Deze dame of heer hadden wij al eens eerder gezien in de Parallelstraat, maar nu "vingen" wij de haarfabriek al slapende in zijn/haar huis. Jawel, mevrouw K. kijkt overal gewoon naar binnen als er geen dichtgetrokken gordijnen zijn, dat moet gewoon want anders kom je helemáál nooit iets aan de weet.
Wel, wij probeerden langs de planten heen nog een foto te maken van dichterbij, en dat lukte min of meer.
Inderdaad, de vlammen slaan eruit!
Welkom bij Het Leidsch Katblad
Wij brengen u afwisselend regelmatig en onregelmatig nieuws over stadskatten die wonen in de "Katbladbuurt" in het centrum van Leiden, Zuid-Holland. Wij nemen u af en toe mee op onze rondes door de buurt en doen verslag van gewone en bijzondere gebeurtenissen op straat en bij de redactie thuis.
De hoofdredacteur verklaart hierbij dat wij alle gebeurtenissen naar waarheid weergeven, maar maakt u er tevens op attent dat wij niet aansprakelijk zijn voor de door de haarfabrieken gedane uitspraken, hun taalgebruik en/of gedrag, en wijzen u er daarom nadrukkelijk op dat het lezen van dit Katblad geheel voor eigen risico is.
Zie voor meer info over de redactie en katten de linker kolom van deze digitale krant.
Posts tonen met het label nieuwe kat. Alle posts tonen
Posts tonen met het label nieuwe kat. Alle posts tonen
donderdag 25 september 2014
Lekker ding!
Labels:
nieuwe kat
Mimi heeft een nieuw huisgenootje gekregen. Wij hebben echter gehoord dat Mimi zelf het daar niet zo mee eens is en de kleine kit het liefst zo spoedig mogelijk weer ziet vertrekken.
Ondertussen vermaakt het kleintje zich uitstekend. Hier ziet u het in het raamkozijn, waar het probeert door het glas heen een blaadje te vangen. Dat lukte uiteraard niet.
Wat een lekker ding, heh?
Natuurlijk vergat het lekkere ding onmiddellijk het blaadje toen onze reporter Oscar voorbij kwam.
Hij of zij heeft trouwens (naar wij weten) nog geen naam.
Ondertussen vermaakt het kleintje zich uitstekend. Hier ziet u het in het raamkozijn, waar het probeert door het glas heen een blaadje te vangen. Dat lukte uiteraard niet.
Wat een lekker ding, heh?
Natuurlijk vergat het lekkere ding onmiddellijk het blaadje toen onze reporter Oscar voorbij kwam.
Hij of zij heeft trouwens (naar wij weten) nog geen naam.
donderdag 3 juli 2014
Nieuwe zwabberbuik in Katbladbuurt
Labels:
Boez,
Cera,
nieuwe kat,
Oscar
Jawel, hier zit het hele stel klaar om een stukje te gaan lopen (zelfs de Boez inderdaad), maar mevrouw K. moest nog even zo nodig een rondje Kruidentuin doen. En de reporters bleven geduldig op de hoek van de Parallelstraat op haar wachten.
Wel, onderweg gebeurde er niets bijzonders, tot het stel bij de hoek van de Steeg kwam waar de Boez nodig enige rek- en strekoefeningen moest doen. Dit kunt u op bijgaande foto zien.
Oscar maakte duidelijk dat hij de grote ronde wilde maken en liep vastbesloten in de richting van het gevaarlijke water.
Zou mevrouw K. met Oscar meegaan?
Dat was hier nog niet helemaal duidelijk.
Want eerst namelijk wilde zij in verband met de democratische besluitvorming overleggen met Boez en Cera.
De eerste reageerde afwijzend op het voorstel om door te lopen (de hele Parallelstraat uit), maar daar keken we niet van op.
En Cera had het (zoals u hier ook kunt zien) veel te druk met het oefenen in het rollen op klinkers. (Wij denken dat er stoeprol-wedstrijden op komst zijn maar weten dat niet zeker; er hangen in elk geval geen posters met aankondigingen in de Katbladbuurt.)
