Afgelopen weekend had mevrouw K. het heel druk met het organiseren van een Kruidentuin-bijeenkomst. Vandaar dat wij dus geen reportages in het Katblad konden plaatsen. Onze welgemeende excuses daarvoor...
Wel, de presentatie van de tuinplannen vond gistermiddag plaats in een gebouw vlakbij de redactie.
Vanaf het begin waren Oscar en Cera daarbij aanwezig, dat wil zeggen dat ze drie uur lang voor de deur van het gebouw hebben gelopen en gezeten. Cera is zelfs ook nog even de hal ingelopen en nam daar plaats op de deurmat, maar er moesten nogal wat mensen naar binnen en dat was zelfs haar teveel. Toen er een groepje mensen in de tuin kwam kijken, waren de Os en Cera bereid om uitleg te geven over de kruiden en allerlei andere, belangrijke zaken, doch de mensen hadden geen oog voor onze haarfabrieken. Erg teleurstellend inderdaad.
Cera pleitte voor meer (meer, meer) Nepetaplanten in de tuin, maar niemand hoorde haar.
De Boez kwam ook nog naar het gebouw toe, maar toen was het al donker. Hij is wel vaker aan de late kant, maar dat is niks nieuws.
Toen de bijeenkomst afgelopen was, liepen onze reporters mee terug naar de redactie. Niet laat daarna kregen zij hun diner geserveerd.
Met dank aan Katja voor de foto's!
Zie ook: http://kruidentuinleiden.blogspot.nl/!
Welkom bij Het Leidsch Katblad
Wij brengen u afwisselend regelmatig en onregelmatig nieuws over stadskatten die wonen in de "Katbladbuurt" in het centrum van Leiden, Zuid-Holland. Wij nemen u af en toe mee op onze rondes door de buurt en doen verslag van gewone en bijzondere gebeurtenissen op straat en bij de redactie thuis.
De hoofdredacteur verklaart hierbij dat wij alle gebeurtenissen naar waarheid weergeven, maar maakt u er tevens op attent dat wij niet aansprakelijk zijn voor de door de haarfabrieken gedane uitspraken, hun taalgebruik en/of gedrag, en wijzen u er daarom nadrukkelijk op dat het lezen van dit Katblad geheel voor eigen risico is.
Zie voor meer info over de redactie en katten de linker kolom van deze digitale krant.
maandag 12 januari 2015
vrijdag 9 januari 2015
Gezellige avond
Jawel, mevrouw K. moest even met de voeten op de bank. Dat was nadat ze op haar sokken de straat op was gegaan om een vuilniszak bij de boom te zetten. Niet zo slim inderdaad want de straat was nat en vies en dat had ze kunnen zien als ze haar bril had opgezet. Maar die bril lag dus bij de tv en K. vond het teveel moeite om dat ding daar op te halen.
Toen ze terugkwam bij de tv dacht ze haar sokken wel weer te kunnen drogen bij de radiator, maar daar lagen toevallig ook net twee reporters te luieren.
Ze (die twee haarfabrieken) hadden natuurlijk gewoon ergens anders kunnen gaan liggen, bijvoorbeeld bij Cera op het grote bed. Maar ze waren te lui om in beweging te komen. Maar niet te lui dus om hun afkeer te laten merken.
Zo erg kon het niet geweest zijn, de stank van die sokken. Mevrouw K. heeft geen last van zweetvoeten en aan straatlucht zijn die twee best wel gewend. Nee, ze wilden gewoon wat te mopperen hebben, dat is duidelijk.
En de één deed niet onder voor de ander, dat kunt u op bijgaande foto's zien. Wat een afkeer, wat een overdreven gedoe.
Voor straf liet mevrouw K. haar voeten daar lekker lange tijd liggen, tot ze kramp kreeg en wel een andere houding moést gaan aannemen. Met veel spijt, dat zult u begrijpen.
De twee aanstellers wentelden zich direct op hun andere zijde en strekten hun poten uit. Daarna vielen ze in slaap en snurkten ze zo luid dat mevrouw K. bijna niet meer het geluid van de tv kon horen.
Het was een gezellige avond.
