Tour kijken

Os? We zouden toch samen gezellig naar de Tour kijken?

Pure pesterij

Boez is de laatste dagen weer behoorlijk stout want wil 's avonds niet thuiskomen. Als wij hem gaan zoeken, zit hij meestal ergens in het struikgewas van de Kruidentuin. Wat hij daar precies uitvreet, weten we niet.
Maar hij komt dus wel tevoorschijn als we hem roepen.

Eerst doet Boez net alsof hij blij is mevrouw Katblad te zien en bereid om met haar mee te gaan naar huis.
Maar bij de uitgang van de Kruidentuin gekomen draait hij zich plots om en loopt weer van haar weg.
Soms klimt hij dan om haar te pesten in de Moerbeiboom. En als hij daar zit, is hij bijna niet te zien.
Mevrouw K. staat dan doorgaans te stampvoeten van boosheid, maar dat hebben we maar niet op de foto gezet. Bovendien heeft het totaal geen zin, dat stampvoeten dus, en is het daar eigenlijk veel te warm voor.

Tenslotte komt het etterbakje wel weer uit die boom, maar meegaan: ho maar!
Nee, in plaats daarvan duikt hij weer ergens tussen de struiken en laat K. zodoende voor gek staan.
Zij (K. dus) moet uiteindelijk onverrichter zake naar de redactie terugkeren, en het luik kan vervolgens niet worden afgesloten. En daar Oscar weet hoe hij het luikje open moet wrikken (terwijl het op éénrichtingsverkeer staat) en Cera met hem meelift, zwerft de halve haarfabriekenfamilie dus 's nachts op straat. Ze doen maar, het tuig, misschien vallen ze nog wat van af van die nachtwandelingen. Zo heb elk nadeel weer se voordeel, heh?

Komen en gaan....

Laatst kwam ons ter ore dat poes Pepper alweer enige maanden terug is overleden.
Zij had blijkbaar (volgens het verhaal) een tumor in haar kop en was niet meer te redden.
We hebben haar mensen helaas niet meer kunnen spreken; ze zijn ondertussen verhuisd.
Pepper was nog niet zo oud en we zullen haar markante verschijning (vooral in de vensterbank!) missen.

Tja, en hebben we dan pas weer een paar nieuwkomers in de straat gekregen, er gaan ook vaak haarfabrieken weer weg.
Zoals Anijs, zij gaat binnenkort verhuizen uit de Parallelstraat naar ergens in Den Haag; Anijs en haar mens krijgen daar een grotere woonruimte in een rustige buurt.
Anijs zal de Katbladbuurt niet al te zeer gaan missen volgens haar mens, omdat zij dan tenminste verlost zal zijn van het gepest van Monster! Wij zullen Anijs echter wel erg missen...

Twee geslaagde APK's

Hier ziet u Ollie op de onderzoektafel bij de dierenarts. Uiteraard wilde hij niet uit zijn mand komen en deed daarom alsof hij het erg druk had met een door hem haastig ingelaste wasbeurt.
Helaas trapte noch zijn mens, noch de dierenarts in dit stukje toneel.

Verder onderging de Bolle vrij rustig zijn APKtje. Hij werd uitgebreid nagekeken, kreeg zijn prikje en de gebruikelijke wormenpil. Ter afsluiting mocht hij nog even op de weegschaal.

Wel, Ol woog een paar jaar terug nog bijna 9 kilo maar is afgevallen; de weegschaal gaf nu nog slechts 6.3 kilo aan, en dat is natuurlijk veel beter voor zijn gewrichten (waarvan hij regelmatig last heeft). Ol hoopt dit najaar 16 jaar te worden.

Tja, en ondanks zijn eerdere protesten was Charli dus eveneens met ons wielhuis ontvoerd voor zijn jaarlijkse controle.
Tandjes waren een beetje vies, maar niet dusdanig erg dat er ingegrepen moest worden. Ook hij werd grondig geïnspecteerd, kreeg zijn prik etc.
De weegschaal gaf ook bij hem een lager gewicht aan dan bij zijn vorige bezoek, maar dat was geen reden voor ongerustheid. Charli is enkele weekjes ouder dan de Ol en het is vrij normaal dat bejaarde haarfabrieken gewicht verliezen; dat hoeft niks te betekenen, tenzij ze plotseling te snel vermageren.

Wel, tot slot moest het rare teentje (zie voorpoot rechts) nog even bekeken worden. Het uitstekende nageltje krijgt hij namelijk zelf niet meer op orde, dus daar moest de konijnennagelkniptang aan te pas komen. Voor het gemak werden toen ook maar zijn andere nageltjes geknipt, maar dit natuurlijk alles onder zeer zwaar protest van Charl zelf.