Wel, waarom Oscar zo flink was doorgestapt werd mevrouw K. al snel duidelijk: een eindje verderop zat een onbekende haarfabriek "Verboden toegang" naar hem te seinen, en wij meenden ook nog "Rot op!" op te vangen. En daar het voor Oscar als reporter natuurlijk nergens verboden is of mag zijn, wilde hij bij deze vreemde snoeshaan (of -hen) verhaal gaan halen.
Gezien de buikomvang van deze haarfabriek, zou je kunnen denken dat het een dame op leeftijd is, maar denkende aan Myo, kun je concluderen dat een vergissing snel gemaakt is.
Geslacht is dus onbekend gebleven, maar fel was ie wel, dit flinke exemplaar.
Oscar liet zich als een echte persmuskiet echter niet verjagen en zette de achtervolging in. Maar nee, tot een onaangenaam treffen kwam het niet want dat zit nou eenmaal niet in de aard van onze topreporter.
De vreemde ging daarop plots naast een vuilnisbak zitten, wij zagen allerlei fraaie, nieuwe potplanten en dus was mevrouw K. zo vrij te denken dat deze heer of dame hier kort geleden is komen wonen. En zo dacht de Os er ook over.
Maar het duurde toch nog zeker een minuut of tien tot de Os zijn onderzoek rond de voordeur van de nieuwe bewoner van de Parallelstraat had beëindigd en op zijn dooie gemakkie achter mevrouw K. aankwam. Die was natuurlijk snel gaan kijken waar Cera en de Boez waren gebleven, want zij houdt haar ploeg verslaggevers het liefst bij elkaar.
Wel, Cera stond vlakbij haar bij de Steeg, maar de Boez was al een heel eind op weg naar huis, namelijk aan het eind van de Steeg. Hij liep niet maar stond daar te wachten met zijn rug naar haar toe en zwiepende staart. "Zeker de pest in, Boez?, vroeg K. nog. Maar de B. reageerde niet en ging gewoon door met zwiepen.
Uiteindelijk kwamen we toch wel allemaal tegelijk weer op de redactie, en daarover was K. erg tevreden want het kan ook zomaar anders aflopen, heh? Tja.
Wel, onderweg gebeurde er niets bijzonders, tot het stel bij de hoek van de Steeg kwam waar de Boez nodig enige rek- en strekoefeningen moest doen. Dit kunt u op bijgaande foto zien.
Oscar maakte duidelijk dat hij de grote ronde wilde maken en liep vastbesloten in de richting van het gevaarlijke water.
Zou mevrouw K. met Oscar meegaan?
Dat was hier nog niet helemaal duidelijk.
Want eerst namelijk wilde zij in verband met de democratische besluitvorming overleggen met Boez en Cera.
De eerste reageerde afwijzend op het voorstel om door te lopen (de hele Parallelstraat uit), maar daar keken we niet van op.
En Cera had het (zoals u hier ook kunt zien) veel te druk met het oefenen in het rollen op klinkers. (Wij denken dat er stoeprol-wedstrijden op komst zijn maar weten dat niet zeker; er hangen in elk geval geen posters met aankondigingen in de Katbladbuurt.)
Wel, waarom Oscar zo flink was doorgestapt werd mevrouw K. al snel duidelijk: een eindje verderop zat een onbekende haarfabriek "Verboden toegang" naar hem te seinen, en wij meenden ook nog "Rot op!" op te vangen. En daar het voor Oscar als reporter natuurlijk nergens verboden is of mag zijn, wilde hij bij deze vreemde snoeshaan (of -hen) verhaal gaan halen.
Gezien de buikomvang van deze haarfabriek, zou je kunnen denken dat het een dame op leeftijd is, maar denkende aan Myo, kun je concluderen dat een vergissing snel gemaakt is.
Geslacht is dus onbekend gebleven, maar fel was ie wel, dit flinke exemplaar.
Oscar liet zich als een echte persmuskiet echter niet verjagen en zette de achtervolging in. Maar nee, tot een onaangenaam treffen kwam het niet want dat zit nou eenmaal niet in de aard van onze topreporter.
