Vertrouwen of wantrouwen?

Gisteren gingen de mensen van Iwan, Lotje, Caja, Igor en Cieniy een dagje op stap, en zo kwam het dat mevrouw K. de vijf haarfabrieken hun diner mocht serveren.
Hiernaast ziet u Lotje. Tijdje niet gezien, heh Lot? Nee, en daarom vertrouwde Lotje het niet helemaal. Wat kwam deze vage bekende doen in haar huis? Zou zij door het luikje naar buiten vluchten of toch maar afwachten of dit bezoek nog iets positiefs zou opleveren?
Mevrouw K. liet Lot maar even met rust en ging uitzoeken waar de andere vier zich ophielden.

Caja lag stilletjes in een ruime stoel en keek mevrouw K. brutaal aan. K. sprak haar vriendelijke toe maar daar had Caja geen boodschap aan. Eerst zien en dan pas geloven, en dus ging K. maar vast naar de keuken waar op het aanrecht de blikjes klaar stonden.

Daar aangekomen hoorden wij al spoedig trippelende pootjes. Jawel, het was Iwan die direct een verhaal begon af te steken over hoe verschrikkelijk lang zij allen al alleen waren geweest en dat het hoog tijd werd voor een verse hap uit nieuwe blikjes. En die troep die ze als ontbijt hadden gekregen stond er nog grotendeels en mocht K. dus best wel weggooien; Iwan zou daar in elk geval geen hap meer van nemen.
Wel, zo te zien komt Iwan niks te kort want hij ziet er puik uit, ondanks dat hij bijna al zijn tanden kwijt is. Wij konden ons trouwens best voorstellen dat hij liever de mousse-variant van Gourmet at; dat zou hij even later laten blijken ook.

Omdat Iwan wel vertrouwen had in het doen en laten van mevrouw K., kwam nu ook Caja naar de keuken. Maar daar gearriveerd had zij in eerste instantie alleen maar belangstelling voor Iwan, want viel hem lastig door beurtelings tegen hem aan te leunen en langs hem te schuren, en met haar pogingen het record kopjes geven te verbreken. Iwan liet het allemaal toe terwijl hij intussen natuurlijk wel in de gaten hield of de voerbakjes naar behoren gevuld werden.

Mevrouw K. echter wilde eerst nog wat foto's maken van de activiteiten van zijn aanbidster, en zo kwam het dat Iwan toch wat langer moest wachten op zijn hap dan hij wenste.

Ondertussen was Lotje de trap naar boven opgegaan. Blijkbaar was ze toch tot de conclusie gekomen dat K. niet echt te vertrouwen was.

Nu wisten we alleen nog niet waar Igor en Cieniy uithingen. Misschien wel buiten?

Inderdaad, daar waren ze, op het balkon gelegen.
Dat Cieniy niet naar binnen zou komen om te eten leek ons niet zo vreemd, maar dat Igor niet wilde komen voor zijn hap vonden wij wel curieus. Misschien uit solidariteit met C.?

K. had Cieniy met "Sientje" aangesproken en haar daarmee diep beledigd. Nee, nu kwam zij zeker niet meer.

En Iegje dus ook niet!
Mevrouw K. heeft toen maar de drie overgebleven, volle voerbakjes op de daarvoor geëigende plekken gezet en verliet het pand snel opdat alle haarfabrieken in de gelegenheid gesteld werden in alle rust hun diner op te peuzelen. Echter, vanuit een ooghoek zag K. dat Iwan zich al op een nieuw vol bakje had geworpen, dus hij is zéker aan zijn trekken gekomen, om het maar zo te zeggen!

Hoe lang zou het nog duren?

Dit is het huis van Iwan. De deur naar het balkon staat open en u ziet het kattenluik van de eerste verdieping. Een verdieping hoger zit nog zo'n luik, maar nu speelde zich e.e.a. af op deze etage, met het balkon dus.
U ziet Igor op de voorgrond en Cieniy daarachter. Het lijkt erop of ze iets of iemand in de gaten houden. Dat is ook zo, maar eerst kijken we nog even naar het raam naast de deur.

