Niet te voorkomen

Af en toe geven wij onze buitenpotplanten in de vroege ochtend water, want met regenloos, warm weer ligt uitdroging van de kostbare gewassen op de loer.
Nadeel van het werken met de tuinslang is dat menige nachtvlinder of mot uit zijn schuilplaats wordt verjaagd, en dan zit onze rood-witte topreporter graag op de loer om letterlijk zijn slag te slaan.

En daar waren niet veel klappen voor nodig, zoals u hier in dit secondenfilmpje kunt zien.

Helaas, sommige dingen zijn nu eenmaal niet te voorkomen...

Achter de Ikea-kleedjes

Ollie wilde liever niet gezien worden dus deden wij ook alsof wij hem niet hadden opgemerkt. Ondertussen nam mevrouw K. natuurlijk wel een kiekje van hem. U ziet onze buurhaarfabriek (huisgenoot van Charli) hier onder onze buitentafel, verstopt (zogenaamd dan, heh?) achter een paar pas gewassen Ikea-voddenkleedjes.

Waarom deze foto's?
Wel, daar kunnen wij het volgende over opmerken.

Ollie is niet meer de helft van wat hij een jaar of twee geleden nog was qua gewicht en omvang.
Onze lezers van het eerste uur zullen zich vast nog wel herinneren dat de Ol destijds was uitgegroeid tot een haarfabriek van bijna 9 kilo, en dat hij door al die kilo's natuurlijk helaas last van zijn gewrichten kreeg.
Wel, nog niet zo lang geleden ontdekte de dierenarts dat zijn hart en longen niet meer zo goed werkten, en dus is het maar goed dat Ol zelf al ervoor had gekozen om maar eens flink af te vallen.
Ol's leven is door deze ontwikkelingen nogal veranderd. Hij loopt weliswaar na het kwijtraken van het teveel aan gewicht nog steeds erg moeilijk, maar omdat hij ondanks de pilletjes tegen de benauwdheid meer behoefte heeft gekregen aan regelmatig een behoorlijke dosis frisse stadslucht, komen wij hem heden ten dage regelmatig buiten de muren van zijn kasteel en onder ons straatmeubilair tegen. Wat echter niet veranderde is zijn eenkennigheid. Al kent hij mevrouw K. al zijn hele leven en kreeg hij vaak genoeg door haar zijn ontbijt of diner geserveerd, zij blijft een eng mens en moet daarom veiligheidshalve ontweken worden. Uiteraard respecteert K. dat en houdt zij zich aan de (stilzwijgende) afspraken daaromtrent. Vandaar ook dat wij de Ol niet achter de Ikea-kleedjes hebben zien staan. Nee, echt niet!

Nou?

Cera:
Ik ben erg teleurgesteld over het feit dat ik niet mee mocht op de wandeling met Oscar. En dus ook bijzonder verdrietig daarover. Ik was namelijk helemaal niet zo ver weg en had makkelijk aan kunnen sluiten, maar u heeft mij niet eens op de hoogte gesteld van het moment van vertrek en mij ook niet geroepen.

Waarom ben ik niet meegevraagd?
Ben ik soms te min?
Of vind u mij vervelend soms, onderweg tijdens wandelingen? Gedraag ik me dan niet altijd volgens de regels?
Of heeft u mij al stiekem afgevoerd als topmodel? Te oud geworden zeker?
Of is het vanwege die paar kleine plekjes krentenbaard onder mijn kin?
Glanst mijn vacht soms niet meer zo mooi, heh, heh? Of heb ik bruine tanden? Ben ik dan teveel afgevallen? Zijn het misschien die paar wratjes in mijn nek?
Nou? Nou? Nou? Gooi het er maar uit mevrouw K.! En neem vooral geen blad voor de mond!

Oh, hij wilde dus graag alleen met u op stap... Voor een verjaarsreportage dus...
En daarom heeft u mij niet geroepen. En het is dus verder niks persoonlijks, zeg maar. En ik moet me niet zo aanstellen, vindt u.
Ja, dan laten we het hier maar bij, heh? Nee, ik snap het en trek het allemaal terug. Nee, ik zal me niet meer zo aanstellen en niet meer schelden als een viswijf.
Ja, ik ben alweer gekalmeerd. En de volgende keer mag ik dus gewoon weer mee?

Actie voor dierenasiel! Doe met ons mee!