Terug naar huis werd er nog een beetje gemekkerd vanaf de achterbank, maar eenmaal weer thuis vrijgelaten gingen Ol en Charl snel weer over tot de orde van de dag, wat voor Ol betekende dat hij direct naar zijn mand hobbelde en voor Charl dat hij een stukje door de Katbladstraat ging wandelen. En zo was alle ellende weer snel vergeten.

Luna is weer helder

Sinds twee dagen zien wij Luna gelukkig weer regelmatig bij haar slaapkamerraam in de dakgoot zitten, en dat betekent dat zij, na haar zwerftocht over de daken (zie een vorig bericht), weer helder genoeg is om haar eigen huis te vinden.
Aan de hand van de foto's hieronder kunt zelf constateren hoe Luna's territorium in een paar dagen tijd compleet veranderd is.

Vóór de kap.
Simba en Japekop maken ruzie.

Nogmaals vóór de kap.
Luna op weg naar huis na een bezoek aan ons dakje

Na de kap: kale boel! (Maar wel meer licht voor de mensen die daarachter wonen....)
Oscar bezig met sporenonderzoek.

Wel, ons achteruitzicht is dus niet meer wat het was en het is niet vreemd dat de haarfabrieken (en dan vooral Luna) in de war zijn door het kappen van die prachtige boom.
Hopelijk komt er wat ander groen voor in de plaats, liefst in de vorm van een nieuw boompje, al was het alleen maar voor de sfeer in dit dakgebied.

Stroop- of honingtocht?

De Wams was weer eens brokjes wezen jatten bij Chali, maar had wat moeite met het openen van het luikje toen hij weer naar buiten wilde gaan.
Dat was erg grappig om te zien: hij zat best een tijdje met zijn poten te schuiven en friemelen voordat hij erachter kwam dat hij alleen maar wat harder tegen de klep aan moest duwen.

Zo, dat wat een hele klus geweest, maar nu waren zijn problemen voorbij en kon hij verder op strooptocht.
Tenminste, hij dacht dat zijn problemen voorbij waren. Want?
Wamy besloot om naar de Hoftuin te gaan, maar ondertussen had het net flink geregend.
Niet bij u?
Nou, wel in de Katbladstraat, maar dat was dus geen gewone regen.

Nee, het was honingdauw uit de bomen! (Wij noemen dat in de Katbladstraat ook wel luizenpies....)
Rechts van Wamy ziet u een grote plek natte plakzooi op de straatstenen, en de Wams maakte de vergissing om juist over deze stenen te gaan lopen. We waren aan de late kant met het nemen van een foto, maar hier kunt u zien hoe de Wams zijn rechter achterpoot bijtrekt nadat hij net nog met alle vier zijn poten vastgekleefd stond aan de straat.

En hier kunt u zien hoe groot de druppels wel niet zijn! Zo erg als nu hebben we het nog maar zelden meegemaakt.

Wel, in elk geval bereikte Wamy zonder kleerscheuren de Poort en verdween de Hoftuin in. Wat hij daarna verder nog allemaal heeft uitgevroten? We kunnen u dat jammer genoeg niet vertellen want we zijn hem niet gevolgd.

Kattenstaarten en zoekplaatje

Onze kattenstaarten doen het heel erg goed; elk jaar wordt de plant groter en bloemrijker!
Maar wie zit daar aan de voet van de plant, verstopt achter de stengels? We zagen haar bijna over het hoofd.

Nieuwe huisgenoot voor Snoesje

Dit is Harley!
De mensen van Snoes haalden deze kleine haarfabriek onlangs op bij een boerderij. Daar werd gezegd dat het kleine ventje al(!) 9 weken oud is, maar wij hebben zo onze twijfels daaromtrent, vooral omdat er meerdere nestjes waren en de mensen niet precies wisten welk kitten er nu bij welke moeder hoorde.
Harley scharrelde ergens bij een hooiberg rond toen hij werd opgehaald.
Nu woont hij dus bij Snoes, die hem niet bepaald met open poten heeft ontvangen. Hopelijk komt het allemaal goed met Harley en Snoes!

Verspilling

Vlak vóór het diner nog even een grasstengel wegkauwen, is geen goed idee. Maar dat deed Cera dus wel.
En toen zij even later haar eerste hapje Gourmet tot zich nam, kwam dat er direct met het gras en een hap schuim weer uit. De grasspriet was ook wel belachelijk lang, vonden wij.
In elk geval heeft Cera verder geen hap meer gegeten en K. heeft vervolgens de inhoud van haar voerbakje in zijn geheel in de vuilnisbak geschoven.
Wat een verspilling, hoorden wij K. denken.

