Krentenbaard en kouwe polder

Ons plantentafeltje is weer in gebruik genomen door diverse haarfabrieken, maar dus niet door Oscar want hij vertrouwt het nog niet helemaal. En terecht natuurlijk: het is nog even wiebelig als voorheen.
Maar dat alles terzijde.
Waar het nu om gaat in dit bericht is dat Cera weer last heeft gekregen van krentenbaard. Jawel, als u de foto bekijkt, ziet u een plekje op haar kinnetje, en dat is dus weer zo'n vervelend korstje. Meer onder op haar kin zit trouwens nog zo'n vervelend plekje...
We moeten dus weer elke dag smeren, en dat vindt ons modelletje niet erg prettig. Bovendien kan zij de zalf gemakkelijk weg likken, en op die manier heeft dat smeren natuurlijk weinig nut. Desnoods moeten wij volgende week dan toch maar met haar naar de dierenarts voor antibiotica, al doen wij dat uiteraard met grote tegenzin (antibiotica wordt erg snel gegeven en daar zijn wij niet zo voor...).

En dan nog een klein puntje:
Wij kregen gisterenavond klachten over het uitblijven van nieuwe berichten. Wel, dat kwam doordat mevrouw K. naar de polder moest om een actie van de PvdD bij te wonen tegen de aanleg van de nieuwe Rijnlandroute (wat heel veel aan mooi natuurgebied zal gaan kosten, en bovendien veel poen).
De polder was echter in nevelen gehuld en het was er zeer koud, zodat K. geheel verkleumd raakte en de rest van de dag met hete thee onder een dekentje op de bank heeft moeten zitten. En daar hebben wij gelukkig geen foto's van!

Stormbaan

Oscar is de laatste tijd erg druk met het onderzoeken van de mogelijkheid om in de Kruidentuin een stormbaan aan te leggen voor haarfabrieken.
De baan zou moeten starten bij de ingang van de tuin. Het is de bedoeling om vanaf daar zo snel mogelijk naar de Moerbei te rennen, er in te klimmen en er vervolgens met een sierlijke duik weer uit te springen. (Zie foto.)
Daarna volgt een graafoefening.

Het graven mag echter alleen plaatsvinden in de lege kruidenvakken, anders wordt mevrouw K. heel erg verdrietig, heeft zij laten weten. Bovendien mag er nergens onderweg gepoept worden, dus ook niet in die lege vakken, voegt mevrouw K. er ook nog aan toe.
En dat is nog een moeilijk puntje, want door al die beweging wordt het darmkanaal gestimuleerd en kan het zomaar zijn dat je bliksemsnel moet doen wat je moet doen, en dus echt geen tijd hebt om op zoek te gaan naar een andere plek om je te ontlasten.
En daar loopt nu het hele stormbaanplan reeds op vast, helaas. Nee, er zal nog heel wat overleg moeten plaatsvinden eer die stormbaan van Oscar er daadwerkelijk kan komen, maar uiteraard zullen wij u van de vorderingen in dezen op de hoogte houden.

De schuldige...

Ja, Oscar inderdaad.
Want als je met je 6.5 kilo van een wiebelig tafeltje springt met de bedoeling een paar meter in de lucht te kunnen overbruggen (je dus effe flink afzet), dan dondert de boel als vanzelfsprekend omver, met teiltje met bolletjes incluis.
Na dit debacle heeft Oscar zich enige tijd verstopt gehouden tussen de plantenpotten aan de straatzijde, waarschijnlijk omdat hij dacht dat er een hogere macht in het spel was geweest, die het op hem had voorzien en daarom de val van het plantentafeltje had geregeld. Later kwam hij bij van de schrik, hangend op de Pergola.
Ondertussen kijken wij uit naar een nieuw tafeltje dat wat steviger is; dit ter geruststelling van onze lezers.
(En behalve wat afgebroken hyacinten bleef de schade vrij beperkt.)

Who did it?

Gezien het gebrek aan stevigheid van ons tuinmeubilair kon je er eigenlijk op wachten, maar toch kwam de klap nog onverwacht.
Cera had geen aandeel in het geheel, want zij had binnen gezeten en ging samen met K. naar buiten om de schade op te nemen.
Wie had er dan wel schuld?

Was het:
A. de Boez
B. Wamy
C. Oscar
D. Grote Snor
E. ????


Wordt vervolgd.

Gemiste kans

Wij willen u even op de hoogte stellen van het feit dat Grote Snor (GS inderdaad) nog steeds bijna elke dag langskomt op zijn zoektocht naar lekkere wijven (u weet wel).
Deze keer kwam hij oog in oog te staan (zitten) met de Boez, die nu eens niet voor GS op de vlucht ging maar, lijkt het, een gezellig praatje met de Snor wilde beginnen over de dingen des levens, het verschil tussen echte en geholpen katers, de voor- en nadelen van de kleine operatie en wat dies meer zij.