Kijk snel op de actiepagina van Katja
en win een leuke prijs!

https://www.justgiving.nl/nl/pages/7199-leidsch-katblad-zamelt-in-voor-dierenasiel-stevenshage

of kijk op onze bijlage!

Verjaarsreportage van de Os

Oscar:
Mijn verjaarscadeautje was een grote ronde lopen met alléén mevrouw K. Zij en ik samen dus, zonder Cera, de Boez of ander mens erbij. Ja, dat was mijn grootste wens en gelukkig kon K. daarvoor zorgen.
U ziet hier hoe ik op haar zat te wachten in de Kruidentuin, en ik haar dus eindelijk aan zag komen.
Doe nu maar de tweede foto alstublieft.

Dit was in de Parallelstraat. Daar staat een blauwe regen met een prima geschikte stam om je nagels in te slaan, en natuurlijk maakte ik van de gelegenheid gebruik om mijn geur hier achter te laten. Ja, dat doe ik speciaal voor mijn soortgenoten, dat ze weten dat ik hier was en dat ze rekening met mij dienen te houden.

Ik had erge mazzel dat er die dag heel veel fietsen met tassen geparkeerd stonden, omdat ik graag als hobby allerlei soorten tassen inspecteer en controleer. Ja, daar wordt namelijk heel veel op achtergelaten en dus leer je daar een hoop van. Inderdaad, belangrijke gegevens, zeg maar.
Nee, zelf laat ik nooit iets achter in vloeibare vorm omdat ik dat niet nodig vind. En inderdaad niet bedreven genoeg, maar dat zouden we geheim houden, toch?

Hier waren we al voorbij de Steeg van Storm en bijna bij het gevaarlijke water. Ja, dat is best een eng stuk omdat je op een gegeven moment geen kant uit kan, behalve vooruit naar de kruising, dus naar het gevaarlijke water. Je moet daar altijd erg voorzichtig zijn vanwege fietsers met en zonder motor, en wielhuizen en dergelijke. Ja, die rijden daar allemaal erg hard en daarom durft de Boez hier nooit langs. Ik bleef aan de kant lopen, maar dat kunt u op de foto zelf ook wel zien.
Nee, we waren nog niet bij de hoek, dat was later.
Doe nu de volgende maar.

Deze foto werd genomen om u te laten zien dat er in de Parallelstraat allemaal pruimen lagen. En omdat mevrouw K. druk met de camera in de weer was, ben ik er maar even bij gaan zitten, voor de versiering inderdaad. Ja, anders was deze foto veel minder leuk en interessant geworden, zonder mij bedoel ik dus, heh? Ja. Nee, verder weet ik niks te vertellen over deze plek.

Ja, dit was bijna aan het eind van de straat, en vlakbij deze plek zat Monster voor het raam, maar die foto had je al in het Katblad gezet, toch? Nee, dan hoef ik dat dus niet meer te vertellen.
Ga maar door, ja.
Prima fietstas inderdaad, misschien zelfs wel de beste in de hele straat.

Dit is op het Zooiplein. Nee, ik ben niet langs het gevaarlijke water gelopen omdat het te druk was met verkeer. Ja, we zijn gewoon via de Katbladstraat naar het Plein gelopen en zijn onderweg geen anderen tegengekomen. Boez en Cera waren ook niet buiten, misschien had K. ze wel opgesloten maar misschien ook niet, dat maakt me niet zoveel uit.
Ik was in het zand aan het rollen omdat ik een beetje jeuk had. Nee, geen vlooien, dat zijn uw woorden en niet de mijne.

Nou goed, misschien één dan, maar die was door iemand anders achtergelaten in de Kruidentuin, zodoende. Ja, Hoftuin kan ook, ik heb er niet zo op gelet. Kunnen we het nu ergens anders over hebben?

Hier was jij (K. - red.) naar de glijbaan gegaan, en toen vroeg je of ik ook naar de glijbaan kwam maar daar had ik geen zin in. Ja, het was tenslotte mijn verjaarscadeautje en ik mocht zelf besluiten waar we heengingen en toevallig wilde ik die dag niet naar de glijbaan. Zo zit het dus inderdaad. Nee, ik kom niet altijd naar je toe als je me roept, ik besef heus wel dat ik zelf ook keuzes kan maken. Of eigenlijk moet maken, want ik ben nu eenmaal geen blafbeest. Ja, dat is een discussie op zich en daar hebben we het een volgende keer wel weer eens over. Ja, doe de volgende foto maar.