Daar zit namelijk Caja naar "hetzelfde" te kijken. Je kunt dus wel stellen dat dit huis goed bewaakt wordt, ook al was Iwan niet aanwezig op het moment waarop dit verhaal speelt.
Wel, we weten nog niet veel meer dan dat, en kijken daarom maar snel naar de volgende foto.

Ach, Lotje is ook thuis, maar dan buiten, op de schutting van het balkon. Ook zij ziet er erg waakzaam uit; niet alleen haar ogen tonen dat maar ook de hanenkam op haar rug. Nee, Lot ziet er niet zo blij uit.
Nou, zullen we dan de boosdoener maar in beeld brengen?

Jawel, het is de Wams die voor onrust zorgt!
Mevrouw Ina (zij nam deze foto's) heeft verklaard dat Wamy de weg naar het balkon (via de Hoftuin) heeft gevonden en de laatste tijd wel erg vaak langskomt en onrust veroorzaakt bij de Iwan-familie.
Natuurlijk komt Wams om brokjes te stelen (daar zal  niemand van opkijken), maar daarin is hij nog niet geslaagd.

Wel is het hem al een keer gelukt via het "bovenluik" een slaapkamer binnen te dringen, maar daar stond (helaas voor hem) geen kattenvoer. Daar Wamy geen dom ventje is en nu weet dat hij het "benedenluik" moet hebben om zijn honger te kunnen stillen, is al zijn aandacht dus thans gericht op het balkon (hij zat al een paar keer met zijn snufferd door het luik naar binnen te loeren), maar komt daar de hele familie van Iwan tegen, en zij zullen hem niet toestaan dit deel van het huis binnen te dringen.
Maar goed, Wamy is een aanhouder, en het kan natuurlijk best zijn dat hij een volgende keer de familie hier niet aantreft omdat alle haarfabrieken toevallig uit zijn (ten behoeve van de kippenbewaking of de uitvoering van andere belangrijke taken) of op de bovenste verdieping liggen te rusten. En dan heeft de Wams mazzel en kan hij zijn slag slaan. Wij zijn erg benieuwd hoelang het nog duurt voordat het zover is...
(Met dank aan mevrouw Ina voor de foto's en deze belangrijke informatie.)

Terug in de tijd (1)

Iwan hadden wij in het voorjaar van 2008 al diverse keren ontmoet, en toen wij te weten waren gekomen waar hij woonde en een foto van hem in de brievenbus van zijn huis hadden gedaan (met afzender van onze redactie), werden we door mevrouw Ina uitgenodigd om kennis te komen maken met de huisgenootjes van Iwan. Graag ging mevrouw Katblad op de uitnodiging in, en zo ontmoetten wij Caja, toen nog superjong en met halsbandje.

Iwan woonde in die tijd samen met twee dameshaarfabrieken: (Caja en Lotje) en Zorro, die eigenlijk Boris heette en zomaar op een dag verdween en nooit meer terug werd gezien...
De baas van het huis (Iwan dus) liet zich tijdens ons bezoek niet zien. Hij had in die tijd trouwens al zijn kiezen nog, was ook nog een stuk zwaarder en ging regelmatig een aardig eindje van huis, op avontuur dus.
Ja, vijf jaar geleden heh? We bedoelen maar....

Ook Lotje was toen nog een zeer jonge dame, en tevens wat aan de schichtige kant. Ze wilde best wel heel even po(e)seren op het klimkrabding, maar vond verder het bezoek van mevrouw K. niet bepaald een succes. Zij is niet heel erg veel veranderd wat het ontvangen van "vreemd" bezoek betreft.... Iwan was die dag op sjouw geweest, was wel aanwezig (na kletsnat binnen te zijn gekomen) maar trok zich direct terug omdat hij niet graag met een natte, plukkerige vacht op de foto wilde. Toen al was hij toeschietelijker buiten, in de Hoftuin, dan binnen in zijn eigen huis.

Deze mooie haarfabriek kwamen wij vaak tegen in de Kruidentuin, waaraan zij woonde. Jaya was haar naam. Ze had nog slechts 1 oog maar dat weerhield haar er niet van om haar tuin zorgvuldig te bewaken en indringers te weren.
Wij vonden haar dikwijls genietend van het zonnetje, zittend met haar achterste in de Nepeta of op het pad voor haar huis.
Halfzwerver Bolle Wangen was een groot bewonderaar van Jaya, maar zij moest echter niets van hem hebben...

