Boezelmans:
Ik zit hier inderdaad op u te wachten omdat ik graag een klacht wil indienen, mevrouw K. En dat kan ik beter niet buiten aan het Poezenloket doen voor het geval er eventueel buren meeluisteren, want het leek me niet zo kies om hem te verraden. Jawel, u weet best wel wie ik daarmee bedoel, al helemaal als ik u verklap dat hij tegenwoordig een sleutel heeft van ons huis en op elk moment zomaar kan komen binnenvallen. Nee, daar wilde ik het dus nu niet over hebben; de zaak die ik op dit moment graag wil aansnijden is van een zo mogelijk nog ernstiger aard en wellicht ook erg schokkend voor sommige mensen. En rekening houden met deze mensen wil ik daarom eerst voorzichtig vertellen dat dit hij-mens toch wel af en toe enigszins afwijkend of tenminste vreemd gedrag vertoont en de dingen soms best wel vaak heel anders ziet dan u en ik, zal ik maar zeggen. En dat hij dus eveneens totaal onberekenbaar is, mij al een paar keer van het bed heeft geschopt omdat ik bovenop hem sprong terwijl hij toevallig net aan zijn zoveelste zaagklus begon, en in plaats dat hij mij daarvoor dankbaar was (gezien het omzagen van bomen nu net iets is wat hij altijd probeert te voorkomen), deed hij het raam open om me naar buiten te gooien, wat uiteraard ook aanvankelijk mijn bedoeling was maar het gaat natuurlijk om de manier waarop hij dat deed, snapt u? Ja, met toch wel een klein tikje agressie en boosheid, als ik dat tenminste goed heb aangevoeld.
Nee, ook dit was nog niet de klacht die ik wilde indienen, al zijn het natuurlijk ook ernstige feiten en zou ik graag zien dat u hém eens het raam uitduwde, als tegenprestatie zeg maar, en omdat u dan eindelijk eens luid en duidelijk partij voor mij kiest en daarmee laat zien van wie u op deze wereld tenslotte en uiteindelijk toch het meeste houdt. Ja.
Chantage? Dat woord ken ik niet, kan ik met gerust hart zeggen omdat dat niet te controleren valt.
O ja, de klacht dus waarvoor ik hier zat te wachten op u omdat ik deze discreet aan u wilde overbrengen zonder dat de hele buurt hoeft mee te smullen van mijn verhaal over de rare gebeurtenissen van de laatste tijd op onze redactie. Bent u er klaar voor? Zal ik dan maar?
Dat hij-mens heeft uit ons paarse doosje gesnoept.
Ja mevrouw K., ik snapt dat dat erg schrikken voor u moet zijn, maar voor mij is het nog erger, want het gaat hier wel om mijn snoepjes. Ja, en ook die van Cera en de Os natuurlijk, maar ik durf te wedden dat hij uitgerekend een snoepje heeft uitgekozen dat voor mij was bestemd, en dat maakt het allemaal zo verdrietig en triest, heh? Ja, uit wraak en omdat hij mij wilde straffen voor het onderbreken van zijn nachtelijk baantje in de houtzagerij, wat hij natuurlijk liever geheim had willen houden voor de mensen die juist denken en verwachten dat hij een soort bomenknuffelaar of iets dergelijks is of zou moeten zijn. En voor u ook, ja. Nee, hij zaagt ze dus gewoon in rap tempo en zonder pardon om, dat is nog het ergste van alles, dat gewetenloze, heh? En natuurlijk dat hij van mijn snoepjes eet, dat is helemaal onvergeeflijk.
Nee, ik heb het maar één keer gezien.
U zegt dat hij alleen maar wilde proeven om te kunnen beoordelen of de snoepjes wel deugen want kon de kleine lettertjes op de paarse verpakking niet goed lezen? Hij heeft zelfs eerder ook al van onze Gourmet geproefd om te beoordelen of we niet langzaam worden vergiftigd? U weet het zeker?
Had ú dat dan eigenlijk niet moeten doen voor ons mevrouw K., vóórdat u dat voer allemaal aan ons te eten gaf? Nee, inderdaad, we zijn inderdaad nooit dood neergevallen, maar het is wel in eerste instantie úw taak om na te gaan of we wel gezond eten, en niet de taak van een zomaar binnenvallende bomenzager die als hobby blijkbaar ook opeens blijkt te werken voor de Keuringsdienst van Kattenwaarden.
U vindt het dus niet zo gek dat hij ons eten test?
En wat zou u er dan van zeggen als hij straks de deksel van onze kattenbak afhaalt en ..... Ja, ik hou al op. Nee, inderdaad, dat kan ook met een kopje water. Nee, denkt u er inderdaad maar niet verder over na, dan trek ik ondertussen mijn klacht in.
Wat vond het hij-mens eigenlijk van mijn snoepjes? Heeft ie er nog een cijfer voor gegeven? En heb je hem al zo'n staafje laten proeven? Ja, ik ben namelijk erg benieuwd wat hij dáár van vindt, u toch ook? En hoe staat het eigenlijk met onze light-brokken? Ik zou zeggen: een stuk of drie bij de borrel vanavond. En het zou u niet misstaan als u meedeed met proeven uit solidariteit met hem maar vooral uit zorg voor ons. Hebben wij hier dus nu een deal gemaakt, mevrouw K.? Ja, zwart op wit graag...
