Zomaar een foto van een Hyacint-bewaker

Ontmoeting met Inca

Gisteren zagen wij Inca rondscharrelen bij het Zooiplein. Uiteindelijk ging hij op het bankje bij de ingang zitten om op zijn gemak onze reporters te kunnen bekijken.

Eerst was Oscar zijn studie-object.
Toen hij echter Inca in de smiezen had, kwam Oscar dichterbij om op zijn beurt Inca te bestuderen.
Zie volgende foto.

De Os bleef op voldoende afstand van Inca want het zwarte ventje is namelijk niet vies van een robbertje vechten. Het zou zomaar kunnen dat hij de vorige nacht ook bij de vechtpartij betrokken is geweest, maar daar hebben we geen bewijs van. Oscar daarentegen houdt niet van onnodige ruzies en hield zich daarom gedeisd en op de vlakte.

Toen Cera over het Plein naar ons toe kwam, verloor Inca zijn belangstelling voor Oscar. Dat kwam waarschijnlijk doordat Cera alvast begon te schelden, voor het geval natuurlijk (en zoals gewoonlijk).

Inca keek haar verbluft aan en na, want Cera liep met een grote boog om hem heen en verdween in de richting van de redactie.
Toen mevrouw K. ook die kant opging, volgde Oscar eveneens.
Inca bleef nog een tijdje zitten, en meer informatie over hem kunnen wij u op dit moment helaas niet geven.

Groep reporters uiteen gedreven

Wamy heeft afgelopen zondag een verkenningsronde van onze reporters onmogelijk gemaakt.
In de Parallelstraat kwam hij hen tegemoet en bracht hij de groep in verwarring door alsmaar hard voorbij te rennen.
Waarom hij dat deed, weten wij niet; wij hebben geen duidelijke reden kunnen ontdekken.

Uiteindelijk verdween de Wams (linksboven, bij het blauwe wielhuis) de Kruidentuin in, maar toen was het kwaad al geschied: de Boez (midden) wilde niet meer terug de Parallelstraat door en Cera besloot ook niet verder te gaan. Oscar was op dat moment al doorgelopen naar de Steeg en zodoende was de groep dus wreed uit elkaar gerukt.
Pas veel later, bij het Zooiplein, wist mevrouw K. haar reporters weer om zich heen te verzamelen. Waar de Wams op dat moment verbleef weten wij niet, maar we vermoeden dat hij bij de redactie naar binnen was gegaan om de voerbakjes te controleren. Nog later kwamen we Wams weer tegen in de Hoftuin, maar daarover een volgende keer meer.

Niet geschoten, altijd mis.

Oscar:
Elke keer dat K. de voordeur uitkomt, maak ik me klaar voor een wandeling met haar. Of ik nu op de Pergola zit, tussen de plantenpotten of op het bankje tegenover het huis, mijn hart klopt altijd vol verwachting als zij naar buiten komt, ik doe snel een paar rek- en strekoefeningen en ben vervolgens in de juiste conditie en stemming voor een spannende reportage of verkenning in de buurt.
Alleen is het helaas zo dat ik vaak teleurgesteld word...

Want dan is ze dus niet naar buiten gekomen om met mij te wandelen, maar zie ik haar op haar fiets wegpeddelen en heb ik het nakijken. Of zij stapt in haar wielhuis en moet ik het doen met slechts een snelle groet van haar.

Wel, ik kom er dus maar niet achter wanneer zij nu van plan is met mij een stukje te gaan lopen en wanneer ze in haar eentje op stap gaat om andere dingen te gaan doen.
Dat geldt trouwens ook voor het geval ik binnen in mijn mandje lig en zij plots haar jas aantrekt. Ik weet nooit wat ze gaat doen, hoop op een wandeling en blijf dan vaak teleurgesteld op de tafel voor de redactie achter.

Ik heb haar nu gevraagd om mij een bepaald teken te geven als we daadwerkelijk samen op pad gaan, maar zij zegt dat ze nog niets heeft kunnen bedenken waar ik wat aan heb.
En zo blijf ik voortdurend worstelen met die grote onzekerheid over of we nu wel of niet gaan wandelen, maar kom toch elke keer maar overeind en naar haar toe, voor het geval we inderdaad gaan. Nooit geschoten is sowieso altijd mis, heh? Ja. En deze keer gingen we dus.

