Laat...

Oscar is pas zojuist thuisgekomen. Het is reeds kwart over twee in de ochtend.
Nu kunnen we eindelijk gaan slapen...

Enge truck blijkt erg aantrekkelijk

Tot onze grote schrik zagen wij vanochtend wederom (want eerder ook al dus) een flink aantal haarfabrieken verdwijnen in de onderzijde van een enorm wielhuis, echt zo ongeveer de grootste pickup truck die er bestaat (denken wij), met enorme wielen.
Achtereenvolgens zagen wij Wamy, Oscar, Cera en Sonny in het niets verdwijnen, en later moest de Boez ook nog zo nodig daar de boel verkennen.
Een paar van hen was zelfs in staat om bij een achterwiel ergens in een gat te kruipen, om iets later bij een voorwiel weer op te duiken en op straat te springen. Wij hopen nu natuurlijk niet te moeten gaan meemaken dat één (of meer!) van de haarfabrieken straks in de bollenstreek of nog verder weg opgehaald moet worden, en hebben de eigenaar van het gevaarte verzocht vóór het wegrijden steeds eerst een paar flinke klappen tegen de zijkant van de truck te geven om vervolgens heel, heel rustig weg te rijden.
En verder kunnen wij helaas niets doen.

6 kattenbakken voor 56 haarfabrieken!

Bericht in Nieuwsbrief dierenbescherming:
Lees en huiver!

http://www.dierenbescherming.nl/nieuws/3507

Kort nieuws: Luna nog in eigen huis!

Tot onze grote verbazing hoorden wij dat Luna nog steeds in haar lege huis woont; de wijkagent zat er dus naast...
Gelukkig komt er dagelijks iemand bij Luna langs om haar te verzorgen en te knuffelen, maar het blijft natuurlijk een trieste, hartverscheurende zaak.
Er wordt door diverse mensen gezocht naar een nieuw huis voor Luna, er zijn zelfs "onderhandelingen" gaande, maar een definitieve oplossing is er dus nog niet. Wij houden u uiteraard op de hoogte.

Kort nieuws

Luna met familie mee.
Van de wijkagent hebben wij vernomen dat de familie van de overleden achterbuurman poes Luna heeft meegenomen. Dat stelt ons enigszins gerust.

Boez lijkt op te knappen.
De zieke Boez heeft vanochtend heel erg gretig zijn ontbijt gegeten; hij kon bijna niet wachten tot de Gourmet in zijn bakje was geschept en viel mevrouw K. lastig bij de verdeling van de porties. Dat was dus een goed teken.
Na het opslokken van de Gourmet ging hij even helemaal uit zijn bol en rende diverse keren de trap op en neer. Dat doet hij echter wel vaker als er sprake is van een lagedrukgebied, maar deze keer ging hij wel bijzonder hard te keer! Ook dat was een goed teken!
Doch daarna was hij doodmoe en is hij weer gaan slapen op het grote bed. Hij heeft gelukkig sinds gisteravond niet meer gebraakt.

Os zoek, Boez maakt misbruik, Cera aan het schelden.

Oscar is een paar uur zoek geweest.
Het was al vreemd dat hij niet op tijd voor het eten thuis was, maar toen wij om 7 uur gingen zoeken, bleek hij nog geruime tijd onvindbaar.
K. is hem toen gaan zoeken met hulp van de Boez. Aan die hulp had zij echter niet veel want Boez zag er alleen maar de lol van in dat hij nog naar buiten mocht, maar serieus zoeken was er dus niet bij.
Gelukkig, rond 8 uur vanavond, dook de Os opeens op in de Kruidentuin. Hij kwam uit de richting van onze buurtsuper; daar was mevrouw K. om 5 uur nog heen gelopen, en sindsdien hadden wij hem niet meer gezien. Het kan dus zijn dat Oscar achter K. is aangelopen en dat hij ergens op haar heeft zit te wachten, niet wetende dat zij via een andere route terug zou keren.
De Hoofdredacteur heeft nu besloten dat mevrouw K. niet meer lopend de Katbladstraat mag verlaten, tenzij de haarfabrieken in huis opgesloten zitten. Wij hebben namelijk al eens eerder meegemaakt dat Oscar helemaal meeliep naar (halverwege) de apotheek, en toen zelfs dreigde de gevaarlijke weg over te steken in zijn verlangen mevrouw K. tot het einde toe te volgen.
Dit soort toestanden mogen niet meer voorkomen, aldus de Hoofdredacteur.

