit, heb je vette pech want je zit gewoon opgesloten. Taxi´s en ambulances trouwens idem. Eén dag feest zou toch genoeg moeten zijn, maar deze viering wordt uitgesmeerd over maar liefst drie dagen. Drie dagen met lawaai, talloze dronken lieden met hun gelal, veel vernielingen, ongelukken, vechtpartijen en andere ongein tot diep in de nacht. En met als afsluiting op 3 oktober een vuurwerkshow waar je ook zo je vraagtekens bij kunt zetten vanwege de kwalijke gevolgen voor het milieu en de doodsangst bij niet alleen de huisdieren maar vooral ook de vogels.
En op 4 oktober mag de gemeentereinigingsdienst de enorme bende overal gaan opruimen, want tijdens het feesten gooit iedereen troep als bekertjes, blikjes, patatzakken, bananenschillen en noem maar op gewoon op straat. Ja, ook dat hoort bij het 3 oktoberfeest.
Mevrouw K. sluit zich het liefst op in haar huis tijdens deze feestdagen, veel andere Leidenaars hebben er een gewoonte van gemaakt een paar dagen vakantie op te nemen en de stad te verlaten. Gelukkig voor mensen van buiten Leiden zoals bijvoorbeeld vele Hagenaars, kun je je vanaf het Centraal Station direct in het feestgedruis werpen. Maar je zult maar wonen in het Kermisgebied en niet de kans of middelen hebben om er even tussenuit te knijpen tijdens die drie dagen herrie. Je zult maar als haarfabriek ingesloten zitten tussen de Kermistenten met hun sirenes en aanmoedigende oproepen vooral maar mee te komen doen.
Gekke, waanzinnige, overdreven boel daar in Leiden.
Maar we proberen er maar weer doorheen te komen en dromen in tijden als deze vooral over een hutje op de hei...
Amen.
O jee, de fanfare komt terug. Boez was beneden maar is nu weer naar boven gevlucht. Os zal nog wel een tijdje buiten onder een wielhuis blijven zitten.
Ah, lallend volk door de straat.
Shit.

Geen haarfabriek is hetzelfde

Mevrouw K. heeft haar reporters gevraagd om af en toe een loketdienstje te draaien, maar had daarmee bedoeld dat de haarfabrieken dat om de beurt zouden doen en niet samen tegelijk, zoals dat hier het geval is (zie de foto).
Wel, de Boez heeft er geen bezwaar tegen om af en toe het Poezenloket te bewaken, vooral als er regen in de lucht zit, hij dan lekker droog kan zitten terwijl hij ondertussen toch een frisse neus houdt.
Nu moeten we eerlijkheidshalve toegeven dat een natte Boez altijd een drama is omdat zijn vacht heel gretig elk drupje regen direct opneemt, als ware het een spons met bijzonder groot absorptievermogen. Wanneer de Boez onverhoopt overvallen wordt door een flinke bui, hebben wij altijd een grote badhanddoek nodig om hem weer een klein beetje droog te krijgen en blijft hij er zelfs dan nog gedurende lange tijd letterlijk uitzien als de spreekwoordelijke verzopen kat.

De vacht van Oscar daarentegen is dermate compact, kort en vettig, dat de nattigheid er bovenop blijft liggen en heel simpel en snel is te verwijderen door een enkele veeg (van kop naar de punt van zijn staart) met drie velletjes goedkoop keukenpapier. Daarna kan hij direct op de bank gaan liggen zonder de bekleding daarvan te verpesten, terwijl wij een natte Boez liever nog even een uurtje op het vloerkleed bij de cv zien blijven liggen, iets wat hij natuurlijk niet doet.

Bij Cera ligt het allemaal wat ingewikkelder. Zij heeft een vacht die qua absorptie en lengte tussen die van de Boez en de Os inzit, maar zij zorgt er meestal wel voor dat ze niet al te nat wordt door bij plotselinge regen onder een tafel of wielhuis te duiken en daar te blijven tot de bui is overgewaaid. Maar als ze onverhoopt toch een keer niet op tijd is met het vinden van een schuilplek en daarna meer dan alleen maar vochtig de redactie betreedt, weigert zij elke vorm van welke droogmethode dan ook, en mocht mevrouw K. toch een poging willen wagen, rent Cera snel de trap op om zich met haar natte mantel op het dekbed neer te vlijen.
Nee, geen haarfabriek is hetzelfde, en dat begint al bij de productie van niet alleen kleur, maar dus ook de samenstelling van het materiaal.

