Met vreugde kunnen wij u berichten dat de verdroogde pollen (lekkerste gras uit de buurt) onder de balkontrap in de Hoftuin zijn afgeknipt. Nu hebben de nieuwe sprieten tenminste weer de ruimte en licht genoeg om uit te groeien tot nieuwe bossen fris groen.
Eén van de mensen heeft daarnaast gezorgd voor wat bodembedekkers tussen de pollen, zijnde klimop-plantjes. Wij vrezen echter dat deze plantjes slechts gaan kruipen en de pollen zullen gaan verdringen, maar misschien is dat ook wel de bedoeling? Om het geheel te beschermen tegen gravende poezenpootjes, is er tenslotte een net over het perkje heen gelegd. Op de foto ziet u Panda vertwijfeld kijken; hij heeft al enige pogingen gedaan het net te verwijderen, maar zonder veel succes.
Het zal hem uiteindelijk best wel gaan lukken (zeker als zijn broer Harry hem komt helpen), maar voor dit moment heeft hij de hoop opgegeven, lijkt het.
Vervolgens ging Panda elders in de tuin op zoek naar andere sprieten om op te kauwen.
Doch ook in de hoek waar u hem op de foto ziet staan stond geen gras. Wij vroegen hem waarom hij niet naar het centrum van de tuin ging, want daar staat genoeg fris gras. Ja, wel van mindere kwaliteit dan onder de balkontrap, maar evengoed goed kauwbaar.
Wel, het werd ons al snel duidelijk waarom hij in de buurt wilde blijven van de trap, want opeens hoorden wij vanaf het balkon wat prrr-geluidjes komen.
Ha Igor! Die wilde natuurlijk graag afdalen naar de tuin, maar zou dat niet doen zolang Panda onderaan die trap bleef rondhangen!
De situatie werd ons nu duidelijk; Panda's behoefte aan wat groen was niet groot genoeg - hij hield liever Igor in gijzeling.
Wij zullen u uiteraard op de hoogte houden van de stand der pollen. Onze reporters zullen ons daarbij vast en zeker gaan helpen.
Welkom bij Het Leidsch Katblad
Wij brengen u afwisselend regelmatig en onregelmatig nieuws over stadskatten die wonen in de "Katbladbuurt" in het centrum van Leiden, Zuid-Holland. Wij nemen u af en toe mee op onze rondes door de buurt en doen verslag van gewone en bijzondere gebeurtenissen op straat en bij de redactie thuis.
De hoofdredacteur verklaart hierbij dat wij alle gebeurtenissen naar waarheid weergeven, maar maakt u er tevens op attent dat wij niet aansprakelijk zijn voor de door de haarfabrieken gedane uitspraken, hun taalgebruik en/of gedrag, en wijzen u er daarom nadrukkelijk op dat het lezen van dit Katblad geheel voor eigen risico is.
Zie voor meer info over de redactie en katten de linker kolom van deze digitale krant.
maandag 9 april 2012
zondag 8 april 2012
Trots op Nepeta-land!
![]() |
| Kaija |
Hoort die bij u? Niet dus. Nee, dacht ik al want hij doet wat schichtig en die van u zijn allemaal even brutaal. Ik geloof trouwens dat ik hem wel eens eerder gezien heb. Hoftuin, klopt dat? Ja, nu weet ik het weer. Ik was daar namelijk laatst, had helemaal geen kwaad in de zin en kwam alleen even een kijkje nemen. Beleefdheidsbezoekje zou je kunnen zeggen. Komt die halve zool naar me toe en begint me te meppen. Schreeuwde daarbij ook nog dat het Hof al vol was en dat ik moest wegwezen. Ik natuurlijk terugschreeuwen, maar ik ben 'm daarna toch maar gesmeerd. Nee, had geen zin in trammelant.
![]() |
| links Kaija, rechts Harry |
Wel, ik denk dat ik die Harry maar eens een koekje van eigen deeg moet gaan geven. Het is maar net hoe je het bekijkt uiteraard, maar de Kruidentuin zou ook zomaar vol kunnen zijn, heh? Omdat ik dat vind en het hier mijn tuin is. En in dat geval heb ik het recht deze keer hém op zijn nummer te zetten.
Nee, ik heb geen partij achter me, maar u brengt me wel op een idee. Wat dacht u van "Trots op Nepetaland"? Want omdat het hier zo vol Kattenkruid staat, komen er regelmatig nogal wat illegalen langs om met hun vieze klauwen door mijn Nepeta te graaien en er hun smerige neuzen in te steken. En je weet maar nooit wat voor enge ziektes ze allemaal mee brengen en hier achterlaten. In de vorm van boodschapjes inderdaad. Bovendien, als ze de smaak te pakken hebben, zouden ze het zomaar in hun kop kunnen krijgen hier te willen blijven en dat kunnen we niet hebben.
Ja, zo'n partij zie ik wel zitten, vooropgesteld dat ik de baas word. Partijleidster Kaija dus, ja. Leden? O ja, dan moet ik natuurlijk ook leden hebben. Dat kan inderdaad nog een probleem worden want eigenlijk wonen hier niet veel andere haarfabrieken. Wel, Siep wordt natuurlijk lid als ik haar zeg dat ze dat moet worden. Mijn huisgenote, ja. Fel wijf, haar op de tanden en scherpe klauwen, kan er erg gevaarlijk uitzien en heeft een behoorlijk stemvolume. Nee, ikzelf kan haar wel aan maar ik kan me heel goed voorstellen dat ze anderen de stuipen op het lijf jaagt. Dus één lid heb ik al. Verder wordt het wat moeilijk. Hebt u nog een voorstel? Luna, natuurlijk! Maar als zij van Trots op Nepeta-land hoort, wil ze vast zelf partijleidster worden. Ja, krijgen we misschien nog voor de officiële oprichting een crisis. Nee, Vlinder lijkt me minder geschikt. Haar zie ik nog niet zo snel Harry op zijn neus timmeren, u wel? Daarom. Maar ik kan me natuurlijk in haar vergissen. Wie nog meer? De oude mevrouw Poekie? Nee, die kan geen deuk in een pakje boter meer slaan. Te oud en niet vaak genoeg aanwezig. Hoezo zou ik me nog wel eens in haar kunnen vergissen?