Ondertussen hebben onze drie reporters, veel later dan normaal, hun avondeten genuttigd. Want er kwam namelijk nog eens bovenop dat de Boez, na het zoeken, niet meer terug naar binnen wilde. Ja, dat kwam er ook nog eens een keer bij...
Bij controle van de voerbakjes is gebleken dat Oscar nauwelijks van zijn Gourmet heeft gegeten, en dat geeft zeer te denken.

Wij kunnen u ook nog melden dat Charli vanmiddag weer zijn toevlucht heeft gezocht tot de grote schuilhut, op onze bovenverdieping. Hij vond dat de normaalste zaak van de wereld en snapt niet waar wij ons druk om maken.
Cera heeft vervolgens een uur lopen gillen van verontwaardiging, totdat haar stem het begaf en zij nog slechts een schor geschraap kon voortbrengen.
De rust op de redactie is gelukkig thans weer wedergekeerd.

Kerstboom afgetuigd

Mevrouw K. heeft de redactiekerstboom afgetuigd en verwijderd.
Onze reporters toonden totaal geen belangstelling voor deze activiteit.
Dat was waarschijnlijk omdat ze lagen te slapen.

Lease-hut

Charli, onze buurkat (maar in ons huis geboren) is afgelopen dagen twee keer zoek geweest. De eerste keer kostte het onze buuf best wel veel moeite om hem te vinden, maar bij zorgvuldige inspectie van onze bovenverdieping troffen we hem tenslotte aan in de grote (vuurwerk)schuilhut. Zodoende wisten wij dus de tweede keer direct waar we hem moesten zoeken, inderdaad.
Nu hebben wij maar onze leegstaande (want niet gebruikte), kleinere schuilhut te leen aangeboden, en thans staat deze doos dan ook bij Charli thuis op de bovenverdieping.
We hebben helaas nog niet vernomen of Charl gebruikt heeft gemaakt van de lease-hut; wellicht vindt hij deze niet goed genoeg, dat zou zomaar kunnen. We geven onze grote schuilhut echter niet af omdat deze nog steeds frequent (vooral 's nachts) door Cera wordt gebruikt, en wij hebben zelfs begrepen dat zij bezig is de binnenkant van dit onderkomen te verbouwen, dit tenminste gezien het lawaai dat regelmatig uit de hut klinkt.
Tot zover dit belangrijke nieuws dat ongetwijfeld vervolgd zal worden.

Poging tot diefstal?

De door K. uit de Hoftuin gehaalde Kiwitak wordt nog steeds door diverse haarfabrieken "gebruikt", en dan vooral door Wamy. Dit brutale ventje heeft ook al een paar keer geprobeerd de tak van de tafel te slepen om mee (naar huis?) te nemen, maar is daar nog niet in geslaagd.
Wel hebben wij de tak al diverse keren van de straat moeten rapen en teruggelegd op onze buitentafel.
Tot zover dit schokkende nieuws.

Kort nieuws

Oscar heeft vorige week (helemaal per ongeluk) een dienblad met twee (net gevulde) voerbakjes van het aanrecht af weten te kieperen. De voerbakjes (van de senioren) sneuvelden op de stenen keukenvloer, en ook het dienblad brak. De brokjes moesten wegens de vele scherven ertussen eveneens worden afgevoerd.
Oscar schrok zelf nog het meest, vluchtte naar buiten en kwam pas vele uren later weer thuis.

Japekoppie heeft laten weten dat hij geen fliebertjes ham meer geserveerd wenst te krijgen.
Cera heeft zich vrijwillig gemeld om zijn plaats in te nemen.

