Worden onze reporters filmsterren?

Vanmiddag kwam een verslaggeefster van TV West opnamen maken bij het Katblad met een heuse filmcamera.
Het was de bedoeling om een korte reportage te maken van mevrouw K. en haar reporters.
Helaas regende het nogal flink, en dus waren wij er niet zeker van of onze haarfabrieken zouden meewerken. We zijn immers net in onderhandeling over hun nieuwe arbeidscontracten met allerlei voorwaarden met betrekking tot slecht weer en meer van dat soort dingen, heh? U heeft daar pas nog over kunnen lezen.
Maar ja, op de televisie komen? Dat is toch wel andere koek dan het Katblad, dan gefotografeerd worden met een klein digitaaltje, toch? Waren onze haarfabrieken bereid hun medewerking te verlenen ondanks het hondenweer? Of kwam de journaliste voor niets?
Morgen doen wij ons verslag van deze bijzondere gebeurtenis!

Vreemde gast

Gisteren zagen wij opeens deze bijzondere gast op onze pergola zitten. Jawel, een roofvogel, maar welke?
We hadden niet de kans om nog een (scherpere) foto van onze bezoeker te maken; hij vloog snel weg toen hij door had dat we hem op de foto wilden zetten. Maar misschien is er iemand die weet tot welke soort deze vreemde gast behoort?

Verkeerde inschatting

Toen wij laatst in de Hoftuin waren hoorden we opeens een vreselijk zielig gemauw van het keukendak van de Borderliner (blafbeest) komen.
Mevrouw K. zag hem eerst niet zo gauw, maar zodra zij "Wie is dat?" had geroepen, zag zij Iwan; hij stond op het punt de Poort over te steken en snel drukten we op de knop van de camera.
Wat u nu ziet is dus Iwan in zijn sprong van dakje naar balkon, en dat bedoelen we dus met "de Poort oversteken".
Tijdens de sprong hield het klaaglijk mauwen gewoon aan want Iwan is erg bedreven in sporten en praten op hetzelfde moment.

Waarom Iwan dan zo mauwde, vraagt u zich misschien af?
Wel, hij wil er altijd gewoon zeker van zijn dat wij op hem wachten en niet stiekem weggaan als hij bezig is naar ons toe te komen, zo eenvoudig is het. Aandacht trekken, inderdaad!
Wel, mevrouw K. ging heus niet weg want vond het veel te leuk om Iwan weer eens te zien.
Hiernaast ziet u Iwan op het randje van het balkon, daarna hoefde hij alleen nog maar de trap af om bij ons te komen.

Beneden (in de Hoftuin) gekomen dook hij tot onze verbazing gelijk met zijn snufferd in een plukje gras. Hij was toch gekomen om tenminste een paar aaien te halen of een klacht in te dienen? Tenminste, zo gaat het er doorgaans aan toe. Maar nee, nu liet hij ons gewoon wachten en deed wat hij eerst wilde doen. Zo zie je maar, haarfabrieken gedragen zich vaak expres niet zoals je verwacht en dat doen ze om de mens in verwarring te brengen. Noteert u dat even? (Erg belangrijk!)

En van het ene plukje gras schoof hij door naar het andere polletje.
Mevrouw Inge echter (die met mevrouw K. was meegekomen naar de Hoftuin en een grote fan van Iwan is), kon niet wachten tot Iwan klaar was met zijn grasvreterij en begon alvast in zijn vacht te kroelen. Iwan deed alsof dat de gewoonste zaak van de wereld was en kauwde lekker door.

Wat niemand in de gaten had was dat Myo ondertussen naderbij was gekomen en jaloers zat toe te kijken. Hoewel, het kan ook zijn dat hij niet jaloers was maar zat te wachten op het moment dat de mensen waren opgedonderd en hij Iwan (die hier door zijn partij Hof is Vol als illegaal en indringer wordt beschouwd) uit de tuin kon zetten.
Nee, bij Myo weet je het maar nooit en dat onberekenbare is juist zijn grote kracht.

En kijk eens aan: ook Harremans was op het toneel verschenen!
Hij zat er minder relaxed bij dan Myo, maar dat is alleen maar logisch als je bedenkt dat hij de "knecht" is en Myo de grote baas, toch?

