Geen zorgen voor Oscar

Os heeft zich van de wereld afgesloten, lijkt het wel. Misschien wil hij de Kermisgeluiden niet horen (Leidens Ontzet) of de poffertjeslucht niet ruiken? In elk geval ligt hij naast de Rozemarijn in diepe slaap.

Oscar?
Gmpffffffffff.
Os? Gaat het nog een beetje met je?
Gmpffffffffffff.....
We laten hem maar verder met rust.

Wat Os niet weet is dat het bankje op instorten staat. Wij hebben al wat planken over de zitting gelegd om het gewicht van de plantenpotten beter te verdelen, maar tussen die planken in zakt het oorspronkelijke zitgedeelte langzaam steeds meer naar beneden. Os ligt tussen de planken en dus op het gedeelte dat vandaag of morgen verder in gaat zakken of gewoon afbreekt.

Maar Os maakt zich nergens druk om, is zich niet bewust van de gammele ondergrond waarop hij ligt; met zulke dingen houdt hij zich niet bezig en bovendien kent hij dat soort zorgen gelukkig helemaal niet.
Welterusten lieve Os, mevrouw Katblad gaat even ergens poffertjes eten, want dat hoort erbij op 3 oktober.....

Doe niet zo flauw!

Oscar:
Hé Boez, laten we nu gaan spelen, ja? Doe nou niet zo flauw....
Dan bijt ik effe in je nek en dan doe jij alsof je wilt vechten met me en dan gaan we samen stoeien en door de bladeren rollen, ja?

Ja, zo inderdaad. En dan bijt ik nu effe in je buik en dan duw jij me omver, goed?
Boez, waarom reageer je zo lauw? Wil je soms niet met me spelen?
Vindt je het vervelend dat ik in je buik bijt?
Zal ik dan nu maar gelijk omrollen en doen alsof jij me omver hebt geworpen? Boez?

Boez, heb ik je aandacht nog? Je doet net alsof je me helemaal niet ziet!
Boezieboez, kijk eens naar me, ik ben toch je beste vriendje?
Boez?

Maar nee, de Boez had zijn aandacht helemaal niet bij Oscar. Er was namelijk wat onrust bij het Poezenloket (u ziet Japekoppie daar ook naar kijken, bovenin de foto's).
Op dat moment wisten we niet wat de oorzaak van die onrust was, later vonden we lege voerbakjes en daarom vermoeden we dat Wamy naar binnen was geslopen. En in dat geval was het natuurlijk volkomen begrijpelijk dat de Boez even geen zin had in een stoeipartijtje op dat moment.....

Niet de bedoeling...

In de Kruidentuin konden wij zo op het eerste oog geen haarfabrieken ontdekken, terwijl het toch prachtig weer was! Maar het kon natuurlijk zo zijn dat die warmte juist een reden was om niet lekker in de zon te gaan zitten. Nee, want de schatteboutjes hadden natuurlijk zulk lekker weer niet meer verwacht en waren vorige maand al begonnen met het "werken" aan hun nieuwe, dikke bontjas, heh? Wilden wij dus haarfabrieken vinden dan moesten wij kijken op schaduwrijke plekjes....
En jawel, daar zat er één! Ziet u haar ook? Nee zeker?

Siep:
Deze plek heeft twee voordelen. Ze zien je niet zo gauw en je zit in de schaduw. Inderdaad erg jammer dat u mij wel zag want dat was dus niet de bedoeling.
Jawel, ik had u natuurlijk wel al een tijdje in de smiezen en zag u best zoeken in het struikgewas en onder de stoelen, maar dacht dat als ik me maar stil zou houden, u weer onverrichter zaken mijn tuin zou verlaten.
Ik had het dus mis inderdaad.