Myo, de huidige partijleider van Hof is Vol, was toen nog een heel verlegen jochie. Hij woonde nog niet zo lang in de Hoftuin en was niet gewend aan vreemde mensen. Wij zagen hem dan ook niet veel, en als we hem eindelijk een keer tegenkwamen kroop hij weg. Zoals hier, achter de Hortensia.
Nu moeten wij er wel bij vertellen dat in die tijd Rooie Gijs nog de baas was in het Hof, en Gijs was niet voor de poes en zeker niet vóór Myo. Over Rooie Gijs gaan we het natuurlijk ook nog hebben.

Dit is dhr. Troy, geen familie van onze Tokkie Troy.
Hij woonde een eindje verderop in de Katbladstraat, samen met Fleur.
Troy kwam nooit buiten (behalve op het plaatsje achter het huis) en raakte een beetje gefrustreerd door het zien van haarfabrieken die wel op straat mochten. Tenslotte ging zich dat uiten in agressieve buien waarbij hij het aan de stok kreeg met zijn huisgenote. Nadat de ramen aan de straatkant werden geblindeerd, werd Troy wat rustiger. De twee haarfabrieken verhuisden alweer een tijdje geleden, maar vorig jaar hoorden wij dat Fleur helaas inmiddels is overleden.

Hier is ie dan, de oprichter van de partij Hof is Vol en de eerste partijleider van die club.
Rooie Gijs woonde eerst in Iwan's straat maar verhuisde naar het Hof omdat hij daar strategisch gezien beter af was.
Vanaf het bankje voor zijn nieuwe huis kon hij de hele tuin overzien, en wanneer hij een illegaal in het oog kreeg werd de onfortuinlijke, arme sloeber zonder pardon en hardpotig door de Rooie uitgezet. Hij werd een goede leermeester voor Panda en Harremans, en later dus ook voor Myo. Doch Gijs heeft nooit echte vrienden gemaakt; hij was daar te chagrijnig voor en had helaas teveel boosheid in zich.

Wordt vervolgd!

Cieniy komt los maar wil niet in Katblad

Caja op luie stoel

Omdat wij gehoord hadden dat Cieniy een beetje loskomt en wellicht in een bui was waarin zij zich zou willen laten fotograferen, togen wij met camera naar huize Iwan.
Wel, zodra mevrouw Katblad de huiskamer betrad, ging Cieniy de kamer uit, dus dat was dan duidelijk.
Gelukkig waren de andere haarfabrieken ook thuis en kwamen we niet helemaal voor niets.
Hiernaast ziet u Caja erg comfortabel in een grote fauteuil liggen. Helaas zien wij haar niet vaak in de Hoftuin, maar u heeft wel al eens foto's van haar gezien terwijl ze op het dak van haar huis aan het klooien en zooien was.

Lotje achter de vaas

Igor kwam heel gezellig naast ons op de bank zitten en liet zich gretig door K. over zijn zachte buikje aaien. Dat vond K. uiteraard helemaal geen straf. Iwan kwam ook nog langs om een klacht in te dienen, maar daarmee was hij net iets te vroeg want even later werd hij door zijn mens van het vloerkleed geplukt om zijn 3-wekelijkse injectie in ontvangst te nemen.
Op deze foto ziet u Lotje achter een vaas met bloemen; zij was solidair met Cieniy en wilde niet herkenbaar in het Katblad komen.

Caja po(e)seert nog even

Omdat mevrouw Katblad erg teleurgesteld was over het gebrek aan medewerking van de haarfabriekdames (de twee jongens waren ondertussen naar buiten gegaan) kwam Caja tenslotte toch nog even uit haar luie stoel om voor K. te po(e)seren.

Toen het duidelijk was dat Cieniy zich echt niet meer zou laten zien, moest K. er weer vandoor. In elk geval hebben we wel begrepen dat het steeds beter gaat met de blauwe Russin, dat ze graag in de keuken komt als het hij-mens aan het koken is en dat ze daardoor aardig is aangekomen. Of had ze nu zo'n dikke vacht gekregen?