Maar wie niet sterk is moet slim zijn, en Harry bedacht daarom een geweldig plan. Hij kroop tussen de planten weg en zou dan later, als de mensen weg waren of tenminste een eindje uit de buurt, een verrassingsaanval inzetten. En wat zou Myo dan trots op hem zijn, heh?
Ja, Harry zit hier echt tussen het groen!
En nee, wij zagen hem ook niet meer...

Mevrouw Inge (die eindelijk klaar was met het kroelen van Iwan) liep met mevrouw K. mee naar het midden van de tuin. Iwan hobbelde achter hen aan, want ook daar stonden genoeg graspollen om lekker van te smullen en hij vond het blijkbaar gezelliger om in de buurt van de mensen te blijven.
Op de voorgrond (foto) de plek waar Harry zat verstopt, daarachter dus een niets vermoedende, graskauwende Iwan.
Nu kon het elk moment gebeuren: de aanval van Harremans op Iwan! Oh, wat was dit spannend!
...............................................
...............................................
...............................................

Maar de verrassingsaanval van Har bleef uit, en omdat mevrouw K. zich afvroeg of hij zich daar eigenlijk nog wel verstopt hield, duwde ze wat plantjes opzij, net zolang tot wij deze foto konden maken. Jawel dus, Har zat er wel degelijk nog, had zich niets aangetrokken van de woelende handen en zat nog steeds naar Iwan te loeren. Maar hij leek niet van plan de Grote Rooie aan te vallen; hij leek zowaar eerder een beetje bang!

Het kan zijn dat wij de situatie verkeerd hebben ingeschat. Wij hebben eigenlijk ook nog nooit eerder gezien dat Harremans Iwan aanviel of pestte, dus het kan zomaar zijn dat Iwan een soort van gedoogd wordt door de Partij Hof is Vol, iets wat te maken kan hebben met zijn flink voorkomen en zelfverzekerd gedrag. In elk geval moesten wij vaststellen dat Harry niet in actie kwam en waarschijnlijk ook niet zou komen. Wij lieten hem tenslotte maar achter tussen de varens en ander groen spul.

Iwan liep nog even met ons mee naar de Poort, maar hij ging niet mee naar de Katbladstraat en dus namen we afscheid van hem.

We weten niet of Iwan op zijn terugweg naar huis (via de balkontrap dus) Myo nog is tegengekomen. En als dat wel zo was, of dat dan wellicht nog tot problemen heeft geleid. Maar eigenlijk denken we dat Iwan uitstekend in staat is zijn eigen boontjes te doppen, en daarom konden we met een gerust hart naar de redactie terugkeren.

Er staat me iets van bij

T. Troy:
Die rood-gevlekte spierbundel (Oscar - red.) kan nou wel zeggen dat hij hier woont en dat dit zíjn slaapplek is, maar daar kan ik me niks van herinneren. Volgens mij woon ik hier al jaren alleen met mijn zoon (Japekoppie - red.) en wat me allemaal verder af en toe voor de poten loopt is lastig volk en slechts op bezoek, dat kan niet anders. Je maakt mij namelijk niet wijs dat we hier in dit kleine huis met vijf wonen, dat zou mevrouw K. nooit toestaan. Toch? In elk geval heb ik die rood-gevlekte gezegd dat ie op moet rotten en dat deze sofa van mij is, of hij dat nu leuk vindt of niet. En nu lig ik dus hier. Ik kan me alleen niet herinneren dat dit lekkere kussentje hier al eerder lag, ik moet het over het hoofd hebben gezien. Of ze (mw. K. - red.) heeft het hier net neergelegd, dat kan natuurlijk ook.

Even later

Er begint me opeens iets te dagen en ik geloof dat ik die spierbundel toch al wel eens eerder hier binnen ben tegengekomen. Het zou zelfs kunnen dat hij hier inderdaad ook woont, want er staat me iets van bij dat er één huisgenoot is die, als hij de kans krijgt, je bakje Gourmet leeg vreet, en nu hij daar zo ligt kan ik me opeens ook weer herinneren dat ik zelf eigenlijk al heel lang niet meer op deze sofa heb gelegen. Nee, een duidelijke reden daarvoor kan ik niet bedenken, daarom.