Ik zou natuurlijk wel een soort verbond kunnen sluiten met een paar van uw reporters, als gedoogpartij zeg maar. Mogen zij vrij rondlopen in mijn tuin, moeten ze wel andere illegalen weren. Nee, niet alle vijf natuurlijk, want dan wordt het hier echt te vol. Aan wie ik denk? Mevrouw Troy bijvoorbeeld. Ach, zij is dus met pensioen. En ze lijdt aan Katzheimer, zegt u? Wel, dat zou nog wel eens in ons voordeel kunnen werken, maar u staat haar dus niet af? Jammer. Nee, die andere reporters van u zie ik eigenlijk niet zo zitten. Die twee jonge jongens (Boez en Oscar - red.) zijn beslist ongeschikt voor wat ik in gedachten heb, en dat modelletje (Cera - red.) is te bang; ik hoef maar met mijn ogen te knipperen en ze gaat er vandoor. Die bejaarde Verkenner A (Japekoppie - red.)? Is geen vechter, heh? Oh, maar één long en iets met zijn hart? Nee, laat dan maar zitten, ik heb liever geen invaliden in mijn partij.
Misschien moet ik me dan maar bepalen tot het gereedschap dat nu voorhanden is, en van hieruit verder bouwen aan de partij. Om te beginnen moet die Harry hier weg.
Siep? Siep, waar zit je? Ik heb je hier nodig dus kom onmiddellijk van je luie achterwerk af! Siep?
zaterdag 7 april 2012
Grote club bezoekt Kruidentuin (3, slot)
Cera had heel goed in de gaten dat alle aandacht uitging naar Gizmo, en daar was ze niet bepaald gelukkig mee. De fotograaf maakte daarom wat foto's van haar en verzekerde haar dat ze nog steeds het Katbladmodel was en zou blijven ook, ongeacht de kunstenmakerij van Miss Giz.
Het was alleen dat wij Giz niet zo vaak zagen klimmen en daarom nog niet zoveel foto's van de Miss in boom hadden. Dus vind je het niet erg als we nog een plaatje van Giz schieten, Cera?
Jawel, dat vond Cera wel erg.
Gizmo had ondertussen al heel wat rondjes gedraaid op de knot. Een paar voorbijgangers bleven staan om haar kunsten te bewonderen, en Gizz voelde haar trots groeien.
Wamy, die net óók naar boven wilde gaan om Giz te vergezellen (of iets dergelijks), werd afgeleid door de kijkende, wijzende mensen. Gelukkig maar, want wij denken niet dat Gizmo zat te wachten op een boomgast, en zeker niet als de opdringerige Wams die gast was!
Gizmo kon vanuit haar boom de Kruidentuin goed overzien. Ze zat er nu eindelijk een beetje ontspannen bij en tuurde naar het struikgewas aan de overkant van het pad.
Ah, wij zagen nu ook dat de Boez daar weer tevoorschijn was gekomen. Hij had een tijdje tussen de wielhuizen op de parkeerplaats gezeten en was via het struikgewas in de tuin teruggekeerd. Mevrouw K. wilde Boez nog toeroepen daar weg te gaan omdat het er mistig zag van de hommels en bijen, maar de fotograaf zei haar dat Boez groot en wijs genoeg geacht moest worden, en anders werd het hoog tijd dat hij leerde dat je niet met beestjes met angels moet sollen. Ja ja...
We waren al geruime tijd met de 6 haarfabrieken in de Kruidentuin geweest, en het werd nu opeens duidelijk dat het kattenvolkje zich een beetje ging vervelen. De lol was er namelijk af en ze werden moe.
Oscar had al die tijd eigenlijk niet veel gedaan behalve wat zooien en klooien, maar hij lag al een poosje langer daarvan uit te rusten. Wams had last van zijn staartwonden en kon er niet meer van afblijven.
Cera had behoorlijk de pest in omdat niemand op haar lette of naar haar verrichtingen in de boom had gekeken.
Nee, zo vrolijk en energiek als dit gezamenlijk uitje was begonnen, zo zakte het enthousiasme opeens even hard weer weg. Maar eerlijk gezegd was mevrouw K. het ook een beetje zat geworden en de fotograaf had een lamme klauw van het camerawerk gekregen. Mevrouw MaGiz kreeg het zelfs een beetje koud.
Op dat moment (omdat Wamy alsmaar met zijn staart bezig was en we konden zien dat hij door het voortdurende wassen de zaak alleen maar erger maakte) besloot MaGiz de volgende dag met de Wams naar de dierenarts te gaan. Ja, mevrouw K. wilde wel rijden, want het zou Wam's eerste wielhuisritje zijn en zo kon hij dan fijn op schoot bij MaGiz.
Over dat dierenartsbezoek hebben wij u reeds eerder bericht.
Toen de fotograaf plotsklaps een visioen kreeg van een kudde luie koeien in de wei, besloten we definitief uit de Kruidentuin te vertrekken.
Sonny was nog aan het grazen tussen de pollen, maar kwam op het fluitje van MaGiz snel naar haar toe lopen.
Boez was al onderweg naar huis, maar moest opeens heel nerveus en wild zijn achterpoot wassen. Toch weer gestoken, slimmerik?
En toen liepen we met zijn allen terug, de Katbladstraat in. De reporters gingen de redactie binnen, MaGiz liep met de rest naar een stukje verderop.
Kopje warme thee, mevrouw K.?
Nou, daar zei ze geen "nee" tegen! En de fotograaf trouwens ook niet.
Het was alleen dat wij Giz niet zo vaak zagen klimmen en daarom nog niet zoveel foto's van de Miss in boom hadden. Dus vind je het niet erg als we nog een plaatje van Giz schieten, Cera?
Jawel, dat vond Cera wel erg.
Gizmo had ondertussen al heel wat rondjes gedraaid op de knot. Een paar voorbijgangers bleven staan om haar kunsten te bewonderen, en Gizz voelde haar trots groeien.
Wamy, die net óók naar boven wilde gaan om Giz te vergezellen (of iets dergelijks), werd afgeleid door de kijkende, wijzende mensen. Gelukkig maar, want wij denken niet dat Gizmo zat te wachten op een boomgast, en zeker niet als de opdringerige Wams die gast was!
Gizmo kon vanuit haar boom de Kruidentuin goed overzien. Ze zat er nu eindelijk een beetje ontspannen bij en tuurde naar het struikgewas aan de overkant van het pad.
Ah, wij zagen nu ook dat de Boez daar weer tevoorschijn was gekomen. Hij had een tijdje tussen de wielhuizen op de parkeerplaats gezeten en was via het struikgewas in de tuin teruggekeerd. Mevrouw K. wilde Boez nog toeroepen daar weg te gaan omdat het er mistig zag van de hommels en bijen, maar de fotograaf zei haar dat Boez groot en wijs genoeg geacht moest worden, en anders werd het hoog tijd dat hij leerde dat je niet met beestjes met angels moet sollen. Ja ja...
We waren al geruime tijd met de 6 haarfabrieken in de Kruidentuin geweest, en het werd nu opeens duidelijk dat het kattenvolkje zich een beetje ging vervelen. De lol was er namelijk af en ze werden moe.
Oscar had al die tijd eigenlijk niet veel gedaan behalve wat zooien en klooien, maar hij lag al een poosje langer daarvan uit te rusten. Wams had last van zijn staartwonden en kon er niet meer van afblijven.