Bohr slachtoffer van terreur

Dit is Harremans, ook wel Karremans of gewoon Harry genoemd. Maar volgens zijn mens luisteren hij en zijn broer Panda vooral naar: "Jongens!" of "Poezen!
Beide broers zijn actief lid van Hof is Vol, de partij die jaren geleden al in het Hof voor alleen Hofhaarfabrieken werd opgericht en (voor zover wij weten) thans drie leden telt. Harry en Panda zijn knechten, buurkat Myo is partijleider. Diens huisgenote Mickie is nog in opleiding en wordt derhalve nog niet voor vol aangezien door de drie ventjes.
Maar dat alles ter zijde, want wat speelde hier?

Een eindje verderop zat Bohr, en ze keek niet erg blij. Dat komt doordat ze vaak door de "jongens" van Hof is Vol wordt gepest omdat ze zich distantieert van de partij en zeker van het program dat voornamelijk het uitzetten van vreemdelingen en/of illegalen betreft. Bohr heeft meer een pacifistische instelling, is weliswaar ook Hofbewoonster maar wordt niet erg serieus genomen door de jongens, die er bovendien ook nog eens veel plezier in scheppen haar op te jagen en haar brokjes te jatten.
En nu zat Bohr in een patstelling. Hoezo?

Wel, Panda zat vanaf de noordzijde op haar te loeren, Harry zat op de westzijde, en Bohr zelf zat met een muur achter haar rug op west en een andere muur op zuid, dus kon ze geen kant uit.
Gelukkig deed even later het mens van Bohr een raam open, Harry schrok daar vervolgens van en vluchtte naar een ander deel van de tuin en zodoende kon Bohr snel en ongeschonden haar huis binnen vluchten.
Maar de terreur van die jongens van Hof is Vol is voor Bohr verre van prettig, heh? Ja. En het is toch zo'n lieverd, die arme Bohr...

Bepaald niet achterlijk

Charli:

Ha buuf K.
Ja, het gaat steeds beter met mij al laat mijn ontlasting nog een beetje te wensen over, qua samenstelling dan, heh? Ja, en de leeftijd gaat ook tellen, dus ik ga liever niet meer zo ver van huis en lig bij voorkeur hier om zo mijn voordeur in de gaten te houden. Natuurlijk moet ik dat doen, want nu Ollie er niet meer is om van binnenuit ons huis te bewaken, moet ik dat tegenwoordig zelf opknappen en dat doe ik zoals ik eerder zei bij voorkeur vanaf deze tafel omdat ik hier nog een beetje frisse lucht oppik en dan snijdt het mes aan twee kanten, snapt u? Mooi.

Het klopt dat wij elkaar laatst tegenkwamen in de Kruidentuin, ja. Ik was daar om te zien of de Nepeta het nog deed en zo ja, om er even aan te snuiven. Weer een ander soort frisse lucht, ja.
Nee, ik blijf daar nooit zo lang omdat er dus geen bewaking meer is bij mijn luikje, en dan voelt het niet goed om te lang weg te zijn van huis. Heb ik inderdaad van mijn moeder geleerd (mevrouw T. Troy - red.), dat heeft u bij het goede eind.
Nee, mijn moeder was bepaald niet achterlijk en ik gelukkig ook niet.

Deze plek bij mijn luik is de laatste tijd ook een goed alternatief voor alle andere plekken, omdat ik dan snel in en uit ben, zeg maar. En zo heb ik natuurlijk helemaal het perfecte zicht op wie eventueel mijn huis zou willen binnendringen, zoals die twee reporters van u. Nee, niet die Boez, die durft niks, maar ik bedoel die Meip en haar vriendje, die dus van tussendoortjes houden in de vorm van mijn etensresten. Ja, die staan er vaak genoeg omdat ik nogal kieskeurig ben geworden waar het voedsel betreft en ik er dus niet voor terugdeins om het voor mij opgediende maal te weigeren of er slechts een paar kleine hapjes van te nemen. Beleefdheid ja.
Wel, mevrouw K. of buuf zo u wilt, het lijkt me een goed moment om mij nu weer met rust te laten zodat ik me weer kan concentreren op mijn taak. Ja, u ook nog een fijne zondag, dank u wel.

Schokkende beelden

Hier ziet u Wamy bezig met een (door hem gevangen?) dooie duif. Hij zit gretig en smakelijk van dit arme beestje te eten; wij hoorden het gesmak en het luide gekraak van de botjes al van verre.
We zagen nog geen vliegen op de duif zodat we ervan uitgaan dat de vogel nog vrij vers was.
De volgende foto's kunnen door sommige lezers als schokkend worden ervaren, en mocht u een zwakke maag hebben moet u zéker niet verder kijken!
Mevrouw K. ging gelukkig net niet over haar nek toen ze met haar neus op de gruwelijke feiten stond, maar de fotograaf had wel heel erg veel moeite tijdens het maken van de volgende beelden.



U KUNT HET LEZEN EN/OF BEKIJKEN VAN DEZE REPORTAGE NU NOG AFBREKEN!



WEET U ZEKER DAT U DOOR WILT GAAN?