Dezelfde J. (van hierboven) had vorige week een serieus probleem. Wij zagen hem opeens erg geïrriteerd met zijn poten over zijn snuit wrijven en hij maakte daarbij erg vreemde, snuivende geluiden. Bij inspectie van zijn bek bleek er een brokje vast te zitten tussen zijn voortanden en bovenlip. Het kostte mevrouw K. best nogal wat moeite om het brokje los te peuteren, maar daarna was het probleem gelukkig opgelost en kon J. weer normaal functioneren.

De Boez heeft in een onbewaakt ogenblik kans gezien met zijn gore poten in de schone wc-pot te hangen. Daarna trok hij een zwart spoor over eerst de bril, daarna de vloertegels van onze benedenverdieping en vervolgens de trap naar boven. Het laten weken van zijn graafklauwtjes was dus geen overbodige luxe geweest.

Vreselijk nieuws uit Spanje

Gisteren bereikte ons een vreselijk treurig bericht.
De rooie kater Safi van onze vriendin Judith uit Orgiva (zie in onze bijlage onder het label "Judith" voor eerdere berichten over deze haarfabriek) is afgelopen vrijdag dood in huis gevonden.

Safi was enkele dagen daarvoor ernstig toegetakeld door vermoedelijk een genetkat (gezien de tandafdrukken) en was onder medische behandeling, dat wil zeggen dat de wonden regelmatig gezalfd moesten worden. Omdat Safi zich teveel waste op de beschadigde plekken en dit de genezing niet erg bevorderde, kreeg hij een kap om zijn nek. En inderdaad, dat hielp.
Doch.....
Toen Judith even van huis was heeft Safi de kap over zijn kop weten te trekken en is vervolgens gestikt. Eén van de blafbeesten heeft nog zijn best gedaan Safi te reanimeren door hem grondig met zijn tong te masseren, maar helaas was het al te laat.
Wij hadden al eerder een keer gehoord dat dergelijke kappen gevaarlijk kunnen zijn en daarom niet zo vaak meer gebruikt worden; we weten echter niet of er nog verschil is in kwaliteit.
Safi was pas 4 jaar jong en zal door zijn huisgenoten zeer gemist worden.

We wensen Judith, haarfabriek Raya en de blafbeesten veel sterkte toe met het verlies van Safi.

Namens de voltallige redactie,
Mevrouw Katblad.

Safi als paalzitter

een genetkat

IJs-berichten

Onze haarfabrieken hebben ijsvrij genomen, en dat betekent dat zij niet of nauwelijks meer naar buiten gaan en al helemaal niet voor een verkenningsronde.
Mevrouw K. geeft hen gelijk; zij was gisteren even op de markt waar een harde, koude oostenwind waaide. Echt aangenaam winterweer is het helaas niet, stelde zij vast..... De fotograaf blijft ook liever bij de kachel, dus dat komt mooi uit. Bovendien is de sneeuw op vele plekken niet zo mooi wit meer; vooral de vele gele plekken bij de boomspiegels vallen op. Maar misschien krijgen we vanmiddag een nieuw laagje wit eroverheen?

Eerder deze week werd het vuilnis in onze stad niet opgehaald omdat de zakken aan de straat vastgevroren zouden zijn. Wij waren daarmee de enige gemeente in Nederland waar dat gebeurde. De inhoud van de zakken was vast en zeker niet bevroren, want we zagen een paar keer midden in de nacht Myo het vuilnis controleren op nog eetbare restanten.

Afgelopen dagen hebben wij nauwelijks andere haarfabrieken op straat gezien. Alleen Snoes (zij gaat trouw mee als begeleidster bij het uitlaten der blafbeesten), en Myo dus - maar die dan wel slechts in het pikkedonker als controleur van het vullis.
Derhalve hebben wij verder helaas geen nieuws uit de Katbladstraat en moeten we wachten op beter (ander) weer.