Uw aanwezigheid hier is nog tot daar aan toe, maar ik zou u willen verzoeken uw reporters niet in te lichten over mijn schuilplaats. Ja, ik zie ze daar best wel scharrelen tussen de bossages maar gelukkig hebben ze mij nog niet opgemerkt en dat zou ik graag zo houden.
U heeft begrip voor mijn situatie en mijn verzoek? U gaat dat dus honoreren?
Fijn zaken met u gedaan te hebben mevrouw Katblad, en dan verzoek ik u nu mijn  tuin weer te verlaten, met medeneming van uw reporters uiteraard.
U kunt hen niks bevelen? Wel, dan moet u wat beter uw best doen en een list bedenken. Ja, ik vertrouw op uw inventiviteit mevrouw K., en dat kunt u nu gaan.
Alstublieft inderdaad.

Jij duwt me altijd opzij....

In Iwan's straat stond een fiets met fietstassen. Nu snuffelen onze haarfabrieken wel eens vaker aan zulke tassen, maar Oscar en Boez waren niet van deze tassen weg te slaan. Ze vergaten dat we bezig waren met een reportersklus en lieten mevrouw K. vergeefs roepen dat ze door moesten lopen en meekomen.....

Os: Laat me er eens bij, Boez! Jij heb daar al lang genoeg geroken, schik nou maar eens een stukje op.
Boez: Ik was hier wel het eerst, heh?
Os: Ja, maar ik mag nu ook. Dit is het allerlekkerste stukje van de fietstas en dat kunnen we best delen.
Boez: Jij duwt me altijd opzij....
Os: Niet zeuren Boez, als je niet wilt dat ik duw moet je maar terugduwen.
Weet jij al wat het is?
Boez: Wat?
Os: Die geur natuurlijk!
Boez: Nee, want jij geeft me de kans niet om goed te ruiken.
Os: Jij kunt gewoon niet zo goed ruiken als ik. Kijk, dat moet je zo doen!
Boez: Ja eh .... wanneer mag ik nu weer?
Os: Als je me hebt weggeduwd natuurlijk, dummie!

Zomaar een foto

Zomaar een foto

Kwestie van geduld

Sonny:

Ze (mevrouw Katblad) is niet thuis of ze let niet op, één van de twee. En zo te zien is die ouwe taart (mevrouw Troy - red.) er ook niet, de rest (Japekop, Cera en de Boez - red.) loopt op straat. Wel, dan moest ik mijn kans maar eens schoon zien, heh? Jawel, dit wordt een prachtige dag en ik ga mijn buikje maar eens lekker vullen; helemaal gratis! Daarna zie ik wel weer hoe ik thuiskom, desnoods rollend....

Uit wiens bakje zal ik gaan eten? Kies ik het seniorenvoer van mevrouw Troy, de lichtverteerbare versie van Japekop, de juniorenbrokken van de Boez of de lightbrokken van Cera? Genoeg keuze! Het water loopt me al in de bek. Oh, wat een feestdag!  En wat een stel sukkels om het huis helemaal onbewaakt achter te laten! Maar goed, eigen schuld, dikke bult. Eindelijk ga ik eens lekker mijn slag slaan!

(Luttele seconden later....)


Auw!
Eén rake klap tegen mijn achterste en één net aan ontweken . Geen brokkies kunnen jatten door een misrekening. Wel, ik kon ook niet weten dat die Oscar daar verstopt zat, maar hij zat er dus, ik heb van hem op mijn donder gekregen en ben er door hem eruit gejaagd. Wie denkt hij eigenlijk wel dat hij is! Jat zelf ook en dat zelfs aan de lopende band, maar gunt een ander niks!
Het zat me dus weer eens niet mee. Maar opgeven zal ik zeker niet want eens gaat het me lukken en zal ik mijn slag slaan, dat is gewoon een kwestie van geduld. Deed trouwens wel zeer, die ene pets. Rotventje......

Visitekaartje?