Wel, ik heb inderdaad maar plaats voor hem gemaakt, al weet ik niet precies waarom. Ja, het is inderdaad een erg fijn kussentje en een mooi plekje, en eerlijk gezegd heb ik dus best een beetje de pest in. Dat het dus toch van hem lijkt te zijn, dat kussentje ja.

Druivenbewaking

Oscar:
Hoezo nieuwe recordpoging Pergola-Zitten? Welnee, hoe komt u daarbij? Dan zou ik wel een andere plek uitzoeken, bijvoorbeeld daar waar een paar balken bij elkaar komen en ik wat meer ruimte en steun heb.
Nee, op dit moment zit ik hier om een heel andere reden.
U wilt weten welke? Loopt u dan even om? Ja, dan kunnen we elkaar beter in de ogen kijken en naar de mond praten, bij wijze van spreken dan.

Zei u nu niet laatst dat de druiven toch nog, ondanks gebrek aan zon en warmte afgelopen zomer, op smaak zijn gekomen? En dat ze nog lekker zijn ook?
En vertelde u ook niet dat u zich nog goed herinnert hoe een paar jaar geleden een oude mensendame met een tweewielkarretje langs kwam om uw druiven te stelen?
Jawel, u zag haar wel vaker door de straat komen met haar karretje met mandje, kromlopend, schuifelend, voor zich uit mompelend, weet u nog?
En dat een overbuurvrouw die oude dame had betrapt (en uzelf trouwens ook) bij het plukken van uw druiven! Jawel, weet u nog? Dat zij opeens niet meer stram en stijf bleek en in snel tempo haar mandje vulde met die overheerlijke druiven, en er behoorlijk snel vandoor ging toen u daar wat van zei! Ah, u weet het weer.
Wel, ik dacht: ik ga op de druiven van de redactie passen opdat ze niet weer gestolen worden.

En daarom lig ik hier, vlak boven de druiventrossen, en dus niet om mijn record Pergola-Zitten te verbeteren.
Nee, stel je voor! Iedereen kan op zijn klauwen natellen dat het in deze tijd van het jaar elk moment kan gaan storten of waaien, en met dat weer is zo'n recordpoging natuurlijk geen doen, heh? Onverantwoord inderdaad. Gladde balken, kou vatten, medelijden van voorbijgangers.... Nee, volgend voorjaar is een betere tijd, ijs en weder dienende zeg maar. Bovendien ben ik de recordhouder en heb geen haast.

Maar u denkt dus dat mijn druivenbewaking niet echt nodig is?
U heeft de rolwieldame al een tijdje niet meer gezien? Zou ze.....?
In dat geval is het inderdaad misschien beter dat ik naar beneden kom, en wellicht dat we dan nog even samen een rondje kunnen lopen, heh?
Het is al bijna tijd voor het diner, meent u? Wel, in dit geval kom ik natuurlijk direct naar beneden. Ja, ik begon inderdaad al wat last te krijgen van mijn evenwicht, dus eigenlijk komt het me wel goed uit dat we gaan eten.
Wacht u even?

......................................

Ouderwets op rooftocht!

Voor de tweede keer op één dag zagen wij Wamy door Charl's en Ollie's luikje naar buiten komen. En tevens zagen wij hem daarna direct neervallen om zichzelf eens even goed te poetsen, regen of niet.
Wel, wij schatten zo in dat Wamy niet daarbinnen was geweest om stof af te nemen, te dweilen of andere schoonmaakbezigheden uit te oefenen en zich daarom nu zo flink diende te poetsen.
Nee, wij denken eerder dat het mens van Ch en O (tevens onze buurvrouw) de voerbakjes flink had gevuld met misschien wel een nieuw merk brokjes (uiteraard van uitstekende kwaliteit) en dat de Wams was uitgenodigd voor een kleine proeverij. Hoewel, de Wams had ook diezelfde ochtend al voor het Poezenloket gezeten om de situatie bij de redactie op te nemen (is dat mens van Katblad er of is ze toevallig net effe weg en kan ik mijn kans schoon zien?), dus het kan ook nog zo zijn dat hij weer eens ouderwets op rooftocht was.