Hier lig ik te kijken naar jou en hoe jij daar raar over die glijbaan heen ligt te hangen. Geen gezicht nee, en ik zou dat ook zeker maar niet herhalen als er mensen in de buurt zijn die je daar kunnen zien. Nee, het is maar een tip, anders niet. Ja, ik vind je daar inderdaad te oud voor, dat klopt.
Maar ging deze fotoreportage niet over mij? Nou dan.

Eigenlijk wilde ik na het bezoek aan het Zooiplein wel terug naar de redactie, omdat ik onderweg toch wel Cera en Boez had gemist, maar jij moest en zou naar die Hoftuin en toen ben ik maar meegelopen om te kijken of daar nog iets leuks te beleven viel.
Ja, de tuin zag er netjes en bijgewerkt uit, meer kan ik er echt niet over zeggen.

Toen vond ik het wel genoeg geweest en ben ik naar huis gegaan om de Boez te zoeken. En Cera ook natuurlijk, ja. Ja, sorry dat ik jou daar liet staan en je niet heb bedankt voor dit leuke uitje met zijn tweetjes. Nee, een mooier verjaarscadeautje had ik zelf niet kunnen bedenken, behalve dan een tegoedbon voor minstens 10 van deze wandelrondjes. Misschien kunt u dat alsnog regelen?

Gizmo heeft heldere achtergrond nodig

Laatst zagen wij Gizmo in de Kruidentuin en konden wij daar van haar wat aardige foto's maken. Gizmo is namelijk moeilijk fatsoenlijk op de kiek te krijgen vanwege haar kleur en daarbij ook nog haar beweeglijkheid.
Maar dit keer was zij bezig met sporenonderzoek tegen een achtergrond van fris groen, en dus nam mevrouw K. haar kans waar.

Helaas wilde ze (K. - red.) te snel dichtbij komen en daar schrok de - kleine zwarte meid met de mooie heldere ogen - van.
Ja, soms heeft de fotograaf (ook K. - red.) een beetje al te veel haast en vergeet dan op zo'n moment dat haarfabrieken helemaal niet houden van plotselinge toenaderingen, en dat je dus voorzichtig en langzaam op ze af moet stappen....
Maar dit plaatje viel toch nog goed uit.

Gizmo kwam tenslotte ook nog bij de redactie langs om aldaar van het prachtige Pampasgras te eten. We hopen dat ze daar later geen last van heeft gekregen.
Wat staat de kleur roze haar prachtig, heh? Erg lief inderdaad.

Monster is er nog!

Dit is Monster, achter het glas van zijn raam op de benedenverdieping van zijn huis in de Parallelstraat.
Nee, niet ongewoon dat hij hier zit, maar we hadden hem al heel lang niet meer gezien en van Magiz hoorden we bovendien dat hij ook al een tijd niet meer op bezoek was geweest bij de Wams, Gizmo en Sonny. Kortom, we maakten ons zorgen om hem en dachten dat hij wellicht was verhuisd...
Maar nee dus!
En we zijn daar natuurlijk heel verheugd over!

Heet nieuws

Wij hebben al een paar keer tegen Charli gezegd dat onze schuilhut nu niet bepaald de koelste plek in de Katbladstraat is, maar hij is (net als zijn moeder T. Troy was) behoorlijk eigenwijs.
Maar waarschijnlijk zal hij over een paar uur wel, als de stoom uit zijn oortjes komt, moeten vluchten naar de schaduw van een struik.
Tot zover ons laatste nieuws, later meer.

Wat ligt hier bovenop de struiken?

a. een afgedankt plastic tasje van een bekende winkelketen
b. een natte, oude krant (sportpagina)
c. een ingedutte reporter
d. een weggewaaid stuk wasgoed

Nou, die is niet moeilijk, heh?

Slappe tijden

Cera weigert weer eens te po(e)seren voor ons Katblad, en als we haar dan eindelijk toch voor de lens krijgen, draait zij steevast haar elegante kopje naar opzij.
Om te bewijzen dat wij geen onzin uitkramen, treft u hiernaast enige foto's waarop te zien is hoe zij dat zich afwenden pleegt te doen.