Toen ze terugkwam bij de tv dacht ze haar sokken wel weer te kunnen drogen bij de radiator, maar daar lagen toevallig ook net twee reporters te luieren.
Ze (die twee haarfabrieken) hadden natuurlijk gewoon ergens anders kunnen gaan liggen, bijvoorbeeld bij Cera op het grote bed. Maar ze waren te lui om in beweging te komen. Maar niet te lui dus om hun afkeer te laten merken.
Zo erg kon het niet geweest zijn, de stank van die sokken. Mevrouw K. heeft geen last van zweetvoeten en aan straatlucht zijn die twee best wel gewend. Nee, ze wilden gewoon wat te mopperen hebben, dat is duidelijk.
En de één deed niet onder voor de ander, dat kunt u op bijgaande foto's zien. Wat een afkeer, wat een overdreven gedoe.
Voor straf liet mevrouw K. haar voeten daar lekker lange tijd liggen, tot ze kramp kreeg en wel een andere houding moést gaan aannemen. Met veel spijt, dat zult u begrijpen.
De twee aanstellers wentelden zich direct op hun andere zijde en strekten hun poten uit. Daarna vielen ze in slaap en snurkten ze zo luid dat mevrouw K. bijna niet meer het geluid van de tv kon horen.
Het was een gezellige avond.
woensdag 7 januari 2015
Tweede kaper op de kust
Labels:
Oscar,
vreemde gasten
Hierbij kunnen wij u berichten dat er, naast Wamy, nog een nepeta-kaper is gearriveerd. Waarschijnlijk heeft deze haarfabriek ergens gehoord over de verse blaadjes kattenkruid bij de redactie van het lkb, maar zo te zien was daar niet een precieze plaatsaanduiding bij gegeven.
Het kan ook zijn dat deze haarfabriek een minder ontwikkelde neus heeft, of gewoon niet zo gevoelig is voor kattendrugs, want hij/zij liep van plantenpot tot (of liever door) plantenpot en leek het lekkers niet te kunnen vinden.
Het kan natuurlijk ook zijn dat Wamy het allerlekkerste had weggegeten, want wij zagen hem namelijk vanochtend vroeg alweer met zijn billen tussen en in de planten, heerlijk kauwend en met benevelde blik.
Deze keer lag onze raamwacht ergens boven op bed, Cera was onvindbaar en de Os.....
Het kan ook zijn dat deze haarfabriek een minder ontwikkelde neus heeft, of gewoon niet zo gevoelig is voor kattendrugs, want hij/zij liep van plantenpot tot (of liever door) plantenpot en leek het lekkers niet te kunnen vinden.
Het kan natuurlijk ook zijn dat Wamy het allerlekkerste had weggegeten, want wij zagen hem namelijk vanochtend vroeg alweer met zijn billen tussen en in de planten, heerlijk kauwend en met benevelde blik.
Deze keer lag onze raamwacht ergens boven op bed, Cera was onvindbaar en de Os.....
Samen lekker wachten...
Labels:
Cera
Cera:
Ik weet nog steeds niet of ik nu ook met dit speelgoed mag spelen of niet. Het is namelijk zo dat de Boez denkt dat dit allemaal van hem is, en hij wil dus niet hebben dat ik er een muisje tussenuit pak. Maar nu ligt hij boven te slapen dus zou ik, zonder dat hij het weet, best wel één kunnen pakken om mee te spelen. Hoewel, als hij dan - want dat zul je net zien - toevallig op dat moment naar beneden komt, ben ik mooi de klos want dan gaat hij vervelend tegen me doen omdat hij boos is omdat ik een speeltje van hem heb geleend. Maar eigenlijk is dit speelgoed van ons allemaal, toch? Alleen denkt de Boez daar dus anders over. En nu weet ik niet goed meer wat ik moet doen. Wat vindt u, mevrouw K.?
U vindt ook dat ik best met de speeltjes mag spelen en dat ik ze gewoon kan pakken als ik dat wil? Ook al vindt de Boez dat niet leuk?
U zegt dat ik me niks van hem moet aantrekken omdat het een aansteller is en hij me heus geen kwaad zal doen? U weet dat zeker?