In elk geval hoeft de Wams zich nergens meer zorgen over te maken, want hij heeft een paar maanden geleden zijn definitieve verblijfsvergunning (en daarmee ook woonvergunning bij MaGiz) binnen weten te slepen en zal dus niet meer uitgezet kunnen worden. Zijn chip (met adres van MaGiz) is daarvan het bewijs.
Verder hebben we van horen zeggen dat Wamy ook niks meer met zijn moeder te maken wil hebben en zijn moeder niks meer met hem, dus terugkeer naar zijn vorige adres lijkt uitgesloten.
Of Sonny en Gizmo daar nu zo blij mee zijn is echter nog de vraag.

Ontgroeningsactiviteiten

Gisteren wilde mevrouw K. graag even een kijkje gaan nemen bij het Gevaarlijke Water omdat zij had vernomen dat de bomen daar zouden worden gekapt, en dat is natuurlijk belangrijk nieuws.
We waarschuwden onze reporters dat deze wandeling niet voor hen was bedoeld omdat er mogelijk enig lawaai zou kunnen losbarsten op onze uiteindelijke bestemming, maar Os wilde persé mee en Cera eveneens. Op de foto ziet u de Os die pas op de plaats maakte toen hij de werkmannen (zagers) in het oog kreeg.

Jawel, met net en al was deze boom al omgezaagd. Blijkbaar waren de mannen al vroeg begonnen, want de kade was al bijna helemaal ontgroend, om het maar zo te zeggen.

Slechts drie boompjes stonden nog overeind....

Oscar snapte er natuurlijk niets van en was erbij gaan zitten. Zijn bek viel bijkans open.

Opeens hoorden we luid gemekker en kwam Cera ons voorbij rennen. Ze werd achterna gezeten door Wamy en was bijna het water in gedoken!
Gelukkig hield Wamy zich daarna gedeisd en joeg hij ons model niet over de rand, misschien ook wel omdat mevrouw K. hem een ernstige vermaning had toegeroepen.

Toen gebeurde er van alles tegelijk waardoor we alle haarfabrieken uit het oog verloren.
In de verte namelijk kwamen er prikkemannetjes aangelopen, en u weet vast wel dat haarfabrieken dat soort mensen liever niet tegenkomen. (Ze zijn doorgaans met teveel en schreeuwen veel te hard tegen elkaar.) Os nam gelijk de benen; wij zagen hem pas veel later weer terug op de redactietafel.

Daarop werd ook nog eens de kettingzaag aangetrokken en dat was een goede reden voor Cera en Wamy om de Parallelstraat in te vluchten.
Cera kwamen wij later halverwege die straat weer tegen, verscholen achter een struikje, Wamy zagen wij in het geheel niet meer; misschien was hij naar huis gegaan maar het kan ook zijn dat hij van de gelegenheid gebruik maakte om "ergens" brokjes te gaan jatten.

Mevrouw K. bleef nog even rondhangen om wat foto's te maken van het rooien van de boompjes.


Medio november zullen hier nieuwe bomen geplant worden, de oude moesten weg omdat ze met hun wortels de straatstenen omhoog drukten.
Volgens de verklaringen van de gemeente zijn er maatregelen genomen waardoor dit niet weer kan gebeuren. We zullen het gaan zien.

Nieuwe contracten aangaande gewoon en buitengewoon verlof

Tijdens het onweersgedonder en daarop volgende hagelbuien eerder deze week, zijn onze reporters voor een vergadering bijeengekomen op het bed van mevrouw K. Toen zij (de haarfabrieken) klaar waren met hun bespreking, legden zij één voor één (dus stuk voor stuk) hun eisen op tafel. Wel, ze hadden goed hun best gedaan (dat bleek wel uit de lange lijsten), maar erg verbaasd over hun eisen waren wij niet.

De Boez (foto) verlangt voortaan (betaald) verlof tijdens onweer, hagel, regen, wind en erger (inclusief natuurrampen). Alsof mevrouw K. hem regelmatig met hondenweer naar buiten stuurt, heh? Wel, de Boez heeft dit graag op papier staan, dus of we zijn contract even willen aanpassen. En als we dan toch bezig zijn met het verbeteren van de werkomstandigheden, kunnen we even regelen dat de vuilnismonsters, prikkemannetjes of andere figuren met lichtgevende jasjes geweerd worden uit de Katbladbuurt?