Cera had behoorlijk de pest in omdat niemand op haar lette of naar haar verrichtingen in de boom had gekeken.
Nee, zo vrolijk en energiek als dit gezamenlijk uitje was begonnen, zo zakte het enthousiasme opeens even hard weer weg. Maar eerlijk gezegd was mevrouw K. het ook een beetje zat geworden en de fotograaf had een lamme klauw van het camerawerk gekregen. Mevrouw MaGiz kreeg het zelfs een beetje koud.
Op dat moment (omdat Wamy alsmaar met zijn staart bezig was en we konden zien dat hij door het voortdurende wassen de zaak alleen maar erger maakte) besloot MaGiz de volgende dag met de Wams naar de dierenarts te gaan. Ja, mevrouw K. wilde wel rijden, want het zou Wam's eerste wielhuisritje zijn en zo kon hij dan fijn op schoot bij MaGiz.
Over dat dierenartsbezoek hebben wij u reeds eerder bericht.
Toen de fotograaf plotsklaps een visioen kreeg van een kudde luie koeien in de wei, besloten we definitief uit de Kruidentuin te vertrekken.
Sonny was nog aan het grazen tussen de pollen, maar kwam op het fluitje van MaGiz snel naar haar toe lopen.
Boez was al onderweg naar huis, maar moest opeens heel nerveus en wild zijn achterpoot wassen. Toch weer gestoken, slimmerik?
En toen liepen we met zijn allen terug, de Katbladstraat in. De reporters gingen de redactie binnen, MaGiz liep met de rest naar een stukje verderop.
Kopje warme thee, mevrouw K.?
Nou, daar zei ze geen "nee" tegen! En de fotograaf trouwens ook niet.
Een hoop gemeen...
Labels:
Cera,
Japekoppie
Japekoppie:
Cera? Ik zie dat je het druk hebt, maar wil je even naar mij luisteren?
We hebben eigenlijk best een hoop gemeen heh, jij en ik? Ik bedoel, we zien er allebei goed uit, zijn allebei gediplomeerd Verkenner A en houden ook allebei erg van wielhuisinspecties en kip ...
Verder liggen we vaak naast elkaar op het grote bed te dutten en we maken nooit ruzie, toch?
Weet je, ik vind het zo jammer dat het twee jaar geleden tussen ons mis is gegaan. Dat we onze verloving hebben verbroken. Weet jij nog waarom we het toen hebben uitgemaakt? Je vond dat ik te vaak alleen op pad ging en je niet genoeg aandacht gaf? Maar dat had je me moeten vertellen! Ah, heb je ook gedaan. En daarna werd je verliefd op de Boez, omdat hij wél met je wilde spelen en stoeien, en ik dus niet. Ah, je vond mij eigenlijk bij nader inzien een beetje te oud....
Wel, met de Boez is het uiteindelijk ook niks geworden, heh? Ah, je wist dat het niets tussen jullie kon worden toen hij bevriend werd met Os. Ja, ik weet het nog, want toen ging hij altijd met Oscar op stap en toen ging jij elke dag naar die Kroeg... Wat deed je daar eigenlijk? Oh, geheim...
Maar met mij kon het dus ook niks worden omdat mijn moeder je niet zag zitten... Ze deed toen inderdaad heel naar en gemeen tegen je, dat klopt. Nee, ik heb toen niet jouw kant gekozen, dat klopt ook en daar heb ik spijt van.
Ze heeft nu Katzheimer, weet je? Mijn moeder Troy dus, ja. Dat was je al opgevallen? Nee, veel aardiger is ze inderdaad niet geworden, maar je hoeft je haar gegrom niet meer zo aan te trekken want dat doet ze tegen iedereen, ook tegen mij.
Wel, daarmee bedoel ik eigenlijk te zeggen dat we het misschien nog eens zouden kunnen proberen, jij en ik. Ja, eerst weer verkering en dan misschien, als alles goed blijft gaan, verloven. Oscar? Je bent nu op de Os? Oh, je maakt een grapje. Gelukkig maar want ik geloof niet dat Os zo op meisjes is.
Wel, wij tweeën zouden bijvoorbeeld een keer samen een rondje kunnen gaan lopen, zonder mijn moeder en zonder de jongens. Net als nu inderdaad.
Van jou hoeft dat niet zo? Je bent eigenlijk best wel tevreden met je leven? Gesteld geraakt op je vrijheid? Druk met je baan als model en reporter?
Nee, ik snap het. Nee, ik zal je verder niet meer lastig vallen. Ik ben alleen maar heel erg blij dat je het fijn bij ons hebt en dat je geen spijt heb gekregen van je verhuizing, ondanks de onvriendelijke buien van mijn moeder.
En? Zitten er veel interessante geuren aan dit wielhuis? Mag ik dan ook nog even?
Cera? Ik zie dat je het druk hebt, maar wil je even naar mij luisteren?
We hebben eigenlijk best een hoop gemeen heh, jij en ik? Ik bedoel, we zien er allebei goed uit, zijn allebei gediplomeerd Verkenner A en houden ook allebei erg van wielhuisinspecties en kip ...
Verder liggen we vaak naast elkaar op het grote bed te dutten en we maken nooit ruzie, toch?
Weet je, ik vind het zo jammer dat het twee jaar geleden tussen ons mis is gegaan. Dat we onze verloving hebben verbroken. Weet jij nog waarom we het toen hebben uitgemaakt? Je vond dat ik te vaak alleen op pad ging en je niet genoeg aandacht gaf? Maar dat had je me moeten vertellen! Ah, heb je ook gedaan. En daarna werd je verliefd op de Boez, omdat hij wél met je wilde spelen en stoeien, en ik dus niet. Ah, je vond mij eigenlijk bij nader inzien een beetje te oud....
Wel, met de Boez is het uiteindelijk ook niks geworden, heh? Ah, je wist dat het niets tussen jullie kon worden toen hij bevriend werd met Os. Ja, ik weet het nog, want toen ging hij altijd met Oscar op stap en toen ging jij elke dag naar die Kroeg... Wat deed je daar eigenlijk? Oh, geheim...
Maar met mij kon het dus ook niks worden omdat mijn moeder je niet zag zitten... Ze deed toen inderdaad heel naar en gemeen tegen je, dat klopt. Nee, ik heb toen niet jouw kant gekozen, dat klopt ook en daar heb ik spijt van.
Ze heeft nu Katzheimer, weet je? Mijn moeder Troy dus, ja. Dat was je al opgevallen? Nee, veel aardiger is ze inderdaad niet geworden, maar je hoeft je haar gegrom niet meer zo aan te trekken want dat doet ze tegen iedereen, ook tegen mij.