Wel, dan mag u me nu wel even aaien want dat is erg stimulerend voor mijn gevoel van eigenwaarde en ook omdat het goed is ter geruststelling, zeg maar. Ondertussen mag u best wel doorgaan met televisiekijken, daar heb ik geen bezwaar tegen.
Op welke knie wilt u dat ik plaatsneem? Is deze kant goed? Ja, ik weet dat die andere kant niet zo best is, toch? Daarom. En wanneer gaan ze wat aan die knie van u doen? Nog een week of zes wachten, zegt u? Nou, dan wachten we toch gezellig samen, hier op de bank? Ja, nog even onder mijn kin graag, en daarna in mijn nek en vooral heel zachtjes achter mijn oren. Lekker heh, dat samen wachten?!
Ik weet nog steeds niet of ik nu ook met dit speelgoed mag spelen of niet. Het is namelijk zo dat de Boez denkt dat dit allemaal van hem is, en hij wil dus niet hebben dat ik er een muisje tussenuit pak. Maar nu ligt hij boven te slapen dus zou ik, zonder dat hij het weet, best wel één kunnen pakken om mee te spelen. Hoewel, als hij dan - want dat zul je net zien - toevallig op dat moment naar beneden komt, ben ik mooi de klos want dan gaat hij vervelend tegen me doen omdat hij boos is omdat ik een speeltje van hem heb geleend. Maar eigenlijk is dit speelgoed van ons allemaal, toch? Alleen denkt de Boez daar dus anders over. En nu weet ik niet goed meer wat ik moet doen. Wat vindt u, mevrouw K.?
U vindt ook dat ik best met de speeltjes mag spelen en dat ik ze gewoon kan pakken als ik dat wil? Ook al vindt de Boez dat niet leuk?
U zegt dat ik me niks van hem moet aantrekken omdat het een aansteller is en hij me heus geen kwaad zal doen? U weet dat zeker?
Wel, dan mag u me nu wel even aaien want dat is erg stimulerend voor mijn gevoel van eigenwaarde en ook omdat het goed is ter geruststelling, zeg maar. Ondertussen mag u best wel doorgaan met televisiekijken, daar heb ik geen bezwaar tegen.
Op welke knie wilt u dat ik plaatsneem? Is deze kant goed? Ja, ik weet dat die andere kant niet zo best is, toch? Daarom. En wanneer gaan ze wat aan die knie van u doen? Nog een week of zes wachten, zegt u? Nou, dan wachten we toch gezellig samen, hier op de bank? Ja, nog even onder mijn kin graag, en daarna in mijn nek en vooral heel zachtjes achter mijn oren. Lekker heh, dat samen wachten?!
dinsdag 6 januari 2015
DOE ER WAT AAN!
De Boez:
Komt ie weer aan, dat brutale ventje van verderop. Alsof het verslaafde is die thuis geen drugs meer heeft en daarom uit stelen gaat.
Vroeger kwam die klojo altijd brokkies van ons jatten, maar nadat ik hem een paar keer door het luikje naar buiten heb geslagen, komt ie hier niet meer binnen. En dat is hem geraden ook want ik hou mijn nagels goed bij en ik hou hem natuurlijk ook zoveel ik kan in de smiezen.
Maar ja, nu komt hij dus onze drugs van de buitentafels stelen, en dat dus zo ongeveer bijna elke dag.
Kijk dan! Staat ie met zijn grote patten de verse blaadjes in de ene pot plat te stampen om bij het jonge, overheerlijke groen in die andere te kunnen komen! Dat spul is het neusje van de zalm! Onze zalm!
En wat doet mevrouw K.? Die staat weer vrolijk foto's te maken van die donderstraal en te lachen om zijn brutaliteit en handigheid.
Het is toch niet te geloven?
Ja hoor, ga maar met je dikke billen en je vieze rozijntje in mijn Nepeta zitten! Gaan het zeker lekker van ruiken, heh? Tjongejonge. En die Os is weer nergens te bekennen. En Cera ligt zeker weer met haar luie achterste op de bank bij Charli, de kleine Mata Hari.
Sta ik er weer helemaal alleen voor, zoals gewoonlijk.
