Dakinspectie door de Os

Oscar:
Toen ik op het dak arriveerde, zat Cera op de Koepel. Verder heb ik nauwelijks naar haar omgekeken want ik had mijn eigen inspectie te doen en had daar al mijn aandacht bij nodig.
Nee, ik ben geen enkel ogenblik echt in gevaar geweest, als ze dat zeggen is dat gewoon niet waar en zitten ze te overdrijven. Maar ik ben nu eenmaal van mening dat als je iets doet, dat ook goed moet doen, en dat geldt in het bijzonder voor een dakinspectie.
Ja, hier sta ik nog even rustig de situatie te bekijken, want je weet immers maar nooit of er nog indringers of vreemden op het dak zitten. Vandaar dus ja.

Op deze foto kunt goed zien dat het hier en daar nog nat is. Ook daar moet je natuurlijk rekening mee houden als je één of meerdere daken gaat inspecteren.

Het klopt dat ik hier nog steeds bezig ben om vooronderzoek te doen, wat inhoudt dat ik de omgeving eerst helemaal afspeur voor het geval van u weet wel. (Had ik toch al uitgelegd? Ja, doe de volgende foto maar.)

Hier ziet u mij het houthok (open haard - red.) van de buurvrouw inspecteren. En deze buurvrouw is dus het mens van Charli, maar die was er niet. Nee, Charli komt nog nauwelijks op het dak.
Ja, dat hok was leeg, dat heeft u goed gezien.
U mag nu door naar het volgende plaatje omdat ik over deze verder niets meer te vertellen heb.

Hier loop ik naar de plek toe waar Luna altijd zat te poepen. Ja, gewoon op de stenen. Nu groeien daar bolletjes mos en het ruikt er nergens meer naar Luna of poep want dat heb ik gecontroleerd.

















Ach, dit is ook een leuke, vindt u niet? Dat was vlak voor uw voeten, mevrouw K., inderdaad, en ook vlak voordat ik de hoogte inging. Heeft u daar ook foto's van? Oh, die komen zo.
Op deze foto kun je trouwens ook heel goed zien hoe slank ik eigenlijk in feite ben; de meeste foto's vertekenen behoorlijk en dan beginnen onze lezers weer zo te mekkeren dat ik zogenaamd dik ben. Nee, dat ben ik dus niet, maar ik ben wel erg gespierd.

En doordat ik zo enorm sterk ben, zat ik binnen een paar tellen op dit dak.
Hoog was het wel inderdaad, maar ik was zoals altijd erg voorzichtig. Nee, ik ben geen enkel moment in gevaar geweest al vond u het eng wat ik deed. U mag best wat meer vertrouwen hebben in mijn beoordelingsvermogen en spierbeheersing.

Natuurlijk kwam ik dan ook niet te dicht bij de rand zoals u kunt zien. Ik zag nog ergens beneden Cera zitten, en ik zag ook dat zij naar me zat te kijken. Nee, dat maakte me niet veel uit, ze doet maar.

Er was verder niet veel bijzonders op dat dakje, dus ik ben daar niet zo lang blijven rondhangen.
Toen kwam ik erachter dat de afdaling minder makkelijk ging dat het erop opklimmen. Ik had al mijn nagels nodig om niet naar beneden te glijden, of te storten zeg maar.

Doe deze maar iets groter, dan kunnen ze m'n nagels beter zien. Nee, het is inderdaad geen mooi gezicht. En K. kreeg last van haar oren omdat het net zo klonk als op een schoolbord, zei ze.

Hier ben ik er bijna.
Gelukkig had ik geen haast dus kon ik ruim de tijd nemen voor deze problematische afdaling.

Daarna ben ik naar de Boez gegaan om te vragen of hij er zin in had om met mij nog wat andere inspecties te doen, maar dat had hij niet dus ben ik weer alleen op pad gegaan.

Maar ik kwam niet zo ver want ik dacht dat er ergens iets bewoog, en toen ben ik erbij gaan zitten om te zien of het weer zou gaan bewegen.

Nadat ik een tijdje daar had gezeten en er helemaal niks meer had bewogen, heb ik nog naar de Boez lopen zoeken maar die was ondertussen verdwenen. Hier ziet u hoe ik even naar binnen keek, maar daar zat Boez dus niet.
Vlak daarna ging mevrouw K. weg, en toen heb ik nog een ander stukje dak geïnspecteerd, maar daar zijn dus geen foto's van. Ja, ik ben door de voordeur binnen gekomen en even later, na het avondeten, door de deur boven weer naar buiten gegaan. Nee, dat vond K. minder leuk maar dan had ze maar beter moeten opletten.