Gevaarlijk over de rand

Afgelopen weekend zagen wij Caja een klein beetje gevaarlijk over de rand van een dakgoot hangen.
Wij riepen haar, ze keek heel even onze richting uit maar richtte haar blik toen onmiddellijk weer naar omlaag.
Wel, daar beneden moest dus iets heel spannends aan de hand zijn, heh?
Mevrouw K. kon alleen niet zien wat, want er stond een muurtje voor haar snufferd (waar ze helaas niet overheen kon kijken).

Echter, mevrouw K. heeft in de loop der tijd aardig wat ervaring opgedaan in het fotograferen van dingen die zij niet kan zien, en strekte dus arm met camera boven het muurtje uit. Met een beetje geluk kreeg zij zo op de foto wat er zo interessant werd gevonden door Caja.
En jawel, een vliegbeestje dus!

We hebben nog even staan wachten om mee te kunnen maken dat Caja (via een wellicht geheime route naar de betreffende tuin) het vliegbeestje zou weten te benaderen, maar nee. Caja bleef zitten staren en bewoog niet. Na ongeveer 10 minuten was K. het zat en ging ze terug naar de redactie.
Maar hé, hoorde zij daar, net voor ze vertrok, het vliegbeestje niet heel even spottend lachen? Nee, vast niet. Het moet haar verbeelding zijn geweest.

Ongewenste bemoeienissen

Het was niet lang nadat Myo door Os te kakken was gezet, dat opeens Igor opdook. We hadden hem eerder al op het dak zien rondzooien, maar toen was hij zo verstandig om niet naar beneden te komen. Misschien dacht Igor wel dat Myo ondertussen naar huis was gegaan? In elk geval was hij vast van plan om mevrouw K. te komen begroeten, al riep ze hem toe dat hij echt beter boven kon blijven...

Myo was namelijk helemaal niet haar huis maar liep nog rond. Oscar had zoëven de Hoftuin verlaten, Myo was hem gevolgd en liep nu heen en in de buurt van de Poort alsof hij nog steeds de dienst uitmaakte. U ziet hem nog net achter het muurtje, als u goed kijkt tenminste.

Os had dan wel de tuin verlaten maar was niet ver weg. In de Poort lag hij op de fotograaf te wachten, want we zouden naar de redactie terug gaan. Maar omdat Igor plotseling was opgedoken, bleef mevrouw K. toch nog even bij de balkontrap rondhangen.
U ziet trouwens ook nog mevrouw Troy zitten, in de Katbladstraat wachtend op haar mens.
We gingen maar weer eens kijken waar Igor was gebleven. Hopelijk was hij terug het dak op, want daar was hij veilig voor Myo. En Myo was in een pestbui; dat hadden we zelf even daarvoor kunnen constateren.

O jee, daar had je het al, hier kwam gedonder van. Igor lag vriendelijk naast de schuur purrpurr te roepen naar mevrouw K. en had Myo niet zien aankomen. De partijleider van Hof is Vol lag al op de loer en klaar om aan te vallen. We konden een gewelddadige confrontatie niet meer voorkomen, maar Igor moest nu wel heel snel overeind komen. En daarom slaakte mevrouw K. een gil om hem te waarschuwen.

Ieg sprong inderdaad net op tijd overeind en vond Myo voor zijn neus.
Dit zag er niet goed uit. De dag daarvoor had Ieg al een pak op zijn donder gehad van Myo (hoorden wij van het mens van de partijleider), maar blijkbaar had Ieg daar niet veel van geleerd want nu stonden ze weer tegenover elkaar.
Dat duurde echter niet lang. Myo dook bovenop Ieg, de kleine schreeuwde van schrik en ellende en de plukken beige haar vlogen in het rond.
Nu kon de fotograaf van schrik even geen foto's meer nemen, maar Ieg wist zich los te rukken en rende in blinde paniek de tuin in, Myo achter zich aan. Onderweg werd Ieg nog een paar keer gegrepen door de sterke Myo, en weer vlogen de plukken in het rond en hoorden wij Ieg krijsen.
Tenslotte vloog het stel weer langs mevrouw K., en zij sprong net op tijd en al blazende vlak voor Myo's snufferd. Wel, hiermee was het gevecht gelijk ten einde gekomen. Myo bleef verstijfd van schrik staan en Ieg was nu in de gelegenheid om de trap op te vluchten en het dak op te gaan. Pfffffff.