Wel, daarmee bedoel ik eigenlijk te zeggen dat we het misschien nog eens zouden kunnen proberen, jij en ik. Ja, eerst weer verkering en dan misschien, als alles goed blijft gaan, verloven. Oscar? Je bent nu op de Os? Oh, je maakt een grapje. Gelukkig maar want ik geloof niet dat Os zo op meisjes is.
Wel, wij tweeën zouden bijvoorbeeld een keer samen een rondje kunnen gaan lopen, zonder mijn moeder en zonder de jongens. Net als nu inderdaad.
Van jou hoeft dat niet zo? Je bent eigenlijk best wel tevreden met je leven? Gesteld geraakt op je vrijheid? Druk met je baan als model en reporter?
Nee, ik snap het. Nee, ik zal je verder niet meer lastig vallen. Ik ben alleen maar heel erg blij dat je het fijn bij ons hebt en dat je geen spijt heb gekregen van je verhuizing, ondanks de onvriendelijke buien van mijn moeder.
En? Zitten er veel interessante geuren aan dit wielhuis? Mag ik dan ook nog even?
vrijdag 6 april 2012
Onzinnig interview
Labels:
Witte Tenen
U wilt weten of ik het was die net zat te gillen in de Muizentuin? Ga ik u niet vertellen want dat gaat u niets aan. Ik was daar inderdaad wel, dat kan ik niet ontkennen want u heeft mij onder de deur door naar buiten zien komen, toch?
U wilt ook nog weten of ik witte tenen heb? Wel, mijn tenen hou ik geheim maar u mag wel raden. Ah, u zag al dat mijn achterpoten van witte tenen zijn voorzien maar van mijn voorpoten bent u niet helemaal zeker? Wel, dan blijf ik er gewoon bovenop liggen want ook mijn tenen gaan u niets aan en dus hou ik ze verborgen voor u.
Nee, ik woon niet in deze straat, en waar ik wel woon hoeft u niet te weten. Leidsch Katblad? Ik heb helemaal niets met de pers of met kattenkranten, dus u hoeft geen moeite te doen. Nee, mijn naam ga ik ook niet noemen, misschien ben ik wel de Paashaas, heh?
U kunt wel vragen blijven stellen, maar ik denk niet dat ik ga antwoorden. Ik blijf namelijk liever anoniem of desnoods die geheimzinnige bezoeker die af en toe hier de boel op stelten komt zetten. Ik zal dan ook onder dit roestige wielhuis blijven zitten tot u met uw camera bent opgedonderd. Ik zag u al vele foto's maken van mij, maar als u ze terugkijkt zijn ze allemaal hetzelfde want ik ben niet van plan u meer te geven dan dit. Vreemde kat onder wielhuis inderdaad, niets meer en niets minder. Ja, als u nu even een bezem gaat halen en daarmee in mijn buik komt prikken, denk ik inderdaad wel dat ik zal gaan vluchten. Vooropgesteld dat ik blijf wachten tot u terugkomt, heh? Wat denkt u zelf? Zou ik hier geduldig blijven wachten op u om u in de gelegenheid te stellen uw idiote plannetje uit te voeren?
Niet dus. Wel, dan stel ik voor dat u nu vertrekt. Nee, u bent inderdaad helemaal niks wijzer geworden, zal dat ook niet worden en u moet daar helaas genoegen mee nemen. Ja, accepteren dat u niet alles in de hand heeft en dat er dus een vreemde kat in uw buurt rondloopt. Doet pijn heh?
Nee, ik weet nog niet waar ik heen ga als u bent vertrokken. Misschien ga ik wel naar links, misschien wel naar rechts, of als ik zin heb ga ik gewoon naar huis. En waar dat is ga ik u dus niet aan uw neus hangen.
Tot ziens mevrouw Katblad, neemt u die reporters van u mee naar huis? Dan wens ik u nog een goede avond. Kunt u eigenlijk nog wel overeind komen?
U wilt ook nog weten of ik witte tenen heb? Wel, mijn tenen hou ik geheim maar u mag wel raden. Ah, u zag al dat mijn achterpoten van witte tenen zijn voorzien maar van mijn voorpoten bent u niet helemaal zeker? Wel, dan blijf ik er gewoon bovenop liggen want ook mijn tenen gaan u niets aan en dus hou ik ze verborgen voor u.
Nee, ik woon niet in deze straat, en waar ik wel woon hoeft u niet te weten. Leidsch Katblad? Ik heb helemaal niets met de pers of met kattenkranten, dus u hoeft geen moeite te doen. Nee, mijn naam ga ik ook niet noemen, misschien ben ik wel de Paashaas, heh?
U kunt wel vragen blijven stellen, maar ik denk niet dat ik ga antwoorden. Ik blijf namelijk liever anoniem of desnoods die geheimzinnige bezoeker die af en toe hier de boel op stelten komt zetten. Ik zal dan ook onder dit roestige wielhuis blijven zitten tot u met uw camera bent opgedonderd. Ik zag u al vele foto's maken van mij, maar als u ze terugkijkt zijn ze allemaal hetzelfde want ik ben niet van plan u meer te geven dan dit. Vreemde kat onder wielhuis inderdaad, niets meer en niets minder. Ja, als u nu even een bezem gaat halen en daarmee in mijn buik komt prikken, denk ik inderdaad wel dat ik zal gaan vluchten. Vooropgesteld dat ik blijf wachten tot u terugkomt, heh? Wat denkt u zelf? Zou ik hier geduldig blijven wachten op u om u in de gelegenheid te stellen uw idiote plannetje uit te voeren?
Niet dus. Wel, dan stel ik voor dat u nu vertrekt. Nee, u bent inderdaad helemaal niks wijzer geworden, zal dat ook niet worden en u moet daar helaas genoegen mee nemen. Ja, accepteren dat u niet alles in de hand heeft en dat er dus een vreemde kat in uw buurt rondloopt. Doet pijn heh?
Nee, ik weet nog niet waar ik heen ga als u bent vertrokken. Misschien ga ik wel naar links, misschien wel naar rechts, of als ik zin heb ga ik gewoon naar huis. En waar dat is ga ik u dus niet aan uw neus hangen.
Tot ziens mevrouw Katblad, neemt u die reporters van u mee naar huis? Dan wens ik u nog een goede avond. Kunt u eigenlijk nog wel overeind komen?
Gaan we nou nog?
Loes gaat tot haar grote vreugde regelmatig met haar mensen mee naar de camping. Daar kan zij heerlijk op allelei caravans en huisjes klimmen en bovendien de bomen in. Ja, de camping is echt het paradijs voor Loesje, en daarom is ze altijd onmiddellijk klaar voor vertrek zodra het portier van het wielhuis wordt geopend.
Overbuur Zoe snapt daar helemaal niets van, maar dat komt natuurlijk omdat zij nog nooit een camping heeft bezocht.