Maar ik heb nu toevallig net raamwacht en kan niet weg. Dat niemand dat snapt of daar rekening mee houdt, gaat er bij mij niet in. En dus kan die Wamy weer eens lekker zijn gang gaan en onze Nepeta stelen of verpesten zodat er straks niks meer over is voor mij, eh, ons.
Mevrouw Katblad, DOE ER WAT AAN! Tjongejonge, wat een ellende.
Komt ie weer aan, dat brutale ventje van verderop. Alsof het verslaafde is die thuis geen drugs meer heeft en daarom uit stelen gaat.
Vroeger kwam die klojo altijd brokkies van ons jatten, maar nadat ik hem een paar keer door het luikje naar buiten heb geslagen, komt ie hier niet meer binnen. En dat is hem geraden ook want ik hou mijn nagels goed bij en ik hou hem natuurlijk ook zoveel ik kan in de smiezen.
Maar ja, nu komt hij dus onze drugs van de buitentafels stelen, en dat dus zo ongeveer bijna elke dag.
Kijk dan! Staat ie met zijn grote patten de verse blaadjes in de ene pot plat te stampen om bij het jonge, overheerlijke groen in die andere te kunnen komen! Dat spul is het neusje van de zalm! Onze zalm!
En wat doet mevrouw K.? Die staat weer vrolijk foto's te maken van die donderstraal en te lachen om zijn brutaliteit en handigheid.
Het is toch niet te geloven?
Ja hoor, ga maar met je dikke billen en je vieze rozijntje in mijn Nepeta zitten! Gaan het zeker lekker van ruiken, heh? Tjongejonge. En die Os is weer nergens te bekennen. En Cera ligt zeker weer met haar luie achterste op de bank bij Charli, de kleine Mata Hari.
Sta ik er weer helemaal alleen voor, zoals gewoonlijk.
Maar ik heb nu toevallig net raamwacht en kan niet weg. Dat niemand dat snapt of daar rekening mee houdt, gaat er bij mij niet in. En dus kan die Wamy weer eens lekker zijn gang gaan en onze Nepeta stelen of verpesten zodat er straks niks meer over is voor mij, eh, ons.
Mevrouw Katblad, DOE ER WAT AAN! Tjongejonge, wat een ellende.
zondag 4 januari 2015
zaterdag 3 januari 2015
Punt uit.
Labels:
de katbladkatten,
mevrouw Katblad
Heel erg goed was het begin van het nieuwe jaar niet voor onze haarfabrieken...
De angst had de reporters nog steeds in zijn greep, ze durfden niet naar buiten.
Os heeft de eerste dag van het nieuwe jaar de slaapkamer niet verlaten. Hij lag onder een kledingrek met zijn neus tussen de mouwen van diverse vesten en jassen van mevrouw K., en kwam zelfs niet naar beneden voor zijn diner. Wij moesten het hem bezorgen, maar hij at gelukkig wel.
De Boez kwam heel af en toe naar beneden, maar lag toch het grootste deel van de dag onder het logeerbed. Alleen Cera stapte beneden rond, maar naar buiten gaan was er niet bij. Ze bleef alert.
De tweede dag van dit jaar kwam de Os (na een nacht op het dekbed tegen mevrouw K. aan (en dit tot grote ergernis van de Boez, de zot was jaloers) heel even beneden voor zijn ontbijt. Daarna zocht hij het kledingrek op de bovenverdieping weer op, en moest opnieuw 's avonds zijn diner aldaar geserveerd krijgen, er werd nog steeds geknald al was het niet meer dichtbij. Al bijna drie dagen geen brokjes gegeten, dat vond mevrouw K. niet zo fijn. Vooral wat dikkere katten moeten niet gaan vasten of opeens heel veel te weinig eten, anders kan er leververvetting optreden en kan de haarfabriek in een zogenaamde neerwaartse spiraal raken. Zoek maar op. En de Os is bovendien ook heel goed in het ophouden van zijn plasjes, maar gaat hij dan tenslotte een keer in vredesnaam toch maar op de bak, dan sla je achterover van de ammoniakstank...