Hoe Cera nu tot dit gedrag is gekomen?
Wel, zij voelt zich namelijk bij tijd en wijle behoorlijk genegeerd. Inderdaad, want qua aaigenot zijn er voor haar zeer slappe tijden aangebroken omdat veel stadsmensen met vakantie zijn gegaan, mensen die anders altijd elke dag door de Katbladbuurt lopen en ons poezenmeisje in het voorbijgaan plezieren met een flinke aaibeurt.

En helaas wordt onze stad nooit echt helemaal overspoeld met toeristen van buiten (zeg maar), nemen de rondwandelingen met gids ook wat af en daarmee dus ook het aantal bezoekers aan de Katbladstraat.
Bent u er nog? Mooi, dan gaan we verder.
Jawel, Cera is daardoor zwaar gedupeerd en behoorlijk uit haar hum. Zij trekt zich steeds vaker terug op het grote bed, waar zij uiteraard haar best doet haar fabriek op volle toeren te laten draaien, met als gevolg een flinke laag zwart/grijs/roest gekleurd fabriekshaar op de vrolijk geblokte, zomerse quilt.
Verharen uw monstertjes ook zo erg?

Geen training nodig

Er hebben zich wat verschuivingen voorgedaan in de taakverdeling bij de afdeling bewaking van het LKB. Daar hoeft u zich niet ongerust over te maken, want voor hetzelfde geld is vóór het nieuwe ochtendgloren e.e.a. weer helemaal teruggedraaid of nog verder (en wellicht schokkenderder) veranderd, wie zal het zeggen, heh? Ja, wie o wie. Nou.

Wel, de Boez heeft dus thans de tafelwacht op zich genomen, waarbij de bewaking van de druiventrossen is inbegrepen. Inderdaad, erg belangrijke zaken, al zouden wij liever gehad hebben dat tenminste één van onze haarfabrieken zich had bekwaamd in het water geven van dorstige en noodlijdende gewassen. Ja, vergeet dat maar, geen belangstelling voor deze tak van sport helaas, dus K. moet dat zelf doen... Maar goed, op deze foto houdt onze tafelkat toevallig wel de noordzijde van de Katbladstraat nauwlettend in het oog.

En op deze foto ziet u de Boez de zuidzijde van onze straat in de smiezen houden.

Is er voor dit werk enige training nodig? Neen, of eigenlijk nauwelijks.
Natuurlijk is een goed stel ogen vereist, en die heb je of die heb je niet, kwestie van erfelijkheid (dna) en een tikje geluk.
Enig verstand of een wat verdergevorderde ontwikkeling van de hersentjes is niet vereist, zij het dan dat je wel een mogelijke dief of rover moet kunnen herkennen en aanwijzen. De sportschool hoeft in ieder geval niet bezocht te worden door de werknemer (want niet vereist), schoon gewassen en heerlijk geurend is ook geen vereiste (in tegendeel eigenlijk, want hou maar lekker op een afstand, die vijanden), en een blaasprobleem tenslotte (dus veel moeten plassen) is uiteraard niet erg handig bij het uitoefenen van dit beroep. Maar de B. heeft daar gelukkig geen last van.
Ja, inderdaad een makkie dus, en daarom ook niet echt heel goed betaald door mevrouw K. En omdat de Boez heel erg van (dure) snoepjes uit paarse doosjes houdt, zit het er dik in dat hij morgen alweer een ander baantje heeft, of in elk geval op zoek gaat naar een bijbaantje.
Vanzelfsprekend houden wij u op de hoogte van de gang van zaken.

Zes jaar alweer!

Onze Os (reporter, verkenner A, plantendeskundige enz.) is vandaag 6 jaar geworden; we (mevrouw K.) hebben (heeft dus eigenlijk) vanochtend voor hem gezongen. Tijdens het felicitatielied ging de Os zo snel hij kon door het luik naar buiten, waarschijnlijk omdat hij traantjes van ontroering in zijn oogjes voelde opkomen en zich daarvoor een beetje schaamde. Hoewel, het kan natuurlijk ook zijn dat K. vals zong (pijn in de oren), dat de Os een afspraak had in de Kruidentuin of dat hij naar één of andere cursus moest. Hij is daar overigens nog niet van thuisgekomen.
Os hoefde niet zo nodig een cadeautje, maar dat heeft hij natuurlijk wel gekregen. Later hoort u hier meer over.
Verder laten we u weten dat Oscar graag uw (schriftelijke) felicitaties ontvangt, die mevrouw K. dan weer vanavond bij het diner gaat voorlezen. Dus als u even een momentje heeft?
Alvast bedankt.