Boez:

Zo. Past precies, heh? Dikke eh... billen? Nee, valt reuze mee....
Plantje? Ik zou een plantje pletten met mijn derrière? Wel, ik kan u verzekeren dat dat plantje er al niet meer zo goed uitzag. Nee, anders zou ik er niet op zijn gaan zitten want zoiets kan behoorlijk prikken, dat weet ik uit ervaring.

Geweldig plekje, heh? En vindt u niet dat ik goed pas in het geheel? Mooi visitekaartje toch voor het Katblad? Nee? U denkt dat de mensen zullen denken dat ik hier een boodschapje zit te doen? Dat dacht u eerst zelf ook? Ik snap niets van jullie mensen......
Volgens mij ruik ik de klapstuk. Jawel, er kwam een vleugje van die heerlijke geur mijn neus binnen.

Ik weet niet of ik hier nog lang blijf zitten. Ja, het kan zomaar zijn dat ik er opeens genoeg van heb, van het zitten in deze plantenpot. Nog een seconde of vijftien schat ik zo in, en dan ben ik er weer vandoor. Misschien wel korter inderdaad, want ik begin me te vervelen en dan weet u het wel, heh?

Ja, dan weten we het wel. Binnen een paar seconden was hij alweer weg, de Boez, want Oscar kwam langs en dan blijf je niet als een standbeeld zitten, toch? Nee, het was weer tijd voor actie.
Er zat trouwens inderdaad geen plant meer in de pot, die is ondertussen in winterslaap gegaan (terwijl het opeens weer volop zomer is). 

Die zogenaamde meur....

Cera:

Ik kwam alleen maar even een paar aaien halen omdat u toch niets om handen had. U begon zo goed met mij te knuffelen, maar nu zit u aan uw hand te ruiken en trekt u een vies gezicht. Vindt u mij zo afschuwelijk? Houdt u soms niet meer van mij?

Het klopt inderdaad dat ik lekker heb liggen rollen. Ja, eerst aan de overkant tussen de bladeren, daarna nog op enkele deurmatten en dan ook nog ergens in het gras. Nee, ik weet niet wat me nu zo aantrok op die plekken, maar de meur waarover u het nu heeft en waarom u opeens uw handen wilt gaan wassen, die heb ik zelf niet echt bewust opgezocht en bovendien kunnen we discussiëren over wat dat woord "meur" precies voor u inhoudt en hoe ík dat vervolgens weer ervaar. Wij zouden dat bijvoorbeeld kunnen bespreken terwijl u gewoon nog even doorgaat met mij te knuffelen, uw handen stinken immers nu toch....

U ziet daar vanaf?
Ik moet mij eerst maar eens grondig gaan wassen, raadt u mij aan?
Wat dus net zo prettig begon, zetten wij definitief niet verder voort?
Vanwege die meur, zoals u dat noemt?

Ja ja, ik snap het en u hoeft niet zo demonstratief aan uw handen blijven ruiken. Loopt u maar gauw naar de kraan, dan zal ik ondertussen kijken wat ik aan die meur kan doen, maar ik denk niet dat ik op korte termijn daarvoor een oplossing kan vinden.
Jammer dat u niet genoeg van mij houdt om die zogenaamde meur te negeren en door te gaan met ons gezellig samenzijn.
Komt er zo nog visite trouwens? Ja? Wilt u dit - over die meur - dan alstublieft niet tegen die mensen vertellen? Nee, want anders kom ik vandaag qua aaien en knuffels niet meer aan mijn trekken, en dat zou jammer zijn, vindt u ook niet? Dreigende depressie, ja. U belooft mij de gasten niet in te lichten over eh..... u weet wel? Dank u wel voor uw medewerking mevrouw Katblad, ik reken op u.

Zomaar een foto

Bofkont!

Ollie:
Laat mij met rust want ik volg een spoor. Nee, ik weet nog niet wat het precies is of is geweest, maar het is belangrijk genoeg voor mij om dat uit te vissen en daarom volg ik het. En daarbij wens ik geen bemoeienis van wie dan ook, dus mag u mij hierbij niet storen.