Gisteravond kwam hij toch nog even naar beneden, en lag enige tijd met de Boez naast K. op de bank. Boez was al vaker op de benedenverdieping geweest, maar bij elk geluidje dat van buiten kwam, vluchtte hij weer de trap op naar zijn schuilplek.
Afijn, vanochtend vroeg kwam Os naar beneden, en na een lange tijd ronddrentelen en draaien, vertrok hij eindelijk voor een frisse neus. Het was toen nog slechts half zes, en een uurtje later kwam hij in zeer natte (en vieze) staat mevrouw K. op bed melden dat het buiten weer veilig was en hij zin had in een bakje Gourmet.
Ook van de brokjes was gelukkig weer gegeten.
Daar waren ze dan weer vanochtend, alle drie onze reporters tegelijk, en alles leek weer normaal.
Maar dat was schijn, of tijdelijk, zeg maar.
De Boez is nauwelijks buiten geweest en heeft een groot deel van de dag weer onder het logeerbed weggekropen gelegen.
Cera is heel even op bezoek geweest bij Charlie, maar lag verder op het dekbed van mevrouw K.
Os is weliswaar een paar keer naar buiten gegaan om zich nat te laten regenen, maar schrok later op de middag dusdanig van een geluidje (vallend pannendeksel) in de keuken, dat hij weer ergens totaal overstuur weggedoken zit en daarnet weer niet tevoorschijn kwam voor zijn diner. Zijn bakje Gourmet staat apart en wij zullen wachten tot hij weer gekalmeerd is en zijn portie eten komt halen.
Maar het gaat niet alleen om de Os.
Wij hoorden afgelopen dagen ook vaak over zeer relaxte huisdieren, sommige gewoon voor het raam zittend en kijkend naar het vuurwerk (maar dus wel doof of anderszins onverschillig), maar andere weer weggekropen met doodsangst in hun lijf voor de bedreigende knallen. En om deze dieren gaat het tenslotte.
Nu moeten we daarbij wel vertellen dat de oorlogsgeluiden in de Katbladstraat wellicht heviger zijn geweest dan elders, dat hoorden wij al van diverse kanten. Edoch, er waren vast meer van deze straten en/of buurten.
Voor de laatste keer in dit nog verse jaar wil mevrouw K. graag pleiten voor een landelijk verbod op het afsteken van vuurwerk door particulieren. Het betekent niet alleen voor heel veel dieren vele dagen vol angst en stress, maar ook voor mensen. En een verbod spaart jaarlijks een flink aantal mensenogen en vingers of andere lichaamsdelen. Zoek maar op.
Wat is de lol van het afsteken zware vuurwerkbommen? En het daarmee verstoren van de natuur? Want het gaat niet alleen om haarfabrieken en blafbeesten, maar ook om alle andere dieren in het wild levend, die niet beseffen, laat staan kunnen verdragen, wat er gaande is. Pure paniek en doodsangst. Talloze vogels die zich te pletter vliegen. De waanzin ten top, eigenlijk pure moord. De egoïstische mens houdt nergens rekening mee, zelfs niet met zijn eigen leefomgeving, met het verpesten van het milieu, want daarover hebben wij het dan nog niet eens gehad. Zoek maar op! Vuurwerk hoort erbij? Traditie? Rot op. Het is gewoon te walgelijk voor woorden. Plezier kan ook anders.
Mevrouw K. heeft gezegd.
Punt, uit.
Ander onderwerp volgende keer...
De angst had de reporters nog steeds in zijn greep, ze durfden niet naar buiten.
Os heeft de eerste dag van het nieuwe jaar de slaapkamer niet verlaten. Hij lag onder een kledingrek met zijn neus tussen de mouwen van diverse vesten en jassen van mevrouw K., en kwam zelfs niet naar beneden voor zijn diner. Wij moesten het hem bezorgen, maar hij at gelukkig wel.
De Boez kwam heel af en toe naar beneden, maar lag toch het grootste deel van de dag onder het logeerbed. Alleen Cera stapte beneden rond, maar naar buiten gaan was er niet bij. Ze bleef alert.