Doch helaas, mevrouw Katblad maakte weer eens de fout om met haar camera wat dichter naar het raam toe te lopen, en zo kwam het dat GS zich betrapt voelde en er bliksemsnel vandoor ging.
Zo weten we dus nog steeds niks van de krolse Snorremans, en de Boez ging over tot de orde van de dag, zijnde het klooien en zooien rond de tafel.

K. was wel wijzer

Waarom Cera af en toe het bankje van Zwarte Gijs zo nodig moet markeren, wil zij niet zeggen.
Natuurlijk doet zij zulks alleen wanneer Gijs niet in de buurt is, want als hij haar op zou merken is Leiden in Last en krijgt Cera klappen; zo is ZG nu eenmaal.

Nadat Cera naar genoegen haar nagels had gescherpt aan de bank, bleef zij daar nog enige tijd met zeer gemene blik zitten, alsof zij K. uitdaagde iets van of over haar zojuist uitgevoerde actie te zeggen. Maar mevrouw K. was wel wijzer en hield haar mond.

Tuininspectie-strip

Einde.

Poezenleed

Ja, haarfabrieken hebben ook wel eens te doen met onbeantwoorde liefde. Neem nu Cera.
Zij probeerde de Boez te verleiden tot een gezellige stoeipartij, maar hij hield de boot af. Waarom de B. er geen zin of trek in had, weten wij niet; het kan zijn dat hij nog niet goed wakker was, maar het kan ook zijn dat hij gewoon geen zin had in Cera omdat hij nu eenmaal meer van Oscar houdt. Ja, dat is heel goed mogelijk...

Cera staakte haar pogingen en droop teleurgesteld af. Hoewel, een beetje boos was ze ook wel want het is natuurlijk nooit leuk om afgewezen te worden.
Wat de Boez op dat moment voelde of dacht is onduidelijk gebleven; we hebben het niet in zijn oogjes kunnen lezen. En even later zat hij op het dak.

Lekker dollen

Gisteren hielden wij een inspectie in de Kruidentuin, maar uiteraard moest er tussendoor ook gedold worden vanwege het heerlijke lentegevoel, iets wat je gewoon niet kunt negeren en dus wat mee moet doen.
Het ging er echter vrij heftig aan toe.

Cera hield zich afzijdig en dat was zeer verstandig van haar.
Want ja, u ziet het goed!
(Zie volgende foto voor detail.)

Bij latere controle bleek Os' oor er gelukkig nog ongeschonden aan te zitten,

maar we hadden toch wel de indruk dat de Os "not amused" was, en terecht natuurlijk.

Er volgde nog even een korte discussie over de regels van het spel, wat toegestaan was en wat niet bij dit soort schijngevechten. Want de vriendschap moet uiteraard wel heel blijven als je samen in één huis woont!

En toen werd het spel hervat, met Cera nog steeds roerloos op frontbalkon.

Als Leipe Loetje

De Nepeta (faassenii, menen wij) in de Kruidentuin staat nog niet zo hoog, maar is dan juist, met zijn jonge blaadjes, erg aantrekkelijk voor sommige haarfabrieken.
Eén daarvan is onze Oscar.

Ja, want als Leipe Loetje vinden wij hem ergens liggen, in een stevige omstrengeling met een paaltje, en dat is heus niet normaal, behalve als je ligt te trippen of behoorlijk high bent, dus. Want zo mooi is dat paaltje namelijk nu ook weer niet.

Beetje bijgekomen, Os? Was niet zo'n gek lange trip, heh? Kom je nu dan weer even werken, tuin inspecteren, ja?

Oh, pardon! Nou, nog even dan...

Niet in de haak

Wamy komt nog steeds elke dag wel even langs, alleen nooit meer naar binnen om brokjes te stelen. Misschien is de laatste klap die hij van de Boez kreeg toch dusdanig hard geweest, dat de Wams zich dit voorval nog steeds herinnert, hoewel, het kan natuurlijk ook zijn dat Wamy geen light-brokken blieft...
Wel scherpt W. regelmatig zijn nagels aan de stoel voor het Poezenloket, tot groot ongenoegen van Oscar. Maar de Os grijpt echter niet in, en dat vinden wij dus niet in de haak.
Ondertussen komen er bovendien ook al geregeld wespen langs om de van de stoelleuning bijna los gekrabde houtsplintertjes af te zagen (of te bijten) en mee te nemen voor de bouw van hun nest. Het is maar goed dat onze Tokkie Troy dit niet meer hoeft mee te maken, heh? Ach...

Korte strip, saaie boel in Hoftuin