Lege voerbakjes

Met de eetlust van Wamy gaat het duidelijk weer wat beter; mevrouw K. trof bij thuiskomst (hooguit half uurtje weggeweest) allemaal lege voerbakjes aan en zag zijn staart nog net tussen de planten verdwijnen.

Kort nieuws

Oscar heeft vanochtend vroeg, vóór het ontbijt, een grote, onbekende cyperse kat bij de redactie weggejaagd. De kanjer zat in de buurt van de Schuilhut terwijl de Os daar net even een kijkje wilde nemen. Eerst klonken er vreselijke geluiden, en dat was dus onze topreporter die de vreemde, zeer donker gekleurde cyper aan het uitschelden was. De grote cyper had daar niet van terug en vertrok, maar dan wel zeer en irritant traag, stapje voor stapje. Boez zat toe te kijken vanachter het raam; hij was niet van plan een poot uit te steken om zijn vriend te helpen. Cera zat zich net in de gang te wassen en onderbrak deze belangrijke activiteit niet. De oudjes lagen nog op bed. Toen Oscar zich meldde voor het ontbijt hebben wij hem uitgebreid geprezen.

Vanavond heeft Cera enige tijd opgesloten gezeten in het toilet. Nadat wij ons bezoek hadden uitgelaten en onze haarfabrieken hun diner wilden geven, waren wij Cera kwijt, terwijl we haar vlak daarvoor nog hadden gezien. Buiten was zij niet te vinden, en er zat tenslotte niets anders op dan het diner te serveren voor de andere 4 katbladmedewerkers. Toen mevrouw K. even later het toilet bezocht, kwam zij daar haar verontwaardigde modelhaarfabriekje tegen. Wij hebben haar (Cera dus) verteld dat ze de volgende keer best mag mauwen als ze opgesloten zit en hebben haar daarna haar portie gourmet alsnog gegeven. Wat Cera in het toilet te zoeken had weten we niet; zij komt daar zelden of nooit.

Onbegonnen werk

Bij haar voordeur is mevrouw Katblad vandaag toegesproken door een (voor haar) onbekende man. De man had gisteren de krant gelezen en hield, niet gehinderd door enige kennis, een pleidooi voor het gebruik van Roundup; volgens hem was het onkruidverdelgingsmiddel totaal onschuldig en had K. het dus helemaal bij het verkeerde eind.
K., net naar buiten gegaan om boodschappen te doen, heeft zich heel even laten verleiden tot een discussie, maar toen zij in de gaten had dat dit onbegonnen werk was, is zij weggefietst naar de buurtsuper.
Bij haar terugkomst was de man gelukkig verdwenen.

Mickie onder het mes

Zojuist is Mickie (huisgenote van Myo) met de Katmobiel naar de dierenarts gebracht. Zij zal daar een kleine operatie ondergaan zodat ze binnenkort zonder vrees voor een zwangerschap de Hoftuin kan gaan verkennen. Aan het eind van de middag mag ze worden opgehaald. Mevrouw K. zal daarbij zijn.
Wij wensen Mickie en haar mens veel sterkte toe.

Poep in de straat

Zojuist kwam Harremans de Poort uit om een grote boodschap te doen op een hoop bladeren in de Katbladstraat. Tijdens het persen trapte hij telkens achteruit (met zijn achterpoten). Dat vonden wij zowel vreemd als knap van hem. Toen hij klaar was liep Harry echter zomaar weg, zonder de boel te begraven.
De bergen afgevallen bladeren voor onze deur worden steeds hoger. Behalve kattenpoep ligt er ook overal hondenpoep tussen en onder de bladeren. Mevrouw K. heeft al twee paar schoenen schoenen moeten schoonmaken; ze vreest voor een derde keer ellende. Gelukkig had ze de derrie onder haar voeten op tijd in de gaten en zijn onze tapijten nog niet besmeurd.
Wij hopen op een snelle komst van het groene gemeentebezemwagentje.