De tweede dag van dit jaar kwam de Os (na een nacht op het dekbed tegen mevrouw K. aan (en dit tot grote ergernis van de Boez, de zot was jaloers) heel even beneden voor zijn ontbijt. Daarna zocht hij het kledingrek op de bovenverdieping weer op, en moest opnieuw 's avonds zijn diner aldaar geserveerd krijgen, er werd nog steeds geknald al was het niet meer dichtbij. Al bijna drie dagen geen brokjes gegeten, dat vond mevrouw K. niet zo fijn. Vooral wat dikkere katten moeten niet gaan vasten of opeens heel veel te weinig eten, anders kan er leververvetting optreden en kan de haarfabriek in een zogenaamde neerwaartse spiraal raken. Zoek maar op. En de Os is bovendien ook heel goed in het ophouden van zijn plasjes, maar gaat hij dan tenslotte een keer in vredesnaam toch maar op de bak, dan sla je achterover van de ammoniakstank...
Gisteravond kwam hij toch nog even naar beneden, en lag enige tijd met de Boez naast K. op de bank. Boez was al vaker op de benedenverdieping geweest, maar bij elk geluidje dat van buiten kwam, vluchtte hij weer de trap op naar zijn schuilplek.
Afijn, vanochtend vroeg kwam Os naar beneden, en na een lange tijd ronddrentelen en draaien, vertrok hij eindelijk voor een frisse neus. Het was toen nog slechts half zes, en een uurtje later kwam hij in zeer natte (en vieze) staat mevrouw K. op bed melden dat het buiten weer veilig was en hij zin had in een bakje Gourmet.
Ook van de brokjes was gelukkig weer gegeten.
Daar waren ze dan weer vanochtend, alle drie onze reporters tegelijk, en alles leek weer normaal.
Maar dat was schijn, of tijdelijk, zeg maar.
De Boez is nauwelijks buiten geweest en heeft een groot deel van de dag weer onder het logeerbed weggekropen gelegen.
Cera is heel even op bezoek geweest bij Charlie, maar lag verder op het dekbed van mevrouw K.
Os is weliswaar een paar keer naar buiten gegaan om zich nat te laten regenen, maar schrok later op de middag dusdanig van een geluidje (vallend pannendeksel) in de keuken, dat hij weer ergens totaal overstuur weggedoken zit en daarnet weer niet tevoorschijn kwam voor zijn diner. Zijn bakje Gourmet staat apart en wij zullen wachten tot hij weer gekalmeerd is en zijn portie eten komt halen.
Maar het gaat niet alleen om de Os.
Wij hoorden afgelopen dagen ook vaak over zeer relaxte huisdieren, sommige gewoon voor het raam zittend en kijkend naar het vuurwerk (maar dus wel doof of anderszins onverschillig), maar andere weer weggekropen met doodsangst in hun lijf voor de bedreigende knallen. En om deze dieren gaat het tenslotte.
Nu moeten we daarbij wel vertellen dat de oorlogsgeluiden in de Katbladstraat wellicht heviger zijn geweest dan elders, dat hoorden wij al van diverse kanten. Edoch, er waren vast meer van deze straten en/of buurten.
Voor de laatste keer in dit nog verse jaar wil mevrouw K. graag pleiten voor een landelijk verbod op het afsteken van vuurwerk door particulieren. Het betekent niet alleen voor heel veel dieren vele dagen vol angst en stress, maar ook voor mensen. En een verbod spaart jaarlijks een flink aantal mensenogen en vingers of andere lichaamsdelen. Zoek maar op.
Wat is de lol van het afsteken zware vuurwerkbommen? En het daarmee verstoren van de natuur? Want het gaat niet alleen om haarfabrieken en blafbeesten, maar ook om alle andere dieren in het wild levend, die niet beseffen, laat staan kunnen verdragen, wat er gaande is. Pure paniek en doodsangst. Talloze vogels die zich te pletter vliegen. De waanzin ten top, eigenlijk pure moord. De egoïstische mens houdt nergens rekening mee, zelfs niet met zijn eigen leefomgeving, met het verpesten van het milieu, want daarover hebben wij het dan nog niet eens gehad. Zoek maar op! Vuurwerk hoort erbij? Traditie? Rot op. Het is gewoon te walgelijk voor woorden. Plezier kan ook anders.
