Natte buikjes

Enkele dagen terug schoot mevrouw Troy tijdens een zware regenbui in opperste verwarring de straat op. Omdat het zo ontzettend hard kletterde, moest zij natuurlijk snel een schuilplek zoeken. Ze had terug kunnen rennen naar binnen, want wij hielden de deur wagenwijd voor haar open. Ze had ook in de Schuilhut kunnen duiken of onder de plantentafel. Maar nee, mevrouw Troy koos ons wielhuis uit die aan de overkant van de straat geparkeerd stond. Misschien wel omdat Oscar daar ook al zat?
Afijn, beide haarfabrieken zaten daar precies in een kuil, dus toen het maar bleef kletteren kwamen zij in een plas te zitten. Dat leverde hen allebei een natte buik op.