Kort nieuws: Luna op pad en Wamy snackt weer bij

Gisteren zagen wij sinds tijden Luna weer eens door de Katbladstraat sjokken. Zij leek geen duidelijk doel voor ogen te hebben, en toen wij haar naam riepen keek zij niet op of om. Haar buik zwabberde behoorlijk heftig en het lopen in een rechte lijn ging haar maar moeilijk af. We volgden haar een stukje, maar toen we zagen dat ze veilig in de Kruidentuin was gearriveerd waren we gerustgesteld; vanaf daar was de afstand tot haar eigen voordeur tenminste weer te overzien.

Daarstraks, toen wij terugkwamen van een boodschapje, zagen wij Wamy uit het luik van Charli naar buiten stappen. Hij had het erg druk met het aflikken van zijn snuit en vandaar ook dat wij vermoeden dat hij weer eens even flink had bijgesnackt. Toen wij aan hem vroegen of het had gesmaakt, keek hij ons verbaasd en zeer appelig aan.

Tot zover dit korte, maar zeer belangrijke nieuws.

Slachtoffer is zoek!

Gisteravond kregen wij het bericht dat er vermoedelijk in het huis van de moeder van Wamy (zij heet Poeki) een ernstig misdrijf heeft plaatsgevonden. In elk geval sprak de melder (die bij ons aan de voordeur kwam) over een "bloedbad".
Het mens: "Ik was thuisgekomen uit mijn werk en vond grote plassen bloed op de vloer. Natuurlijk controleerde ik direct mijn haarfabrieken (Poeki en Kiwi) op wonden, maar die hadden zij niet."
(Kiwi is trouwens inderdaad de vreemde, nieuwe kat die we enkele dagen geleden in de Steeg voor de klimop hebben zien staan. Ons eerdere vermoeden dat hij via de klimplant op straat en weer thuis komt lijkt dus juist te zijn. Maar dit terzijde - red.)
Het mens vraagt zich nu af wie het slachtoffer is geweest, maar wat de dader betreft heeft hij wel een idee: mevrouw Poeki (moeder van Wamy) is niet voor de poes en houdt haar nagels erg goed bij. Het mens hoopt natuurlijk wel dat het slachtoffer naar huis is gegaan om zich te laten behandelen aan zijn wonden of om zich te melden voor een bezoek aan de dierenarts, en zich niet ergens zwaar gewond schuilhoudt.
Wie wat heeft gehoord of gezien: gelieve contact op te nemen met het Katblad.

Kort nieuws: Geen mens en geen huis meer....

Gisteravond kregen wij bezoek van een verontruste en verdrietige dame. Zij had van ons Katblad gehoord en hoopte dat wij een oplossing voor een zeer lastig probleem hadden.
Het is namelijk zo dat deze mevrouw regelmatig (als het nodig is) een haarfabriek van een oude buur verzorgt, maar nu had zij vernomen dat de buur plotseling was overleden en dat het verzorgingshuis waarin deze buur(man) woonde voornemens was om de haarfabriek naar de dierenarts te brengen voor een laatste injectie. U weet vast wel wat we daarmee bedoelen....
De haarfabriek is een "geholpen" kater van 11 jaar en heet Miep. Deze Miep was pas nog bij de dierenarts geweest in verband met een longontsteking, maar het gaat ondertussen al beter met hem en dus was er geen enkele reden om hem zomaar in te laten slapen, vond de mevrouw. Nou, dat vonden wij dus ook. Maar wat hieraan te doen? De tijd drong. De dame vertrok weer.
Mevrouw K. klom gelijk in de telefoon, maar het was dus al avond en dan tref je bij alle instanties antwoordapparaten aan. Wat nu? Zouden we de volgende dag nog een oplossing voor Miep kunnen vinden?

Maar de dame kwam iets later weer aan onze deur terug. Ze had nog wat navraag gedaan en was te weten gekomen dat kat Miep toch naar het asiel zou worden gebracht. Een hele geruststelling natuurlijk, maar toch blijft het een trieste zaak. Zomaar ineens je mens weg en je huis uit. Arme Miep. We hopen dat hij snel een nieuw, warm mandje bij een liefdevol mens zal vinden.