En in een wielhuis klimmen, dat vindt zij linke boel en zou zij dus nooit doen! Ze is echter wel bereid om (als goeie buur) Loes uit te zwaaien.
Helaas, het is nog niet zover. Loes moet het wielhuis uit maar weigert, want Katbladstraat is best leuk maar camping is helemaal het einde. Misschien, als ze blijft zitten, rijden ze er straks wel heen, heh?
Maar volgens ons weet ze best dat het vandaag niet gaat gebeuren en zit ze haar zij-mens een beetje dwars, gewoon voor de gein.
Zoe begrijpt er niets van. Dondert die kleine rooie nou nog op of hoe zit het?
Kleine rooie komt tenslotte toch het wielhuis maar weer uit. Morgen dan, misschien? Als de Paasboodschappen zijn gedaan?
Overbuur Zoe snapt daar helemaal niets van, maar dat komt natuurlijk omdat zij nog nooit een camping heeft bezocht.
En in een wielhuis klimmen, dat vindt zij linke boel en zou zij dus nooit doen! Ze is echter wel bereid om (als goeie buur) Loes uit te zwaaien.
Helaas, het is nog niet zover. Loes moet het wielhuis uit maar weigert, want Katbladstraat is best leuk maar camping is helemaal het einde. Misschien, als ze blijft zitten, rijden ze er straks wel heen, heh?
Maar volgens ons weet ze best dat het vandaag niet gaat gebeuren en zit ze haar zij-mens een beetje dwars, gewoon voor de gein.
Zoe begrijpt er niets van. Dondert die kleine rooie nou nog op of hoe zit het?
Kleine rooie komt tenslotte toch het wielhuis maar weer uit. Morgen dan, misschien? Als de Paasboodschappen zijn gedaan?
Grote club bezoekt Kruidentuin (2)
Sonny hadden we nog niet eerder in deze reportage gezien, maar dat kwam omdat hij nogal solitair bezig was tussen de pollen. Geen gras trouwens, maar iets anders waar straks weer gele bloemen uit dienen te komen.
Maar goed, zo te zien had hij het best naar zijn zin want hij zat smakelijk te kauwen op het prille, sappige groen.
De Boez hield zich ook afzijdig. Hij had een tijdje onder de lavendelstruik gezeten, was weliswaar tevoorschijn gekomen maar stond nu te mokken bij de stam van de Moerbeiboom.
Cera zag Boez daar in zijn uppie staan, kreeg medelijden met hem en vond dat het goed voor hem zou zijn als hij wat aandacht van haar kreeg. Daarom sprong ze bovenop hem, iets wat hij niet zo kon waarderen. Inderdaad, zelf springt Boez regelmatig op zowel Oscar als Cera en dan is het leuk, maar wordt hij besprongen dan vindt hij dat heel wat minder lollig. Typisch Boez, heh? Hij schudde Cera snel van zich af.
Toen Cera zich bedremmeld had teruggetrokken keek Boez om zich heen. Waar zou hij nu weer eens naar toe gaan? Waar in de tuin was het nog een beetje leeg en zou hij niet worden gestoord? Tja, het was best behoorlijk druk in de tuin!
Eigenlijk te druk voor de Boezelmans.
Wamy was ondertussen al grazend bij Sonny in de buurt gekomen, en dat vond de rooie niet zo plezierig. Hij keek wantrouwend om, maar toen hij zag dat de Wams net zo serieus aan het snuffelen en kauwen was als hij.....
was hij enigszins gerustgesteld en bepaalde hij zich weer tot de pollen.
Wams, kom je alsjeblieft niet te dicht bij de gevaarlijke weg?
Boez kwam langs. Hij had ook best in het perk willen klooien, maar drie was teveel, vond hij.
En daarom liep hij door in de richting van de parkeerplaats, waar hij uit het zicht (van de fotograaf) verdween.
Toen opeens gebeurde er iets. Tenminste, we zagen
Wamy geschrokken (verbaasd?) opkijken. En natuurlijk wilde mevrouw K. erg graag (want altijd zeer nieuwsgierig) zien wat de Wams zag.
Kijkt u met haar mee?
Ah, Gizmo had haar training voor BBK voortgezet en was bezig in een geknotte boom te klimmen. Langs de lange, kale stam, dan tussen de nieuwe en afgezaagde takken door om zo de top te bereiken. Het ging niet echt makkelijk maar het was dan ook een ingewikkeld karwei. Natuurlijk redde ze het, want Gizmo is een uitstekend klimster.
Onderwijl had Cera de boom in het centrum veroverd. Helaas was nu alle aandacht weer op Gizmo gericht, dus van enig triomf was bij Cera niks te bemerken.
Mevrouw K. vond derhalve dat Cera aangemoedigd moest worden. Ons model moest namelijk weten dat ook haar verrichtingen belangrijk waren en dat ze evenzeer werd bewonderd als de Miss. De fotograaf was ondertussen erg duizelig geworden van het in de rondte draaien met de camera.
Zou de fotograaf de duizelingen weer te boven komen? Gingen er nog meer haarfabrieken de boom in? Kortom: wat stond ons nog te wachten? U leest dat later in deel 3!
Maar goed, zo te zien had hij het best naar zijn zin want hij zat smakelijk te kauwen op het prille, sappige groen.
De Boez hield zich ook afzijdig. Hij had een tijdje onder de lavendelstruik gezeten, was weliswaar tevoorschijn gekomen maar stond nu te mokken bij de stam van de Moerbeiboom.
Cera zag Boez daar in zijn uppie staan, kreeg medelijden met hem en vond dat het goed voor hem zou zijn als hij wat aandacht van haar kreeg. Daarom sprong ze bovenop hem, iets wat hij niet zo kon waarderen. Inderdaad, zelf springt Boez regelmatig op zowel Oscar als Cera en dan is het leuk, maar wordt hij besprongen dan vindt hij dat heel wat minder lollig. Typisch Boez, heh? Hij schudde Cera snel van zich af.
Toen Cera zich bedremmeld had teruggetrokken keek Boez om zich heen. Waar zou hij nu weer eens naar toe gaan? Waar in de tuin was het nog een beetje leeg en zou hij niet worden gestoord? Tja, het was best behoorlijk druk in de tuin!
Eigenlijk te druk voor de Boezelmans.
Wamy was ondertussen al grazend bij Sonny in de buurt gekomen, en dat vond de rooie niet zo plezierig. Hij keek wantrouwend om, maar toen hij zag dat de Wams net zo serieus aan het snuffelen en kauwen was als hij.....
was hij enigszins gerustgesteld en bepaalde hij zich weer tot de pollen.
Wams, kom je alsjeblieft niet te dicht bij de gevaarlijke weg?
