Wij en mijn territorium

Boezelmans:

Het is natuurlijk wel zo dat iedereen recht heeft op een stukje territorium, en dat van mij is best ruim, maar daarnaast gelukkig goed te overzien.
Ten eerste heb ik natuurlijk de daken achter de redactie in mijn portefeuille, en sinds Simba, Luna en Columbus (achterbuurkatten - red.) daar niet meer komen, is het er een stuk rustiger; ik hoef nog maar weinig in te grijpen. Het oppervlak van dit gebied? Nou, ik schat het op zo'n 10 bij 30 meter, na natuurlijk aftrek van de diverse gaten van de achtertuintjes of binnenplaatsjes waar ik dus niet kan komen. Ja, het kan ook minder zijn of meer, want ik ben niet zo goed in wiskunde (alfa-mannetje? - red.), maar het betreft hier zo'n 15 huizen waarvan sommige dakterrasjes hebben en andere weer niet. Ja, en inderdaad een aantal goten, 1 tuin en nog wat schuurtjes, maar daar woont Kaija ergens en dus moet ik helaas een stukkie met haar delen, al ben ik haar natuurlijk wel de baas. Uiteraard moet ik de daken ook delen met Oscar en Cera, maar zij hebben minder interesse in dit gebied dan ik en bovendien zijn ze een soort familie van me dus maken we geen ruzie over die paar goten en dakpannen, als ik er maar de baas over mag zijn.

Ten tweede behoort natuurlijk ook de redactie tot mijn territorium, met daarbij een bescheiden buitengebied dat onze buitentafel, de potplanten, de Katbladstraat tot de Kruidentuin en de weg naar Lima's huis inhoudt, al loopt Gijs me daar wel eens voor de poten. De Kruidentuin is uiteraard gemeenschappelijk gebied omdat bijna iedereen daar regelmatig komt, inclusief een aantal vreemdelingen van de overkant van de Gevaarlijke Weg. We proberen daar zoveel mogelijk de vrede te bewaren en dat lukt wel aardig, vooral als de Nepeta (Kattenkruid - red.) het goed doet.
Ten derde heb ik hier en daar nog recht van overpad, zoals naar Iwan's straat toe, als ik me maar niet misdraag in de Hoftuin, want ze hebben daar namelijk een partij (Hof is Vol - red.) die ongewenste vreemdelingen uitzet. Nee, mij zetten ze niet uit omdat ik alle leden van die partij gewoon negeer en doe alsof mijn neus bloed; dat is de enige manier om hen niet op stang te jagen zodat ik mijn missie kan vervullen.
Ikzelf (of misschien moet ik wel "wij" zeggen, want het geldt natuurlijk ook voor de Os en Cera) verleen ook recht van overpad aan diverse buurtgenoten, als ze zich maar keurig gedragen en niet al te nadrukkelijk onze buitentafel en planten molesteren met hun nagels of tanden, want de boel moet wel heel blijven en we willen ook niet dat er hier teveel vreemde geuren hangen. Je moet tenslotte lekker kunnen rondhangen voor je eigen huis zonder dat je wordt afgeleid door de stank van anderen, heh?
Maar er zijn dus figuren die zich nergens wat van aantrekken en doen alsof de hele wereld aan hun poten ligt, inclusief onze tafel, onze voerbakjes en onze bomen. Die zie ik dan ook liever gaan dan komen, en ik vertel u ook eerlijk dat ik in dat soort gevallen mijn klauwen nog wel eens wil uitslaan.

Nee, ik noem verder geen namen, maar u heeft toch een plaatje geschoten van dat meest irritante geval? Want die zouden ze mijns inziens dus écht zo'n cameraatje met zendertje om zijn nek moeten binden.
Ja, die bedoel ik dus, en als ie zo klaar is met jagen en deze kant op komt, blijf ik hier heus niet meer zo rustig liggen, daar kun je donder op zeggen.