Mevrouw Katblad:
Nou Ol, wij willen ons er echt niet mee bemoeien, maar hoe komt het nu dat jij, als je een spoor volgt, altijd weer uitkomt bij onze vuilnisbak? Ah, weet je zelf ook niet?
Maar wat een geluk Ollie, dat die vuilnisbak maar een paar meter van jouw eigen huis vandaan staat, heh? Ja, je zult inderdaad maar altijd zoveel mazzel hebben.... Bofkont!

Zomaar een foto

Losse foto's

Omdat er veel leuke, mooie of grappige foto's blijven liggen op de redactie (geen verhaal bij maar ook niet nodig.....) en wij u die toch willen laten zien, hebben wij de rubriek "Zomaar een foto" in het leven geroepen. Vooral met het mooie weer van nu wordt er volop genoten van het buitenzijn door de haarfabrieken, en op deze manier kunt u een beetje met hen (en van hen) meegenieten....
Veel plezier met deze nieuwe rubriek!

Zomaar een foto

Hanenkam

Geheel onverwacht hadden wij Thassos weer eens op bezoek. Hoewel, zo onverwacht was het nu ook weer niet, want de terrasstoelen van het restaurant zijn naar de winterstalling gebracht en dus heeft Thas geen moer meer te doen. Wel, hij kwam langs, snuffelde wat rond en dook vervolgens met zijn snuit in onze grote waterbak.
Japekoppie, die zich elke dag weer een beetje beter lijkt te voelen, keek verontwaardigd toe hoe de brutale terraskat met zijn poot in het water zat te roeren. Ja inderdaad, op verboden terrein heh?

Thas moest natuurlijk een plekje bladervrij maken zodat hij makkelijker kon drinken, en dat lukte hem.

Toen Thas klaar was met drinken, verdween hij achter een fietswiel; blijkbaar had hij geen zin in een confrontatie met Japekoppie.
Deze laatste snuffelde zorgvuldig elk plekje af waar Thassos had gezeten of had gestaan, en wij vroegen hem nog of dat nu persé nodig was. Ja, dat was nodig, liet Japekop weten.

Vervolgens stak Thassos de straat over en liep in een grote boog om de redactietafel heen. Hij zag er niet bepaald vrolijk uit en wij vonden het heel vreemd dat hij bij Japekoppie was weggelopen zonder zijn bekende gegrom en dreigende gebaren, en dat hij nu ook zomaar Oscar met rust liet. Oscar verbaasde zich daar trouwens ook over. Immers: Thas is een ras-pestkop en zal geen gelegenheid voorbij laten gaan om een andere haarfabriek op zijn nummer te zetten (zie een vorig bericht over Thassos). Er klopte dus iets niet.

Na wat tussen de bladeren gesnuffeld te hebben, slofte Thassos aan de overkant van de straat verder in de richting van de Kruidentuin. En Japekoppie?

Die zette de achtervolging in.
Waarom?
Wel, dat weten wij dus niet en hij wilde het ons ook niet vertellen. Feit is dat hij niet van plan was om Thassos in te halen; om dat te bereiken had hij harder moeten lopen. Maar loslaten was er blijkbaar ook niet bij want Japekop volgde de terraskat tot in de Kruidentuin.

Wat daar in die tuin gebeurde weten wij niet, we kunnen er alleen maar naar raden. Want opeens hoorden wij een hoop gekrijs en gegrauw, en even later kwam Japekop terug naar huis met een flinke hanenkam op zijn rug.
Mevrouw Katblad ging nog even snel in de Kruidentuin kijken of er soms nog andere katten waren, maar zij zag er geen en ook Thassos was daar niet meer.
Japekoppie had verder geen commentaar. Hij wilde echter wel nog wat pasta uit de tube; dat spul schijnt hem erg goed te doen en sterk te maken...