Sorry...

De Boez:
Ik heb hem het eerst gehoord maar niet gezien. Het was midden in de nacht en ik zat net weer even voor het raam van de bovenverdieping toen het begon: een vreselijk gegil. Maar ik zag dus niks. Toen ben ik naar de andere vensterbank gegaan maar vanaf die plek zag ik ook niks. Mevrouw K. is nog komen kijken, maar toen zij ook niks zag, ging ze weer snel terug in bed.
Ik ben nog lange tijd blijven kijken, zelfs nadat het geschreeuw helemaal was verstomd. Maar dus niks gezien, nee. Ja, hij is wel geweest want dat heb ik gehoord en mevrouw K. ook. Wie hij te grazen had weet ik dus ook niet. Het kan Monster geweest zijn, of Columbus. Of zelfs Igor. Maar ik heb die twee niet zien vechten, nee. Wel gehoord ja. Ook later niks meer langs zien komen, nee.
Toen er lange tijd niks meer gebeurd was en ik ook niets meer hoorde, ben ik ook naar bed gegaan. Onder het dekbed dus, inderdaad. Lekker warm, ja. En later ben ik weer gaan kijken, toen het al een beetje licht werd. Maar ook toen heb ik hem niet gezien. Nee. Sorry.

Nachtelijk bezoek

Overdag zien wij hem bijna nooit, maar heel laat in de avond of 's nachts komt Monster uit de Parallelstraat wel geregeld bij ons langs om onder het gordijn door naar binnen te loeren.

Ook schijnt er een vreemde kater in onze buurt rond te hangen en amok te maken. Hij werd al in de Hoftuin gezien, wijzelf hebben diverse keren slechts de geluiden van vechtpartijen gehoord, en dat midden in de nacht dus.
Mevrouw K. weigert echter op deze tijden de straat op te gaan om poolshoogte te nemen, en dus kunnen wij u daar verder niets over vertellen.
Wat wij u nog wel kunnen vertellen is dat Ollie (huisgenoot van Charli) de vreemde kater laatst in de (zeer) vroege ochtenduren heeft ontmoet. Hij hield er een kras op zijn neus aan over, maar deze heelt gelukkig goed.

Sporenonderzoek

Erg gewilde muis

Charli, onze buurkat, zoon van wijlen mevrouw Troy en broer van Japekoppie zaliger, is al zeker twee dagen niet meer op de redactie langs geweest. Wij denken dat hij zich niet meer welkom voelt nadat mevrouw K. hem drie dagen geleden een muis (met biologische catnip gevuld) heeft afgepakt omdat hij deze wilde meenemen naar zijn eigen huis. (Nee, dat kon K. helaas niet toestaan omdat het de sabbelmuis van Cera betrof, en dus niet een muis uit de erfenis van Troy en Japekoppie.)
Op de begeleidende foto ziet u hoe Charli verward raakt bij het naderen van mevrouw K. Hij kan niet besluiten of hij door zal lopen of terug naar huis zal gaan, en draait vertwijfeld een aantal rondjes.

Wel, om deze muis ging het dus. Het aantrekkelijke speeltje werd ons geschonken door mevrouw Katja; zij heeft ons de naam (het merk dus) van de muis gegeven maar die zijn wij helaas weer vergeten. Nu zouden wij graag een exemplaar voor Charli willen aanschaffen, maar weten dus niet waar dat te doen.
Katja: Hoe heet de muis ook alweer en waar is hij te bestellen?
De muis is ook favoriet bij de Boez en zelfs Oscar, en moet dus wel erg bijzonder zijn.