De vreemde ging daarop plots naast een vuilnisbak zitten, wij zagen allerlei fraaie, nieuwe potplanten en dus was mevrouw K. zo vrij te denken dat deze heer of dame hier kort geleden is komen wonen. En zo dacht de Os er ook over.Maar het duurde toch nog zeker een minuut of tien tot de Os zijn onderzoek rond de voordeur van de nieuwe bewoner van de Parallelstraat had beëindigd en op zijn dooie gemakkie achter mevrouw K. aankwam. Die was natuurlijk snel gaan kijken waar Cera en de Boez waren gebleven, want zij houdt haar ploeg verslaggevers het liefst bij elkaar.
Wel, Cera stond vlakbij haar bij de Steeg, maar de Boez was al een heel eind op weg naar huis, namelijk aan het eind van de Steeg. Hij liep niet maar stond daar te wachten met zijn rug naar haar toe en zwiepende staart. "Zeker de pest in, Boez?, vroeg K. nog. Maar de B. reageerde niet en ging gewoon door met zwiepen.
Uiteindelijk kwamen we toch wel allemaal tegelijk weer op de redactie, en daarover was K. erg tevreden want het kan ook zomaar anders aflopen, heh? Tja.
maandag 7 mei 2012
Nieuwe huisgenoot moeder Wamy?
Labels:
Cera,
nieuwe kat
Laatst zagen wij bij onze drinkbak een vreemde haarfabriek rondscharrelen. Natuurlijk rende de fotograag direct naar buiten om een plaatje te maken van de vreemdeling, maar deze had geen zin om zich te laten vereeuwigen en schoot razendsnel de Steeg van Storm in en door. Op het moment dat mevrouw K. bij de ingang van de Steeg was, liep de vreemde al bijna de Parallelstraat in.
Toen mevrouw K. hem toeriep dat hij niet bang hoefde te zijn en daarbij ook nog lokkende geluidjes maakte, keerde de vreemde om. We vonden dat hij (zo uit de verte) erg op Japekoppie leek, vooral dan vanwege dat witte snuitje natuurlijk want de rest van zijn vachtje konden niet of nauwelijks bekijken.
De vreemde kwam niet naar ons toe; waarom zou hij, heh?
Nee, hij stopte vlakbij de klimplant en keek omhoog. Toen begon ons iets de dagen. Had het ex-mens van de Wams niet een paar maanden geleden een nieuwe jonge kat in huis genomen (als gezelschap voor de moeder van Wamy)?
Dan zou het niet zo gek zijn als dit ventje langs de plant omhoog wilde, want waarschijnlijk was hij hier ook naar beneden afgedaald.
Jawel, want nu stond de vreemde te kijken hoe hij weer terug naar boven kon komen.
Op deze manier is Wamy destijds aan het rondzwerven gegaan: door het slaapkamerraam naar buiten, op de één of andere manier van het dak af gekomen en niet meer terug kunnen. Maar toen was deze klimplant nog niet zo stevig als nu, en zoals u weet heeft Wamy destijds erg zijn best gedaan om overal waar hij kon brokjes te stelen totdat hij 's avonds weer door zijn ex-mens werd binnengelaten (door de voordeur). Wij weten niet of dit exemplaar in staat is hetzelfde te doen; hij lijkt ons erg verlegen en bang.
Vandaar dus dat mevrouw K. besloot om Cera (die graag kennis wilde gaan maken met de kleine vreemde) terug te roepen. Het ventje moet eerst in alle rust leren hoe hij via de klimplant naar huis terug kan komen, anders krijgen we misschien een tweede Wamy! Grappig is trouwens dat ook deze haarfabriek een wit puntje aan zijn staart heeft, net als de Wams. Mevrouw K. is van plan om binnenkort even op huisbezoek te gaan om wat meer over deze vreemde aan de weet te komen. Uiteraard zult u daarover t.z.t. in dit Katblad kunnen lezen.
Toen mevrouw K. hem toeriep dat hij niet bang hoefde te zijn en daarbij ook nog lokkende geluidjes maakte, keerde de vreemde om. We vonden dat hij (zo uit de verte) erg op Japekoppie leek, vooral dan vanwege dat witte snuitje natuurlijk want de rest van zijn vachtje konden niet of nauwelijks bekijken.
De vreemde kwam niet naar ons toe; waarom zou hij, heh?
