Niet wat het lijkt

Eerst wilden wij deze foto niet plaatsen omdat u er wat van zou kunnen denken. Maar wij zullen uitleggen wat hier gebeurde, en dat het dus niet is wat het lijkt. Nee, Oscar (onder) was op weg naar de Kruidentuin, en de Boez (boven) kwam net terug van een dakbezoek. Boez haalde Os in, sprong even bovenop hem (ja wij geven toe dat dat een vreemde manier van begroeten is) en nam toen nog een sprong om zodoende voor Os uit te kunnen lopen. Meer was er dus echt niet aan de hand, en als u wat anders denkt, heeft u het dus helemaal mis. Het is maar dat u het weet. Verdorie!

Zoe heeft het druk

Jazeker, onze nieuwste Katbladstraatbewoonster is flink aan het verkennen! Want dat moet natuurlijk als je je zeker wilt stellen van je eigen plekjes in een katrijke buurt! In de dakgoot van haar huis komen niet zoveel andere haarfabrieken, behalve Cera dan, maar dat is logisch want die heeft daar tenslotte óók gewoond. Rooie Gijs kwam vorig jaar nog wel via het garagedak in deze dakgoot, maar het zit er niet meer in dat hij dat in de toekomst nog zal doen gezien de conditie van zijn gewrichten. Dus Zoe hoeft de dakgoot alleen maar te delen met Cera! Wij zijn erg benieuwd of daar nog mot van komt..... De straat is natuurlijk een andere zaak. Daar zal Zoe hard moeten vechten voor haar rechten, maar wij geloven niet dat zij zich zal laten kisten als ze eenmaal vertrouwd is met haar nieuwe omgeving. Natuurlijk houden wij alles goed in de smiezen en komen hier nog vast en zeker op terug.....

Arme Os

Ze hadden weer een flinke poos liggen stoeien, Os (onder) en Boez (boven), en Os was het even zat geworden. Bovendien nam de kracht van de zon toe en werd het een beetje warm op straat. Tijd dus om uit te rusten, zou je denken! Maar de Boez was het daar niet zo mee eens. Luttele seconden na dit vredige plaatje sprong hij weer bovenop de Os en begon het gedonder opnieuw. Arme Oscar...

Portie herrie

Bel (de Franskat) kwam langs terwijl mevrouw Troy op haar stoel voor het Poezenloket wat lag te dutten. Bel dacht wel even de boel op stelten te kunnen gaan zetten, begon wat tegen haar te grommen en dat liet mevrouw TT natuurlijk niet op zich zitten. Ze werd subiet klaarwakker, sprong van haar stoel en viel de Franskat aan. De laatste trok zich geschrokken terug tussen de plantenpotten en begon met een hoog stemmetje een heel vals lied te zingen... Ja, het deed pijn aan onze oren! Mevrouw Troy week niet van haar plek, ze was vastbesloten: deze jongen was niet welkom op de redactie en moest wegwezen.
Op enige afstand (in de voordeur) stond Japekop toe te kijken. Hij vond dat zijn moeder het conflict best alleen kon oplossen en bovendien houdt hij niet van ruzies. Maar toen het gezang van Bel maar duurde en duurde, mevrouw Troy voor diens neus bleef zitten en er verder niks gebeurde, kreeg Japekop er blijkbaar genoeg van en stapje voor stapje kwam hij naderbij. Ja, in aanvalshouding dus, heh?
Wel, toen werd het Bel teveel. Plots draaide hij zich om en ging er als een speer vandoor.
Nou, we hadden onze portie herrie wel weer gehad! Mevrouw Troy keerde terug op haar stoel en Japekop ging op verkenning. Toen was alles weer rustig en normaal.

HELP

Ja, wij vragen uw hulp want we kunnen merken dat een heleboel lezers nog niet de weg hebben gevonden naar dit nieuwe Katblad en nog steeds het oude bezoeken! Ze missen zo een hoop nieuws!
Kent u zulke mensen wellicht? Stuur ze een bericht met verwijzing! Alvast bedankt.....

Klacht

Japekop heeft een klacht ingediend omdat hij nog niet met zijn volle snuit door de nieuwe camera in beeld werd gebracht, terwijl hij toch één van de belangrijkste katten van het Katblad is.

Wel, de fotograaf trok zich dat erg aan en heeft onmiddellijk een close-up verzorgd van Japekoppie's prachtige snor. En nu maar te hopen dat hij (Japekoppie) stopt met dat stomme gezeur.

Uitsloverij

Zo zie je Mini nooit en dan weer zie je haar plots een paar keer op 1 dag voorbij komen. Ja, ze was er  dus weer en zat te bedenken wat voor leuks ze zou kunnen gaan doen in de Katbladstraat. En dat terwijl Os en Boez achter haar rug een flinke partij aan het stoeien waren. Nee, ze keek niet één keer om! En ook nee, de jongens waren zich dus niet voor niets zo aan het uitsloven, heh?
De Boez kon het niet hebben dat Mini totaal geen aandacht schonk aan hun show. Hij liet Os in de steek en ging achter Mini aan. Zij schrok dusdanig van deze actie dat ze uit de Katbladstraat verdween.

Stinkende mat

Ja, onze oude deurmat ligt er nog steeds. Want: hoe kunnen we die mat weggooien als Cera er zo graag op gaat liggen als de zon schijnt? Nee, inderdaad. De mat mag niet weg maar moet blijven liggen zolang Cera er gebruik van wenst te maken.