Mevrouw K. heeft gezegd.
Punt, uit.
Ander onderwerp volgende keer...
donderdag 1 januari 2015
De hel brak los!
Labels:
de katbladkatten
Oudejaarsavond.
Boez verstopt zich op verschillende plaatsen, hij zit voornamelijk onder het logeerbed weggekropen maar ligt af en toe ook op een ander plekje, zoals hier, bovenop een stapeltje kussentjes met zijn kop tussen wat kledingstukken van mevrouw K.
Oscar heeft het wel heel erg te kwaad. Hij ligt vooral onder onze sofa, in een hoekje. Vlakbij hem ligt een witte speelgoedmuis; wij weten niet hoe die daar is gekomen. Ook gevlucht voor de knallen?
Beide jongenshaarfabrieken hebben geen behoefte aan hun diner, ze willen liever met rust gelaten worden...
Cera dribbelt wat heen en weer en kijkt verschrikt in de richting van de knallen en de flitsen. Hier zit ze op de bank en houdt ze ons keukendakraam in de gaten.
Zij heeft wél gewoon gegeten.
Mevrouw K. probeert rust uit te stralen en zit gewoon op de bank wat naar de beeldbuis te kijken. Zij heeft een schaaltje oliebollen neergezet om van te smikkelen, met daarbij een glaasje sterk spul.
Vlak naast de bank staan de portretjes van Japekoppie en Tokkie Troy, en K. heeft de kaarsjes die erbij staan aangestoken.
Cera maakt van de gelegenheid gebruik het kussentje van Oscar uit te proberen en draait er wat rondjes op. Ze gaat er echter niet op liggen, en dat is maar goed ook, vindt mevrouw K.
Cera komt nog een tijdje bij K. op de bank zitten, maar als het geknal al te heftig wordt, gaat ze toch maar naar boven om zich daar te verstoppen onder het grote bed.
Stand van zaken om ongeveer 10 minuten voor twaalf:
Oscar ligt onder het aanrecht in de keuken, Boez onder het logeerbed, Cera onder het grote bed.
En dan breekt de hel los....
Boez verstopt zich op verschillende plaatsen, hij zit voornamelijk onder het logeerbed weggekropen maar ligt af en toe ook op een ander plekje, zoals hier, bovenop een stapeltje kussentjes met zijn kop tussen wat kledingstukken van mevrouw K.
Oscar heeft het wel heel erg te kwaad. Hij ligt vooral onder onze sofa, in een hoekje. Vlakbij hem ligt een witte speelgoedmuis; wij weten niet hoe die daar is gekomen. Ook gevlucht voor de knallen?
Beide jongenshaarfabrieken hebben geen behoefte aan hun diner, ze willen liever met rust gelaten worden...
Cera dribbelt wat heen en weer en kijkt verschrikt in de richting van de knallen en de flitsen. Hier zit ze op de bank en houdt ze ons keukendakraam in de gaten.
Zij heeft wél gewoon gegeten.
Mevrouw K. probeert rust uit te stralen en zit gewoon op de bank wat naar de beeldbuis te kijken. Zij heeft een schaaltje oliebollen neergezet om van te smikkelen, met daarbij een glaasje sterk spul.
Vlak naast de bank staan de portretjes van Japekoppie en Tokkie Troy, en K. heeft de kaarsjes die erbij staan aangestoken.
Cera maakt van de gelegenheid gebruik het kussentje van Oscar uit te proberen en draait er wat rondjes op. Ze gaat er echter niet op liggen, en dat is maar goed ook, vindt mevrouw K.
Cera komt nog een tijdje bij K. op de bank zitten, maar als het geknal al te heftig wordt, gaat ze toch maar naar boven om zich daar te verstoppen onder het grote bed.
Stand van zaken om ongeveer 10 minuten voor twaalf:
Oscar ligt onder het aanrecht in de keuken, Boez onder het logeerbed, Cera onder het grote bed.
En dan breekt de hel los....
Abonneren op:
Reacties (Atom)

















