Fabrieken draaien te hard door

Inderdaad, dit is een gore foto, onze excuses daarvoor. Maar het brengt ons op een onderwerp dat zeer belangrijk is en het bespreken waard.
De kenner heeft natuurlijk al direct gezien dat het hier gaat om een vreemd gedraaide haarbal, omgeven door Gourmet (boeuf in dit geval, we zien dat aan de kleur), waarschijnlijk gemengd met wat maagsapjes. Wat niemand kan zien is dat dit braaksel afkomstig is van de Boez, maar dat melden we u hierbij. Hoe we dat weten? Wel, mevrouw K. heeft de haarbal ontleed en de kleur van het haar (in de kern van de bal) was wit met zwart, vandaar dus.
Maar dit alles terzijde, want waar het om gaat is het zachte weer, en daardoor blijven onze haarfabrieken op volle toeren doordraaien. Dat wil dus zeggen dat het verharen (en de haarproductie) niet is afgenomen maar gewoon, al ware het nog zomer, doorgaat, en daarmee anders verloopt dan gebruikelijk is in een normale winter. Hoe dat bij binnenkatten werkt weten wij niet, maar onze reporters kunnen er wat van.
Bij aangenaam weer helpen wij hen een handje door hen op onze buitentafel een flinke borstelbeurt te geven, maar nu regent het en het borstelen binnenshuis stelt niemand op prijs. En dan krijgt je vervolgens regelmatig zulke plekken op je vloerkleed, heh? Inderdaad, ja, want op de tegels braken is minder fijn om te doen.
En daarom mag er best even een koudefrontje komen, vinden wij.
Maar daar bent u het vast niet mee eens.

Niet de moeite waard

Wij hebben Cera nogmaals verteld dat het seizoen voor Pergola-Zitten nog niet is begonnen en dat er dus geen klok loopt om eventuele records vast te kunnen leggen.
Als het nu wél het seizoen zou zijn en de klok dus derhalve het Zitten op de Pergola van Cera wél had getimed, zouden we u kunnen mededelen dat Cera's record thans op twee minuten staat. Maar dat is dus niet het geval geweest.
En die tijd is sowieso niet de moeite van het noteren waard.

Het raadsel ontrafeld

Wel, als u goed kijkt, ziet u dat Oscar zijn poten al in de vertrekhouding heeft staan; hij is zelfs al bezig met zijn eerste pas, anders zou hij gegarandeerd omvallen. Laten wij nu naar de volgende foto kijken.

Wamy heeft zijn route verlegd omdat Oscar de straat oversteekt. Wams was wel degelijk van plan om Os te bespringen want hij kwam in looppas op de Os af, maar als Os wegloopt, gaat de snelheid er bij Wamy direct uit. Om geen gezichtsverlies te lijden, loopt Wams het Zooiplein op, alsof hij dat allang van plan was. Maar daar trappen wij van het Katblad dus mooi niet in.
Oscar steekt overigens over omdat hij zijn maatje (en oud-huisgenoot) Lima daar heeft zien zitten!

Helaas vond het begroetende neuzen achter de Slowpop plaats dus dat kunnen we u niet laten zien. U ziet wel nog net hoe Lima zich (na de begroeting) omkeert omdat hij geen zin heeft in een ontmoeting met K. en haar camera.

Het goede antwoord was dus: C!
En Annemieke had het weer eens goed...

Goede fee en feest!

Gisteren kwam er een goede fee uit Iwan's straat bij ons langs. Zij bracht geschenken voor onze haarfabrieken!
Jawel, overheerlijke boeuf mousse, en om uit te proberen: Terrine "mit Huhn"!
Nou, dat werd vast feest!
Hoezo? Wel, lees dan verder.

De Boez had eerst geen zin in eten, maar toen wij hem "iets nieuws en heel lekkers" beloofden, verscheen hij nieuwsgierig boven aan de trap.
Gelukkig sprong hij niet door het gat naar omlaag maar kwam netjes over de treden.
Fijn trouwens dat hij naar beneden kwam, want mevrouw K. heeft namelijk niet elke dag evenveel zin om hem zijn eten boven te brengen.
En toen? Wel, dan moet u weer even verder lezen.