Alleen snappen wij niet wat er nu zo aantrekkelijk is aan deze oude deurmat. Hij regent regelmatig nat, is behoorlijk vies en stinkt volgens ons ook nog eens. Ja, je kan er je nagels inzetten, dan snappen wij ook wel (en we zien dat regelmatig gebeuren). En Cera's vacht kleurt er prachtig bij, dat kan iedereen zo zien! En verder? Gewoon een vieze, ouwe, stinkende mat!
Maar ach, wat ligt ze weer schattig te po(e)seren!

Klingelding

Wij hebben en klingelding (windorgel) aan onze pergola hangen. Dat is op zich niet zo bijzonder natuurlijk, maar het was wel merkwaardig dat Mini, die even langskwam, op de pergola klom en het klingelding een paar stevige klappen verkocht.
Het ding hangt er trouwens al jaren (in de zomer), maar dit was de eerste keer dat een haarfabriek het in zijn (pardon, haar) kop haalde het te meppen. Het moet inderdaad niet gekker worden!

Als gekken.

Terwijl de Boez zich vermaakte in de Muizentuin (wij hopen tenminste dat hij zich daar vermaakte, want zoals u misschien wel weet kunnen wij niet in deze tuin kijken om te zien wat zich daar nu precies allemaal afspeelt), zagen wij dat Oscar zich aan het amuseren was in de Kruidentuin met..... Monster! Ze vlogen als gekken achterelkaar aan, sprongen over en langs de struiken, doken eveneens regelmatig op elkaar en lagen dan wat te rollebollen samen. Het ging er hard aan toe, want tijdens dat rollebollen hoorden wij kreetjes die vast en zeker 'auw' betekenden! Tenminste, dat dacht mevrouw Katblad. De fotograaf kon dat niet bevestigen.

Strammigheid

Hallo mevrouw Katblad.
Nee, ik heb niet zo'n zin vandaag. Ja, lekker inderdaad dat de zon er weer is, maar mijn botten heh? Veel last van ja. Nee, het dak kom ik niet meer op, weet niet hoe. Vanuit het slaapkamerraam de goot in gaat dus niet meer nee. Kan niet meer om het raam heen vanwege de strammigheid heh? Vandaar dus ja. Dat ik maar wat in de tuin rondloop en op mijn bankje lig. Ja, ik kan nog wel de trap op, als is het met wat meer moeite. Ja, zo kom ik ook nog wel eens op het balkon van de buren, dat klopt. Maar niet vaak meer, nee.
Ach, wie weet, als de zon wat vaker schijnt en de strammigheid daarmee verdwijnt, misschien kom ik dan nog eens wat vaker daar bovenop. We zullen wel zien heh? Hoe het loopt inderdaad.
Wel, gelukkig heeft mijn mens gezorgd voor een lekker kussentje op mijn bankje. Ja, dat hout is zo hard heh?. Maar nu ga ik weer wat dutten, als u mij toestaat. Ja, leuke nieuwe camera en mooie kleur ook; past uitstekend bij mijn vacht heh? U ook nog een fijne middag, ja.....

Cera blijft nog even model

Het uittesten van de zoomkwaliteit  van onze nieuwe camera was natuurlijk ook erg belangrijk, en wij waren erg blij dat Cera bereid was om daarvoor op het garagedak te po(e)seren. Vanaf de straat kregen wij haar goed in beeld en gelukkig bleef Cera ook mooi stil zitten. Normaal gesproken komt ze namelijk, als wij haar hebben geroepen, bliksemsnel van het dak af (op haar eigen, bijzondere wijze), maar daar het nu geen etenstijd was begreep zij wat wij van haar verlangden. Overigens, in tegenstelling tot vorige berichten kunnen we u mededelen dat Cera toch heeft besloten part-time model te blijven nu zich nog geen andere kandidaat voor deze functie heeft gemeld. En wij zijn natuurlijk erg verheugd over deze beslissing van Cera.

Nieuwe camera

Mevrouw Katblad heeft een nieuwe camera gekocht omdat haar oude wat mankementjes ging vertonen. Zij heeft weer gekozen voor een platte digitale die zo in de jas- of broekzak kan, want dat is in het belang van het Katblad, zullen we maar zeggen. We hebben nu meer pixels en een grotere zoom. Natuurlijk moest de camera uitgeprobeerd worden, en daar er geen haarfabrieken voorhanden waren stortten wij ons eerst maar op wat bloemetjes in de Hoftuin....

Gelukkig meldde Os zich even later, en dus werd hij de eerste die met de nieuwe camera van mevrouw Katblad werd gefotografeerd. Os voelde zich erg vereerd en ging wel heel dichtbij poseren. Maar dat was misschien ook wel omdat hij eigenlijk nog liever een paar aaien wilde...

Zo gaat dat

Toen wij gisteren naar de Hoftuin wilden gaan, kwamen wij van een koude kermis thuis. Ten eerste zat er namelijk een kletsnat blafbeest midden op het pad voor de Poort, maar bovendien was Harremans niet van plan om onze haarfabrieken in de tuin toe te laten.
Het gevolg was dus dat de reporters hun werk niet konden doen en derhalve voor de Poort bleven zitten wachten tot Har op zou loeven, iets wat Har niet van plan was en dus ook niet deed. De fotograaf besloot uiteindelijk naar huis terug te keren en de haarfabrieken kregen verlof om wat te gaan klooien en zooien in de Katbladstraat. Ja, zo gaat dat soms...

Nageltjes

De vriendjes (Boez en Os) vierden gisteren uitbundig dat de zon weer ging schijnen, en deden dat door een flinke stoeipartij, midden op straat. Passerende fietsers moesten voor de twee haarfabrieken uitwijken omdat zij niets of niemand meer zagen. In zulke gevallen houden wij ons hart vast. Op bijgaande foto's kunt u zien hoe het stel naar elkaar ligt te maaien, en dat daarbij wel degelijk de nageltjes uitgestoken zijn.