Boez kwam langs. Hij had ook best in het perk willen klooien, maar drie was teveel, vond hij.
En daarom liep hij door in de richting van de parkeerplaats, waar hij uit het zicht (van de fotograaf) verdween.
Toen opeens gebeurde er iets. Tenminste, we zagen
Wamy geschrokken (verbaasd?) opkijken. En natuurlijk wilde mevrouw K. erg graag (want altijd zeer nieuwsgierig) zien wat de Wams zag.
Kijkt u met haar mee?
Ah, Gizmo had haar training voor BBK voortgezet en was bezig in een geknotte boom te klimmen. Langs de lange, kale stam, dan tussen de nieuwe en afgezaagde takken door om zo de top te bereiken. Het ging niet echt makkelijk maar het was dan ook een ingewikkeld karwei. Natuurlijk redde ze het, want Gizmo is een uitstekend klimster.
Onderwijl had Cera de boom in het centrum veroverd. Helaas was nu alle aandacht weer op Gizmo gericht, dus van enig triomf was bij Cera niks te bemerken.
Mevrouw K. vond derhalve dat Cera aangemoedigd moest worden. Ons model moest namelijk weten dat ook haar verrichtingen belangrijk waren en dat ze evenzeer werd bewonderd als de Miss. De fotograaf was ondertussen erg duizelig geworden van het in de rondte draaien met de camera.
Zou de fotograaf de duizelingen weer te boven komen? Gingen er nog meer haarfabrieken de boom in? Kortom: wat stond ons nog te wachten? U leest dat later in deel 3!
donderdag 5 april 2012
Gedoe met Luna
Labels:
Boez,
Cera,
Japekoppie,
Luna,
Tokkie Troy
Toen mevrouw K. een hoop gekrijs en dakgetrappel van boven hoorde komen, repte zij zich met camera de trap op.
Op de bovenverdieping zaten drie haarfabrieken erg onschuldig te wezen. Cera (op bed) was echt onschuldig, dat zagen we direct want ze speelt nooit toneel in dit soort gevallen.
Mevrouw Troy deed alsof ze nergens iets mee te maken had, en ook dat geloofden wij. Japekop zat in het raam en keek naar buiten.
Ah, jij weet ook van niets? Geen aandeel in de amok-makerij? En moeten wij dat geloven?
Mevrouw K. kon in eerste instantie niet zien wat er aan de hand was op ons keukendak, want Japekop vertikte het opzij te gaan. Het was alsof hij niemand in of uit wilde laten gaan, inclusief zijn mens. Dus liep zijn mens naar het zijraam toe...
Ja, hallo! Wie is daar eigenlijk de baas op die redactie?
Nou, Japekoppie natuurlijk, heh? Is dat nu nog niet duidelijk dan?
Naast onze keukenkoepel lag Luna. Zij woont dus ergens schuin achter ons. Ze zwiepte wild met haar staart.
Op de koepel zat de Boez (had u natuurlijk al gezien), en hij wilde erg graag naar binnen. Maar ja, Japekop had het voor het zeggen en Boez kon hem blijkbaar niet passeren. Of mocht dat niet.
Het leek alsof Boez wilde wegvluchten van Luna, hoewel wij dat niet begrepen. Luna is al flink oud, komt niet zo vaak meer buiten, werd vorig jaar nog een keer door Boez van het dak geslagen (waarna zij op een binnenplaatsje viel, gelukkig niks gebroken).
Was Luna gekomen om wraak te nemen? Zou zij dan na zo'n lange tijd nog weten wie haar in de problemen had gebracht?
Het kan natuurlijk ook zijn dat er in dat tussenliggende jaar nog meer vervelende situaties zijn geweest op dat dak. Dingen waarvan wij niet weten omdat we daar niks van gemerkt hebben. Boez is immers best vaak aan het klieren op het dak en bovendien staat het raam bij Luna best wel vaak (altijd zeg maar) open, heh? Maar ach, wat doet het er allemaal toe, nu lag Luna op ons dak naast de koepel en de Boez deed het in zijn broek.
Tenminste, daar leek het erg op. Het kan natuurlijk ook zijn .... STOP MEVROUW K.! U MAAKT HET NU ECHT TE BONT MET HET "HET KAN DIT ZIJN EN DAT ZIJN"! WE WORDEN DAAR KNETTERGEK VAN! PFFFFF! (Hoofdredacteur.)
Goed, in elk geval kon Boez dus niet naar binnen.
Zat erbij als een lulletje rozenwater. Durfde blijkbaar ook niet langs Luna om naar de voorkant van het huis te gaan.
Verder zouden we geen antwoorden krijgen op al onze vragen. Bijvoorbeeld: Wie hadden er daarstraks zo zitten krijsen? Wiens pootjes hadden op ons keukendak geroffeld? Waar was de ruzie over gegaan?
Ah, Luna hoorde blijkbaar verderop iets interessants want ze draaide haar kop om.
Wij vroegen haar nog of ze ook mee wilde doen aan de Voorjaarsverkiezingen, maar kregen geen reactie. Opeens stond ze namelijk op en liep weg, in de richting van haar huis.
Onze kleine held moest natuurlijk direct de plek waar Luna gelegen had besnuffelen en controleren.
Alsof dat nou zo belangrijk was!
Mevrouw K. zag Luna, nog zeer behendig voor haar leeftijd (ze moet toch al flink bejaard zijn), via allerlei dakjes naar haar slaapkamerraam gaan.
Wellicht had zij haar mens met de brokjes horen rammelen en was ze daarom zo haastig vertrokken? Iets anders kon het haast niet zijn geweest....
GOED ZO, MEVROUW K!
Haast niet, heh?
Nog een laatste sprongetje en dan was ze thuis.
Zo Boez, en voor jou is de weg ook vrij. Japekoppie is naar beneden, dus spring maar. Nee?
Wat nee! Staan we hier weer voor joker te wachten zeker! Weet je wat? Je loopt maar om!
En toen deed mevrouw K. het raam dicht. Het duurde nog een hele poos voordat de Boez thuiskwam. Maar dat gaf deze keer niet want het toch nog lang geen etenstijd.
Oscar zat trouwens aan de voorkant van het huis en heeft niets van het gedoe met Luna gezien of gemerkt.
Op de bovenverdieping zaten drie haarfabrieken erg onschuldig te wezen. Cera (op bed) was echt onschuldig, dat zagen we direct want ze speelt nooit toneel in dit soort gevallen.
Mevrouw Troy deed alsof ze nergens iets mee te maken had, en ook dat geloofden wij. Japekop zat in het raam en keek naar buiten.
Ah, jij weet ook van niets? Geen aandeel in de amok-makerij? En moeten wij dat geloven?