Zo te zien zou Ieg door huisgenote Caja worden opgevangen. Zij had alles gezien maar had Ieg natuurlijk niet kunnen helpen. Nu kon ze dat wel door hem in elk geval te troosten.

Oscar kwam ook nog even kijken, maar veel te laat om nog iets te kunnen doen. Erg veel haast had hij trouwens ook niet.

Nadat Myo eens even flink had teruggeblazen naar mevrouw K. (jawel!), keek hij naar de plek waar hij Igor het laatst had geslagen voordat hij de lynchpartij noodgedwongen moest beëindigen.
En de fotograaf kon gelukkig weer zonder trillende handen verder gaan met plaatjes schieten.

De bewuste plek werd door Myo nog even uitgebreid besnuffeld. Mevrouw K. dacht wat nattigheid op de stenen te zien, maar kon niet met zekerheid zeggen of Ieg dat daar had achtergelaten. Eén keer eerder heeft zij wel met zekerheid kunnen vaststellen dat een haarfabriek tijdens een gevecht een plasje had achtergelaten; dat was van de oude Poekie geweest die was aangevallen door Bel de Franskat. Ja, alweer lang geleden.

Wel, Myo zag er deze keer een stuk tevredener uit dan de vorige keer dat wij hem zo zagen zitten. Deze keer had hij toch maar weer lekker een pak slaag kunnen uitdelen en de illegaal was tenminste zijn tuin uit, al had mevrouw K. zich nog wel even ongevraagd met zijn zaken bemoeid.

Daarover nog het volgende.
Uiteraard is er op de redactie naderhand gesproken over het "ingrijpen" van mevrouw K. De Hoofredacteur was namelijk van mening dat haar actie ongeoorloofd was omdat vechtpartijen een natuurlijke gang van zaken zijn in de haarfabriekenwereld en niet kunstmatig mogen worden afgebroken. Echter, mevrouw K. verklaarde dat Ieg in serieus gevaar verkeerde, ernstig gewond dreigde te raken en dat er hier dus sprake was van een uitzonderingsgeval. De fotograaf was haar getuige en bevestigde haar verhaal. Zodoende had de Hoofredacteur geen poot om op te staan en werd mevrouw K. niet ontslagen. Pfffff.

Thuiszorg (2)

Naast de Kakelaars en Kukelaar hebben wij (mevr. K. en MaGiz) ook een paar dagen voor Iwan, Igor, Lotje en Caja mogen zorgen.
De eerste keer dat wij de maaltijd serveerden stak Iwan zijn ongenoegen niet onder stoelen of banken. Hij weigerde van zijn stoel af te komen (waarop hij lag te dutten) en vervolgens moesten wij hem zijn diner brengen. Of dit geen verwennerij was? Jawel, maar Iwan krijgt een medicijn (poeder) door zijn voer en wij wilden persé dat hij het binnen zou krijgen, en niet één van de andere drie haarfabrieken. Vandaar dus.

Lotje (op foto hiernaast) had ook niet zo'n haast om naar de keuken te komen. Blijkbaar was zij net ontwaakt en had ze geen haast met haar maaltijd.
Maar de vreemde mensen snapten best dat ze even moest wennen aan vreemd volk in haar huis, dus lieten wij haar gewoon met rust zodat zij nog lekker kon doorgaan met gapen. Overigens, het zien van een gapende haarfabriek geeft toch altijd weer een heel rustig gevoel, vindt u ook niet? Het heeft iets vredigs inderdaad.

Igor zien wij natuurlijk regelmatig in de Hoftuin of op het balkon aldaar rondscharrelen, dus hij kent MaGiz mevrouw K. best wel. Maar dat zij nu in zijn huis opdoken, daar keek Ieg van op. Ook hij dook niet direct met zijn snufferd in zijn voerbakje, wat er natuurlijk op duidt dat hij zijn eigen mensen en de normale gang van zaken miste. Tenminste, dat dacht mevrouw K. op dat moment. Later bleek ook dat hij niet altijd even veel trek heeft en soms gewoon wacht tot hij een andere haarfabriek kan lastigvallen door hem of haar weg te duwen van zijn of haar maaltijd. Igor is dus gewoon stout en soms een klein pestkopje.