Dakinspectie door Cera

Laatst, toen het zonnetje zo heerlijk scheen, verduisterde Cera onze keuken weer door languit op de koepel te gaan liggen rollen.
Mevrouw K. besloot om dat maar eens van dichtbij te gaan bekijken. Uiteraard nam zij de LKB camera mee.
Cera:
Ik ben hiernaartoe gegaan om even lekker te zonnen, maar toen K. haar neus om de hoek van de deur stak, kwam ik direct overeind want ik voelde me een beetje betrapt. Ik weet best dat ik onder werktijd niet mag gaan liggen luieren, maar soms heb ik daar gewoon zin in en doet het dan ook rustig, in de hoop dat K. het niet opmerkt.

Maar ik voelde me toch wel een beetje schuldig en daarom was ik bereid om direct aan de slag te gaan voor het Katblad.
Ik vroeg mevrouw K. wat ik zou kunnen doen voor haar, en toen antwoordde ze me dat ze al tevreden zou zijn met een stukje dakinspectie door mij, dan zou zij de begeleidende beelden verzorgen. Dat wilde ik natuurlijk wel doen, want dat is geen naar werk en bovendien ben ik daar best wel goed in.

Ik begon eerst met een rondje om de koepel, en ik ging terug naar de plek waar ik had liggen rollen.
Er lag aan die kant geen water en dat was wel zo prettig. Ik ben niet echt vies van natte poten, maar als ik het enigszins kan vermijden, doe ik dat. Verder heb ik eigenlijk niet veel meer te melden bij deze foto.

Hier was ik net klaar met mijn rondje en vroeg aan mevrouw K. of ik nog een roldemonstratie moest geven op de koepel. Maar dat vond ze niet nodig, ze had liever dat ik wat meer de hoogte inging. Ik snapte niet wat ze daarmee bedoelde, en kreeg ook geen tijd om daar verder over na te denken.

Want de Boez was ondertussen op het dak gearriveerd en ik vond het wel zo beleefd om hem even te gaan begroeten. Dat pakte verkeerd uit want het ventje had er geen zin in om beleefdheden uit te wisselen en keek dusdanig vuil naar me dat ik achteruit deinsde. Eigenlijk had ik dat wel van hem kunnen verwachten omdat hij me dat vaker flikt, alleen blijf ik het steeds tegen beter weten in proberen. Erg dom van me, ja, maar aan de andere kant kan het ook geen kwaad.

Natuurlijk deed het me wel wat want het is niet leuk om steeds maar afgewezen te worden. Vandaar dat ik terugkeerde naar de koepel om na te denken over wat ik toch steeds allemaal verkeerd doe waardoor hij me zo afstandelijk behandelt.
Ja, het hakt er toch elke keer weer in en het doet ook best wel pijn.
Gelukkig sprak mevrouw K. me weer wat moed in.

Ik ben toen wat andere stukjes dak gaan verkennen en zag opeens dat Oscar bovenop een hoger dak zat. Het was daar best wel erg hoog en ik vond dat hij enge dingen deed.
Ja, u ziet mij op deze foto naar hem kijken.
Omdat ik zelf ook op een smal randje stond te balanceren, riep mevrouw K. dat ik daar beter vanaf kon komen.

Als ik naar de Os wilde kijken, kon ik beter naar haar toekomen, zei ze, want dan kon ik hem beter zien en liep ik ook minder kans om van het randje af te donderen.
Natuurlijk overdreef ze want ik ben hier vaker geweest en kijk heus wel uit dat ik niet naar beneden val. Ja, K. is af en toe behoorlijk ongerust, en dat is onnodig en daar heeft ze alleen zichzelf maar mee.
Ja, dat zal wel komen doordat ze zelf niet zo stevig op haar benen staat vanwege haar knie, en dat projecteert ze dan op mij. Erg lastig inderdaad, maar ik liet het maar zo.

Ach, en omdat ze het graag wilde, heb ik inderdaad gedaan wat ze me vroeg, en natuurlijk heb ik heel goed opgelet dat ik daarbij niet al te natte poten kreeg.
We hebben daarna nog een poosje naar Oscar gekeken omdat hij zo gek deed, en toen vond de Boez het leuk om ook gek te gaan doen.
Allemaal aandachttrekkerij, ja.