Mevrouw K. kon in eerste instantie niet zien wat er aan de hand was op ons keukendak, want Japekop vertikte het opzij te gaan. Het was alsof hij niemand in of uit wilde laten gaan, inclusief zijn mens. Dus liep zijn mens naar het zijraam toe...
Ja, hallo! Wie is daar eigenlijk de baas op die redactie?
Nou, Japekoppie natuurlijk, heh? Is dat nu nog niet duidelijk dan?
Naast onze keukenkoepel lag Luna. Zij woont dus ergens schuin achter ons. Ze zwiepte wild met haar staart.
Op de koepel zat de Boez (had u natuurlijk al gezien), en hij wilde erg graag naar binnen. Maar ja, Japekop had het voor het zeggen en Boez kon hem blijkbaar niet passeren. Of mocht dat niet.
Het leek alsof Boez wilde wegvluchten van Luna, hoewel wij dat niet begrepen. Luna is al flink oud, komt niet zo vaak meer buiten, werd vorig jaar nog een keer door Boez van het dak geslagen (waarna zij op een binnenplaatsje viel, gelukkig niks gebroken).
Was Luna gekomen om wraak te nemen? Zou zij dan na zo'n lange tijd nog weten wie haar in de problemen had gebracht?
Het kan natuurlijk ook zijn dat er in dat tussenliggende jaar nog meer vervelende situaties zijn geweest op dat dak. Dingen waarvan wij niet weten omdat we daar niks van gemerkt hebben. Boez is immers best vaak aan het klieren op het dak en bovendien staat het raam bij Luna best wel vaak (altijd zeg maar) open, heh? Maar ach, wat doet het er allemaal toe, nu lag Luna op ons dak naast de koepel en de Boez deed het in zijn broek.
Tenminste, daar leek het erg op. Het kan natuurlijk ook zijn .... STOP MEVROUW K.! U MAAKT HET NU ECHT TE BONT MET HET "HET KAN DIT ZIJN EN DAT ZIJN"! WE WORDEN DAAR KNETTERGEK VAN! PFFFFF! (Hoofdredacteur.)
Goed, in elk geval kon Boez dus niet naar binnen.
Zat erbij als een lulletje rozenwater. Durfde blijkbaar ook niet langs Luna om naar de voorkant van het huis te gaan.
Verder zouden we geen antwoorden krijgen op al onze vragen. Bijvoorbeeld: Wie hadden er daarstraks zo zitten krijsen? Wiens pootjes hadden op ons keukendak geroffeld? Waar was de ruzie over gegaan?
Ah, Luna hoorde blijkbaar verderop iets interessants want ze draaide haar kop om.
Wij vroegen haar nog of ze ook mee wilde doen aan de Voorjaarsverkiezingen, maar kregen geen reactie. Opeens stond ze namelijk op en liep weg, in de richting van haar huis.
Onze kleine held moest natuurlijk direct de plek waar Luna gelegen had besnuffelen en controleren.
Alsof dat nou zo belangrijk was!
Mevrouw K. zag Luna, nog zeer behendig voor haar leeftijd (ze moet toch al flink bejaard zijn), via allerlei dakjes naar haar slaapkamerraam gaan.
Wellicht had zij haar mens met de brokjes horen rammelen en was ze daarom zo haastig vertrokken? Iets anders kon het haast niet zijn geweest....
GOED ZO, MEVROUW K!
Haast niet, heh?
Nog een laatste sprongetje en dan was ze thuis.
Zo Boez, en voor jou is de weg ook vrij. Japekoppie is naar beneden, dus spring maar. Nee?
Wat nee! Staan we hier weer voor joker te wachten zeker! Weet je wat? Je loopt maar om!
En toen deed mevrouw K. het raam dicht. Het duurde nog een hele poos voordat de Boez thuiskwam. Maar dat gaf deze keer niet want het toch nog lang geen etenstijd.
Oscar zat trouwens aan de voorkant van het huis en heeft niets van het gedoe met Luna gezien of gemerkt.
Grote club bezoekt Kruidentuin (1)
In verband met de Voorjaarsverkiezingen gingen we naar de Kruidentuin. Cera wilde namelijk nog wat boomklimoefeningen doen en mevrouw K. ging mee om haar aan te moedigen.
Doch een andere haarfabriek was Cera voor (u ziet haar op nevenstaande foto beteuterd halt houden). U wilt weten wie? Wel, daarvoor moeten wij naar de volgende foto.
Het was dus Gizmo die net iets sneller was geweest dan ons model.
Het was namelijk zo dat wij, toen we de redactie verlieten, MaGiz met haar haarfabrieken tegen waren gekomen, en het hele stel had besloten met ons mee te gaan. Ja, en dan krijg je vanzelf te zien dat de brutaaltjes inderdaad de halve wereld hebben! Nu moeten we ook wel toegeven dat Miss Gizz natuurlijk nog jong en snel is, en lichter qua gewicht dan Cera. Dat alles bij elkaar opgeteld maakte dat zij zonder veel moeite ons model voorbij was gehold en de boom in beslag had kunnen nemen.
De kleine Gizmo liep behendig van tak tot tak terwijl de rest toekeek of elders in de tuin aan het klooien en zooien was. Maar voor die rest had de fotograaf op dat moment even geen aandacht, want klooien etc. is natuurlijk minder belangrijk dan oefenen voor de titel BBK. Daar was Gizmo namelijk mee bezig.
Wel Giz, mooi geklommen en over de takken heen en weer gewandeld. Maar deze boom is wel een makkie, heh? Bijna alle haarfabrieken hebben al eens in deze Moerbei gezeten, dus echt bijzonder is het niet wat je hebt gepresteerd!
Mooi plaatje, dat wel. Als Cera met pensioen gaat kun jij misschien wel ons nieuwe model worden, maar zover is het nog lang niet.
Wamy vond blijkbaar dat Gizmo lang genoeg in de boom gezeten had en dat het nu zijn beurt was. Hoewel, het kan ook natuurlijk zijn dat hij voor de gezelligheid naar boven aan het klimmen was, of om Giz te pesten. Met de Wams weet je het immers maar nooit! (En let op zijn blik!)
Deze foto's zijn overigens gemaakt nadat Wamy in zijn staart was gebeten, maar vóór zijn dierenartsbezoek.
Gizmo was duidelijk niet zo in haar sas met de aanwezigheid van Wamy, hij had er echter wel lol in om min of meer onder haar door te kruipen.
Nu weten wij uit ervaring dat (bijna) elke haarfabriek het niet erg leuk vindt een boom te moeten delen. Wie het eerst komt heeft de meeste rechten, en vaak maakt hij/zij dat duidelijk door de ander uit de boom te meppen. Gizmo hield zich echter netjes in en dat vonden wij erg knap van haar.
Uiteraard gromde ze wel naar Wamy, maar die trok zich daar geen klap van aan. En zo kwam het dat Gizmo de boom verliet...