Caja dook pas op toen de anderen al druk aan het schransen waren. Misschien vertrouwde ze de boel niet en kwam ze daarom wat later.
We maakten trouwens twee keer mee dat of de jongens, of de meisjes niet thuis waren rond etenstijd. Daarom besloten MaGiz en mevrouw K. het eten wat later (dan de haarfabrieken gewend zijn) te serveren en jawel, toen zat het hele stel vol verwachting met elkaar te wachten op de "vreemde" mensen.

Toen Lot uitgegaapt was bleek ze gelukkig ook wel trek te hebben. Naast haar staat nog een vol bakje, maar dat werd even later geledigd door Lotje.
Na het eten ging ieder zijn eigen weg. Iwan wilde eerst nog wel geknuffeld worden en Igor had ook wel zin in een paar aaien. De dames gingen echter direct op stap om een verkwikkende wandeling op het dak te maken (voor de aangename digestie dus).
Doch later, toen ze gewend waren geraakt aan het vreemde bezoek, kwamen ook de dames voor een portie aai en aandacht.
Ondanks alles zullen deze vier haarfabrieken nu toch vast heel erg blij zijn dat hun eigen mensen weer terug zijn van hun reisje. Dan verloopt alles tenminste weer een beetje normaal, heh? Ja...

Lekker luieren overdag. Maar 's nachts?

Zoals wij al eerder schreven: mevrouw K. ging op huisbezoek bij Igor. Wel, zij werd hartelijk ontvangen door het ventje, al was hij niet bereid om van zijn plek af te komen. Nee, wij moesten maar naar hem toe, en dan mochten we hem nog aaien ook. Graag zelfs, ja.

Zeg, waarom heb jij je voerbak naast je slaapplek staan? Ah, je laat je graag bedienen dus! Aanliggen, zoals bij de Romeinen! Je hapt en kauwt wel zelf?
Ja, je hebt prachtige ogen, Igor! Kleurt goed bij de rest van het interieur....

Wel, we mochten Igor uitgebreid aaien, zelfs over zijn superzachte buikje. Nee, het babyvet is hij allang kwijt, hij is nu mooi slank, al ligt hij de hele dag te snurken. Maar 's avonds en 's nachts trekt hij er graag op uit, dus misschien doet hij dan zijn gymnastiekoefeningen wel!

Zo, nog even een close-up van dat lekkere koppie, heh? Want enige bewegingen hoeven we verder niet te verwachten.....

Toevallig echter hoorden we die volgende avond van een buurman dat hij Igor 's nachts op zijn balkon in de weer had gezien, vechtend met een andere kat. En Igor had verloren en moest vluchten...
Wie die kat was? Dat wist de buurman niet, maar toen wij hem een paar foto's hadden gestuurd van mogelijke kandidaten, wees hij zeer beslist WW (Witte Wangen) aan! En later hoorden we van MaGiz dat WW ook bij haar op bezoek was geweest, nota bene op haar balkon bij het kattenluik van Gizmo en Sonny! Wel, als Igor deze WW vaker ontmoet in de nachtelijke uurtjes en nog ruzie met hem maakt ook, dan snappen wij dat hij overdag erg moe is en vooral wil slapen.....

Maar nu gaan we even terug naar de huiskamer van Igor, want Caja wilde ook graag op de foto...

We maakten een hele serie maar kozen voor deze omdat ze hierop geen rode oogjes (van de flits) heeft.

Caja gaat ook regelmatig naar buiten, maar komt nauwelijks in de Hoftuin. Misschien 's nachts wel, maar dan slaapt onze fotograaf altijd dus dat kunnen we niet bewijzen.
Ja, ook Caja is een prachtige haarfabriek, en zo elegant ook, heh?

Een zwarte haarfabriek is helaas altijd moeilijk te fotograferen. Wij hopen haar nog een keer in de tuin tegen te komen, als de zon schijnt....

