Maggie na de soep

De Boez ging voor een reportage naar de Kruidentuin. Wij weten niet waar hij verslag van wilde gaan doen want hij weigerde ons daarover in te lichten, maar in elk geval zat hij geruime tijd in de Moerbeiboom. Hij hield daarbij duidelijk geen rekening met de fotograaf want bleef bijna constant buiten bereik van de camera. De fotograaf heeft heel veel rondjes om de boom moeten lopen voordat wij een stukje van de vacht van onze (nep-) reporter op konden vangen. Voorbijgangers die waren blijven staan omdat zij dachten dat er wel iets zeer bijzonders in de boom moest zitten, dropen teleurgesteld af toen zij in de gaten hadden dat het hier slechts om een haarfabriek ging, en dan nog een ordinaire zwart-witte ook. De fotograaf was gelukkig in staat om de smalende opmerkingen te negeren maar had ondertussen wel erg slechte gedachten die natuurlijk geheim dienen te blijven.

Nadat Boez zich een minuut of 10 met allerlei onduidelijk zaken in de boom had beziggehouden en wij alleen maar druk geritsel hadden gehoord en een paar keer hooguit slechts het puntje van zijn staart hadden waargenomen, verscheen reporter B. eindelijk bovenin de boom, waar wij hem dus eindelijk konden zien.
Toen wij hem vroegen wat hij in 's hemelsnaam aan het uitvoeren was, gaf hij geen antwoord maar deed of er in de verte iets interessants te zien was. Het zou natuurlijk best kunnen dat er inderdaad iets bijzonders was te zien maar dat konden wij niet controleren.

Toen Boez eindelijk klaar was met zijn boomonderzoek liet hij ons weten dat er helemaal niets te melden viel over de boom en dat wij ons met onze eigen zaken moesten bemoeien. Hij meldde tussen neus en lippen nog wel dat de lavasstruik was gesnoeid, maar dat was voor ons natuurlijk oud nieuws, een maggieblaadje na de reeds getrokken en opgeslobberde groentenbouillon zeg maar. De fotograaf ging zeer teleurgesteld weer terug naar de redactie en kreeg daar een bakje Nespressotroost. Wij weten niet of dat geholpen heeft.