Nee Wamy, jij hebt niks gedaan, dat hebben we allemaal gezien. Niet gemept, niet gegromd, niks anders stouts. Je kijkt dus deze keer terecht heel onschuldig. Deze keer ja.
En nu? Vind je het nog leuk daar, nu je in je eentje bent?
Wel, iets minder leuk was het zo te merken wel, want na nog heel even op de hoogste takken rondgestapt te hebben, verliet ook de Wams de boom.
Of ook Wamy zich eveneens heeft opgegeven voor BBK?
Nee, dat heeft hij niet. Nadat hij er een paar maanden geleden niet in geslaagd was Gizmo te volgen de boom in de Hoftuin in, heeft hij laten weten niet mee te doen. Jammer, want hij heeft nog genoeg tijd om te oefenen. Hoewel, erg onhandig is hij inderdaad altijd wel, en of dat ooit over zal gaan? We betwijfelen dat ten zeerste.
Oscar had al die tijd de Wams in de gaten gehouden en zag hem nu de boom verlaten.
Cera kijkt een andere kant uit, en als u met haar meekijkt ziet u misschien ook wel dat de Boez net op het punt staat om onder de lavendelstruik (voor de bloeiende Forsythia) weg te kruipen. Dat witte vlekje dus, heh?
Wie hebben wij nu nog niet gezien? O ja, Sonny, hij was er ook.
Waar was Gizmo ondertussen beland? Werd Os nog een beetje actief? Zou de Boez al die tijd onder de lavendel blijven zitten? Ging Cera ook nog de boom in?
Zo kunnen wij u nog meer vragen stellen die u nog niet kunt beantwoorden, maar erover lezen kunt u wel, in het tweede deel van dit verhaal! Tot later!
Doch een andere haarfabriek was Cera voor (u ziet haar op nevenstaande foto beteuterd halt houden). U wilt weten wie? Wel, daarvoor moeten wij naar de volgende foto.
Het was dus Gizmo die net iets sneller was geweest dan ons model.
Het was namelijk zo dat wij, toen we de redactie verlieten, MaGiz met haar haarfabrieken tegen waren gekomen, en het hele stel had besloten met ons mee te gaan. Ja, en dan krijg je vanzelf te zien dat de brutaaltjes inderdaad de halve wereld hebben! Nu moeten we ook wel toegeven dat Miss Gizz natuurlijk nog jong en snel is, en lichter qua gewicht dan Cera. Dat alles bij elkaar opgeteld maakte dat zij zonder veel moeite ons model voorbij was gehold en de boom in beslag had kunnen nemen.
De kleine Gizmo liep behendig van tak tot tak terwijl de rest toekeek of elders in de tuin aan het klooien en zooien was. Maar voor die rest had de fotograaf op dat moment even geen aandacht, want klooien etc. is natuurlijk minder belangrijk dan oefenen voor de titel BBK. Daar was Gizmo namelijk mee bezig.
Wel Giz, mooi geklommen en over de takken heen en weer gewandeld. Maar deze boom is wel een makkie, heh? Bijna alle haarfabrieken hebben al eens in deze Moerbei gezeten, dus echt bijzonder is het niet wat je hebt gepresteerd!
Mooi plaatje, dat wel. Als Cera met pensioen gaat kun jij misschien wel ons nieuwe model worden, maar zover is het nog lang niet.
Wamy vond blijkbaar dat Gizmo lang genoeg in de boom gezeten had en dat het nu zijn beurt was. Hoewel, het kan ook natuurlijk zijn dat hij voor de gezelligheid naar boven aan het klimmen was, of om Giz te pesten. Met de Wams weet je het immers maar nooit! (En let op zijn blik!)
Deze foto's zijn overigens gemaakt nadat Wamy in zijn staart was gebeten, maar vóór zijn dierenartsbezoek.
Gizmo was duidelijk niet zo in haar sas met de aanwezigheid van Wamy, hij had er echter wel lol in om min of meer onder haar door te kruipen.
Nu weten wij uit ervaring dat (bijna) elke haarfabriek het niet erg leuk vindt een boom te moeten delen. Wie het eerst komt heeft de meeste rechten, en vaak maakt hij/zij dat duidelijk door de ander uit de boom te meppen. Gizmo hield zich echter netjes in en dat vonden wij erg knap van haar.
Uiteraard gromde ze wel naar Wamy, maar die trok zich daar geen klap van aan. En zo kwam het dat Gizmo de boom verliet...
Nee Wamy, jij hebt niks gedaan, dat hebben we allemaal gezien. Niet gemept, niet gegromd, niks anders stouts. Je kijkt dus deze keer terecht heel onschuldig. Deze keer ja.
En nu? Vind je het nog leuk daar, nu je in je eentje bent?
Wel, iets minder leuk was het zo te merken wel, want na nog heel even op de hoogste takken rondgestapt te hebben, verliet ook de Wams de boom.
Of ook Wamy zich eveneens heeft opgegeven voor BBK?
Nee, dat heeft hij niet. Nadat hij er een paar maanden geleden niet in geslaagd was Gizmo te volgen de boom in de Hoftuin in, heeft hij laten weten niet mee te doen. Jammer, want hij heeft nog genoeg tijd om te oefenen. Hoewel, erg onhandig is hij inderdaad altijd wel, en of dat ooit over zal gaan? We betwijfelen dat ten zeerste.
Oscar had al die tijd de Wams in de gaten gehouden en zag hem nu de boom verlaten.
Cera kijkt een andere kant uit, en als u met haar meekijkt ziet u misschien ook wel dat de Boez net op het punt staat om onder de lavendelstruik (voor de bloeiende Forsythia) weg te kruipen. Dat witte vlekje dus, heh?
Wie hebben wij nu nog niet gezien? O ja, Sonny, hij was er ook.
Waar was Gizmo ondertussen beland? Werd Os nog een beetje actief? Zou de Boez al die tijd onder de lavendel blijven zitten? Ging Cera ook nog de boom in?
Zo kunnen wij u nog meer vragen stellen die u nog niet kunt beantwoorden, maar erover lezen kunt u wel, in het tweede deel van dit verhaal! Tot later!
woensdag 4 april 2012
Administratiedag
Labels:
redactiemededeling
Vandaag moest mevrouw K. de administratie doen. Op zulke dagen is zij helaas niet aanspreekbaar en erg chagrijnig. Bovendien heeft zij dan altijd een writers block. Vandaar geen verhaaltjes vandaag.
Morgen is zij weer present, dat heeft ze ons tenminste beloofd.
Morgen is zij weer present, dat heeft ze ons tenminste beloofd.
Abonneren op:
Posts (Atom)

















