Mevrouw Troy wil graag vastgelegd hebben dat ze recht heeft op een onmiddellijk ingaande flexibele pensioenregeling, dat wil zeggen dat zij op elk moment zelf kan beslissen of zij aan het werk gaat of niet, dus van haar pensioen kan genieten of aan de slag wenst te gaan voor het Katblad. Dit heeft te maken met haar Katzheimer en het feit dat zij op sommige momenten denkt dat zij met pensioen is gegaan en het volgende ogenblik dat weer vergeten is. Wel, we denken dat we wel iets voor haar kunnen regelen.
Wat betreft weersomstandigheden stelt mevrouw Troy geen eisen; sinds haar Katzheimer zoekt ze de ergste buien zelfs op en schept er groot genoegen in zich helemaal nat te laten regenen.

Oscar eist alleen maar kort verlof tijdens onweer en hagel, en verder maakt het hem niks uit, werkt hij zich sowieso te pletter en doet overdag af en toe een hazenslaapje om zijn overbelaste brein even tot rust te laten komen. Wel, daar deden wij al nooit moeilijk over, maar wij zullen voor zijn gemoedsrust het recht op hazenslaapjes vastleggen in een nieuw contract.

Cera denkt dat zij beter tot haar recht komt bij het Katblad als ze zelf haar werktijden mag bepalen. Dat zou kunnen betekenen dat ze minder tijd aan reportages zal besteden maar daarentegen meer tijd aan haar uiterlijk en knuffelbehoefte, en als topmodel meent ze daar ook recht op te hebben.
Voor reportages eist zij bovendien extra beloning omdat dergelijke activiteiten voor haar gevaarlijker zijn dan voor onze andere reporters (daarmee doelt zij op confrontaties met de pestkoppen en leden van Hof is Vol die wij regelmatig onderweg tegenkomen). Na zo'n mogelijke confrontatie eist zij ook nog eens verlof voor de rest van de dag omdat zij dan meent te moeten kunnen "bijkomen" van de schrik en dergelijke.

Japekoppie tenslotte heeft natuurlijk ook zijn eisenlijstje ingeleverd.
Ten eerste wil hij gezien zijn leeftijd meer zogenaamde "thuiswerkdagen" en minder buitenreportages, zeg maar. En als hij zin heeft in het maken van zo'n buitenreportage, wil hij volledig vrij zijn bij het kiezen van een route en bepaalt hij zelf wie er met hem mee mag.
Wel, met dit laatste punt heeft met name de fotograaf uiteraard veel moeite, want zonder foto's geen behoorlijke nieuwsverslagen, toch?
Natuurlijk eist Japekop als beloning voor iedere klus die hij verricht voor het Katblad een kaasproeverij, maar die kan hij op zijn buik schrijven (al helemaal als hij net doet of hij zijn maagzuurrempilletje heeft doorgeslikt en wij het even later terugvinden op het aanrecht).

Wel, mevrouw K. zal aan de slag moeten. Het wordt een kwestie van wikken en wegen, bepalen van wat redelijk is (qua eis) en wat niet (qua Katbladbelang), en vervolgens moeten dan de nieuwe contracten worden opgesteld. E.e.a. moet voor 1 oktober a.s. (laatste kwartaal) in orde zijn.

Bijzonder bezoek in Hoftuin

Gisteravond werden wij attent gemaakt op de aanwezigheid van een egel in de Hoftuin, maar toen we daar aankwamen zagen we aanvankelijk alleen Igor wat rondstruinen.
Wel, even later hadden wij ook de egel in beeld. Het was een behoorlijk flink exemplaar.

Hij zat vlakbij de vlinderstruik en we denken dat we hem stoorden tijdens zijn maaltijd. Slakken genoeg in de Hoftuin, dus gelukkig eten zat voor de egel. Maar hoe zou hij hier gekomen zijn? Zomaar midden in de stad in een tuin zonder verbinding met aangrenzende tuinen?
De egel moest ongezien door één van de twee Poorten zijn gewaggeld, maar eerder was hij dan uit de Katbladstraat of Iwan's straat gekomen, een andere route is er gewoon niet!
Een groot raadsel!