GOED, MAAR DAN WEL VOOR EIGEN RISICO, HEH?

Wamy deed erg zijn best om geen veren tussen zijn kiezen te krijgen. Hij verscheurde de duif gelijk een wild dier met ontzettend veel honger. Voor ons een raadsel, want Wamy krijgt thuis genoeg aan diverse soorten overheerlijke brokken en ander smakelijk voer. Daarnaast jat hij regelmatig brokjes van onze reporters (hoewel deze niet echt zijn honger zullen stillen daar het light-brokken zijn), maar hij jat ook uit het voerbakje van Charli en die zijn beslist niet van het light-soort.
Dus waar komt die overdreven trek dan wél vandaan?

Wel, wij denken nu (evenals zijn mens trouwens) dat de Wams zijn onbedaarlijke trek in "wild" overgehouden heeft van zijn leven op straat in zijn jonge jaren. Want er is een periode in zijn bestaan geweest waarin hij vanuit zijn (vorige) huis wel de straat op wist te komen, maar dan niet terug kon naar zijn voerbak. En als hij dan de pech had dat er niemand thuis was als hij zich bij de deur meldde, moest hij vervolgens ook de nacht op straat doorbrengen; bij nog meer pech was hij zelfs dagen achtereen genoodzaakt op rooftocht te gaan om zijn maag te vullen.
Die tijd mag dan wel voorbij zijn, sommige gewoontes leer je blijkbaar nooit meer af.

Het kraken hield aan dus namen de fotograaf en mevrouw K. maar weer wat meer afstand.

De Boez kwam ook nog een kijkje nemen, maar toen hij de Wams met duif tot op twee meter was genaderd, besloot hij resoluut om te keren.
Waarom dat was heeft de B. ons echter niet willen vertellen.

Slechts 1 fietstas

Oscar is laatst naar de Parallelstraat geweest om een fietstasseninspectie uit te voeren. Helaas viel het resultaat tegen: er was slechts 1 tas die de moeite van het inspecteren waard was. Van deze tas hebben wij een foto gemaakt (zie hiernaast).
Oscar kwam zeer teleurgesteld weer terug op de redactie, maar heeft later nog wel rustig en heerlijk in de Kruidentuin op wacht gelegen. Over deze rustige periode kunnen wij u helaas verder helemaal niks melden.

Niks te klagen

Boez:
Dat gevoos van die twee (Cera en de Os - red.), daar kan ik dus niet tegen. Ik word er helemaal misselijk van als ik hen bezig zie op de bank, en dan ook nog op schoot bij mevrouw K.
Nee, ik kan het niet aanzien en ga dus zodra ze ermee beginnen direct naar boven zodat ik het ook niet hóef te zien, snapt u?
Ik bedoel, ik kan er niks mee en bovendien heeft niemand tijdens die vozerij meer aandacht voor mij, vandaar dus.

Maar ik ben toevallig wel degene die altijd bij K. onder het dekbed mag slapen, en dat mogen zij lekker niet.
En ik ben toevallig ook de enige die op de tafel ligt terwijl mevrouw K. op haar laptop bezig is, en zij vergeet heus niet om mij tussendoor regelmatig te knuffelen.
Nee, ik heb dus eigenlijk niks te klagen, het is alleen dat ik niet getuige wil zijn van dat voosgedoe op die bank want daar word ik dus hartstikke misselijk van.
Nee, meer heb ik niet te zeggen op dit moment. Wilt u dan nu nog even tussen mijn oren eh.... en dan ook nog even onder mijn kin graag, ja?

Blijven doorzetten, zegt Meipie Cera

Bericht voor onze facebook-lezers

De foto's van onze digitale poezenkrant zijn mooier, scherper en duidelijker op ons LKB-blog:

http://hetleidschkatblad.blogspot.nl/

En bovendien worden de reacties die u daar plaatst door meer mensen gelezen en maakt u ook meer kans op een reactie terug van mevrouw K. haarzelve!
En u kunt zich daar op het LKB ook nog eens als echte fan opgeven... Nou, wat wil je nog meer?

Maar verder moet u het allemaal natuurlijk helemaal zelf weten, heh? Het is maar een tip van de redactie...

De Hoofdredacteur.

Zoekplaatje: Waar zit Oscar?

Vlammende haarfabriek

Deze dame of heer hadden wij al eens eerder gezien in de Parallelstraat, maar nu "vingen" wij de haarfabriek al slapende in zijn/haar huis. Jawel, mevrouw K. kijkt overal gewoon naar binnen als er geen dichtgetrokken gordijnen zijn, dat moet gewoon want anders kom je helemáál nooit iets aan de weet.
Wel, wij probeerden langs de planten heen nog een foto te maken van dichterbij, en dat lukte min of meer.

Inderdaad, de vlammen slaan eruit!