Nee, hij stopte vlakbij de klimplant en keek omhoog. Toen begon ons iets de dagen. Had het ex-mens van de Wams niet een paar maanden geleden een nieuwe jonge kat in huis genomen (als gezelschap voor de moeder van Wamy)?
Dan zou het niet zo gek zijn als dit ventje langs de plant omhoog wilde, want waarschijnlijk was hij hier ook naar beneden afgedaald.
Jawel, want nu stond de vreemde te kijken hoe hij weer terug naar boven kon komen.
Op deze manier is Wamy destijds aan het rondzwerven gegaan: door het slaapkamerraam naar buiten, op de één of andere manier van het dak af gekomen en niet meer terug kunnen. Maar toen was deze klimplant nog niet zo stevig als nu, en zoals u weet heeft Wamy destijds erg zijn best gedaan om overal waar hij kon brokjes te stelen totdat hij 's avonds weer door zijn ex-mens werd binnengelaten (door de voordeur). Wij weten niet of dit exemplaar in staat is hetzelfde te doen; hij lijkt ons erg verlegen en bang.
Vandaar dus dat mevrouw K. besloot om Cera (die graag kennis wilde gaan maken met de kleine vreemde) terug te roepen. Het ventje moet eerst in alle rust leren hoe hij via de klimplant naar huis terug kan komen, anders krijgen we misschien een tweede Wamy! Grappig is trouwens dat ook deze haarfabriek een wit puntje aan zijn staart heeft, net als de Wams. Mevrouw K. is van plan om binnenkort even op huisbezoek te gaan om wat meer over deze vreemde aan de weet te komen. Uiteraard zult u daarover t.z.t. in dit Katblad kunnen lezen.
maandag 6 juni 2011
Nieuwe buurtbewoner?
Labels:
nieuwe kat
Op weg naar huis zagen wij aan het eind van de Katbladstraat opeens een nieuwe buurtbewoner voor een raam zitten. Nee, deze hadden wij nog niet eerder gezien!
Het kan natuurlijk best zo zijn dat hij/zij slechts op bezoek is of hier voor een poosje logeert, maar wij hopen natuurlijk dat hij/zij onze buurt komt verrijken!
Wel, nieuwsgierig was deze haarfabriek zeker, en toen mevrouw K. dichterbij kwam, bleef zij/hij gewoon in de vensterbank staan en bekeek wat mevrouw K. verder nog van plan was.
Maar dat was niet veel op dat moment, want ze was op weg naar huis, zoals wij dus al eerder vermeldden.
Maar uiteraard zullen wij snel terugkomen bij dit huis voor een interview met dit mooie exemplaar,
en het ziet ernaar uit dat dit ventje of meisje daar geen bezwaar tegen zal hebben!
Gezien het feit dat hij/zij een bandje heeft met belletje en/of kokertje, nemen we aan dat het hier geen binnenkat betreft en dat zij/hij dus, na voldoende aan het nieuwe huis te zijn gewend, vanzelf wel eens in de Katbladstraat zal gaan verschijnen.
Wij kunnen dat moment bijna niet afwachten!
Het kan natuurlijk best zo zijn dat hij/zij slechts op bezoek is of hier voor een poosje logeert, maar wij hopen natuurlijk dat hij/zij onze buurt komt verrijken!
Wel, nieuwsgierig was deze haarfabriek zeker, en toen mevrouw K. dichterbij kwam, bleef zij/hij gewoon in de vensterbank staan en bekeek wat mevrouw K. verder nog van plan was.
Maar dat was niet veel op dat moment, want ze was op weg naar huis, zoals wij dus al eerder vermeldden.
Maar uiteraard zullen wij snel terugkomen bij dit huis voor een interview met dit mooie exemplaar,
en het ziet ernaar uit dat dit ventje of meisje daar geen bezwaar tegen zal hebben!
Gezien het feit dat hij/zij een bandje heeft met belletje en/of kokertje, nemen we aan dat het hier geen binnenkat betreft en dat zij/hij dus, na voldoende aan het nieuwe huis te zijn gewend, vanzelf wel eens in de Katbladstraat zal gaan verschijnen.
Wij kunnen dat moment bijna niet afwachten!
Abonneren op:
Posts (Atom)





