Zodra K. het blikje met Huhn had opengetrokken, sprong de Boez op het aanrecht om Oscar (die daar al vol verwachting klaar zat) opzij te duwen. Het werd een beetje een zooitje daar, want geen van beide kon geduldig op een eerlijke verdeling wachten (wat uiteindelijk wel lukte).
Cera kreeg haar portie op de normale plek (naast de klok), maar later betrapten wij haar ook op het aanrecht, naarstig op zoek naar nog meer Huhn. Dit deed zij nog nooit eerder. (Op de foto hiernaast springt Cera net van het aanrecht af nadat mevrouw K. haar een waarschuwing had gegeven.)
Wel goede fee, wij willen u langs deze weg nogmaals bedanken voor uw lieve geste, vooral natuurlijk namens onze reporters. De Terrine is een schot in de roos, spekkie voor het bekkie etc., en vandaar dus FEEST!

Bomensnoei gepland

Onze reporters hebben een korte inspectie uitgevoerd in de Kruidentuin; dit in verband met een aangekondigde bomensnoei in de Katbladstraat.
Oscar heeft de Moerbei goed in zich opgenomen opdat hij straks gegronde kritiek kan geven op het gedane snoeiwerk, kritiek die hout snijdt, zeg maar. Bovendien moet de boom wel beklimbaar blijven, heh? En daarom zal mevrouw K. op de dag des onheils rond of in de Kruidentuin te vinden zijn om een klein beetje toezicht (ahum) te houden.
De Boez controleert zijn schuilplek onder de lavendel, maar waarom weten wij niet. Daar zal heus niet gesnoeid worden, toch? En waar Cera nu precies mee bezig was, is ons ook niet helemaal duidelijk geworden.
Overigens: tijdens de snoei (ergens volgende week) zullen onze haarfabrieken niet in de Kruidentuin aanwezig zijn in verband met hun vrees voor groene gemeentekarretjes, mannen met lichtgevende jacks en uiteraard hun zaagmachines: drie goede redenen om uit de buurt te blijven.

Het zinken teiltje (rechtsonder) heeft mevrouw K. maar alvast mee naar huis genomen; één of andere onverlaat heeft het namelijk uit de grond getrokken (het was ingegraven en afgelopen zomer bedoeld als drinkbakje voor o.a. de vlinders) en je weet maar nooit of het niet wordt meegenomen door dezelfde of een andere grapjas.
Nog even over de boom: lange tijd geleden werd ons al eens een steunpaal voor de dikke, overhellende stam beloofd en wij hopen dat die er nu eindelijk komt! Een extra krabpaal is namelijk nooit weg...

Meerkeuzevraag voor de echte kenners!

Waar gaat hier gebeuren?

A. Wams (links) gaat de Os bespringen
B. Os ziet Wamy aankomen en zal hem een lel verkopen
C. Os ziet iets of iemand anders aan de overkant van de straat en vertrekt
D. Wams springt helemaal niet want is op weg naar het Zooiplein
E. Niets van al het bovenstaande zal plaatsvinden, want ..... (invullen)

Nieuwe plank ruikt vies

Mevrouw K. had de oude krabplank verwijderd, en zo kwam het dat de Boez een paar keer erg schrok toen hij met zijn nagels in het kale stucwerk graaide. Ja, macht der gewoonte en niet bijtijds gezien dat 't ding er niet meer hing.
Wel, daarom is K. maar snel een nieuwe krabplank gaan halen, en die paste gelukkig precies, met de schroeven in de oude gaatjes dus.
Maar ja, zo'n nieuwe plank heeft wel een heel andere geur, heh? Jazeker! En daarom moest Boez er eerst goed aan snuffelen, om vervolgens de nieuwe plank af te keuren. Het loeder.

Wel, het is allemaal toch nog in orde gekomen, want Charli (minder kieskeurig) kwam weer eens langs en sloeg zonder dralen zijn nagels in de nieuwe plank. Toen wij hem met zachte hand de deur hadden uitgewerkt, kon de Boez niet anders dan zijn eigen geur aan de plank geven, over die van Charli heen dus. Erg fanatiek is de Boez nog niet, maar dat komt wel weer. Hij wil namelijk graag dat iedereen weet dat de redactie-ingang door hem wordt bewaakt, en dan moet je dus aan de slag (eh... krab) blijven, toch? Ja.