Ik sleep u gewoon voor de rechter.

Charli:
Ik heb horen vertellen dat ik (en mijn huisgenoot Ollie, maar dat laat me verder koud) met ons mens en u mee moet naar de dierenarts.
Ik heb u zelfs al bezig gezien met het leegruimen van de achterbank en schoonmaken van de ruiten van uw wielhuis.
Wel, bij deze laat ik u weten dat er niets van inkomt. Ja, ik weiger bij u in te stappen want het is allemaal nergens voor nodig en geeft alleen maar ellende en stress, en zowel mijn mens als uzelf weten best dat ik daar niet tegen kan. Bovendien weet ik zeker dat het jaar nog lang niet om is, een reden temeer dus om van die trip af te zien.
Ja, het is maar dat u het weet. Dat ik niet meega dus inderdaad.
En zet u het toch door dan sleep ik u voor de rechter. Ontvoering met geweld dus. Ja, het is maar dat u het weet. U ook nog een fijne dag, mevrouw K.! Tjongejonge...

Boom gesloopt, dakgebied ingrijpend veranderd.

Waarom deze foto zo groot?
Wel, dat is omdat het dakgebied er opeens heel anders uitziet nu de grote, hoge, oude boom (een enorme conifeer) is weggehaald.
Voor wie dit gebied niet meer herkent: de boom groeide hoog boven de muurtjes en schuurdaken uit, vlak voor de laatste huizenrij, rechts naast het gebleekte(?) rode gordijn. De takken hingen over het kleine platte dakje heen, vlak boven het witte muurtje met klimop.
Tussen de takken was het goed schuilen voor onze haarfabrieken, en er werd op die plek, tussen de dikke takken, menig meningsverschil uitgevochten. Een heel belangrijke boom dus, en die is zomaar in een paar dagen tijd in stukken gezaagd en afgevoerd omdat het achterliggende huis verbouwd of uitgebouwd moet worden.
Wat de boom ook belangrijk maakte is dat er elk voorjaar een merelpaar een nest in bouwde (gelukkig hoog genoeg om onbereikbaar te zijn voor de harige jagers), en dat in de schaduw van de boom, in een oud muurtje, bijzondere (beschermde) varens konden groeien. Of die daar nu kunnen blijven groeien (of er dus nog genoeg schaduw over is) is nog de vraag, dat moeten we nog uitzoeken.
Maar voor onze haarfabrieken is het verdwijnen van de enorme boom heel schokkend; we zagen hen al verbaasd en niet-begrijpend op de "kale" plek rondlopen.

Wel, wij hoorden al een paar keer gedurende de afgelopen nachten een kat ergens op het dak mauwen, klaaglijk mauwen zelfs, maar konden hem of haar niet traceren.
Tot er gisteravond twee dames bij het Katblad aanbelden: ze riepen de hulp van mevrouw K. in want hadden aan de kant van de Parallelstraat een zwangere, klaaglijk mauwende kat gezien, op een plat dak en blijkbaar in nood. Terwijl K. met hen meeliep naar de plek des onheils, werd haar alras duidelijk dat het hier waarschijnlijk niet een zwangere poes betrof, maar Luna met haar dikke zwabberbuik! En ja hoor, het bleek inderdaad om een in nood verkerende Luna te gaan.
Nu heeft Luna al eens vaker tekenen van Katzheimer vertoond (de weg kwijt), en nu het dakgebied opeens zo ingrijpend is veranderd, had zij mogelijk weer last gekregen en was ze haar oriëntatievermogen kwijt, dat zou zomaar het geval kunnen zijn.
Helaas, haar mens was niet thuis en het is ons bovendien bekend dat hij (het mens) soms enkele dagen achtereen weg blijft voor zijn werk en Luna dan van een zogenaamde brokjes-automaat gebruik moet maken.
We konden op dit moment niet veel doen voor Luna, maar een vriendelijke buurman klom via een ladder omhoog en zette een bak water en kattenbrokjes op het dak, waarvan Luna gretig dronk en at. Ze zag er verder niet uitgeput uit, was alert en kon nog luid mauwen; er was dus geen directe noodzaak om de brandweer te bellen of levensgevaarlijke toeren uit te halen. Toch nog enigszins bezorgd ging K. even later weer terug naar de redactie.