Waar Lotje was? Dat weten wij eigenlijk niet. Maar Iwan hield de wacht bij de kippen, en toen wij het pand verlieten zat zijn dienst er net op.
Wel, Iwan zien wij vast binnenkort buiten wel weer een keertje, als hij zich tenminste los kan maken van het kippenhok. Er is namelijk één kip met wie Iwan een bijzondere relatie schijnt te hebben. Of was het nu andersom? Het is nog te vroeg om daar meer over te vertellen, maar we houden het voor u in de gaten.

Vijf poezenbeesten op een rij

Wij hadden al zoveel verhalen over Iwan, zijn ziekte en de verbouwing in zijn huis gehoord, waren hem al in slechte conditie tegengekomen ook, dat het hoog tijd werd om eens bij Iwan en zijn familie op huisbezoek te gaan.

Wel, mevrouw Katblad ging (uiteraard met camera) op visite, en toevallig waren alle haarfabrieken op dat moment thuis. Hoewel, toevallig? Nou, het liep zo tegen etenstijd voor de poezenbeesten, vandaar dus.
Pleegzuster Caja (boven) hield haar patiënt (Iwan natuurlijk) heel goed in de gaten. Ze verzorgt hem constant, en vooral tijdens de gezamenlijke duttijd ligt zij stevig tegen hem aan om hem bij te staan in deze moeilijke tijd. Wij vroegen nog of er wellicht een verloving op komst was, maar hier kon helaas geen duidelijk antwoord op worden gegeven....

Juffrouw Bonya had veel belangstelling voor onze camera omdat daar een leuk lichtje uit kwam, en Bonya is dol op lichtjes. Zij speelt ook graag met een laserlampje, vernamen wij van haar mensen. Voor de zieke heeft zij minder belangstelling, maar dat komt doordat ze al vrij oud is en niets wil weten over narigheid en kwalen. Zijzelf maakt het momenteel zeer goed en heeft (afkloppen) geen last van haar oortjes, iets wat een tijdje geleden toch wel anders was. Mevrouw Katblad mocht haar even aaien en was zeer vereerd.

Igor had een luie bui en was aanvankelijk niet bereid uit zijn mandje te komen.
Behalve dat het huis lange tijd op zijn kop heeft gestaan wegens eerder genoemde verbouwing (en er nu geen behang meer is om van de muur te krabben), is ook Igor's boom flink onder handen genomen en moet nu een aardig aantal takken missen (en Igor dus ook). Maar er valt nog genoeg in te klimmen voor Igor, neemt u dat maar van ons aan, en bovendien zal de boom gauw weer lekker dichtgroeien.

En inderdaad, Lotje was ook aanwezig en liet zich daarenboven ook nog fotograferen! Zij lag op een stoel onder de tafel te wachten op haar bakje...
Lot gaat altijd zo haar eigen gangetje. Wij zien haar niet vaak buiten, is daar dan wel maar speelt vaak in eigen tuin of op delen van het dak waar wij haar niet kunnen zien. Dat doet zij natuurlijk expres want Lot blijft liever anoniem voor de buitenwereld, en daar slaagt zij goed in. Honger, Lotje?

Wel, juffrouw Bonya had in elk geval ook wel zin in een hapje. Of het kan ook zijn dat ze over de verdeling gaat en erop moet toezien dat alle porties gelijk zijn....

Wij zagen deze juffrouw even later lekker op schoot liggen bij haar zij-mens, waar zij tevreden met gesloten oogjes wat aan het dommelen was. Dat Igor bij haar (op dezelfde schoot dus) kroop had zij niet in de gaten, want anders was hij eraf gewerkt door haar. Ja, want Bonya heeft ruimte nodig voor zichzelf, en daar moet iemand anders niet mee spotten, daar raakt zij zeer ontstemd van. Igor was dus erg stout bezig en had mazzel dat Bonya's antenne blijkbaar even buiten werking was.

Igor kwam ook nog voor een paar aaien op schoot bij mevrouw Katblad, die dat helemaal niet erg vond. (Oh, wat heeft dat ventje toch een superzacht vachtje!)
Een beetje moeilijk om daar zelf dan een foto van te nemen, maar afijn, we moeten het er maar mee doen!

Wel, en toen was het weer tijd om te gaan. Iwan was ondertussen verdwenen, en mevrouw Katblad vergat te vragen waar hij nu toch was gebleven en of Caja met hem mee was gegaan.
Misschien horen wij dat nog wel.....