Toen de Boez was verdwenen heb ik mijn inspectie nog even afgemaakt terwijl de Os zat te mediteren. Ja, u ziet mij bij de emmer snuffelen omdat ik een aantal luchtjes op die plek moest analyseren.
Mevrouw K. had het koud gekregen en ging daarom naar binnen, en daarbij vergat ze de deur dicht te doen zodat we 's avonds na het eten met zijn drieën nog lekker een poosje naar buiten konden. Ja, daar had ze de pest over in, dat was duidelijk maar daar hebben wij ons niks van aangetrokken.
Wie gaat er nu vertellen, is dat de Boez of Oscar?

Oh oh, wat was het weer gezellig!

Tussen ik en haar moet nog het woordje zie...

En toen waren er (thuis) natuurlijk Snoepies!

Gebouw LKB in groot gevaar!

Boez:

Soms dreigt er gevaar. En dan moet ik optreden, als langst inwonende zeg maar, en als redactielid met de meeste dienstjaren.
Dat gevaar kan bestaan uit een binnendringende brokjesjatter, een buurhaarabriek die komt markeren, vreemde mannen met zware stemmen of het Zuigmonster. En dan heb ik het nog niet eens gehad over het Vuilnismonster, de groene gemeentekarretjes en de prikkemannetjes met lichtgevende jasjes.
Maar ik ben alert en hou alles in de gaten, niet alleen voor mijn huisgenoten en mevrouw K., maar uiteraard eveneens voor mezelf.
Zoals nu dus.

Nu zit er namelijk opeens een grote vlek op het keukendak. En af en toe beweegt die vlek en dan hoor je schurende geluidjes en getik. Ik weet natuurlijk best dat het hier het achterwerk van een soortgenoot betreft, maar weet niet wie het is en wat hij daar doet of wat zijn plannen zijn. En dat maakt de zaak ingewikkeld.
Want er heeft al heel lang niemand meer op mijn dak rondgelopen of gezeten. Zeker een jaar al niet meer. Omdat dus zo'n beetje iedereen die daar regelmatig kwam, is vertrokken. Luna bijvoorbeeld, Columbus, de oude Poekie, noem ze allemaal maar op. En Simba komt ook nooit meer op het dak sinds hij zijn eigen voordeurluikje heeft.

Ik sta dus voor een raadsel en kan niks anders doen dan dat achterwerk in de gaten houden. Zelfs nu mevrouw K. uit HET kastje het doosje met Snoepies heeft gepakt, kan ik mijn ogen er niet vanaf houden. Je kan rustig stellen dat ik totaal geobsedeerd word door die schuivende billen en het getik van die staart. Want wie is het en wat komt ie hier doen? Nou, ga er maar aanstaan.

Het kan best zijn dat hierachter een nieuwe haarfabriek is komen wonen. Eén die nog door mij duidelijk gemaakt moet worden dat ie niet op mijn dak mag zitten, en al helemaal niet met zijn rozijn op de keukenkoepel. En dan zeker straks ook nog, als het weer mooi weer is en die koepel openstaat, naar binnen loeren, heh? Kijken wat er in onze voerbakjes ligt, heh? Nee, geen sprake van. Ik moet dat voorkomen want dat ben ik mevrouw K. en mijn collega's verplicht. En mijzelf natuurlijk ook, dat spreekt voor zich. Want er is hier niemand anders die zo goed is in het herkennen van gevaar. En dus heb ik de verantwoording op me genomen en daarom hou ik hier de boel zo goed als ik kan in de gaten. Die snoepies komen straks wel, dat vreemde achterwerk is nu mijn eerste prioriteit. Het grote raadsel dient opgelost te worden, en wel zo snel mogelijk. De vlek beweegt nu niet meer maar ik haak niet af, nee, ik hou gewoon vol want dat wordt van mij verwacht. Want ik ben de Grote Boez, de bewaker van het LKB-gebouw, en met mij valt niet te spotten!

Voor wie het niet direct kan herkennen: zie eerst foto nr. 2 en dan deze foto, en wel de pupil van de Boez.
Het was overigens gewoon Cera die daarboven even zat uit te rusten na haar dakinspectie. K. had haar achterwerk natuurlijk direct herkend, en toen zij Cera had geroepen, kwam het Meipie overeind om even later samen met de Boez wat Snoepies te verschalken. Het gevaar was geweken en de Snoepies smaakten goed.