Geen vangnet

Het seizoen is weer begonnen... Nee, niet met betrekking tot het zo nodig moeten verbreken van het record Pergola Zitten, maar wel ten aanzien van de hoognodige, strenge bewaking van onze druiventrossen, die nog nooit zo vroeg in het jaar al zo groot en talrijk waren.
Natuurlijk is Oscar de aangewezen haarfabriek voor het klaren van deze klus, en het toeval wilde dat hij zich als enige kandidaat had gemeld voor deze vacature omdat onze andere twee luie mormels liever op een zacht dekbed liggen, vooral als er af en toe een minuscuul klein spatje uit de lucht valt.

Wel, laten we bij de les blijven.
Oscar neemt zijn taak erg serieus, maar af en toe vallen zijn oogjes dicht en dreigt onze stoere bewaker naar beneden te storten. En daar beneden hebben wij helaas geen voorzieningen voor een zachte landing.

Gelukkig bleef de Os hangen, maar hoe of waaraan konden wij niet precies waarnemen.

Even later echter zat hij weer stevig bovenop en kon hij aan een volgende ronde indommelen beginnen.
(Nee, een vangnet is geen goed idee, u kunt vast wel bedenken waarom niet! Tjongejonge.....)

Verontrustend!

Actie tegen vogeldodend gif

zondag 13 juli 2014 07.07

Veldleeuweriken, boerenzwaluwen, spreeuwen. Het gaat al lange tijd niet goed met de boerenlandvogels. Nu blijkt dat insectenetende vogels, in gebieden met hoge concentraties van het landbouwgif imidacloprid in het oppervlaktewater, nog sterker achteruitgaan. Eerder was al bekend dat er sterke aanwijzingen zijn dat neonicotinoïden een rol spelen in de bijensterfte.
Kom in actie!
De giffen zitten ook in producten die je gewoon in de winkel of bij de dierenarts kunt kopen. Vele duizenden Nederlandse consumenten hebben die spullen in huis (of tuin) zonder het te weten, want de fabrikant zet nooit met grote letters 'GIF' op de verpakking.
Het werkzame bestanddeel imidacloprid is ontwikkeld door chemiebedrijf Bayer dat het in allerlei producten gebruikt, onder merknamen als Admire, Advantage, Advantix, Confidor, Belem, Gaucho, Maxforce, Provado, Premise, Gardiflor. In de tuin wordt het gebruikt tegen bladluis of witte vlieg en tegen vlooien bij huisdieren (sommige vlooienbanden voor honden en katten bevatten het gif ook). En veel mierenlokdoosjes bevatten het spul.
Stuur het gif terug naar de fabrikant
Niemand wil natuurlijk medeverantwoordelijk zijn voor het doden van honingbijen, spreeuwen en veldleeuweriken. Koop geen gif en als je het per ongeluk aanschafte dan moet het verantwoord worden opgeruimd. Dat kan bij het depot Klein Chemisch Afval, maar beter nog door het naar de producent terug te sturen. Het is van levensbelang voor veel dieren dat de resten imidacloprid niet in het milieu terecht komen.
Wij vinden dat Bayer zijn verantwoordelijkheid moet nemen en het is ook een signaal dat consumenten willen dat imidacloprid helemaal verdwijnt van de markt. Heb je zulke producten thuis liggen, laat dan je stem horen en stuur ze op kosten van de producent terug.
Onderstaand het Antwoordnummer van Bayer in Nederland. U kunt daar de ongewenste imidacloprid naar opsturen zonder op de brief of het pakje een postzegel te hoeven plakken. Schrijf er ook even bij dat u vindt dat deze natuurdodende gifstoffen van de markt verdwijnen.
Bayer Nederland
Antwoordnummer 5055
3600 XM Mijdrecht

Zie ook:

http://vroegevogels.vara.nl/Nieuws-detail.1006.0.html?&tx_ttnews%5Btt_news%5D=369518&cHash=61ac7748be441d1982224949db73971c

Geen idee

Ruzie?
Ja.
Waarover?
Geen idee.
Gebeurt dat vaak?
Mwah...
Loopt het wel eens uit de hand?
Nee, nooit.
Gewonden?
Soms een paar krasjes in de nek of op de neus.
En daarna nog even goede vrienden?
Ja.
Zo zo.
Yep.