We vroegen Igor nog of hij misschien meer wist, maar Igor hield zich van de domme of had geen zin om informatie te verstrekken, zelfs niet nadat wij hem stevig hadden geknuffeld.
Toen we even later weer langs de vlinderstruik liepen was de egel vertrokken. We hopen hem echter vanavond weer aan te treffen, als hij tenminste van plan is nog wat langer in de Hoftuin te blijven logeren.

Nergens goed voor

Mevrouw K.:
Boez, zou je je pootjes niet een keer gaan wassen? Ja, we snappen best dat het buiten nat en vies is en dat er af en toe een kuiltje gegraven moet worden (of dichtgegooid ja), maar zo af en toe een klein wasbeurtje zou geen kwaad kunnen, toch? In elk geval voordat je zo naar boven gaat en op het grote bed gaat liggen, heh?
Hoezo nergens goed voor?

Kopzorgen 2

Wel, de hoofdredacteur hebben we gisteravond nog de deur uit weten te werken toen de fles wijn leeg was, maar we maken het bericht over onze kopzorgen toch maar even af. Al is het alleen maar om u te laten zien dat het nog niet zo eenvoudig is om een goede kopfoto voor het Katblad te maken!
De foto hiernaast moesten wij ook helaas afkeuren vanwege het overheersende wit (van het bankje) waardoor de koptekst (zoals dat heet) niet goed uitkwam. Huppa, aan de kant dus!

En toen kwam Cera opeens voor de lens. Waar ze nou zo snel vandaan was gekomen weten we niet, maar opeens zat ze vol in beeld, net op het moment dat we afdrukten. Ja, ook dergelijke dingen gebeuren regelmatig; haarfabrieken hebben namelijk zo hun eigen opvattingen over wat een mooi plaatje is. Helaas Cera, iets te dichtbij en daardoor niet scherp! Nee, we gaan niet fotoshoppen als dat niet strikt noodzakelijk is.

Leuk geprobeerd, maar dus niet spannend genoeg.


Goed gedaan Boez, maar je moet iets meer naar rechts.
Doch Boez ging niet naar rechts want moest opeens erg nodig een grote boodschap doen en sloeg druk aan het graven.

Deze foto was eigenlijk best wel geschikt als nieuwe kopfoto! Maar Os zat hier naar een kakkende Boez te kijken. Wat daar mis mee is? Wel, elke keer wanneer mevrouw K. het Katblad zou openen zou ze daardoor weer herinnerd worden aan een poepende Boez! Nee, dat is niet om te lachen!

Ook leuk, maar er blijft niets van over als je in deze foto gaat snijden...

Afgekeurd wegens "kaal" middengedeelte.

Ha! Misschien leuk om ze alledrie tegelijk op de kiek te zetten? Moet je ze wel dicht bij elkaar krijgen, moeilijk, maar we probeerden het toch.

Nee, werd inderdaad ook niks omdat de reporters niet goed meewerkten, niet even netjes bij elkaar wilden gaan zitten. Stom plan ja, maar hoop doet leven toch?

Wel, we gingen zo nog een tijdje door totdat Oscar het opgaf. Nee, echt geen zin meer, bekijk het maar mevrouw K.! Voor dit soort werk ben ik niet aangenomen.

En Cera begon zich stierlijk te vervelen en kreeg bovendien last van een jeukaanval.
Nog een poging wagen met alleen de Boez als model dan?

Wel, de Boez was al op weg naar huis en zat halverwege zijn staart te fatsoeneren. Zak er maar in met je camera, hoorden we hem denken.

Ruim twee uur bezig geweest voor de perfecte "Kopfoto". Honderdtachtig keer afgedrukt en batterij zo goed als leeg. En allemaal moe en chagrijnig (en mevrouw K. dus erg teleurgesteld).
Alles voor niks.

Mevrouw K. heeft nu besloten om de kopfoto maar even uit haar hoofd te zetten, voor ze wegzakt in een herfstdepressie (ja, die liggen alweer op de loer, kijk  maar uit!) En verder gaat ze gewoon weer lekker ontspannen haar rondes met de reporters lopen en laat de rest aan het toeval over. We hopen dat u daar begrip voor kunt opbrengen...