Voor het geval Luna wel nog ons dak zou kunnen vinden, zette K. een extra grote bak water en een schaaltje brokjes op haar eigen keukendak.
Wij hoorden van een andere buurvrouw dat zij al eens had gezien dat Luna de laatste tijd steeds meer moeite heeft met het overspringen van het ene naar het andere dakje, en K. had zelf al eens kunnen constateren dat Luna nog maar net het slaapkamerraam van haar huis kan bereiken.
We weten dus niet helemaal zeker waarom Luna niet meer naar haar huis is gegaan of kan.
Afijn, vanochtend vroeg is K. natuurlijk naar de Parallelstraat gelopen om te zien of Luna daar nog op hetzelfde dakje zat, maar we konden haar daar niet meer ontdekken.
Ook konden wij haar nergens vanaf ons eigen dak zien zitten. Wel was er vannacht van de brokjes gegeten, maar ook Columbus en juffrouw Sokkevoet hebben toegang tot dit gebied, dus dat zegt niks.

Japekoppie heeft vanochtend nog sporenonderzoek gedaan, echter zonder resultaat.

Oscar dacht nog iets te zien vlakbij de plek waar de boom stond, maar kwam eveneens zonder nieuws thuis.

We moeten nu maar afwachten, kijken regelmatig uit ons slaapkamerraam of we Luna misschien ergens zien lopen of zitten en gaan af en toe bij haar huis langs om te kijken of het mens van Luna weer thuis is gekomen. Want dan willen we hem toch wel even spreken...

Idem

Lui?
Moe?
Warm!

Idem.

Mondje dicht...

De verjaardagsproeverij afgelopen zondag was helaas geen daverend succes. Oscar en Cera waren netjes op tijd aanwezig, Japekoppie was zoals gewoonlijk al ruim voor aanvang present, maar de oude Tokkie Troy verkoos niet aan de festiviteiten deel te nemen en de Boez was behoorlijk chagrijnig en had zich afgezonderd.

Hij was nota bene in de Schuilhut gekropen, waar het broeiend warm was en het vol met vieze, stoffige spinnenwebben hing. En nee, hij wilde er niet uitkomen want hij lag daar best, vond hij.
Wel, mevrouw K. besloot tenslotte maar zonder hem en T.T. te beginnen met het uitdelen van wat fliebertjes zalmpaté.
De proeverij duurde echter niet lang. Nadat de drie gasten hun flieber met smaak hadden weggewerkt, lieten ook zij de tafel (en K.) in de steek. Het was waarschijnlijk gewoon te warm voor een verjaarspartijtje.

Niet lang na het vertrek van Oscar, Cera en Japekoppie kwam de Boez uit zijn hok om gezellig naast mevrouw K. te gaan zitten en zich van de webben en andere viezigheid te ontdoen.
En toen de zon eenmaal achter de huizen was verdwenen, kwam mevrouw Troy nog even een klein fliebertje zalm halen.
Nee, een bruisend feestje was het dus niet geworden; daar was het gewoon veel te warm voor. Overigens had ook K. daar last van. Ze vergat namelijk helemaal de op de markt gehaalde haring (zonder uitjes) te serveren en kwam die pas vanochtend weer in de koelkast tegen. We houden deze stommiteit uiteraard angstvallig geheim voor Japekoppie, want al te veel opwinding met dit warme weer is waarschijnlijk niet zo goed voor hem. Mondje dicht dus, heh?

Eerst nog een knuffel

Wat is er aan de hand, Boez? Heb je verdriet?
Waarom ben je niet aan het jagen of spelen met de Os?
Waarom zit je hier al zo'n tijd te niksen en stuurs te kijken?
Ben je ergens van geschrokken soms?
Hebben ze je gepest misschien?
Of ben je gewoon zielig?

Aha! Kras op je neus!
En je wilt niet zeggen wie dat heeft gedaan?
Arm ventje.
Doet het erge pijn, Boez?
Of is het meer dat je ego een klap heeft gehad?
Heb je de pest in, Boez?

Nou, gelukkig kun je nog goed ruiken, heh? Dan valt het misschien toch wel mee met die neus.
Of zit je naar een vliegbeestje te loeren?
Misschien is het dan wel tijd om overeind te komen en op jacht te gaan, Boez!
Of moet je soms eerst nog een knuffel van mevrouw K.?
Nou, vooruit dan maar....

Opnieuw diefstal in Kruidentuin

Toen het weekend nog moest beginnen heeft iemand in de Kruidentuin alle selderijplantjes afgeknipt. Cera en Oscar ontdekten de diefstal. Eerder gebeurde dit ook al een keer met de dille.
De dief moet zeer goed ter been zijn, want ook de achterste plantjes waren gekortwiekt en daarvoor moet je toch eerst op de paaltjes klimmen en over het hekje stappen.
Gelukkig beginnen de plantjes alweer nieuwe blaadjes te vormen, maar we vragen ons toch af wie dusdanig hebberig is dat hij/zij in één keer zo ontzettend veel kruiden meeneemt...